Share

ตอนที่4 ผู้มาเยือน….

last update publish date: 2026-10-08 15:55:23

(ต่อจากตอนที่ลูเซียสเผลองีบหลับไปและเอร่าคิดทบทวนเรื่องจะไปตลาด)

เช้ารุ่งขึ้น~ ด้านนอกห้องพัก คาร์ล นายทหารมือขวาและลูกน้องคนสนิท ยังคงยืนรักษาการณ์กวดขันอยู่หน้าประตูอย่างเคร่งครัดเพื่อไม่ให้ใครเข้ามาวุ่นวาย

ในระหว่างนั้นเอง พลทหารนายหนึ่งก็รีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาทำความเคารพ ก่อนจะรายงานสถานการณ์ด่วนด้วยสีหน้าร้อนรน

"ท่านคาร์ลครับ! ผมได้รับคำสั่งแจ้งด่วนจากกองบัญชาการ... อีก 2 วันข้างหน้า จะมีพลทหารมาขอเข้าพักชั่วคราวที่บ้านพักของผู้กองจำนวน 3 คนครับ!

คาร์ลถึงกับหน้าถอดสี รีบขมวดคิ้วมุ่นด้วยความตกใจจนเผลออุทานออกมาเสียงดัง

"อะไรนะ?! พลทหารสามคนจะมาขอพักที่นี่งั้นเหรอ แล้วพวกเขาเป็นใครมาจากไหนกันล่ะ ทำไมถึงเลือกบ้านพักของผู้กอง?"

พลทหารรีบอธิบายต่อทันที "พวกเขาเป็นนายช่างผู้เชี่ยวชาญที่ถูกส่งตัวมาจากในเมืองหลวงครับ จะมาซ่อมแซมระบบแท่นขุดเจาะและเครื่องกลของฐานทัพเราที่เสียหายจากสงคราม จำเป็นต้องหาที่พักใกล้ชิดกับผู้กองเพื่อรายงานความคืบหน้าครับ"

คาร์ลยืนกุมขมับทันที เหงื่อกาฬแตกพลั่กไหลย้อยลงมาถึงคาง สมองหมุนเร็วจี๋ด้วยความเครียดจัด แย่แล้วสิ! ถ้ามีนายช่างจากในเมืองมาขออาศัยอยู่ร่วมชายคาถึงสามคน แล้วพวกเขาจะเอา "เจ้าหญิงเงือก" ไปซ่อนไว้ที่ไหน?! ความลับเรื่องผู้กองแอบซ่อนเชลยศึกไว้ได้แตกกระเจิงกันพอดี!

คาร์ลสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามตั้งสติแล้วโบกมือไล่พลทหารคนนั้นให้กลับไปก่อน

"เออ... ฉันรู้แล้ว! เดี๋ยวเรื่องที่พักและรายละเอียดอื่นๆ ฉันจะไปปรึกษากับผู้กองเอง แกกลับไปปฏิบัติหน้าที่ต่อเถอะ!"

เมื่อพลทหารเดินลับตาไป คาร์ลก็หันกลับมามองประตูห้องพักของผู้กองลูเซียสด้วยสีหน้าเคร่งเครียดสุดขีด งานนี้เรื่องใหญ่กำลังจะบังเกิด และพวกเขามีเวลาแค่ 2 วันเท่านั้นในการหาทางแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ก่อนที่ความลับจะถูกเปิดโปง!

เวลาล่วงเลยมาจนถึงช่วงบ่าย... แดดอุ่นๆ สาดส่องกระทบผืนน้ำทะเลระยิบระยับ ภายในห้องพักส่วนตัว เอร่ายังคงนั่งเงียบๆ มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความเบื่อหน่าย ส่วนลูเซียสกำลังขยับตัวตื่นขึ้นมาจากฟูกนอนที่พื้นอย่างเกียจคร้าน

ก๊อกๆๆ!

เสียงเคาะประตูดังขึ้นรัวๆ ติดต่อกันหลายครั้งด้วยความร้อนรน ตามมาด้วยเสียงเรียกกระซิบกระซาบแต่วิตกกังวลของคาร์ลที่ดังเล็ดลอดเข้ามา

"ผู้กองครับ! ผู้กองตื่นหรือยังครับ! มีเรื่องด่วนสำคัญมากต้องรายงานครับ!"

ลูเซียสขมวดคิ้วมุ่นด้วยความงุนงง เขาปัดเศษผ้าและจัดเครื่องแบบของตัวเองให้เรียบร้อยเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปเปิดประตูห้องออกกว้าง

เมื่อประตูเปิดออก คาร์ล ก็รีบพุ่งพรวดเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เหงื่อกาฬไหลท่วมกรอบหน้าจนเห็นได้ชัด เขารีบกวาดตามองเอร่าที่หันมามองด้วยความฉงนแวบหนึ่ง ก่อนจะดึงตัวลูเซียสให้ถอยห่างแล้วกระซิบรัวเร็วด้วยความร้อนใจ

"ผู้กองครับ... แย่แล้วล่ะครับ! เมื่อสักครู่ผมได้รับแจ้งจากทางกองบัญชาการ... อีกสองวันข้างหน้า จะมีนายช่างผู้เชี่ยวชาญจากในเมืองหลวงถึงสามคนมาขอเข้าพักชั่วคราวที่บ้านพักของเราครับ!

ลูเซียสยืนนิ่งฟังรายงานด้วยสีหน้าครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่มุมปากหยักลึกจะยกยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ราวกับว่าปัญหาใหญ่ที่คาร์ลกำลังกุมขมับอยู่นั้น เป็นเพียงเรื่องสนุกในสายตาของเขาเท่านั้น

"ดีสิ..." ลูเซียสเอ่ยออกมาหน้าตาเฉย ทำเอาคาร์ลถึงกับอ้าปากค้างด้วยความงุนงง

"ดีอะไรกันครับผู้กอง! นี่มันวิกฤตินะครับ!" คาร์ลโพล่งขึ้นอย่างร้อนรน

"ก็ดีตรงที่... ถ้ามีคนมาเห็นเธออยู่ที่นี่จะได้รู้เสียทีว่าฉันแอบซุกผู้หญิงไว้ในห้อง!" ลูเซียสปรายตามองไปยังเอร่าที่นั่งฟังอยู่เงียบๆ ก่อนจะอธิบายแผนการในหัวให้ลูกน้องฟังด้วยน้ำเสียงสบายๆ "อีกสองวันแผลของเธอก็น่าจะหายพอดี แต่งตัวแต่งหน้าเสียหน่อยก็กลบเกลื่อนเป็นมนุษย์ปกติได้แล้ว... จะมีก็แค่ดวงตาสีฟ้าประกายแปลกตาแค่นั้น ใครมันจะไปช่างสังเกตขนาดนั้นกันเล่า"

เอร่าที่นั่งฟังอยู่ถึงกับคิ้วกระตุก ขมวดมุ่นด้วยความหมั่นไส้กับความคิดง่ายๆ ของนายทหารมนุษย์คนนี้

ลูเซียสพูดต่อด้วยความมั่นใจเต็มร้อย "แสร้งๆ ทำเป็นรักกันหวานชื่นเข้าไว้... ใครเขาจะมาสนใจซักไซ้เรื่องของฉันกันล่ะ จริงไหม?"

เอร่าส่งเสียง "หึ" ในลำคอเบาๆ ด้วยความหมั่นไส้ พลางคิดในใจว่าผู้ชายคนนี้ไว้ใจไม่ได้จริงๆ เจ้าเล่ห์เป็นบ้า!

ลูเซียสตัดบทสรุปแผนการโดยไม่รอให้คาร์ลได้ท้วงติงต่อ เขาตบบ่าลูกน้องคนสนิทเบาๆ แล้วสั่งการต่อ

"พอดีเลย... ฉันกำลังจะออกไปเดินตลาดพอดี เดี๋ยวจะแวะสั่งร้านค้าให้เตรียมเครื่องนอนและของใช้สำหรับแขกเพิ่มให้เรียบร้อย ส่วนเรื่องเอร่า... ฉันจัดการเอง นายไม่ต้องห่วง"

คาร์ลยังทำหน้ากังวลไม่หาย แต่ก็เริ่มคล้อยตามแผนบ้าบิ่นของผู้กองทีละน้อย

"งั้น... นายไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ฉันไม่มีเวร... นานไปพักซะ พรุ่งนี้เย็นถ้าไม่มีรายงานด่วนอะไรเข้ามา ก็พักผ่อนตามสบายได้เลยนะ คาร์ล" ลูเซียสเอ่ยด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย

คาร์ลยืนตรงทำความเคารพผู้บังคับบัญชา ก่อนจะตอบรับด้วยความโล่งใจขึ้นมาเปลาะหนึ่ง

"รับทราบครับผู้กอง! ถ้ามีรายงานอะไรคืบหน้า ผมจะรีบแจ้งทันทีครับ!"

เมื่อคาร์ลคล้อยหลังเดินออกจากห้องไป ลูเซียสก็หันขวับกลับมามองหน้าเอร่าที่นั่งกอดอกมองเขาด้วยแววตาดุๆ ก่อนที่นายทหารหนุ่มจะยักคิ้วกวนๆ แล้วเอ่ยชวนหน้าตาเฉย

"เอาล่ะ... ไหนๆ บ่ายนี้ฉันก็จะออกไปเดินตลาดใกล้ท่าเรือแล้ว เธอสนใจจะแปลงโฉมแล้วออกไปเดินรับลมเปิดหูเปิดตาด้วยกันหน่อยไหม เจ้าหญิง?"

เอร่าชำเลืองมองหน้าชายหนุ่มผู้เต็มไปด้วยความมั่นใจ เธอกวาดสายตาสำรวจรอบห้องพักสี่เหลี่ยมแคบๆ ที่อวลไปด้วยกลิ่นอายความอึดอัด ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วเชิดหน้าขึ้นตอบด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่งตามฟอร์ม

"ไปก็ได้... อากาศในนี้ก็ไม่ได้ดีสักเท่าไหร่หรอกนะ"

ลูเซียสหลุดหัวเราะเบาๆ ออกมาอย่างนึกขันกับฟอร์มของเจ้าหญิงเงือกที่ปากไม่ตรงกับใจเสียเลย

"ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นแม่คุณ..." ลูเซียสยักไหล่เบาๆ ก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อคลุมและผ้าคลุมไหล่ผืนหนามาส่งให้เธอ "งั้นก็เตรียมตัวแปลงโฉมเป็นสาวชาวบกรอไว้ได้เลย เดี๋ยวฉันจะพาไปเดินตลาดท่าเรือ... แต่บอกไว้ก่อนนะ อย่าทำตัวมีพิรุธจนโดนทหารยามจับได้ล่ะ ไม่งั้นฉันคงต้องอธิบายยาวว่าทำไม 'ภรรยา' ของผู้กองถึงหน้าตาเหมือนคนกำลังจะไปกินหัวใครแบบนั้น"

เอร่ารับผ้าคลุมมาถือไว้พร้อมกับค้อนควับใส่เขาแรงๆ วงหน้าหวานสะบัดหนีพลางบ่นพึมพำในลำคออย่างหมั่นไส้

ไอ้มนุษย์ปากเสีย... รอดูก็แล้วกัน ว่าใครกันแน่ที่จะต้องอับอาย!

ภายในห้องพัก เอร่ายืนอยู่หน้ากระจกเงาบานเก่า เธอยกมือขึ้นรวบเส้นผมสีดำสนิทสยายยาวขึ้นมัดเป็นมวยสูงอย่างคล่องแคล่วแบบสาวชาวบก เผยให้เห็นลำคอระหงขาวเนียนและผิวพรรณที่ดูผุดผ่องสะอาดตา ตัดกับเสื้อคลุมตัวโคร่งที่แม่บ้านจัดเตรียมไว้ให้ ยิ่งขับเน้นใบหน้างดงามคมคายให้โดดเด่นขึ้นไปอีก

ในจังหวะที่ลูเซียสหันกลับมามอง ภาพของหญิงสาวที่กำลังยืนมัดผมเผยให้เห็นลำคอขาวเนียนสะอาดตานั้น ทำให้นายทหารหนุ่มถึงกับชะงักงันไปชั่วขณะ หัวใจในอกกระตุกวูบโดยไม่ทันตั้งตัว... ให้ตายสิ... มองมุมนี้แล้วเธอดงงามชะมัด

ความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นริ้วขึ้นมาบนใบหน้าคมคาย จนลูเซียสรู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวที่เริ่มลามเลียขึ้นมาถึงใบหูและพวงแก้ม เพื่อกลบเกลื่อนอาการประหม่าและแก้เขินที่จู่ๆ ก็ใจเต้นแรงขึ้นมา เขารีบดึงสีหน้า ทำเป็นตีรันฟันแทงแล้วเอ่ยปากแซวกลบเกลื่อนทันที

"นี่... จะทำอะไรก็รีบๆ ทำเข้าสิ! นี่มันบ่ายแก่มากแล้วนะ" ลูเซียสแกล้งทำเสียงเข้มใส่พลางเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อซ่อนใบหน้าที่เริ่มขึ้นสีแดงก่ำของตัวเอง "จะแต่งตัวสวยไปให้ใครดูกันหละ... หรือจะไปเดินหาเหยื่อเพิ่มอีกสักกี่คนดีจ้ะ เจ้าหญิง!"

เอร่าหันขวับมามองค้อนควับใส่เขาแทบไม่ทัน ดวงตากลมโตฉายแววเคืองจัดเมื่อโดนแซวด้วยคำพูดกวนประสาทแบบนั้น เธอยกมือขึ้นกอดอกแล้วสวนกลับทันควันด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน

"ปากดีจริงนะผู้กอง... ถ้าฉันจะหาเหยื่อจริง คนแรกที่ฉันจะจัดการก็คือนายเนี่ยแหละ!"

ลูเซียสแสร้งทำเป็นยกมือยอมแพ้พลางหัวเราะในลำคอแก้เก้อ แม้ปากจะพูดจายียวนกวนประสาทเพื่อกลบเกลื่อนความเขิน แต่ในใจกลับยอมรับเงียบๆ ว่า... ผู้หญิงคนนี้ต่อให้ไม่ต้องแต่งแต้มอะไรมาก ก็มีอิทธิพลต่อความนิ่งสงบในใจของเขามากจริงๆ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • บัญชาการรัก พิทักษ์สมุทร   ตอนที่4 ผู้มาเยือน….

    (ต่อจากตอนที่ลูเซียสเผลองีบหลับไปและเอร่าคิดทบทวนเรื่องจะไปตลาด) เช้ารุ่งขึ้น~ ด้านนอกห้องพัก คาร์ล นายทหารมือขวาและลูกน้องคนสนิท ยังคงยืนรักษาการณ์กวดขันอยู่หน้าประตูอย่างเคร่งครัดเพื่อไม่ให้ใครเข้ามาวุ่นวาย ในระหว่างนั้นเอง พลทหารนายหนึ่งก็รีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาทำความเคารพ ก่อนจะรายงานสถานการณ์ด่วนด้วยสีหน้าร้อนรน "ท่านคาร์ลครับ! ผมได้รับคำสั่งแจ้งด่วนจากกองบัญชาการ... อีก 2 วันข้างหน้า จะมีพลทหารมาขอเข้าพักชั่วคราวที่บ้านพักของผู้กองจำนวน 3 คนครับ! คาร์ลถึงกับหน้าถอดสี รีบขมวดคิ้วมุ่นด้วยความตกใจจนเผลออุทานออกมาเสียงดัง "อะไรนะ?! พลทหารสามคนจะมาขอพักที่นี่งั้นเหรอ แล้วพวกเขาเป็นใครมาจากไหนกันล่ะ ทำไมถึงเลือกบ้านพักของผู้กอง?" พลทหารรีบอธิบายต่อทันที "พวกเขาเป็นนายช่างผู้เชี่ยวชาญที่ถูกส่งตัวมาจากในเมืองหลวงครับ จะมาซ่อมแซมระบบแท่นขุดเจาะและเครื่องกลของฐานทัพเราที่เสียหายจากสงคราม จำเป็นต้องหาที่พักใกล้ชิดกับผู้กองเพื่อรายงานความคืบหน้าครับ" คาร์ลยืนกุมขมับทันที เหงื่อกาฬแตกพลั่กไหลย้อยลงมาถึงคาง สมองหมุนเร็วจี๋ด้วยความเครียดจัด แย่แล้วสิ! ถ้ามีนายช่างจากในเมืองมาขอ

  • บัญชาการรัก พิทักษ์สมุทร   ตอนที่3 ข้อตกลงลับใต้เงาอันตราย

    หลังจากที่ลูเซียสเดินออกไปชำระร่างกายที่ห้องน้ำด้านนอกได้ไม่นาน เสียงเคาะประตูก็เบาขึ้นสองครั้งก่อนที่ คาร์ล จะเปิดประตูเข้ามา พร้อมกับถาดไม้ที่มีโจ๊กอุ่นๆ และน้ำสะอาดส่งกลิ่นหอมกรุ่นมาด้วย คาร์ลวางถาดอาหารไว้ที่โต๊ะข้างหน้าต่างอย่างระมัดระวัง เขากวาดสายตามองหญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีดำสนิทด้วยความทึ่งปนระแวงเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพตามหน้าที่ "ผู้กองให้ผมเอาอาหารอ่อนๆ มาให้ครับ... เชิญทานเถอะครับ คุณ... เอ่อ... เจ้าหญิง" คาร์ลเกือบจะหลุดปากเรียกชื่อจริง แต่ก็เปลี่ยนคำพูดกะทันหันเพราะกลัวเผลอหลุดปากเรื่องฐานะที่แท้จริงออกไป เอร่าชำเลืองมองถาดอาหารตรงหน้า ท้องที่ร้องประท้วงเมื่อครู่ทำให้เธอยอมพยักหน้ารับเบาๆ แม้จะยังไม่ไว้ใจมนุษย์พวกนี้ แต่ร่างกายที่สูญเสียพลังงานไปมากทำให้เธอปฏิเสธความช่วยเหลือไม่ได้ เธอตักอาหารเข้าปากช้าๆ รสชาติไม่ได้แย่อย่างที่คิด ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องก็เปิดผางออกอีกครั้ง พร้อมกับ ลูเซียส ที่เดินเช็ดผมหมาดๆ กลับเข้ามาในห้อง กลิ่นสบู่อ่อนๆ ปะปนกับกลิ่นไอทะเลจางๆ ลอยมาแตะจมูก ร่างสูงในชุดทหารที่ผลัดเปลี่ยนใหม่ดูสะอาดสะอ้านและทรงเสน่ห์ขึ้นเป็นกอง ลูเซี

  • บัญชาการรัก พิทักษ์สมุทร   ตอนที่2 ฉันควรต้องรู้สึกอย่างไร..

    "คุณ... คุณจะทำอะไร! เอาฉันมาที่นี่ทำไม!"ในขณะนั้นเอง "คาร์ล" นายทหารมือขวาและลูกน้องคนสนิทก็รีบเดินเข้ามาปิดประตูห้องอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยความกังวล"เราจะทำยังไงกันดีครับผู้กอง... ถ้าคนอื่นเห็นเข้าเป็นเรื่องใหญ่แน่ เค้าจะต้องถามแน่ๆ ว่าเธอเป็นใคร"ลูเซียสขมวดคิ้วเล็กน้อย สมองประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ก่อนจะตอบออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด"จะตอบคนอื่นว่าไงงั้นเหรอ... ก็บอกว่าเธอเป็น 'ภรรยา' ของฉันสิ"คาร์ลถึงกับอ้าปากค้าง รีบโพล่งขึ้นเสียงเบาอย่างตกใจ "ภรรยา?! ผู้กองจะบ้าหรือครับ! เธอเป็นคนของเผ่าเงือกแน่นอนนะ!""ใช่... เธอเป็นคนของเผ่าเงือก และฉันจะเก็บเธอไว้ 'ใช้งาน'" ลูเซียสปรายตามองหญิงสาวด้วยรอยยิ้มมุมปาก "แถมยังเอาไว้ใช้เป็นข้ออ้างกันงานหมั้นที่พวกในวังยัดเยียดให้ได้ด้วย ข้าจะไม่ปล่อยเธอไปไหนแน่"คาร์ลหน้าถอดสี รีบท้วงขึ้นทันที "แต่... แต่ผู้กองกำลังจะหมั้นอยู่นะครับ!"ในขณะเดียวกัน เอร่า ที่นอนอ่อนเพลียจนแทบจะหมดแรง ได้ยินบทสนทนาทั้งหมดชัดเจน เธอกลืนเลือดรสชาติคาวคลุ้งลงคอ ก่อนจะคิดในใจอย่างเย้ยหยัน‘หึ... อยากจะเก็บฉันไว้ใช้งานเพื่อกันคู่หมั้นและหาประโยช

  • บัญชาการรัก พิทักษ์สมุทร   ตอนที่1 คลื่นเลือดแห่งอาทิตย์อัสดง

    แสงอาทิตย์สีส้มอมแดงสาดส่องกระทบผืนน้ำทะเล ณ เมืองท่า "พอร์ทเวล" ย้อมคลื่นซัดสาดให้กลายเป็นสีราวกับโลหิต เสียงระฆังเตือนภัยจากฐานทัพเรือดังระรัวก้องกังวาน บ่งบอกถึงความตึงเครียดของสงครามที่ดำเนินมาอย่างยาวนานระหว่างมนุษย์และเผ่าเงือกใต้สมุทรบนหน้าผาสูงชัน กัปตัน ลูเซียส เวนวอร์ธ ยืนมองซากเรือรบที่เสียหายจากการปะทะเมื่อคืนด้วยแววตาที่ว่างเปล่าแต่เต็มไปด้วยเพลิงแค้นในใจของเขาภาพเหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อนยังคงเด่นชัด... วันที่พลเรือเอกผู้เป็นพ่อและไอดอลในดวงใจ นำกองเรือออกลาดตระเวนและ "หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย" ในเขตน่านน้ำลึก ทางการอาจสรุปว่าเรืออับปางเพราะพายุ แต่ซากเรือที่ถูกทำลายด้วยพลังประหลาดทำให้ลูเซียสปักใจเชื่อมาตลอดว่า "พวกเงือก" คือฆาตกรที่พรากพ่อไปจากเขา ความโกรธแค้นนั้นผลักดันให้เขากลายเป็นนายหนุ่มผู้ไร้ความปรานีต่อสิ่งมีชีวิตจากใต้สมุทรทุกตัวยิ่งไปกว่านั้น ในช่วงหลายสัปดาห์มานี้ ชาวบ้านริมชายหาดกลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ สร้างความหวาดผวาและทำให้กองทัพต้องเพิ่มการลาดตระเวนอย่างเข้มงวดในขณะที่ลูเซียสกำลังเดินตรวจตราหาดทรายยามเย็น คลื่นลูกใหญ่ซัดพัดพาร่างป

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status