Home / โรแมนติก / บัญชาการรัก พิทักษ์สมุทร / ตอนที่3 ข้อตกลงลับใต้เงาอันตราย

Share

ตอนที่3 ข้อตกลงลับใต้เงาอันตราย

last update publish date: 2026-10-08 15:51:06

หลังจากที่ลูเซียสเดินออกไปชำระร่างกายที่ห้องน้ำด้านนอกได้ไม่นาน เสียงเคาะประตูก็เบาขึ้นสองครั้งก่อนที่ คาร์ล จะเปิดประตูเข้ามา พร้อมกับถาดไม้ที่มีโจ๊กอุ่นๆ และน้ำสะอาดส่งกลิ่นหอมกรุ่นมาด้วย

คาร์ลวางถาดอาหารไว้ที่โต๊ะข้างหน้าต่างอย่างระมัดระวัง เขากวาดสายตามองหญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีดำสนิทด้วยความทึ่งปนระแวงเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพตามหน้าที่

"ผู้กองให้ผมเอาอาหารอ่อนๆ มาให้ครับ... เชิญทานเถอะครับ คุณ... เอ่อ... เจ้าหญิง" คาร์ลเกือบจะหลุดปากเรียกชื่อจริง แต่ก็เปลี่ยนคำพูดกะทันหันเพราะกลัวเผลอหลุดปากเรื่องฐานะที่แท้จริงออกไป

เอร่าชำเลืองมองถาดอาหารตรงหน้า ท้องที่ร้องประท้วงเมื่อครู่ทำให้เธอยอมพยักหน้ารับเบาๆ แม้จะยังไม่ไว้ใจมนุษย์พวกนี้ แต่ร่างกายที่สูญเสียพลังงานไปมากทำให้เธอปฏิเสธความช่วยเหลือไม่ได้ เธอตักอาหารเข้าปากช้าๆ รสชาติไม่ได้แย่อย่างที่คิด

ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องก็เปิดผางออกอีกครั้ง พร้อมกับ ลูเซียส ที่เดินเช็ดผมหมาดๆ กลับเข้ามาในห้อง กลิ่นสบู่อ่อนๆ ปะปนกับกลิ่นไอทะเลจางๆ ลอยมาแตะจมูก ร่างสูงในชุดทหารที่ผลัดเปลี่ยนใหม่ดูสะอาดสะอ้านและทรงเสน่ห์ขึ้นเป็นกอง

ลูเซียสปรายตามองถาดอาหารที่พร่องไปเกือบครึ่ง ก่อนจะยกยิ้มมุมปากแซวขึ้นมาอีกรอบ

"นึกว่าจะถือตัวซะอีก ที่แท้ก็หิวจนตาลายสินะ เจ้าหญิงเลือดปลา"

เอร่าชะงักมือที่กำลังถือช้อน เธอกลืนอาหารลงคอแล้วตวัดสายตาดุๆ กลับไปมองเขาโดยไม่ยอมปริปากเถียงให้เสียแรง เพราะรู้ดีว่าเถียงไปก็มีแต่จะเสียเปรียบเปล่าๆ

ลูเซียสเห็นเธอนิ่งเงียบไป จึงดึงเก้าอี้มานั่งลงตรงข้าม ท่าทีกวนประสาทเมื่อครู่หายวับไป ถูกแทนที่ด้วยแววตาจริงจังและเฉียบคมของนายทหารผู้บัญชาการ

"เอาล่ะ... ในเมื่ออิ่มท้องแล้ว ก็ถึงเวลาคุยกันจริงจังเสียที" ลูเซียสวางศอกลงบนโต๊ะโน้มตัวเข้าไปใกล้เอร่าเล็กน้อย "เธอบอกฉันได้หรือยังว่า ทำไมพวกเงือกด้วยกันถึงอยากจะฆ่าเธอ และร่องรอยบาดแผลพวกนั้น... เกิดจากอะไรกันแน่?"

เอร่าวางช้อนลงช้าๆ เธอนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งเพื่อประเมินสถานการณ์ ดวงตากลมโตจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของนายทหารมนุษย์ ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเพียงสั้นๆ

"ถ้าฉันบอกความจริง... คุณจะแน่ใจได้ยังไงว่าคุณจะไม่ฆ่าฉันทิ้งเหมือนที่กองทัพของคุณทำกับเผ่าพันธุ์ของฉัน?" เธอยังไม่กล้าพูดอะไรมากไปกว่านี้

เพราะลูเซียสเป็นทหารมนุษย์ และเธอก็ยังไม่รู้แน่ชัดว่าเขาเป็นคนดีหรือไว้ใจได้แค่ไหน

ลูเซียสแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ

"ถ้าฉันอยากฆ่าเธอ เธอก็คงเป็นศพอยู่ที่ชายหาดตั้งแต่เมื่อวานแล้ว... อีกอย่าง ฉันเองก็เบื่อเต็มทีกับสงครามที่พวกเงือกคอยลักพาตัวชาวบ้านไปกินทีละคนสองคนเหมือนกัน"

เมื่อได้ยินคำว่า 'ลักพาตัวชาวบ้านไปกิน' จากปากของลูเซียส แววตาของเอร่าก็ฉายประกายเย้ยหยันออกมาทันที เธอยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยก่อนจะสวนกลับด้วยน้ำเสียงเชือดเฉือน

"หึ... โง่เง่าสิ้นดี มนุษย์อย่างพวกคุณนี่มันหูหนวกตาบอดเสียจริง คิดว่าพวกเราจับคนไปกินงั้นเหรอ? ความจริงมันน่าสมเพชกว่านั้นเยอะ..."

สิ้นคำพูดนั้น ลูเซียสก็ชะงักไป ดวงตาดุคมกริบหรี่ลงทันที ความสงสัยพุ่งปรี๊ดขึ้นมาในหัวสมอง

ถ้าไม่ได้จับไปกิน... แล้วพวกมันจับมนุษย์ไปทำอะไรกันแน่?! บรรยากาศที่กำลังเคร่งเครียดอยู่ดีๆ ลูเซียสก็กะพริบตาปริบๆ สมองที่กำลังคิดเรื่องสงครามเมื่อครู่ถูกดึงกลับมาสู่ความเป็นจริงในห้องพักทันที เมื่อเขาเหลือบไปมองเตียงนอนเดี่ยวขนาดกลางเพียงเตียงเดียวกลางห้อง ก่อนจะหันกลับมามองหน้าหญิงสาวที่นั่งอยู่ริมหน้าต่าง

ลูเซียสแกล้งทำเป็นกระแอมไอเบาๆ แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความเจ้าเล่ห์ไว้เต็มเปี่ยม

"เอ่อ... ฉันมีเรื่องสำคัญจะบอก..." ลูเซียสเว้นจังหวะเล็กน้อย ชี้มือไปที่เตียงนอนแล้วพูดต่อหน้าตาเฉย "ที่นี่มีเตียงนอนอยู่แค่เตียงเดียว ถ้าเกิดฉันเดินออกไปนอนด้านนอก คนอื่นคงได้สงสัยกันตายแน่ว่าทำไมสามีภรรยาถึงแยกห้องนอน... เพราะงั้น เธอจะถือสาอะไรไหมถ้าเราจะ..."

ยังไม่ทันที่ลูเซียสจะพูดจบประโยคดี เอร่า ที่นั่งหน้าซีดอยู่ริมหน้าต่างก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เกล็ดประกายระยิบระยับบนตัวไหวระริก เธอรีบดีดตัวขึ้นแล้วสวนกลับเสียงดังลั่นทันทีด้วยความตื่นตระหนก

"ถือ!!!! ฉันยังบริสุทธิ์นะ! เรื่องอะไรจะมานอนเตียงเดียวกัน!" เอร่าจ้องหน้าเขาเขม็ง ใบหน้าซีดเซียวเมื่อครู่พลันขึ้นสีแดงก่ำด้วยความอัดอัดดขัดเขินแต่ก็ปนไปด้วยความดื้อรั้น "ฉันถือสาอยู่แล้ว! นายลงไปนอนที่พื้นซะเถอะ!"

ลูเซียสถึงกับหลุดขำพรืดออกมากับท่าทางตื่นตัวราวกับแมวขู่ของเจ้าหญิงเงือก ความเครียดเรื่องสงครามเมื่อครู่หายไปเป็นปลิดทิ้ง นายทหารหนุ่มยกมือขึ้นยอมแพ้อย่างอารมณ์ดี

"โอเคๆ ยอมแพ้แล้วแม่คุณ..." ลูเซียสส่ายหัวเบาๆ ด้วยรอยยิ้มมุมปาก "สมเป็นเจ้าหญิงซะจริงๆ เรื่องมากเป็นบ้า... งั้นคืนนี้ฉันเสียสละนอนโซฟาหรือที่พื้นเองก็แล้วกัน ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะไปแย่งเตียงบริสุทธิ์ของเธอหรอกน่า!"

ลูเซียสส่ายหัวเบาๆ ด้วยรอยยิ้มมุมปาก ก่อนจะเดินไปหยิบหมอนและผ้าห่มสำรองมาปูเตรียมไว้ที่มุมห้องสำหรับนอนพื้น

เขายืดตัวขึ้นบิดขี้เกียจเล็กน้อยแล้วปรายตามองนาฬิกาแขวนผนังที่ยังคงเป็นเวลาช่วงสายๆ อยู่ พลางถอนหายใจออกมาเบาๆ เพราะความอ่อนล้าจากการออกตรวจตราแนวชายฝั่งมาตลอดทั้งคืน

"ให้ตายสิ... นี่เพิ่งจะสายๆ เอง ฉันเพิ่งออกเวรมาเหนื่อยๆ ขอตัวงีบเอาแรงสักพักก่อนก็แล้วกัน" ลูเซียสทิ้งตัวลงนอนบนฟูกที่ปูไว้กับพื้น พลางเอ่ยชวนด้วยน้ำเสียงเรื่อยเปื่อยตามสไตล์ "ช่วงบ่ายๆ พรุ่งนี้ฉันว่าจะแวะออกไปเดินตลาดใกล้ๆ ทะเลสักหน่อย... เธอจะสนใจอยากแปลงโฉมไปเดินเล่นเปิดหูเปิดตาด้วยกันไหมล่ะ? หรือจะนอนอุดคู้อยู่แต่ในห้องนี้ดี?"เอร่าที่นั่งกอดอกพิงขอบหน้าต่างอยู่ หรี่ตามองชายหนุ่มที่ทิ้งตัวนอนลงไปหน้าตาเฉย สมองของเธอประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว

การติดแหง็กอยู่แต่ในห้องนี้มีแต่จะน่าเบื่อ และเธอก็อยากจะออกไปสำรวจโลกบนบกของมนุษย์เพื่อหาเบาะแสเรื่องสภาเงือกด้วยเหมือนกัน

แม้ในใจจะอยากไป แต่ภายนอกเธอกลับเชิดหน้าขึ้นแล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง

"ใครอยากจะไปเดินกับนายกัน... แต่ถ้ามันช่วยไม่ได้จริงๆ ที่ฉันต้องออกไปหาอากาศหายใจล่ะก็ ฉันอาจจะพิจารณาดูอีกทีก็ยังได้"ลูเซียสที่นอนหลับตาอยู่ถึงกับหลุดขำออกมาเบาๆ ในลำคอโดยไม่ยอมลืมตาขึ้นมาเถียงต่อ ปล่อยให้ความเงียบและความอบอุ่นยามสายเข้ามาปกคลุมห้องพักเล็กๆ นี้เอาไว้...

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • บัญชาการรัก พิทักษ์สมุทร   ตอนที่4 ผู้มาเยือน….

    (ต่อจากตอนที่ลูเซียสเผลองีบหลับไปและเอร่าคิดทบทวนเรื่องจะไปตลาด) เช้ารุ่งขึ้น~ ด้านนอกห้องพัก คาร์ล นายทหารมือขวาและลูกน้องคนสนิท ยังคงยืนรักษาการณ์กวดขันอยู่หน้าประตูอย่างเคร่งครัดเพื่อไม่ให้ใครเข้ามาวุ่นวาย ในระหว่างนั้นเอง พลทหารนายหนึ่งก็รีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาทำความเคารพ ก่อนจะรายงานสถานการณ์ด่วนด้วยสีหน้าร้อนรน "ท่านคาร์ลครับ! ผมได้รับคำสั่งแจ้งด่วนจากกองบัญชาการ... อีก 2 วันข้างหน้า จะมีพลทหารมาขอเข้าพักชั่วคราวที่บ้านพักของผู้กองจำนวน 3 คนครับ! คาร์ลถึงกับหน้าถอดสี รีบขมวดคิ้วมุ่นด้วยความตกใจจนเผลออุทานออกมาเสียงดัง "อะไรนะ?! พลทหารสามคนจะมาขอพักที่นี่งั้นเหรอ แล้วพวกเขาเป็นใครมาจากไหนกันล่ะ ทำไมถึงเลือกบ้านพักของผู้กอง?" พลทหารรีบอธิบายต่อทันที "พวกเขาเป็นนายช่างผู้เชี่ยวชาญที่ถูกส่งตัวมาจากในเมืองหลวงครับ จะมาซ่อมแซมระบบแท่นขุดเจาะและเครื่องกลของฐานทัพเราที่เสียหายจากสงคราม จำเป็นต้องหาที่พักใกล้ชิดกับผู้กองเพื่อรายงานความคืบหน้าครับ" คาร์ลยืนกุมขมับทันที เหงื่อกาฬแตกพลั่กไหลย้อยลงมาถึงคาง สมองหมุนเร็วจี๋ด้วยความเครียดจัด แย่แล้วสิ! ถ้ามีนายช่างจากในเมืองมาขอ

  • บัญชาการรัก พิทักษ์สมุทร   ตอนที่3 ข้อตกลงลับใต้เงาอันตราย

    หลังจากที่ลูเซียสเดินออกไปชำระร่างกายที่ห้องน้ำด้านนอกได้ไม่นาน เสียงเคาะประตูก็เบาขึ้นสองครั้งก่อนที่ คาร์ล จะเปิดประตูเข้ามา พร้อมกับถาดไม้ที่มีโจ๊กอุ่นๆ และน้ำสะอาดส่งกลิ่นหอมกรุ่นมาด้วย คาร์ลวางถาดอาหารไว้ที่โต๊ะข้างหน้าต่างอย่างระมัดระวัง เขากวาดสายตามองหญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีดำสนิทด้วยความทึ่งปนระแวงเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพตามหน้าที่ "ผู้กองให้ผมเอาอาหารอ่อนๆ มาให้ครับ... เชิญทานเถอะครับ คุณ... เอ่อ... เจ้าหญิง" คาร์ลเกือบจะหลุดปากเรียกชื่อจริง แต่ก็เปลี่ยนคำพูดกะทันหันเพราะกลัวเผลอหลุดปากเรื่องฐานะที่แท้จริงออกไป เอร่าชำเลืองมองถาดอาหารตรงหน้า ท้องที่ร้องประท้วงเมื่อครู่ทำให้เธอยอมพยักหน้ารับเบาๆ แม้จะยังไม่ไว้ใจมนุษย์พวกนี้ แต่ร่างกายที่สูญเสียพลังงานไปมากทำให้เธอปฏิเสธความช่วยเหลือไม่ได้ เธอตักอาหารเข้าปากช้าๆ รสชาติไม่ได้แย่อย่างที่คิด ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องก็เปิดผางออกอีกครั้ง พร้อมกับ ลูเซียส ที่เดินเช็ดผมหมาดๆ กลับเข้ามาในห้อง กลิ่นสบู่อ่อนๆ ปะปนกับกลิ่นไอทะเลจางๆ ลอยมาแตะจมูก ร่างสูงในชุดทหารที่ผลัดเปลี่ยนใหม่ดูสะอาดสะอ้านและทรงเสน่ห์ขึ้นเป็นกอง ลูเซี

  • บัญชาการรัก พิทักษ์สมุทร   ตอนที่2 ฉันควรต้องรู้สึกอย่างไร..

    "คุณ... คุณจะทำอะไร! เอาฉันมาที่นี่ทำไม!"ในขณะนั้นเอง "คาร์ล" นายทหารมือขวาและลูกน้องคนสนิทก็รีบเดินเข้ามาปิดประตูห้องอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยความกังวล"เราจะทำยังไงกันดีครับผู้กอง... ถ้าคนอื่นเห็นเข้าเป็นเรื่องใหญ่แน่ เค้าจะต้องถามแน่ๆ ว่าเธอเป็นใคร"ลูเซียสขมวดคิ้วเล็กน้อย สมองประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ก่อนจะตอบออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด"จะตอบคนอื่นว่าไงงั้นเหรอ... ก็บอกว่าเธอเป็น 'ภรรยา' ของฉันสิ"คาร์ลถึงกับอ้าปากค้าง รีบโพล่งขึ้นเสียงเบาอย่างตกใจ "ภรรยา?! ผู้กองจะบ้าหรือครับ! เธอเป็นคนของเผ่าเงือกแน่นอนนะ!""ใช่... เธอเป็นคนของเผ่าเงือก และฉันจะเก็บเธอไว้ 'ใช้งาน'" ลูเซียสปรายตามองหญิงสาวด้วยรอยยิ้มมุมปาก "แถมยังเอาไว้ใช้เป็นข้ออ้างกันงานหมั้นที่พวกในวังยัดเยียดให้ได้ด้วย ข้าจะไม่ปล่อยเธอไปไหนแน่"คาร์ลหน้าถอดสี รีบท้วงขึ้นทันที "แต่... แต่ผู้กองกำลังจะหมั้นอยู่นะครับ!"ในขณะเดียวกัน เอร่า ที่นอนอ่อนเพลียจนแทบจะหมดแรง ได้ยินบทสนทนาทั้งหมดชัดเจน เธอกลืนเลือดรสชาติคาวคลุ้งลงคอ ก่อนจะคิดในใจอย่างเย้ยหยัน‘หึ... อยากจะเก็บฉันไว้ใช้งานเพื่อกันคู่หมั้นและหาประโยช

  • บัญชาการรัก พิทักษ์สมุทร   ตอนที่1 คลื่นเลือดแห่งอาทิตย์อัสดง

    แสงอาทิตย์สีส้มอมแดงสาดส่องกระทบผืนน้ำทะเล ณ เมืองท่า "พอร์ทเวล" ย้อมคลื่นซัดสาดให้กลายเป็นสีราวกับโลหิต เสียงระฆังเตือนภัยจากฐานทัพเรือดังระรัวก้องกังวาน บ่งบอกถึงความตึงเครียดของสงครามที่ดำเนินมาอย่างยาวนานระหว่างมนุษย์และเผ่าเงือกใต้สมุทรบนหน้าผาสูงชัน กัปตัน ลูเซียส เวนวอร์ธ ยืนมองซากเรือรบที่เสียหายจากการปะทะเมื่อคืนด้วยแววตาที่ว่างเปล่าแต่เต็มไปด้วยเพลิงแค้นในใจของเขาภาพเหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อนยังคงเด่นชัด... วันที่พลเรือเอกผู้เป็นพ่อและไอดอลในดวงใจ นำกองเรือออกลาดตระเวนและ "หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย" ในเขตน่านน้ำลึก ทางการอาจสรุปว่าเรืออับปางเพราะพายุ แต่ซากเรือที่ถูกทำลายด้วยพลังประหลาดทำให้ลูเซียสปักใจเชื่อมาตลอดว่า "พวกเงือก" คือฆาตกรที่พรากพ่อไปจากเขา ความโกรธแค้นนั้นผลักดันให้เขากลายเป็นนายหนุ่มผู้ไร้ความปรานีต่อสิ่งมีชีวิตจากใต้สมุทรทุกตัวยิ่งไปกว่านั้น ในช่วงหลายสัปดาห์มานี้ ชาวบ้านริมชายหาดกลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ สร้างความหวาดผวาและทำให้กองทัพต้องเพิ่มการลาดตระเวนอย่างเข้มงวดในขณะที่ลูเซียสกำลังเดินตรวจตราหาดทรายยามเย็น คลื่นลูกใหญ่ซัดพัดพาร่างป

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status