Masukผมพยายามจะผลักหัวไหล่แน่นนูนไปด้วยมัดกล้ามของเขาให้พ้นออกไปจากตัวผมแต่ให้ตายเถอะ… เรี่ยวแรงกลับไม่ให้ความร่วมมือเอาเสียเลย มันอ่อนเปลี้ยไปหมด พอหัวนมโดนดูดเลียแรงๆ สลับไปมาทั้งสองข้าง ฝ่ามือของผมที่ทำท่าว่าจะผลักในตอนแรก กลับขยุ้มศีรษะของเขาแล้วกดใบหน้าคมคร้ามลงมาแนบกับทรวงอกด้วยความสับสนในความต้องการของตัวเอง“อย่ากลัวครับ… ผมจะไม่ทำให้คุณเจ็บ”ไมค์ช่างปะเหลาะประโลม ผมใส่จริตเต็มที่ ผลักบ้างรั้งบ้างยิ่งทำให้ไมค์คลั่งไคล้อยากเอา เขาฟอนฟัด จบไซ้ทรวงอก ดูดนมผมอย่างหิวกระหายผมได้แต่หลุบตาลงมองหัวนมของตัวเอง ผลุบเข้าผลุบออกอยู่ในอุ้งปากซึ่งปรกไปด้วยแพหนวดสีดำดกหนาของไมค์“คุณเร่าร้อนเหลือเกิน… ผมคลั่งไคล้คุณเหลือเกิน”อุ๊ย… นึกว่าตัวเองหูฝาด ไมค์ไม่ได้พูดเล่น เขาบีบเคล้นเต้านมทั้งสองข้างจนหนั่นเนื้อสีน้ำผึ้งปูดปลิ้นแล้วจูบฟัดแรงๆ เลียกินเสียงดังซ่วดๆ เหมือนอดอยากผมเสียวมาก เสียวกว่าตอนที่โดนพี่เดชดูดนม ทว่าความสับสนใจที่วาบแล่นเข้ามาในสมอง สติยั้งคิด… ทำให้ผมทำท่าว่าจะผลักไส ด้วยรู้ว่าถ้าใครสักคนหยุดเสียแต่ตอนนี้ก็ยังไม่สายเกินไป ไมค์ทำเอาผมเสียวซ่านจนแทบละลาย แต่ความรู้สึกผิดที่รบกว
“อื๊อ… ”ผมพยายามทำเสียงครางให้ฟังดูไร้เดียงสา กลัวเขาจะว่าแรด จูบของไมค์ทำเอาผมขนลุกซู่ชูชัน แต่ก็ยอมให้เขากวาดเลียปลายลิ้น ดูดดุนแล้วกระหวัดเข้าไปพลิกพลิ้วอยู่ในอุ้งปากของเขา“นิลครับ… คุณจูบเก่งมาก”เขาชม ตัวผมสั่นเกร็งไปหมด แอบปลื้มกับคำชม สองมือขยำอยู่ที่ชายเสื้อของตัวเองจุมพิตเริ่มที่ริมฝีปากก็จริง หากแต่ความเสียวซ่านกลับลามไหลรุนแรง แผ่ซ่านลงไปทั้งร่าง ผมโดนจูบไซ้จนอ่อนระทวย มือสองข้างตกลู่ลงข้างลำตัว ปลายเท้าผมเบาหวิวเหมือนจะยืนไม่อยู่ขณะแผ่นหลังที่เบียดแนบอยู่กับผนังห้องกำลังจะทรุดฮวบลงกองกับพื้น มือใหญ่ของไมค์ก็รวบร่างผมไว้ในอ้อมแขนกอดเอาไว้ได้ทันท่วงที โดยไม่ทันได้ตั้งตัว จากนั้นปลายเท้าน้อยๆ ของผมก็ละลิ่วลอยขึ้นจากพื้น“อุ๊ย… ”ผมใจหายวาบ ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมาก เขาอุ้มผมเอาไว้ในอ้อมแขน พามาวางลงบนเตียงนอน คว้าหมอนมารองหลัง จัดท่าทางให้เอนหลังกึ่งนั่งกึ่งนอนพิงพนักหัวเตียง“ผิวคุณเนียนดีจัง… ผมอยากเชยชมเหลือเกิน อยากเลียคุณทั้งตัว”มือซุกซนของไมค์ค่อยๆ แกะกระดุมเสื้อของผมทีละเม็ดอย่างใจเย็น แล้วแหวกออกจากกันด้วยความโหยหาผมตัวแข็งทื่อ ตอนที่เขาเปลื้องเสื้อผมอ
ตอนแรกคิดว่าจะส่งเขาแค่หน้าประตูห้องแล้วจะกลับ ทว่าไม่ทันจะเบี่ยงตัวออกมา วงแขนกำยำของเขาก็โอบเอวผมไว้ มารู้ตัวอีกที… ไมค์ก็ดึงร่างน้อยๆ ของผมเข้ามาในห้องเสียแล้วเบื้องหลังประตูที่ปิดสนิท ผมใจหายวาบ นึกในใจว่าจะได้กินฝรั่ง… หรือโดนฝรั่งกินก็คราวนี้แหละวะไอ้นิล“คุณน่าเอาจัง… ตูดคุณงอนสวยเหลือเกิน… ผิวก็สวย หน้าตาน่ารัก… ผมชอบคุณ”คำพูดของเขาทำเอาผมอ่อนระทวย ไม่รู้สิ ไมค์ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองมีค่าขึ้นทันที หัวใจผมพองโตกับความรู้สึกที่แอบโหยหาการยอมรับอยู่ลึกๆ อยากให้ใครสักคนมองเห็นคุณค่าและความสำคัญของผม“ผมจูบคุณได้ไหม”ไมค์หวานมาก เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดอยู่กับใบหน้าของผมขณะที่ผมเผยอริมฝีปากจะปฏิเสธ ไม่แน่ใจว่าจะปฏิเสธหรือตอบรับ ไมค์ก็ปิดปากผมเสียสนิทด้วยจุมพิตแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวริมฝีปากปรกไปด้วยแผงหนวดสีดำหนา บดนาบลงมาอย่างเร่าร้อนเหมือนมีแรงดึงดูดที่มองไม่เห็น “อื้อ… อ๊อย… ” ผมร้องได้ดัดจริตมาก แต่เปล่งเสียงออกมาได้เพียงสั้นๆ ประโยคทัดทานก็ถูกดูดกลืนเข้าไปในร่องปากของเขา ปลายลิ้นร้อนๆ ของไมค์พลิกพลิ้วเข้ามาเกี่ยวกระหวัด รัดเลียเอาเรียวลิ
ผมดื่มไปเยอะ เขาคุยสนุก… มารู้ตัวอีกทีเบียร์ก็พร่องจนเกือบหมดเหยือกที่สอง“ไม่ไหวแล้วครับ”ผมรีบห้าม เมื่อเขาทำท่าว่าจะสั่งมาอีกเหยือก“คุณน่ารักจัง”เขาชมไม่อ้อม“อะ.. อะไรนะครับ”ผมชะงักไปชั่วครู่ เอ๊ะ… ยังไง? ใจกระตุกวูบเลย กับสายตาที่มองมาอย่างมีความหมาย เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่เอ่ยชมว่าผมน่ารัก“ผมชอบคุณ… ”คราวนี้เขาเน้น ช้า ชัด ทำเอาหัวใจผมกระตุกวูบเป็นครั้งที่สอง เขินจนต้องงุดหน้าอาย ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าไมค์กำลังจีบผม ดูเหมือนว่าคำพูดของใครต่อใครที่พากันว่าลงความเห็นว่ารูปร่างหน้าตาและผิวพรรณอย่างผมตรงสเปคฝรั่ง เห็นจะจริงก็คราวนี้ผมยังคงนิ่งอึ้ง ฝรั่งเป็นแบบนี้ทุกคนหรือเปล่าผมไม่รู้ แต่เขารุกเสียจนผมตั้งรับไม่ทัน“เมาหรือเปล่าครับ… ที่ว่าผมน่ารัก แล้วที่บอกว่าชอบผม”ความตกใจทำให้ผมถามออกไปอย่างนั้น บางทีฤทธิ์ของแอลกอฮอล์อาจทำให้สายตาของเขาพร่ามัวไปจากความจริง“น่ารักจริงๆ ครับ… สเปคผมเลย”เขาชมจริงจัง สายตาแทบไม่คลาดไปจากใบหน้าคมขำของผมบอกตรงๆ ว่าผมไม่ชอบวิธีการมองของเขา มันทำให้ผมรู้สึกร้อนวูบวาบยังไงพิกล อาจจะเรียกได้ว่าเขาคือผู้ชายคนแรกในชีวิตที่เริ่มเปิดฉากจู่โจมด้วยการจีบผ
“ผมสัญญาว่าจะใช้คืนให้เร็วที่สุด”เขามองหน้าผมแล้วยิ้มแห้งๆ อาจจะรู้สึกเกรงใจเป็นธรรมดาที่ต้องรบกวนผมซึ่งเป็นคนแปลกหน้าที่เพิ่งเจอกัน“ไม่เป็นไรครับ”ผมยิ้มให้กำลังใจ ด้วยเข้าใจความรู้สึกของเขา นึกในใจว่าถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นกับผม… ก็คงทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน โดยเฉพาะในตอนที่ต้องพลัดหลงไปอยู่ต่างบ้านต่างเมืองไมค์ยังไม่มีที่พัก ดูเหมือนว่าผมคงต้องทำหน้าที่ไกด์จำเป็นไปพลางๆ เขาเป็นคนคุยเก่ง แววตาเต็มไปด้วยความอยากรู้ ถามโน่นถามนี่ตลอดเวลาเราเดินลึกเข้าไปในตรอกข้าวสาร กระทั่งเจอเกสต์เฮาส์ราคาถูก เป็นเรือนไม้สองชั้น สภาพพอใช้ได้ ซึ่งไมค์ก็ตกลงเลือกที่นั่นโดยไม่เรื่องมาก เหมือนรู้ว่าแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อน ท่าทางเขาเกรงใจที่รู้ว่าจะต้องรบกวนให้ผมจ่ายเงินไปก่อนไมค์ทิ้งข้าวของเอาไว้ในเกสต์เฮาส์แล้วเดินออกมาพร้อมกับผม เขาตรงเข้าไปในร้านอินเทอร์เนตคาเฟ่ ใช้เวลาครู่ใหญ่ๆ เพื่อส่งข่าวให้ทางบ้านรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา เสร็จธุระเสียที ผมลอบถอนหายใจเบาๆ พลิกหลังมือขึ้นมองนาฬิกา ถึงเวลาต้องกลับบ้านแล้วสินะ ถ้าดึกกว่านี้มีหวังโดนแม่ด่าจนหูชาไปหลายวัน“ผมคงต้องกลับแล้วครับ”ผมเอ่ยเสียงหวาน จนแทบจำไม
น่าแปลกที่ไมค์พูดภาษาไทยได้ชัดเจน แม้จะติดขัดเล็กๆ น้อยๆ แต่ที่สะดุดตาก็คือผิวสีดำของเขาที่ไม่ดำปี๋ แต่เป็นสีดำเหลือบน้ำตาลเข้ม เมื่อสะท้อนเข้ากับแสงไฟก็มองดูคล้ายสีทองแดง ผิวเขาเข้มกว่าผิวของผม“เกิดอะไรขึ้นครับ”ผมยิ้มหวานให้เขา พยายามทำตัวเป็นเจ้าบ้านที่ดี ทั้งที่ตอนแรกอยากจะเดินหนีเสียให้รู้แล้วรู้รอดเหมือนเช่นทุกครั้งที่มีฝรั่งเข้ามาถามเส้นทาง ผมมักจะเดินหนีด้วยรู้ว่าภาษาอังกฤษของตัวเองง่อยมาก โชคดีที่เขาพูดภาษาไทยได้ “ผมเพิ่งโดนวิ่งราวกระเป๋าครับ… ทุกอย่างอยู่ในนั้นหมดเลย”เขาหงายฝ่ามือขึ้นทั้งสองข้าง พร้อมกับส่ายหน้า ทำหน้าเซ็ง ท่าทางดูน่าเห็นใจ“ตายจริง! คุณต้องรีบไปแจ้งความที่สถานีตำรวจนะครับ”ผมนึกขึ้นได้ว่ามีสถานีตำรวจอยู่ไม่ไกล แนะนำทั้งที่รู้ว่าโอกาสที่จะได้ทรัพย์สินคืนมานั้นแทบเป็นศูนย์จากนั้นนังผมก็ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี เป็นธุระพาเขาไปแจ้งความจนเสร็จเรื่องหลังจากเราคุยกัน ก็ได้ความว่าเขาเป็นลูกครึ่งละตินอเมริกัน ชื่อ ‘ไมค์’ เพิ่งเดินทางมาเมืองไทยเป็นครั้งแรก แต่เรียนภาษาไทยมาหลายปี จึงพูดได้อย่างที่เห็นเมื่อตอนค่ำไมค์เพิ่งนั่งแท็กซี่มาจากสนามบินสุวรรณภูมิ ขณะกำลังเ
ร่างสะโอดสะองของคิมหันต์เดินมาทิ้งตัวลงบนที่นอนนุ่ม อึดใจต่อมาก็เอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์มือถือแล้วโทรหาบอดี้การ์ดที่อยู่อีกห้องข้างๆ “โลแกน” เสียงหวานกรอกไปตามสาย “ครับคุณหนู” เสียงห้าวกังวานตอบกลับมา ตอนนั้นโลแกนกำลังจะอาบน้ำ “มีเรื่องให้นายช่วย
จากนั้นแสงแฟลชก็วูบวาบขึ้นทันที จากกล้องของบรรดาช่างภาพนิตยสารบันเทิงหลายเล่ม รวมทั้งนักข่าวสายบันเทิงหลายช่องที่กำลังรอทำข่าวการปิดกล้องภาพยนตร์ซึ่งใช้ระยะเวลาในการถ่ายทำยาวนานหลายเดือนระหว่างที่คิมหันต์ขึ้นไปยืนอยู่บนเวที โลแกนเห็นเข้าก็รีบเดินเข้ามาดูแลความปลอดภัยอย่างรู้จังหวะโลแกนรู้จักเว้นร
โลแกนตอบไม่อ้อม เขาเพิ่งเห็นผลงานถ่ายแบบแฟชั่นให้กับกางเกงว่ายน้ำแบรนด์ดังยี่ห้อหนึ่ง “อะไรนะ… เอ่อ… ” สิ่งที่ได้ยินทำให้คิมหันต์หรี่ตามองโลแกนด้วยความสงสัยในบางอย่าง จากนั้นก็ถามออกมาว่า “ที่ว่านายชอบภาพชุดว่ายน้ำ… นายหมายความว่ายังไง นายเห็นว่าฉันหล่อหรือฉันสวย
“ครับ... ต้องค้างคืนสิครับคุณพ่อ ยังเหลืออีกตั้งหลายฉากหลายคิว กว่าจะเสร็จงานก็คงเหนื่อย ขับรถกลับไม่ไหวหรอกครับ” “เรื่องความปลอดภัยของที่พัก… ไว้ใจได้ใช่ไหม” ก้องภพถาม “ไม่ต้องห่วงหรอกครับคุณพ่อ... คนเยอะแยะ ยกกันไปทั้งกองถ่าย รีสอร์ตที่พักปลอดภัยครับ”







