Beranda / โรแมนติก / บังเอิญผ่านมาให้รัก / บทที่ 8 : เลื่อนงานแต่ง 3/3

Share

บทที่ 8 : เลื่อนงานแต่ง 3/3

last update Terakhir Diperbarui: 2026-02-25 19:59:40

เนื่องจากพนักงานหลายคนถือโอกาศลาพักร้อนต่อเหมือนๆ กัน

เมื่อกลับมาเริ่มทำงานวันแรก ทุกคนเลยทำงานกันแ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • บังเอิญผ่านมาให้รัก   บทที่ 10 : แค่คนแพ้ท้อง 2/2

    วันต่อมา เวลาตีห้าโดยประมาณวันนี้แดนดินได้รับมอบหมายจากภรรยาให้ออกมาหุงหาอาหารเช้าให้ทุกคนได้อิ่มท้อง ซึ่งในหนึ่งสัปดาห์เขาจะได้รับหน้าที่นี้ราวๆ สองถึงสามวัน เมนูก็แล้วแต่วัตถุดิบและอารมณ์คนทำ เช้านี้เขาอารมณ์ดี เดินไปยังห้องครัวด้วยสีหน้าเบิกบานทีเดียวเอ๊ะ!ขณะกำลังเดินมาดีๆ นั่นเอง ดวงตาคมเข้มพลันเหลือบไปเห็นชายหนุ่มตัวสูงที่เดินคุยโทรศัพท์อยู่ในสวนหน้าเรือนกับพวกหลังอานเข้า แดนดินชะงักหมุนตัวไปมองดีๆ ทันที พอลูกหมาพวกนั้นหันมาเห็นเขาก็เห่าทักเสียงดังจนอีกฝ่ายหันมามองตามเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายคือคนที่คิดจริงๆ แดนดินก็ได้แต่ทำหน้างงหนักตอนนี้ยังเช้าตรู่อยู่ ดวงตะวันยังไม่ทันจะโผล่ขึ้นฟ้า ทำไมคนที่อยู่กรุงเทพฯ อย่างภวัตถึงมาโผล่อยู่ที่นี่แล้วล่ะ“เอาขนมมาให้?”ได้ฟังเหตุผลที่ภวัตปรากฏตัวขึ้นที่นี่แต่เช้ามืด แดนดินถึงกับเม้มปากมองลูกสาวด้วยความน้อยใจ ไม่ใช่แค่เมินขนมที่เขาหาซื้อมาให้ แล้วไปอ้อนให้ภวัตเอามาส่งถึงบ้าน แต่ยังเมินซุปไก่ตุ๋นของเขา ไปกินข้าวต้มปลาที่ภวัตซื้อมาฝากพร้อมเค้กสารพัดอย่างในกล่องใหญ่นั่นอีก! “ความจริงวันนี้ผมกะจะมาหาน้องอยู่แล้วครับ เป็นห่วง กลัวจะแพ้ท้องหนักอีก”

  • บังเอิญผ่านมาให้รัก   บทที่ 10 : แค่คนแพ้ท้อง 1/2

    หลายชั่วโมงให้หลังพลันมีเรื่องไม่น่าเชื่อเกิดขึ้นกรองขวัญหายแพ้ท้องจริงดังว่า!หายจนลุกออกมาเดินเล่นนั่งเล่นกับคนอื่นได้เหมือนปกติ ทั้งที่หลายวันก่อนหน้านี้แทบจะเป็นส่วนหนึ่งของผ้าห่มกับเตียงนอน นอกจากเด็กๆ ที่พากันงงเป็นแถบ คงมีเพียงย่าทวดคำหอมกับฤทัยรักษ์ที่พอจะเข้าใจเรื่องราว“ลูกคงคิดถึงพ่อ พอพ่อมาถึงก็ไม่งอแงเลย”ภวัตมองคนนั่งกินมะยมอยู่ข้างๆ ด้วยแววตาอ่อนโยน “แล้วแม่ล่ะ คิดถึงพ่อหรือเปล่า”กรองขวัญส่ายหน้า “ลูกอาจจะคิดถึงอาวัต แต่ลูกเป็ดไม่ได้คิดถึง”“จริงรึ”“จริงค่ะ”“หลานงอแงแบบนี้ ถ้าพี่เขยกลับกรุงเทพฯไปเมื่อไหร่ พี่ลูกเป็ดก็เป็นเหมือนเดิมอีกเหรอจ๊ะทวด” เทวาหันไปถามคำหอมตาปริบๆ“ก็ประมาณนั้น”“โอย ไม่เอานะคะ ลูกเป็ดไม่อยากผะอืดผะอมแบบนั้นอีกแล้ว แค่ใส่เฝือกก็คันจะแย่” หญิงสาวบอกหน้างอคอตก เฝือกที่แขนจะเอาออกได้ก็ตั้งสองสามวัน เธอไม่อยากอ้วกไปพร้อมกับแขนไม่สมประกอบนี่อีกแล้วนะตอนนั้นเองที่ภวัตหันไปถามผู้ใหญ่ตรงๆ “ถ้าผมจะขอย้ายมาอยู่กับลูกเป็ดที่นี่เลย คุณทวดกับคุณอาจะว่ายังไงครับ”คุณทวดกับคุณอาสบตากันนิ่ง ก่อนหญิงชราจะตอบออกมา “เรื่องนี้คงต้องถามพ่อเขานะ”“ถามหนูนี่แหละค่ะ

  • บังเอิญผ่านมาให้รัก   บทที่ 9 : เขาอ่อยฉัน 3/3

    เวลาหมุนผ่านไปอย่างรวดเร็วตอนนี้กรองขวัญกลับมาอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านนาทองคำได้หลายวันแล้ว ข้าวของทั้งหลายที่ขนมาด้วยถูกเก็บไว้ที่ใต้ถุนเรือนก่อน เนื่องจากสภาพแขนเจ้าของมันไม่อำนวยในการรื้อแจกกลับมาคราวนี้กรองขวัญทำตัวออดอ้อนแดนดินทุกวัน สังเกตเห็นชัดเลยว่าพอลูกกลับมาอ้อนอยู่ข้างๆ แดนดินก็ลดท่าทีโกรธเคืองลง ทั้งยังเริ่มเห่อหลานในท้องกรองขวัญมากขึ้นทุกวันๆ อะไรกินอะไรทาแล้วดีต่อว่าที่คุณแม่ เขาจะหามาบำรุงบำเรออย่างเต็มที่แต่บางทีคงจะบำรุงหนักมากเกินไป ว่าที่คุณแม่ถึงออกอาการไม่สู้จะดีนัก“อื้อ!! โอ๊กกกกกก”“ไหวหรือเปล่าลูก”“ไม่...ฮือ ทำไมหนูต้อง...อ๊อก!”พูดไม่ทันขาดคำ กรองขวัญก็ต้องก้มหน้าลงไปหาชักโครกอีกครั้ง โดยมีฤทัยรักษ์ค่อยลูบหลังให้ เทวินทร์กับเทวาที่รับคำสั่งจากพ่อ ให้มาดูแลพี่สาวคนโตหลังเลิกเรียนแทนพี่ๆ ที่ต้องอ่านหนังสือสอบ ได้แต่ยืนเมียงมองอยู่ห่างๆ อย่างแหยงๆว่าที่คุณแม่แพ้ท้องหนักขึ้นทุกวันจริงๆ เมนูที่เคยชอบนักชอบหนามาตั้งแต่เด็ก เดี๋ยวนี้แค่ได้กลิ่นก็วิ่งไปโก่งคออ้วกแตกอ้วกแตน ส่วนอะไรที่เปรี้ยวจี๊ดแบบเสียวฟัน แม่ฟาดเรียบ“นายว่ามันจะน่ากลัวหรือเปล่า”“อะไรน่ากลัว” เทว

  • บังเอิญผ่านมาให้รัก   บทที่ 9 : เขาอ่อยฉัน 2/3

    ภวัตไม่แปลกใจเมื่อกลับมาถึงบ้านแล้วพบว่าญาติผู้พี่มานั่งรออยู่ เรื่องใดก็ตามที่เกี่ยวกับเขา มักเป็นที่สนใจของคนในครอบครัวที่เหลือกันอยู่ไม่กี่คน ชายวัยห้าสิบต้นๆ คนนี้เป็นพ่อของแก้วกานดา เป็นคนที่ค่อยอบรมสั่งสอนเขามาพร้อมกับคุณปู่น้อย หากแก้วกานดารู้ข่าวสักคน คนอื่นย่อมรู้ไปด้วย โดยเฉพาะพ่อของเธอ ที่ถือเป็นผู้รับสารระดับต้นๆ พอเขาเดินเข้าไปถึงตัว กาจพลก็ลุกขึ้นต่อว่าทันที“แกยังมีสติดีอยู่หรือเปล่า นั่นเพื่อนสนิทหลานแกนะ ลูกเป็ดเป็นเหมือนลูกสาวฉัน แต่แกกลับ...”“ฉกลูกสาวพี่มาเป็นเมียนะเหรอครับ” เขาถามยิ้มๆ ขณะเดินเข้าไปนั่งลงบนเก้าอี้ตัวยาวกาจพลนั่งลงที่เดิมพลางขึงตาใส่ญาติผู้น้อง แก้วกานดาเป็นเพื่อนกรองขวัญกี่ปี เขาก็รู้จักหญิงสาวนานเท่านั้น รักเอ็นดูเหมือนลูกในไส้ จู่ๆ ลูกสาวก้มาบอกว่ากรองขวัญท้อง เขากับภรรยานี่ใจหายวาบ ผู้หญิงที่ยังไม่ได้แต่งงาน ท้องขึ้นมาแบบนี้ มันใช่เรื่องดีหรือ แล้วพอรู้ว่าใครเป็นพ่อเด็กในท้อง พวกเขาก็เข่าอ่อนยวบไปตามๆ กัน‘คุณพ่ออาจจะอึ้งนิดหนึ่ง แต่หนูยืนยันว่านี่คือเรื่องจริง พ่อของเด็กในท้องลูกเป็ดก็คืออาวัตของเราค่ะ’ภวัตเนี่ยนะ!กาจพลรู้ว่าภวัตชอบทำอะไรที

  • บังเอิญผ่านมาให้รัก   บทที่ 9 : เขาอ่อยฉัน 1/3

    “อาวัตเนี่ยนะ!!” แก้วกานดากับนาริสาตะโกนออกมาพร้อมกันด้วยสีหน้าตื่นตะลึง“ไม่จริงน่า”“นั่นสิ แกจะท้องกับอาวัตได้อย่างไง ฉันไม่เชื่อหรอก!” หลานสาวฝ่ายชายเชื่อไม่ลงจริงๆ ระหว่างสองคนนี้มันไม่มีวี่แววอะไรๆ ให้พอจะเชื่อเรื่องบ้าๆ นี่ได้เลยกรองขวัญเพียงยักไหล่ อยากบอกว่าไม่เชื่อเหมือนกัน แต่ก็อย่างที่เห็นและเป็นอยู่ เขาเสกเด็กเข้าท้องเธอแล้วจริงๆ“แกไปคบกับอาวัตตอนไหน” นาริสาถามสีหน้ามึนหนัก“ตอนอกหักใหม่ๆ ฉันบังเอิญเจอกับอาวัต หลังจากนั้นเราก็คุยกันเรื่อยๆ รู้ตัวอีกทีอาวัตก็เข้ามาดามหัวใจให้ฉันแล้ว” เล่าเสียงอุบอิบเหมือนเขินอาย ทั้งที่ความจริงแอบกระดากปากมากกว่า“โห แล้วแกกับอาวัตก็ปิดปากเงียบเชียวนะ”“นั่นสิ” นาริสาเริ่มเหม่อ “ฉันน่าจะอกหักแล้วไปเจออาวัตบ้าง”อย่าเลย... กรองขวัญแอบบอกอยู่ในใจ“ว่าแต่ทำไมแกยอมอาวัตล่ะ ไหนบอกไม่สนใจผู้ชายสามสิบอย่างอาวัตของพวกเรา เด็กในท้องนี่มายังไงจ๊ะ อะไรมันจะเร็วขนาดนี้ แกเพิ่งเลิกกับนายโตมรได้ไม่ถึงสามเดือนเลยนะเพื่อนรัก” แก้วกานดาจิกตาคาดคั้นแบบอยากรู้อยากเห็น“ก็แบบว่าอาวัตมาอ่อยฉันก่อน หล่อขนาดนั้นใครจะทนไหว”เอาแบบนี้แล้วกันนะ!พอสองสาวได้ยินว่า

  • บังเอิญผ่านมาให้รัก   บทที่ 8 : เลื่อนงานแต่ง 3/3

    เนื่องจากพนักงานหลายคนถือโอกาศลาพักร้อนต่อเหมือนๆ กันเมื่อกลับมาเริ่มทำงานวันแรก ทุกคนเลยทำงานกันแบบสบายๆ มีบางคนเปิดงานขึ้นมา ‘ดู’ บ้าง แต่ส่วนใหญ่จะหนักไปทางเมาท์ให้คนอื่นฟังว่าตัวเองไปเที่ยวไหนมาในช่วงหยุดยาวมากกว่า บางคนถึงกับเดินไปคุยกับเพื่อนในแผนกอื่นก็มีในตอนบ่ายนั่นเอง นฤมาศผู้เป็นหัวหน้าแผนกก็ตบมือเรียกทุกคนมารวมตัวกันอยู่กลางโถงออฟฟิศ เบี่ยงตัวให้กรองขวัญออกมายืนอยู่ข้างๆ สบตาถามจนแน่ใจว่าอีกฝ่ายไม่เปลี่ยนความตั้งใจ จึงหันไปบอกพนักงานที่เหลือว่า“พี่มีเรื่องจะแจ้งให้ทุกคนทราบ วันนี้ลูกเป็ดจะมาทำงานที่นี่เป็นวันสุดท้ายแล้ว น้องเลยอยากจะร่ำลาพวกเราทุกคนก่อนไป”“ทำงานวันสุดท้าย?” ภาดาขมวดคิ้วทวนถาม“อืม น้องลาออกแล้ว มีผลตั้งแต่วันพรุ่งนี้เลย”“ลาออกแล้ว!!”สิบกว่าชีวิตในแผนกประสานเสียงออกมาพร้อมกัน มองกรองขวัญด้วยสายตาสงสัยและไม่เข้าใจพร้อมกันภาดาถามเสียงขรึม “ลาออกทำไมวะ หรือว่าเป็นเพราะแกเจ็บหนัก แต่แกล้งบอกว่าไม่เจ็บ”“นั่นสิ เกิดอะไรขึ้น” พี่อีกคนถามน้ำเสียงเป็นห่วง“งานหนักเกินไปเหรอ”ก่อนจะถามจนครบทุกคน กรองขวัญตัดสินใจยกมือขึ้นเบรกและอธิบายเสียงสดใสเหมือนที่ทำกับนฤม

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status