บังเอิญผ่านมาให้รัก

บังเอิญผ่านมาให้รัก

last updateDernière mise à jour : 2026-04-20
Par:  มัญนิตาEn cours
Langue: Thai
goodnovel16goodnovel
Notes insuffisantes
64Chapitres
753Vues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

จะหาใครซวยไปมากกว่ากรองขวัญคงไม่มี ถูกผู้ชายเทไปหาสาวอื่นไม่พอ ยังเผลอปีนขึ้นเตียงให้อาหนุ่มสุดหล่อของเพื่อนรักถอนขนต้มลวกทั้งคืน! แค่เสียงสะอื้นครั้งเดียว ภวัตก็พลิกตัวมาถามในความมืด "เป็นอะไร" "ลูกเป็ด...นอนไม่หลับ" "แล้วพี่ต้องทำยังไง" คนใจไม่ดีลุกขึ้นมาร้องไห้โฮยอมรับชะตากรรม "ลูกเป็ดอยากกอดอาวัต...ไม่...ฮึก...ไม่ใช่เสื้อตัวนี้อ่ะ...ฮืออ..." "ไหนบอกว่าไม่ชอบนอนกอดพี่" เขาไม่ยอมโอ๋แล้ว เผียะ! "อย่ามาล้อนะ เค้าไม่อยากกอด แต่เค้านอนไม่หลับ ถ้าไม่ได้กอดอาวัตนี่" "แล้วทำไมไม่อยากกอด เราเป็นผัวเมียกัน มากกว่ากอดก็เคยทำมาแล้ว อยากทำอะไรพี่ก็ทำสิ จะกอด จะหอม หรือจะทำอะไรก็ได้ ตอนนี้พี่เป็นของลูกเป็ดโดยชอบธรรมแล้ว" ผู้ชายตรงหน้าบอกพร้อมกับอ้าแขนออกรอด้วยสีหน้าอบอุ่น กรองขวัญไม่อยากกอด ไม่อยากกอดเขาเลยจริงๆ "...ก็แค่นี้" ไม่ต้องบอกใช่ไหม ว่าเกิดอะไรขึ้น รอยยิ้มหวานๆ ผุดขึ้นมาบนใบหน้าสวยของคนซุกอยู่ในอ้อมกอดอุ่นจัดของสามี

Voir plus

Chapitre 1

บทนำ

แขนเล็กเรียวขาวของหญิงสาวผมยาววัยต้นยี่สิบกระชับหมอนข้างมากอดเอาไว้แน่น ทั้งยังซุกหน้าหาตำแหน่งเหมาะๆ ให้ตัวเองหลับต่ออย่างสบายใจ ไม่มีใครอยากลุกจากเตียงนอนนุ่มๆ ในเช้าวันเสาร์หรอก

แต่ลมอุ่นๆ กลับเป่ารดหน้าผากจนหน้านิ่วอย่างขัดใจ สะลึมสะลือขยับหน้าไปซุกจุดอื่นก็พลันรู้สึกถึงแรงเต้นตึกตักเป็นจังหวะอย่างสม่ำเสมอตรงแก้มนุ่ม ด้วยความรำคาญเธอจึงหมุนตัวหันหลังสละหมอนข้างทิ้งมันเสียเลย

หญิงสาวหลับไปพักใหญ่กว่าจะปรือตาขึ้นมา ทว่าก็ต้องกะพริบขึ้นลงอยู่นานกว่าจะเปิดขึ้นมาเต็มหน่วยตา ความเหนื่อยล้าทั่วร่างกายทำให้อยากละลายไปกับผ้าห่มเตียงนอนให้มันรู้แล้วรู้รอด การแฮงค์แบบสุดๆ นี่มันเหนื่อยเอาเรื่องขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

คิดแล้วลมหายใจก็ถูกพ่นออกมาเฮือกๆ ก่อนจะยันกายบางลุกขึ้น

“จะไปไหน...”

เอ๋ เสียงใคร?

กรองขวัญนิ่วหน้างงๆ คิดว่าหูฝาดไปเองจึงออกแรงดันตัวเองออกจากผ้าห่มต่อ แต่ผ่านไปนานก็ยังไม่หลุด ราวกับมีอะไรคอยรัดเอาไว้

“โอ๊ย! นี่ผ้าห่มหรืองูเหลือมเนี่ย จะรัดอะไรนักหนา ปวดฉี่!”

ร่างเล็กยันตัวขึ้นมาได้นิดหนึ่งก็ทิ้งตัวลงโวยวายคนเดียว เธอมึนหัวจนไม่รู้ว่าจะจัดการกับผ้าห่มที่รัดเอวแน่นเข้าๆ จนกระดิกไม่ได้ยังไงดี

“อืม”

เสียงแหบต่ำของใครบางคนดังขึ้นจากด้านหลัง กรองขวัญยังไม่ทันจะหันไปมอง สัมผัสร้อนนุ่มก็แนบลงมาบนหัวไหล่มนหนักๆ

“จะหนีไปไหน”

เธอพลิกตัวกลับไปมองเจ้าของเสียงทักแหบพร่าหน้าตาตื่น ดวงตากลมโตกะพริบมองใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิงขึ้นลงอยู่อย่างนั้น ‘เขา’ ยันกายขึ้นมานั่งในสภาพเปลือยอกขาวนวลเนียน ราวกับว่าไม่เคยโดนแดดต้องลมมาก่อน ตาโตๆ เบิกมองตามผิวตัวขาวๆ แล้วถึงกับกลืนน้ำลายฝืดคอ

ต่อให้เด็กเกิดใหม่ยังรู้เลยว่าผู้ชายคนนี้ไม่ได้ใส่เสื้อผ้า!

แต่เขาเป็น...

“อาวัต?”

ไม่มีเสียงตอบ เพราะเจ้าของชื่อกำลังหลุบตาลงมองต่ำฉ่ำปรือ พอกรองขวัญก้มมองตามก็ต้องผวาดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้าอกตนมือสั่น

เธอไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเหมือนกันนี่!

ดวงตากลมโตไหวระริกด้วยความหวาดหวั่น นึกย้อนหาสาเหตุการอยู่ด้วยกันในสภาพนี้ของเธอกับเขาแบบใจไม่ดี

ไม่ได้! เธอกับเขาจะอยู่ด้วยกันแบบนี้ไม่ได้!

กรองขวัญได้แต่ย้ำคิดความเป็นไปได้อยู่ในใจ แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่สนใจอะไรเลย ถึงได้เอ่ยทักออกมาเสียงหวาน

“หวัดดีตอนสาย”

กรองขวัญส่ายหน้าบอกเสียงเครียด “ไม่ดีค่ะ ไม่ดีมากๆ เลยด้วย อาวัตไม่ควรมาอยู่บนเตียงลูกเป็ด โดยที่เราสองคนไม่มีเสื้อผ้าติดตัวทั้งคู่แบบนี้!”

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
64
บทนำ
แขนเล็กเรียวขาวของหญิงสาวผมยาววัยต้นยี่สิบกระชับหมอนข้างมากอดเอาไว้แน่น ทั้งยังซุกหน้าหาตำแหน่งเหมาะๆ ให้ตัวเองหลับต่ออย่างสบายใจ ไม่มีใครอยากลุกจากเตียงนอนนุ่มๆ ในเช้าวันเสาร์หรอกแต่ลมอุ่นๆ กลับเป่ารดหน้าผากจนหน้านิ่วอย่างขัดใจ สะลึมสะลือขยับหน้าไปซุกจุดอื่นก็พลันรู้สึกถึงแรงเต้นตึกตักเป็นจังหวะอย่างสม่ำเสมอตรงแก้มนุ่ม ด้วยความรำคาญเธอจึงหมุนตัวหันหลังสละหมอนข้างทิ้งมันเสียเลยหญิงสาวหลับไปพักใหญ่กว่าจะปรือตาขึ้นมา ทว่าก็ต้องกะพริบขึ้นลงอยู่นานกว่าจะเปิดขึ้นมาเต็มหน่วยตา ความเหนื่อยล้าทั่วร่างกายทำให้อยากละลายไปกับผ้าห่มเตียงนอนให้มันรู้แล้วรู้รอด การแฮงค์แบบสุดๆ นี่มันเหนื่อยเอาเรื่องขนาดนี้เลยเหรอเนี่ยคิดแล้วลมหายใจก็ถูกพ่นออกมาเฮือกๆ ก่อนจะยันกายบางลุกขึ้น“จะไปไหน...”เอ๋ เสียงใคร?กรองขวัญนิ่วหน้างงๆ คิดว่าหูฝาดไปเองจึงออกแรงดันตัวเองออกจากผ้าห่มต่อ แต่ผ่านไปนานก็ยังไม่หลุด ราวกับมีอะไรคอยรัดเอาไว้“โอ๊ย! นี่ผ้าห่มหรืองูเหลือมเนี่ย จะรัดอะไรนักหนา ปวดฉี่!”ร่างเล็กยันตัวขึ้นมาได้นิดหนึ่งก็ทิ้งตัวลงโวยวายคนเดียว เธอมึนหัวจนไม่รู้ว่าจะจัดการกับผ้าห่มที่รัดเอวแน่นเข้าๆ จนกระดิกไม
Read More
บทที่ 1 : คืนเหงากับเราสอง 1/3
สิ่งแรกที่กรองขวัญทำหลังจากตั้งสติได้ คือให้ภวัตออกไปแต่งตัวรออยู่นอกห้อง เธอจะรีบจัดการตัวเองแล้วตามออกไปคุยกับเขาให้รู้เรื่อง“ก็ได้จ้ะ”ภวัตว่าง่ายนัก...ขโมยจูบแก้มนวลทีแล้วก็สวมกางเกงเดินออกจากห้องไปทันทีหญิงสาวรีบกระโดดจากเตียงไปหาเสื้อผ้าสวม แต่เพียงก้าวแรกก็ต้องทรุดนั่งลงแถวขอบเตียงด้วยความเสียดเนื้อกลางร่างแม่เจ้า!เมื่อคืนเธอกับเขาปั๊มปั๊มกันแล้วจริงๆ เหรอเนี่ยราวกับถูกค้อนหนักๆ หล่นลงใส่หัว สภาพร่างกายคือหนึ่งอย่างที่ตอกย้ำความจริง สองคือสภาพรุงรังของเสื้อผ้าที่ระเนระนาดอยู่ตามพื้นห้อง คนมึนหนักหลับตากรี๊ดในใจทั้งเครื่องนอกเครื่องในพังยับไม่มีชิ้นดีเลยจ้า!กรองขวัญจำได้เลือนรางว่าเมื่อคืนตัวเองออกไปนั่งดื่มอยู่ในผับดังเงียบๆ คนเดียวภวัตโผล่มาจากไหน?คิดอยู่นานก็ไม่ได้คำตอบ หญิงสาวจึงกัดฟันเดินไปค้นเสื้อแขนยาวตัวใหญ่มาใส่ปกปิดร่างกาย ก่อนออกไปคุยกับเขาถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนเท้าเล็กในรองเท้าสลิปเปอร์หัวกระต่ายแอบชะงักเล็กน้อยเมื่อเหลือบไปเห็นภวัตเดินวนไปวนมาอยู่ในห้องครัวเล็กๆ โดยสวมแค่กางเกงขายาวกับเสื้อเชิ้ตสีดำยับยู่ยี่ กลัดกระดุมแค่เม็ดล่างๆ เผยอกกว้างให้เห็นว
Read More
บทที่ 1 : คืนเหงากับเราสอง 2/3
“ไอ้เพ่ตามมันบอกว่าเค้าตายด้านอ้ะอาว้าด” เสียงงุ้มงิ้งของคนเมาดังขึ้นมาในตอนนั้นอะไรคือตายด้าน?“มันบอกว่าเค้าจูบม่ายเป็น”หือ...เขาขอคิดว่ามันไม่เคยจูบได้หรือเปล่า?“เค้าแค่ม่ายยอมมัน...อื้อ”เสียงหวานขาดหายเมื่อถูกริมฝีปากอุ่นร้อนแนบลงมาเม้มเอาปากเล็กเบาๆ ภวัตถอยออกมากระซิบชิดใกล้ปากนุ่ม“ผมรู้...ลูกเป็ดไม่ได้ตายด้านหรอกที่รัก”“แต่เค้าจูบไม่...”ริมฝีปากนุ่มถูกภวัตตะล่อมชิมรสค็อกเทลอีกครั้ง จากเนิบนุ่มพลันหนักหน่วงขึ้นตามความต้องการ ชิมจนสาสมใจนั่นละ เขาจึงถอยออกมาหายใจหอบแถวคอเล็กหอมกรุ่น“หวาน...” คนเมาเอ่ยเสียงค่อย“ใช่แล้ว ลูกเป็ดหวานมาก”“หวานนน” บอกตาปรือๆ พลางดันหน้าหล่อออกมาเขี่ยปากเล่น“อย่าเล่นซี้ซั้วครับคนดี” ภวัตห้ามเสียงพร่าแต่ลูกเป็ดขี้เมาไม่ฟัง ยกตัวเองขึ้นนั่งตักคนตัวใหญ่ จับหน้าหล่อเอาไว้แล้วก้มลงจูบชิมรสชาติความหวานของเขาแรงๆ อย่างคนไม่ประสาด้านนี้“...อ่า...”เสียงแหบต่ำคำรามออกมาจากลำคอหนาเบาๆ โดนรุกเสียขนาดนี้ ภวัตก็ไม่สนใจอีกแล้วว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น เขาล็อคร่างเล็กเข้ามาลูบไล้ไปทั่วด้วยความเสน่หาที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พอทนต่อไปไม่ไหวก็ตวัดอุ้มลูกเป็ดขี้เมา
Read More
บทที่ 1 : คืนเหงากับเราสอง 3/3
“เลิกกันแล้วจริงๆ นะ ฉันจะได้พาแกไปอาบน้ำมนต์ 9 วัดแก้ซวยตอนนี้เลย”“ใช่ๆ เดี๋ยวพาไปถวายสังฆทาน ปล่อยสัตว์ ไถ่โคกระบือ หาบ้านให้หมูหมากาไก่ไปพร้อมกันเลย ความซวยจะได้ออกไปจากชีวิตของแกสักที”กรองขวัญค้อนขวับใส่สองเพื่อนรัก พอส่งงานเสร็จแล้วก็มีเวลามาสนใจเธอพร้อมกันเลยเชียว แก้วกานดากับนาริสาเป็นเพื่อนเธอมาตั้งแต่สมัยเรียน จนเรียนจบก็ยังไม่แยกจากกันไปไหน สัปดาห์หนึ่งจะนัดเจอกันอย่างน้อยหนึ่งวัน อย่างวันนี้ที่พวกนางหอบเอาหม้อไฟหม่าล่ามาถล่มกันที่คอนโดเธอ ซัดกันจนพุงจะแตกอยู่แล้ว“ว่าแต่แกไม่โกรธมันจริงๆ นะ ไอ้พี่โตมารนั่นน่ะ” แก้วกานดาเอียงคอถาม ในมือมีตะเกียบคู่ใจโบกไปมา“ก็โกรธแหละ แต่เจ็บใจที่เขาแอบคบกันลับหลังมากกว่า”นาริสายกแก้วโค้กขึ้นกระดกล้างปากแล้วค่อยถามเพื่อน “ถ้าแกเห็นพวกเขาเดินจู๋จี๋กันในบริษัท แกจะทำยังไง”“เชิดใส่” กรองขวัญตอบพร้อมยักไหล่“ถูก! อย่าไปสนใจผู้ชายโลเลแบบมัน แต่จงมุ่งหน้าหาผู้ชายดีๆ ที่มีคุณสมบัติเหมาะสำหรับมอบตัวมอบใจเราให้ดีกว่า โลกใบนี้ยังมีผู้ชายอีกตั้งเยอะแยะมากมายให้เราคัดเลือก”“เยอะจริง แต่ไม่รู้ว่าแท้หรือเปล่านี่สิ”สิ้นเสียงนาริสา ทั้งสามคนก็หัวเราะ
Read More
บทที่ 2 : ฉันยังไม่พร้อมจะเป็นแม่คน 1/3
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นชีวิตก็ยังคงดำเนินต่อไปบ่ายวันนี้กรองขวัญมีนัดตรวจแบบร้านที่รับออกแบบให้กับลูกค้ายังสถานที่จริง แต่ลูกค้าดันมีเรื่องด่วนให้ต้องจัดการ เธอจึงต้องหอบงานมาคุยที่ร้านกาแฟสาขาแรกของร้านที่กำลังออกแบบอยู่ในตอนนี้ ซึ่งก็ได้เธอออกแบบให้มีความเป็นเอกลักษณ์ตามที่ลูกค้าต้องการเมื่อเคยทำงานด้วยกันมาแล้ว ต่างฝ่ายต่างก็รู้สไตล์การทำงานของกันและกัน แบบร้านที่กรองขวัญทำมาจึงผ่านฉลุยอย่างง่ายดายเสร็จงานแล้วลูกค้าสาวก็บอกกับกรองขวัญอย่างเกรงใจ “ขอบใจลูกเป็ดจริงๆ นะจ๊ะ ที่ออกมาหาถึงที่เลย วันนี้งานยุ่งจนไปไหนไม่ได้จริงๆ”กรองขวัญรีบส่ายหน้าบอกอย่างสดใส “ไม่เป็นไรเลยค่ะ ดีเสียอีก นอกจากได้งานแล้ว ลูกเป็ดยังได้มาพักสายตาในร้านสวยๆ แบบนี้ด้วย”“ลูกเป็ดนี่น่ารักจริงใจดีจัง สงสัยมีหนุ่มๆ มารุมจีบตรึมเลย”“ก็มีบ้างนิดหน่อยค่ะ” ขยิบตาบอกพร้อมกับลงมือเก็บเอกสารงานที่กระจายอยู่บนโต๊ะไปด้วย เจ้าของร้านเห็นแบบนั้นจึงลุกขึ้นบอกยิ้มๆ“พี่ไม่กวนแล้ว ลูกเป็ดนั่งทำงานต่อในร้านได้ตามสบายเลยนะจ๊ะ”“ไว้แก้แบบเสร็จเมื่อไหร่ ลูกเป็ดจะรีบแจ้งให้พี่บัวทราบทันทีนะคะ”“ขอบใจจ้า พี่ไปนะ”กรองขวัญลุกขึ้นยืน
Read More
บทที่ 2 : ฉันยังไม่พร้อมจะเป็นแม่คน 2/3
“เฮียคะ คนในออฟฟิศเขารู้กันหมดนั่นแหละค้า นี่เลยเค้ก เอาไปทำคะแนนได้เลย” กรองขวัญบอกพร้อมกับยื่นจานเค้กให้หนุ่มรุ่นพี่ ภาดาแอบชอบนฤมาศมานานแล้ว หากมีโอกาสเป็นต้องทำคะแนนจนชาวบ้านเขารู้กันหมด แต่ไม่มีใครเอ่ยถึงเท่านั้น เพราะนอกจากนฤมาศจะมีอายุมากกว่าภาดาถึงสามปีแล้ว ยังเป็นถึงผู้จัดการแผนกอีก ใครจะกล้าออกปากแซวกัน“ในฐานะที่แกเคยมีแฟน แกว่าเจ้นิ่มจะชอบฉันบ้างหรือเปล่าวะ?”เธอค้อนใส่คนพูดวะพูดโว้ย “พี่ผ่านผู้หญิงมาเป็นสิบๆ คน ทำไมเรื่องแค่นี้ยังดูไม่ออกอีก ผู้หญิงน่ะนะ ถ้าไม่ชอบเลยสักนิด คงไม่เปิดโอกาสให้จีบหรอก”“อ๋อ เหมือนที่แกเปิดโอกาสให้ไอ้ผู้จัดการตลาดนั่นจีบนะเหรอ ฉันบอกแล้วว่ามันไม่น่าไว้ใจ ไอ้โตมารนี่มันเจ้าชู้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร ดีนะที่แกหลุดพ้นจากมันมาได้”“แหม ทำเป็นพูดดี ตัวเองไม่เจ้าชู้เลย”“อดีตก็คืออดีต โอเค๊”“โอเคอะไรกันน่ะ”ภาดายืดตัวตรงขยับออกห่างจากกรองขวัญทันทีที่เสียงเรียบๆ ดังแทรกขึ้นมา สาวสวยที่เดินเข้ามาไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นนฤมาศคนงามนั่นเอง“โอเคให้พี่ภาสเอาเค้กไปบริการเจ้นิ่มค่ะ” กรองขวัญบอกผู้มาใหม่เสียงหวาน ดวงหน้าน่ารักอมยิ้มจนแก้มตุ่ย“อย่างนั้นเหรอ พี่ก็นึกว
Read More
บทที่ 2 : ฉันยังไม่พร้อมจะเป็นแม่คน 3/3
ชายร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเข้มเดินออกไปขึ้นรถสีดำเงาวับที่ลูกน้องขับมารับด้วยท่าทางนิ่งขรึม แสงที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาส่องให้เห็นใบหน้าหลอเหลาแต่ดูเหนื่อยล้า เพราะหลายวันมานี้ภวัตยุ่งจนแทบไม่ได้นอนเลย“คุณวัตจะไปที่เดิมหรือเปล่าครับ” ผู้ทำหน้าที่พลขับถามขึ้น ขณะนำรถเคลื่อนออกสู่ถนนใหญ่ด้านหน้า“อืม” ภวัตตอบด้วยเสียงในคอแบบเนือยๆ ขณะถอดเสื้อตัวนอกกับไทวางไว้ข้างตัว ก่อนปลดกระดุมเสื้อตัวในออกสามเม็ด พับแขนเสื้อขึ้นลวกๆ พลางถามลูกน้อง “เรื่องลูกเป็ดไปโรงพยาบาลวันนั้น ได้เรื่องหรือยัง เธอไปหาหมอทำไม”“นี่ครับ ผลการตรวจของคุณลูกเป็ดในวันนั้น”คนเป็นลูกน้องยื่นซองขาวที่เพิ่งได้มาสดๆ ให้เจ้านาย พวกเขาต้องทำการ ‘ขอซื้อ’ อยู่ตั้งสามสี่วันกว่าจะได้มันมาฝ่ายเจ้านายรับซองมาเปิดอ่านเงียบๆ สักพักดวงตาคมก็ฉายแววบางอย่างออกมา เดาไม่ออกเลยว่ากำลังโกรธหรือดีใจมากกว่ากันกรองขวัญตั้งครรภ์แล้ว!ภวัตบอกไม่ถูกว่าตอนนี้ตัวเองรู้สึกยังไง ดีใจมากพอๆ กับไม่พอใจที่กรองขวัญไม่บอกเขาเรื่องนี้ เดือนนี้เขามัวแต่หัวหมุนบินไปบินมาระหว่างประเทศในแถบเอเชีย ไม่รู้เลยว่ากลับมาจะมีเซอร์ไพรส์ชุดใหญ่ ตัวเขายังรู้สึกก้ำกึ่งเ
Read More
บทที่ 3 : สถานการณ์เปลี่ยน 1/3
“ดูเหมือนอาวัตจะมั่นใจว่าเขาเป็นลูกของอาวัต ถ้าไม่ใช่ล่ะ อาวัตคิดว่าลูกเป็ดจะนอนกับอาวัตคนเดียวหรือไง” กรองขวัญถามย้อนกลับไปเสียงแข็ง“หลังจากคืนนั้นของเรา ลูกเป็ดก็ไม่เคยออกจากบ้านตอนกลางคืนอีกเลย ผู้ชายสักตัวก็ไม่เข้าใกล้ เรื่องแค่นี้ถ้าคิดไม่ได้ พี่คงโง่มาก”ดวงตากลมโตเขม่นมองคนรู้ดีไปทุกเรื่องนี่คงไม่ใช่ว่าเขาจับตาดูเธออยู่ตลอดเวลาหรอกนะ!ภวัตเห็นสายตานั้นแล้วก็ถอนหายใจกับอาการดื้อเงียบแบบนี้ “คิดจะบอกพี่วันไหน หรือไม่คิดจะบอกกันเลย”“อาวัตบอกลูกเป็ดเองนี่คะ ว่าไม่อยากรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้น”“แต่ในเมื่อเรื่องคืนนั้นมันมีภาคต่อ ลูกเป็ดก็ควรจะบอกพี่ ซึ่งเป็นคนทำภาคต้นด้วยกันกับลูกเป็ด” คราวนี้น้ำเสียงของภวัตเต็มไปด้วยความไม่พอใจ หากเขาไม่ตามเรื่องเธออยู่ ป่านนี้ก็คงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น“ปรึกษาแล้วได้อะไรคะ ปรึกษาแล้วอาวัตจะรับผิดชอบลูกในท้องของลูกเป็ดหรือไง” เธอเถียงทันควัน ภาคต้นภาคต่อบ้าบอคอแตกนะสิ!เขาตอบหน้านิ่ง “ไม่...”“หึ! ก็ไม่” กรองขวัญว่าเสียงหยัน“ไม่มีปัญหาต่างหาก”หากประโยคต่อมาของภวัตก็เล่นเอาเธอชะงักกึก “ว่าอะไรนะคะ?”“ในเมื่อพี่ทำให้เขาเกิดขึ้นมาได้ พี
Read More
บทที่ 3 : สถานการณ์เปลี่ยน 2/3
“เรามาลองคบกันก่อนดีไหม”“!!”“นะ มาลองคบกันดู”“คบกันเหรอคะ” เสียงหวานถามงงๆภวัตมองดวงตากลมโตฉ่ำน้ำตาของกรองขวัญด้วยแววตาระยับขึ้นเล็กน้อย เมื่อรู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายเริ่มอ่อนลง “ใช่แล้ว บางทีความมึนเมาของลูกเป็ดในวันนั้น อาจเป็นโชคชะตาของเราในวันหน้าก็ได้”“...” ร่างบางนั่งนิ่งเพราะคิดตามไม่ทัน“เอาเป็นว่าเราจะเริ่มคบกันหลังแต่งงาน โอเคนะ”เอ๋?วันนั้นกรองขวัญยังไม่ได้ให้คำตอบแก่ภวัต เธอขอเวลาคิดทบทวนให้ดีก่อน ทำผิดครั้งหนึ่งก็พอแล้ว ครั้งสองจะเกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด อีกอย่างเรื่องนี้ก็ใหญ่เกินกว่าที่เธอจะตัดสินใจคนเดียวได้ทว่าจะหันหน้าไปปรึกษาใครดีล่ะพ่อ?แม่?พี่ชาย?เพื่อนสนิท?แต่ละคนที่เอ่ยมานี่ ถ้ารู้เรื่องเข้าคงเอาเลือดหัวเธอออกมาก่อนจะให้คำปรึกษาแน่ๆ ระดับอาการบาดเจ็บก็เรียงตามลำดับมานั่นละนั่งคิดชั่งใจอยู่หลายวัน คนที่ควรบอกเรื่องนี้ก็ติดต่อมาพอดี แม้จะไม่อยากกดรับสาย แต่กรองขวัญก็จำต้องกด“พ่อต้องการคำอธิบายกรองขวัญ ไอ้ห่าหน้าขาวนี่มันเป็นใคร!!”ไม่ต้องเกริ่นอ้อมโลกให้เสียเวลา นายใหญ่แดนดินโวยมาทันทีที่กดรับสาย แต่ประโยคที่ได้ยินทำให้คิ้วงามเลิกขึ้นงงๆ“ไอ้ห่าหน้าขาวที่ไหนจ
Read More
บทที่ 3 : สถานการณ์เปลี่ยน 3/3
มือใหญ่คว้าแขนเล็กกระชากเข้ามาถามเสียงต่ำ “เมื่อกี้ลูกเป็ดบอกว่าจะเอาลูกพี่ออกอย่างนั้นหรือ จะไม่หาญกล้าไปหน่อยหรือไงแม่เป็ดน้อย”“ลูกเป็ดแค่พูดความจริง ถ้าตัดช้อยแต่งงานกับอาวัตทิ้ง เลือกช้อยต่างคนต่างอยู่ แล้ววันหนึ่งท้องดันใหญ่ขึ้นมา คำถามแรกที่คนโสดมายี่สิบกว่าปีอย่างลูกเป็ดจะโดน ก็คือใครเป็นพ่อเด็ก ลูกเป็ดไม่อยากมีคำถามนั้นในชีวิตค่ะ”“พี่ถึงบอกให้ลูกเป็ดเลือกช้อยแรกไง แล้วห้ามพูดว่าจะเอาลูกออก พี่ไม่ชอบ!”“เฮอะ! ลูกเป็ดไม่ได้ใจดำขนาดนั้น ลูกในท้องคนนี้ ถึงแม้ลูกเป็ดจะไม่ได้ตั้งใจให้เขาเกิดมา ลูกเป็ดก็ยินดีรับผิดชอบชีวิตเขา อาวัตน่ะ ลูกเป็ดไม่ยินดี”เขาขมวดคิ้ว “ทำไม”“อาวัตแก่”“...แก่”กรองขวัญพยายามลืมๆ สรรพคุณภวัตที่แก้วกานดาโฆษณาให้ฟังบ่อยๆ ย้ำความต้องการออกไป “ลูกเป็ดอยากได้สามีอายุเท่ากัน อาวัตไม่ใช่...อื้อ!” กว่าจะรู้ตัวว่าไปแหย่อารมณ์ใครบางคน ปากกับจมูกร้อนๆ ก็แนบลงมาตามปากตามแก้มจนมึนไปหมด มือใหญ่ของภวัตพันธนาการร่างเธอเอาไว้แน่นจนหลบไม่ได้เลย พอร่างอิ่มอ่อนยวบลง เขาถึงยอมถอยหน้าออกห่างเล็กน้อยแล้วบอกขึ้นน้ำเสียงดุๆ“นี่เป็นบทลงโทษที่เรียกสามีตัวเองว่าอา”แล้วดวงหน้าเล็
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status