LOGIN***จบบริบูรณ์***
เมื่อถึงเวลาอันเป็นมงคล เสียงเพลงมาร์ชวิวาห์บรรเลงขึ้น ประตูบานใหญ่เปิดออก คุณดิลกควงแขนบุตรสาวเดินก้าวไปตามพรมแดงที่ปูทอดยาวมุ่งหน้าสู่แท่นพิธีที่ปลายทางนั้น ร่างสูงใหญ่กำยำของเจคอปในชุดสูททักซิโด้สีขาวตัดกับกางเกงสีดำยืนรออยู่อย่างสง่างาม นัยน์ตาคู่คมทอดมองเจ้าสาวของเขาด้วยความคลั่งรักและหลงใหลอย่างไม่มีปิดบัง เมื่อคุณดิลกส่งมอบมือของเกวลินให้กับเจคอป ชายหนุ่มรับมือเรียวบางมากุมไว้ ริมฝีปากหยักลึกจุมพิตลงบนหลังมือของเธออย่างทะนุถนอม"คุณสวยจนผมอยากจะข้ามพิธีการแล้วพาคุณเข้าห้องหอเดี๋ยวนี้เลย"เจคอปกระซิบหยอกเย้า ทำเอาเจ้าสาวหน้าแดงเรื่อบาทหลวงเริ่มกล่าวคำประกอบพิธีตามหลักศาสนา เมื่อถึงช่วงเวลาการกล่าวคำสาบาน เจคอปมองลึกเข้าไปในดวงตาของเกวลิน น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและกังวานไปทั่วห้อง "ผม... เจคอป แบล็กเวลล์ ขอรับคุณ เกวลิน เป็นภรรยา สัญญาว่าจะรัก เทิดทูน และซื่อสัตย์ต่อคุณเพียงผู้เดียว ไม่ว่าจะในยามสุขหรือยามทุกข์ อันตรายทั้งปวง และจะเป็นสามีที่มอบความรักให้คุณอย่างไม่มีเงื่อนไข ตราบจนลมหายใจสุดท้ายของชีวิต"เกวลินกลืนก้อนสะอื้น น้ำตาแห่งความสุขไหลริน เธอเอ่ยคำสาบานตอบด้วยน้ำเสียงท
"เจคอป... ตรงนี้มันโล่งแจ้งเกินไปนะ..." เกวลินกระซิบเสียงสั่น มองซ้ายมองขวาด้วยความเขินอาย "เกาะนี้มีแค่เราสองคนครับฮันนี่... ไม่มีใครเห็นหรอก"ชายหนุ่มตอกย้ำความมั่นใจด้วยการโน้มใบหน้าลงไปบดจูบเรียวปากอวบอิ่มอย่างเร่าร้อนและดุดัน รสจูบที่เค็มปร่าจากไอทะเลผสมผสานกับความหอมหวานจากโพรงปากเล็กสร้างความมัวเมาจนยากจะถอนตัวมือหนาลากไล้ลงไปใต้ผิวน้ำ บีบเคล้นสะโพกกลมกลึงและเรียวขางามอย่างหลงใหล เจคอปจับร่างของหญิงสาวให้ลอยตัวขึ้นเหนือน้ำเล็กน้อย ก่อนจะจับความแข็งแกร่งดุดันที่พร้อมรบสอดแทรกทะลวงฝ่าสายน้ำเข้าสู่กึ่งกลางกายสาวที่บัดนี้อ่อนนุ่มและพร้อมต้อนรับเขาอย่างเต็มที่"อ๊าา!.ซี๊ดดด..ดีจัง ..."เกวลินเบิกตากว้าง ร้องครางระงม สองมือเรียวโอบกอดรอบลำคอหนาไว้แน่นเพื่อพยุงตัว ความรู้สึกของการร่วมรักกลางทะเลมันช่างตื่นเต้นและเสียวซ่านจนอธิบายไม่ถูก แรงต้านของน้ำยิ่งทำให้การขยับเข้าออกของชายหนุ่มฝืดเคืองและหนักแน่นขึ้น บีบรัดตัวตนของเขาจนต้องคำรามเสียงต่ำด้วยความสยิว"ซี๊ดดด... เกล... คุณรัดผมแน่นมาก... อาาา..."ชายหนุ่มโหมกระหน่ำแรงกระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่างบางอย่างเอาแต่ใจ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดั
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ข่าวการเตรียมงานแต่งงานระดับช้างระหว่างเจคอป แบล็กเวลล์ มหาเศรษฐีหนุ่มลูกครึ่ง และเกวลิน รองประธานบริษัทเจริญวารี กลายเป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์ที่สื่อทุกสำนักต่างให้ความสนใจ ทว่าก่อนที่งานวิวาห์จะเริ่มต้นขึ้น ยังมีคลื่นใต้น้ำระลอกสุดท้ายที่เจคอปต้องจัดการให้เรียบร้อย นั่นคือเรื่องของครอบครัวในบ่ายวันอาทิตย์ที่อากาศแจ่มใส เจคอปและเกวลินเดินทางมายังบ้านพักตากอากาศหลังใหญ่ของครอบครัวเจริญวารีที่ชานเมืองจุดประสงค์หลักคือการมาพบกับ 'คุณดิลก' บิดาของหญิงสาวอย่างเป็นทางการอีกครั้ง ไม่ใช่ในฐานะเจ้าหนี้หน้าเลือด แต่ในฐานะลูกเขยที่มารอขอขมาและสู่ขอบุตรสาวด้วยความจริงใจคุณดิลกนั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกด้วยสีหน้าเคร่งเครียดปนหวาดหวั่น แม้หนี้สินห้าร้อยล้านจะถูกยกยอดไปแล้วแต่ความรู้สึกผิดที่เคยเอาลูกสาวไปขัดดอกยังคงฝังลึกอยู่ในใจ ทันทีที่เจคอปเดินเข้ามา ชายสูงวัยก็แทบจะลุกขึ้นก้มหัวให้ ทว่าเจคอปกลับเดินเข้าไปทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าคุณดิลกอย่างไม่ถือตัวสร้างความตกตะลึงให้กับเกวลินและบิดาเป็นอย่างมาก"คุณเจคอป... ทำอะไรครับ ลุกขึ้นเถอะ ผมต่างหากที่ต้องคุกเข่าขอโทษคุณ"คุณดิลกละล
ทั้งสองนั่งจิบไวน์และพูดคุยกันถึงอนาคต การสร้างครอบครัว และการวางแผนงานแต่งงานที่จะจัดขึ้นในเดือนหน้า ทุกวินาทีที่ผ่านไปเต็มไปด้วยความเข้าใจและการหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว เมื่อแชมเปญแก้วสุดท้ายหมดลง เจคอปลุกขึ้นยืน ยื่นมือมาตรงหน้าหญิงสาว เกวลินวางมือเรียวลงบนฝ่ามือหนา ปล่อยให้เขาดึงร่างของเธอให้ลุกขึ้นยืน ชายหนุ่มรวบตัวเธอเข้ามากอด ซุกหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น สูดดมกลิ่นกายละมุนเข้าปอดลึกๆ"ผมรักคุณนะเกล... รักจนไม่รู้จะบรรยายออกมายังไง"น้ำเสียงทุ้มต่ำพึมพำชิดผิวเนื้อเนียน"ฉันก็รักคุณค่ะเจคอป... รักทุกอย่างที่เป็นคุณ"เจคอปช้อนอุ้มร่างบางขึ้นแนบอก ก้าวยาวๆ พาเธอเข้าไปในห้องนอนกว้าง จัดการวางร่างอรชรลงบนเตียงคิงไซส์อย่างทะนุถนอม ค่ำคืนนี้ไม่มีความรุนแรงป่าเถื่อน ไม่มีการบังคับขู่เข็ญ มีเพียงความรักและความปรารถนาอันลึกซึ้งที่พร้อมจะมอบให้กันและกัน ชายหนุ่มค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของหญิงสาวออกทีละชิ้นอย่างใจเย็น สายตาคู่คมทอดมองเรือนร่างขาวผ่องดั่งประติมากรรมชิ้นเอกด้วยความหลงใหลฝ่ามือร้อนหนาลากไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้า บีบเคล้นทรวงอกอวบอิ่มอย่างแผ่วเบาและอ้อยอิ่ง ปลายลิ้นร้อนชื้นพรมจูบไปทั่
"คนบ้า! ใครจะไปหื่นกามเหมือนคุณกันล่ะ ตื่นมาก็คิดแต่เรื่องลามกเลยนะ"เกวลินแหวใส่หน้าแดงเรื่อ ยกมือขึ้นตีแผงอกกว้างเบาๆ แก้เขิน"ก็เมียผมน่ากินขนาดนี้ จะให้ผมบวชเป็นพระหรือไงครับ" ชายหนุ่มไม่พูดเปล่า โน้มใบหน้าลงมาฝังจมูกโด่งลงบนพวงแก้มเนียน ฟอดใหญ่ สูดดมความหอมละมุนเข้าปอดลึกๆ "วันนี้ไม่ต้องเข้าบริษัทได้ไหม... ผมอยากนอนกอดคุณอยู่บนเตียงนี้ทั้งวันเลย ร่างกายผมยังต้องการการ 'ฟื้นฟู' อยู่นะครับ""หยุดเอาเรื่องป่วยมาอ้างได้แล้วค่ะเจคอป ความลับคุณแตกไปตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะ" หญิงสาวส่ายหน้ายิ้มๆ พยายามแกะมือปลาหมึกของเขาออก "วันนี้เรามีประชุมบอร์ดบริหารนัดสำคัญเรื่องการควบรวมกิจการนะคะ คุณในฐานะประธานบริหารสูงสุดของแบล็กเวลล์กรุ๊ปจะเบี้ยวไม่ได้เด็ดขาด และฉันก็ต้องไปพรีเซนต์งานในส่วนของเจริญวารีด้วย ลุกไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้เลยค่ะ"เจคอปถอนหายใจยาวอย่างขัดใจ ทว่าก็ยอมผละออกจากร่างนุ่มนิ่มอย่างแสนเสียดาย ชายหนุ่มรู้ดีว่าเกวลินเป็นผู้หญิงบ้างานและมีความรับผิดชอบสูงขนาดไหน และนั่นก็เป็นอีกหนึ่งเสน่ห์ที่ทำให้เขาหลงใหลเธอจนโงหัวไม่ขึ้น ชายหนุ่มผุดลุกขึ้นจากเตียง อวดเรือนร่างกำยำเปลือยเปล่าอย่างไม่อาย
"สัญญาขัดดอกมันมีอายุแค่หนึ่งปี... แต่สัญญาฉบับนี้ มันมีอายุไปตลอดชีวิต" เจคอปจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของหญิงสาว แววตาของเขาจริงจังและเปี่ยมไปด้วยความรักที่ล้นทะลัก "แต่งงานกับผมนะเกล... มาเป็นเจ้าชีวิตของผม เป็นแม่ของลูกผม และเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ผมจะรักและหลงใหลไปจนลมหายใจสุดท้าย"หยาดน้ำตาแห่งความสุขไหลรินอาบแก้มเนียน เกวลินมองแหวนเพชรบนนิ้วสลับกับใบหน้าหล่อเหลาของผู้ชายที่ยอมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเธอ กำแพงในใจถูกทุบทำลายลงจนหมดสิ้น หญิงสาวไม่หลงเหลือความลังเลใดๆ อีกต่อไป เธอพยักหน้ารับคำขอแต่งงานพร้อมกับรอยยิ้มที่สวยงามที่สุดในชีวิต"ตกลงค่ะเจคอป... เกลจะแต่งงานกับคุณ""เยส!" ชายหนุ่มร้องคำรามด้วยความดีใจสุดขีด ก่อนจะรวบตัวเธอเข้ามากอดแนบอก บดจูบเรียวปากอวบอิ่มอย่างดูดดื่มและหอมหวานที่สุด "ขอบคุณครับคนดี... ผมสัญญาว่าจะเป็นสามีที่ดูแลคุณอย่างดีที่สุด... และจะเป็นสามีที่ 'ขี้เอา' ที่สุดของคุณคนเดียวตลอดไปเลยครับ!""คนบ้า! เลิกหื่นสักนาทีจะได้ไหมเนี่ย!"เกวลินตีแผงอกกว้างแก้เขิน เสียงหัวเราะแห่งความสุขดังก้องไปทั่วเพนต์เฮาส์หรู บทสรุปของพันธนาการหนี้สินขัดดอกได้สิ้นสุดลงแล้ว ทว่าสั







