LOGIN“อ๊า… ซี้ดดดดด… ”อัญญาพริ้มตาร้องครวญครางด้วยความเสียวซ่านทรมาน ไม่เพียงแค่ร่างกายส่วนล่างที่โดนรุกเร้าอย่างหนัก เพราะว่าขณะเดียวกันนั้นสองเต้าก็โดนเขาจูบฟัดอย่างเมามัน“อ่า… นมคุณทั้งสวยทั้งใหญ่”ท่านประธานเผยความหื่นออกมาอย่างเป็นตัวของตัวเอง ปาดลิ้นละเลงเลียปทุมคู่งาม ดูดนมดังจ๊วบๆ จนปลายปทุมสีชมพูชูชัน เปียกชื้นไปด้วยน้ำลาย เขากะซวกดูดกินนมจากเต้าของเลขาสาวราวกับเด็กทารกอดอยาก ทำเอาหล่อนสยิว น้ำหล่อลื่นหลั่งออกมาจนเปียกเยิ้มไปทั้งร่องกลีบ ขมิบนิ้วแน่น“อู้ว... เยิ้มแล้วที่รักจ๋า… สู้นิ้วแบบนี้เดี๋ยวพี่จะเลียให้ดิ้น… ”แววตาดุดันและท่าทางเอาจริงของท่านประธานจอมหื่น ทำเอาอัญญาใจเต้นแรง รู้ว่าวันนี้หล่อนโดนจัดหนักแน่ๆ“อืมมม… หอม… กลิ่นสวาทของคุณกระตุ้นอารมณ์ผมเหลือเกิน… ”เขาเอานิ้วที่ชุ่มไปด้วยน้ำเสียวของเลขาสาวยกขึ้นมาสูดดม ก่อนจะอุ้มร่างของหล่อนขึ้นมานอนหงายลงบนโต๊ะทำงาน“คุณต้องรับผิดชอบ… เพราะว่าคุณทำให้ผมหิวแต่เช้า… ”ด้วยท่าทางหื่นกระหายจัด ท่านประธานเลิกชายกระโปรงของเลขาขึ้นมากองเอาไว้เหนือเอว“ขอผมดูชัดๆ… ”ธันวารูดกางเกงในลายลูกไม้ตัวจิ๋วปลิวออกไปจากปลายเท้า เอาม
เขาถามยิ้มๆ“ห่วงงานค่ะ… อัญอยากทำงานให้คุ้มค่าที่สุด”“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง… เดี๋ยววันนี้ผมจะใช้งานคุณให้คุ้ม… ”คำพูดของเขา…สายตาวาบหวามของธันวาที่มองมาอย่างจงใจสื่อความหมายถึงบางสิ่งที่เพียงมองตาก็เข้าใจตรงกัน ทำเอาเลขาสาวรู้สึกใจเต้นแรง“จากนี้ไปคุณไม่ต้องเรียกผมว่าท่านประธาน เรียกว่าผมว่า ‘คุณธัน’ ดีกว่า… ”“ค่ะ… คุณธัน… ”เขาสืบเท้าเข้ามาใกล้ ยื่นกุหลาบสีชมพูช่อใหญ่ในมือให้หล่อน“ขอบคุณค่ะ… ”อัญญารับเอาดอกไม้มาจัดลงใจแจกันแก้วใบใหญ่ ธันวาเดินมาที่โต๊ะตัวเอง ทรุดร่างลงนั่งบนเก้าอี้ ตามองเลขาสาวที่กำลังจัดดอกไม้อย่างตั้งอกตั้งใจ“คุณจัดดอกไม้สวยจัง… ”เขาชม“อัญชอบจัดดอกไม้ค่ะ… ”เมื่อก่อนตอนเรียนมหาวิทยาลัยอัญญาเคยทำงานหารายได้พิเศษที่ร้านดอกไม้แห่งหนึ่ง ตั้งแต่นั้นมาหล่อนก็ชอบการจัดดอกไม้ครู่ใหญ่ๆ ต่อมาอัญญาถือแฟ้มเอกสารสีดำมาวางลงตรงหน้าท่านประธานเหมือนเช่นทุกวันเมื่อเขามาถึง“ตารางงานของวันนี้ค่ะ… ”เลขาสาวรายงาน“มีแต่งานน่าเบื่อทั้งนั้น… ”ธันวามองดูแฟ้มแล้วเอื้อมมือมาโอบเอวของหญิงสาว“คุณธันจะเบื่อไม่ได้นะคะ… ทั้งหมดนี้นัดหมายเอาไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ… ”หล่อนย้ำ“ก็งานพว
“แต่กลางคืนก็คงจะเปลี่ยวนะครับ… แล้วมีปัญหาเรื่องโจรขโมยบ้างไหมครับ… ”ธันวาสังเกตเห็นว่าแม้จะมีบ้านหลังอื่นแต่ก็ห่างออกไปมาก“ก็มีบ้างค่ะ… ส่วนใหญ่จะเป็นพวกขี้ยาลักเล็กขโมยน้อยค่ะ… ”หญิงสาวบอกไปตามตรง“ถ้างั้นรั้วด้านหลังนี้ควรติดไฟให้สว่างเอาไว้… ”ธันวาแนะนำ“ค่ะ… ”“งั้นเดี๋ยวผมสั่งให้คนมาจัดการให้… ”“ไม่เป็นไรค่ะ… เดี๋ยวอัญจัดการเองดีกว่า”แค่เขามาเยี่ยมถึงบ้าน หล่อนก็รู้สึกเกรงใจจะแย่“ไม่เป็นไรครับ… เดี๋ยวผมจัดการให้”ธันวาย้ำคำเดิม นั่งคุยกันต่อมาอีกครู่ใหญ่ๆ ก็ขอตัวกลับ ธันวาไม่ลืมเดินมาไหว้ลาแม่ของอัญญาก่อนจะกลับออกมาทันทีที่รถจากัวร์สีดำเป็นประกายมันวับแล่นฝ่าประกายแสงแดดของตอนใกล้เที่ยงออกไปจากประตูบ้าน พิรดาที่แอบส่องท่านประธานอยู่หลังม่านหน้าต่างเงียบๆ ก็รีบปรี่ออกมาหาพี่สาว“โห… เจ้านายพี่อัญโคตรหล่ออ่ะ… หล่อน่ากินขนาดนี้จีบเลยพี่อัญจีบเลย… ”พิรดาเชียร์พี่สาวอย่างออกนอกหน้า“เห็นกระจกนั่นไหม… ”อัญญาชี้มือไปยังบานกระจกหน้าต่าง พิรดามองตาม รับมุกไม่ทัน“ทำไมคะ… ”“ส่องกระจกชะโงกดูเงา… ตื่นได้แล้วตื่น เรากับเขามันคนละชั้น… นั่นเจ้าของธุรกิจหมื่นล้าน ใครเขาจะมาสนใจลูกส
“สวัสดีค่ะท่านประธาน… ”อัญญายกมือไหว้ ธันวาเดินเข้ามานั่งกับหล่อนที่ม้าหินอ่อนใต้ต้นชมพู่หน้าบ้าน“หน้ายังซีดอยู่เลย… ”เขาวางกระเช้าลงตรงหน้าหญิงสาว สายตาจับจ้องใบหน้าที่ยังดูซีดเซียวด้วยความห่วงใยวันนี้อัญญาไม่ได้แต่งหน้า…มีเพียงแป้งบางๆ และลิปมันที่ทำให้ริมฝีปากไม่แห้งจนเกินไป แต่อาการป่วยก็ไม่อาจลดทอนความงดงามของดวงหน้าสะสวยสะดุดตา“ต้องขอโทษด้วยนะคะ… เริ่มงานวันแรกก็ลาป่วยเลย… ”หญิงสาวรู้สึกผิด“ไม่เป็นไรครับ… ห่วงตัวเองเถอะ พักผ่อนให้หายแล้วค่อยไปทำงาน”“ขอบคุณค่ะ… ”“อาการไข้ดีขึ้นแล้วใช่ไหม… ”“ค่ะ… ดีขึ้นค่ะ… ”“ตัวยังร้อนอยู่ไหม… ”ธันวายกหลังมือขึ้นมาแตะหน้าผากของอัญญา“ตัวยังอุ่นๆ… ”ท่านประธานกล่าว อัญญามองสบตาเขา เห็นความห่วงใยในแววตาของคนมาเยี่ยม“บ้านอัญหายากไหมคะ… ”“ไม่ยากครับ”ระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่นั้นก็มีหญิงสาวคนหนึ่งขับรถมอเตอร์ไซค์เข้ามาจอดใต้ต้นชมพู่ หล่อนชื่อ ‘พิรดา’เป็นน้องสาวของอัญญา“แม่ใครอ่ะ… ”พิรดากระซิบถามมารดาที่กำลังกวาดใบชมพู่อยู่ไม่ไกลจากม้าหินอ่อนที่ท่านประธานกับพี่สาวของหล่อนกำลังนั่งคุยกัน“เจ้านายของยายอัญ… ”อรดีกระซิบตอบกลับเบาๆ“โห…
“ถึงกับไข้ขึ้นเชียวหรือ เป็นเพราะว่าเมื่อวานผมใช้งานคุณหนักเกินไปหรือเปล่า… ”เขาถามไม่อ้อม หญิงสาวนึกในใจว่าหนักหรือไม่หนักนั้นตัวเขาย่อมรู้ดีกว่าใคร“อาจจะเป็นเพราะว่าเมื่อตอนเย็นที่กลับมาถึงบ้านอัญโดนฝนนิดหน่อยค่ะ… ”“แล้วตอนนนี้เป็นไงบ้าง… หายหรือยัง”“ตัวรุมๆ เหมือนยังมีอาการไข้อ่อนๆ… แต่กินยาแก้ไข้แล้วค่ะ เดี๋ยวอัญนอนพักสักครู่ก็น่าจะดีขึ้น”“นอนพักแล้วดื่มน้ำเยอะๆ นะครับ… ”“ค่ะ… ”“ผมเป็นห่วงนะ”“ขอบคุณค่ะ… เอ่อ วันนี้ก่อนเที่ยงท่านมีนัดกับลูกค้าสองรายนะคะ… ”หล่อนยังทำหน้าที่เลขา กลัวว่าธันวาจะลืม“ครับ… เอาเป็นว่าช่วงบ่ายผมจะไปเยี่ยมคุณที่บ้าน… ”คำพูดที่ได้ยินทำเอาหญิงสาวตกใจ“อัญไม่ได้เป็นอะไรมาก… เดี๋ยวนอนสักพักครู่ก็น่าจะดีขึ้น… ”“ไม่เป็นไร… ผมอยากไป… ”“แล้วจะมาถูกหรือคะ… ”“ไม่ยาก… แค่ส่งโลเคชั่นมาให้ผม”“ค่ะ… ”พูดคุยกันต่อมาอีกครู่สั้นๆ ท่านประธานก็กดวางสาย และดูเหมือนว่าอาการไข้ของอัญญาก็ค่อยๆทุเลาลงอย่างรวดเร็ว พิษไข้ที่รุมๆ อยู่เมื่อครู่ก่อนหน้าตอนนี้เปลี่ยนเป็นความรู้สึกร้อนวูบวาบเข้ามาแทนที่ เมื่อนึกถึงคนที่เป็นต้นเหตุทำเอาหล่อนถึงกับไข้‘คนหื่น… ’อัญญาแอบต่อว
“เดี๋ยวสักครู่ร้านเสื้อจะโทรหาคุณ… แค่บอกไซซ์ของคุณ สั่งได้เต็มที่เลยนะครับ… สั่งไว้ให้พอเผื่อคราวหน้าด้วย… ”ธันวาสั่ง…เพียงไม่นานร้านเสื้อแบรนด์ดังก็โทรเข้ามาที่โทรศัพท์มือถือของอัญญา ส่งลิ้งค์เข้ามาในไลน์ให้หล่อนเข้าไปเลือกดูเสื้อผ้าตามที่ท่านประธานสั่งไว้อัญญากดตามลิ้งค์เข้าไปดูเสื้อผ้าด้วยความรู้สึกเกรงใจ แบรนด์นี้แพงมาก หรูมาก จะมีก็แต่พวกเศรษฐีเงินหนาที่เป็นลูกค้า“ร้านนี้แพงมากค่ะท่าน… ”เลขาสาวหันมาทำหน้าเกรงใจ“ไม่ต้องห่วงครับ… ผมบอกแล้วไงว่าคุณสั่งเอาให้พอใจ เผื่อไว้คราวหน้าด้วย… ”ท่านประธานกล่าวคำเดิม…อัญญารู้ว่ามันคือเศษเงินของเขาก็จริง นึกแล้วอดเสียดายไม่ได้ว่าเสื้อผ้าราคาแพงพวกนี้จะต้องมาโดนฉีกทึ้งรองรับอารมณ์ของท่านประธานสุดหื่นคนนี้ใช้เวลาไม่นานหลังจากอัญญาโทรคุยกับร้านเสื้อแบรนด์ดัง เสื้อผ้าหลายชุดตามไซซ์ของหล่อนก็ถูกส่งมาในเวลาอันรวดเร็วเหลือเชื่อธันวาบอกให้หญิงสาวเอาเสื้อผ้าไปแขวนไว้ในตู้เสื้อผ้าที่อยู่ในห้องนอนของเขา อยู่หลังห้องทำงาน เป็นห้องที่ธันวาใช้เป็นที่นอนในบางครั้งที่ต้องอยู่ทำงานจนค่ำแล้วไม่อยากกลับบ้านภายในห้องแห่งนี้มีทุกอย่างเพียบพร้อมครบครันไม
เหมือนไฟที่ยังไม่ทันจะมอดดับก็โดนน้ำมันสาดเข้าใส่โครมใหญ่“อ๊า… ผัวจ๋า… เอาเมียแรงๆ แทงเมียหนักๆ… ”แม้อัญญารู้สึกอับอาย แต่ด้วยความเสียวซ่านทรมานก็ทำให้ต้องร้องออกมาหล่อนไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องมาเป็นฝ่ายร้องขออะไรน่าอายเช่นนี้ แต่แรงบดขยี้ของแก่นกายท่านประธานก็ทำเอาหล่อนมันสุดๆร่างเปลือยเปล่าเข
ทั้งสองจ้องมองตากันอย่างท้าทายขณะกึ่งกลางกายกำลังอัดกระแทกกันอย่างเมามัน “ไม่ต้องอายนะครับที่รัก… ปลดปล่อยอารมณ์ออกมา ผมชอบมองตาคุณ… ชอบมองตอนคุณทำหน้าเสียว… ตอนคุณคราง” มือใหญ่ล็อกใบหน้าของเลขาสาวที่กำลังบิดเบ้ทรมานให้มองตากัน “อู้วววว… เสียวมาก… ลึกมากครับ… ”
“น่ารักที่สุด… ชอบขย่มเอ็นผมแล้วใช่ไหมครับ”ธันวาถามทั้งที่รู้“งืออออ… ”ในวินาทีที่ร่างกายกำลังผ่าวร้อนเพราะท่อนเอ็นยาวใหญ่ไชชอนเข้ามามิดโคน อัญญาจะตอบอะไรได้ หล่อนอายจนต้องหลบสายตาที่จ้องมาจะเอาคำตอบ“ตอบผมสิครับ… ชอบขย่มเอ็นผมใช่ไหม”ทั้งที่ตอนถามอยู่นี้ง่ามก้นของหญิงสาวก็สับเข้ามาลำเอ็นของเขาแ
“ไม่ต้องกลัวนะครับ… ประตูด้านในผมล็อกไว้แล้ว… ”คำพูดที่ได้ยินทำให้อัญญารู้แล้วว่าเพราะเหตุใดห้องทำงานของท่านประธานจึงมีประตูสองชั้น“มันสุดๆ… อู้วววว… ช่วยขย่มลำให้ผมที”ธันวากล่าวพร้อมกับขยับเอวถอนดุ้นเอ็นออกจากรูสวาทที่โดนทะลวงจนกลวงโบ๋ ขยับมายืนกึ่งนั่งกึ่งนอนพิงขอบโต๊ะ คว้าร่างของอัญญาขึ้นมาคร







