Chapter 2 ทูนหัว [4/6]

“เชี่ยแล้วไอ้วิน ทำไงดีวะเนี่ย”

ผมก้มมองลูกชายของตนเองสลับกับเต้าอิ่มของรษาแล้วกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มันปวดหนึบไปหมดจนอึดอัดตัวผมในตอนนี้ก็ร้อนรุ่มไม่ต่างจากหญิงสาว ถึงกระนั้นผมก็ไม่อยากเป็นคนฉวยโอกาสตอนที่เธอเมาทำในสิ่งที่เห็นแก่ตัว ทุกครั้งที่ขอไปนอนห้องเดียวกับรษาจะมีก็แค่กอดและหอมบ้างเท่านั้น แต่ไม่คิดจะทำเรื่องอย่างว่า ‘ถ้าเธอไม่เต็มใจหรืออนุญาต’

หลังจากออกมาจากห้องนอนของรษา บางวันผมก็ต้องช่วยตัวเอง บ้างก็ออกไปหาสาวๆ มาปรนเปรอให้หายร้อนรุ่มบ้าง จนผมแอบคิดว่าตัวเองเป็นโรคจิตไปแล้ว

ไม่รู้ทำไม พอเวลาเข้าใกล้รษา ผมก็อยากฟัดเธอ อยากจะจับเธอกินไปทั้งตัว ที่น่าตลกที่สุดคือ บางครั้งตอนมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นยังเผลอครางชื่อรษา ออกมาจนเด็กของผมบางคนโกรธไปก็มี แต่บางคนก็เข้าใจจุดยืนของตัวเองขอแค่ได้อยู่กับผมพวกเธอก็ไม่สนอะไรแล้ว

...ทำไมผมรู้สึกว่าตัวเองเลวจังเลยวะ

ผมเหยียบคันเร่งให้เร็วขึ้นพยายามบอกตัวเองให้ใจจดจ่ออยู่กับถนน ไม่ใช่หญิงสาวที่พยายามถอดเสื้อของตัวเองออกแล้วหลับไปในที่สุด

ภายใต้กางเกงที่รัดท่อนล่างที่ขยายใหญ่ทำให้ผมอึดอัดจนต้องขยับขาออกจากกัน ผมรีบจอดรถในอาคารชั้นบนสุดของคอนโดแล้วมองหญิงสาวอย่างหื่นกระหาย สุดท้ายก็แพ้จิตด้านมืดของตนเอง ผมรีบปลดกระดุมกางเกงและดึงมันออกมาสูดอากาศ

“ช่วยวินหน่อยนะรษา ซี้ด”

...แค่นิดเดียวคงไม่เป็นไรหรอก

ผมคว้ามือเล็กแสนนุ่มมากุมเป้าตัวเองเอาไว้แล้วทาบมือของตัวเองลงไปก่อนจะนวดวนแก่นกายลำใหญ่ทั้งที่มีอันเดอร์แวร์กั้นอยู่

“ซี้ด อ่า ดีจังเลยรษา อืม อ่า...”

เพียงแค่นี้ก็รู้สึกถึงความกระสันเสียวที่แทบจะปริแตก ผมเอื้อมมือนวดขยำเต้ากลมที่ล้อตาล่อใจ มันพอดีมือเสียเหลือเกินเสมือนมันถูกสร้างมาเพื่อผม

“อื้อ เสียว ยะ อย่าขยี้”

รษาครางออกมาในตอนที่ผมกำลังขยำหน้าอก และสะกิดเม็ดยอดสีชมพูเล่นอย่างมันมือ คนตัวเล็กยังหลับตาพริ้มพร้อมเสียงครางหวิวหวาน หวังว่าในห้วงของความฝันคนที่ทำให้เธอมีความสุขคงจะเป็นผม

“ซี้ด อ่า... รษา เสียวหรอ? โอ้ว...”

ผมกระซิบข้างหูบางก่อนจะจุมพิตที่แก้มนุ่ม กลิ่นหอมหวานเฉพาะตัวของรษาทำให้ผมคุมสติตัวเองแทบไม่อยู่ ยิ่งได้ยินเสียงหวานครางหวิวมันก็ยิ่งทำให้สันดานดิบของผมทำงาน

ผมตัดสินใจให้มือเล็กล้วงเข้าไปในอันเดอร์แวร์ก่อนจะบดคลึงแท่งใหญ่ของตนเองช้าๆ สัมผัสนุ่มๆ ของมือเล็กเมื่อโดนเข้าตรงจุดอ่อนไหวทำให้ผมแทบกักเก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่ ...จะเสร็จสมอยู่รอมร่อ ความเสียวซ่านจากมือเล็กทำให้ผมต้องการมากขึ้น

จากนั้นผมก็กำมือเล็กของรษาให้แน่นขึ้นก่อนจะชักท่อนเอ็นใหญ่ให้เร็วขึ้น

“ซี้ด... หนูษา ทูนหัวของวิน อ้า”

“อื้อ เสียวหัวนม อ๊ะ คาวิน อืม”

รษาครางในลำคอ ชื่อของผมหลุดออกจากปากบางยิ่งทำให้ผมทนไม่ไหว หึ... หื่นเหมือนกันนะเรา

“โครตนุ่มเลยหนูษา อ๊ะ จะแตกแล้ว ซี้ด...”

ผมโน้มตัวเข้าไปสูดดมความหอมละมุนจากรษาส่งผลให้ความเสียวซ่านพวยพุ่งจนยากที่จะอดกลั้น ไม่นานน้ำขาวขุ่นก็พุ่งออกมาจากหัวเห็ดพร้อมกับร่างกายสูงใหญ่ที่กระตุกหลายที

จุ๊บ

ผมกดจูบที่แก้มนุ่มเป็นการให้รางวัลคนตัวเล็ก

นี่ถือเป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกมีความสุขกับเซ็กซ์ แม้จะอยากทำมากกว่านี้ก็ตาม ผมใช้กระดาษทิชชู่เช็ดคราบรักที่เปรอะเปื้อนกางเกงและมือนุ่มอย่างลวกๆ ก่อนจะเปิดประตูรถอุ้มร่างเล็กขึ้นไปบนห้องนอน

ติ้ด!

ผมอุ้มรษาตัดผ่านห้องนั่งเล่นเข้ามายังห้องนอนที่คุ้นเคย หลังจากที่ได้ปลดปล่อยไปหนึ่งรอบก็พอจะควบคุมสติของตัวเองได้แล้วผมจึงจัดการให้ร่างเล็กนอนบนเตียงอย่างสบาย ส่วนตัวเองก็เข้าไปอาบน้ำชำระร่างกาย

ผมออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับผ้าขนหนูที่พันรอบเอวสอบไว้อย่างหมิ่นเหม่ ดวงตาคมกริบมองร่างเล็กที่ขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาพร้อมกับอมยิ้มที่มุมปาก ผมเลิกผ้าห่มออกจากร่างบางใช้ผ้าชุบน้ำเย็นถูกลูบไล้ไปที่ผิวเนียนที่ไร้ซึ่งอาภรณ์ปิดกั้น ความเย็นจากผ้ากระจายไปทั่วร่างทำให้เจ้าของร่างขยับพลิกตัวเข้าหาไออุ่น

“หนาว วินปิดแอร์หน่อย…”

เธอสั่งผมทั้งๆ ที่ยังไม่ลืมตา และทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าคนที่เธอกอดเอวสอบไว้นั้นเป็นผมหรือเปล่า มันอาจจะเป็นความเคยชินล่ะมั้งที่ทำให้เธอคิดว่าผมต้องอยู่กับเธอ และไม่มีวันทิ้งเธอเด็ดขาด

ผมยิ้มให้กับคำสั่งของตนตัวเล็ก ตอนนี้หน้าอกหน้าใจของเธอเสียดสีอยู่กับต้นขาของผม เธอกอดผมแน่นเหมือนกับลูกลิงหวงแม่ก็ไม่ปาน ใบหน้าที่แสนไร้เดียงสาเวลาหลับทำให้จิตด้านมืดก่อนตัวอีกครั้ง

“อีกแล้วนะ รษา” เสียงแหบพร่ากระซิบแผ่วเบา

ฮึ่ม... เธอทำให้ผมร้อนลุ่มตลอดเวลาที่อยู่ใกล้ ยิ่งสัมผัสตัวเธอก็ยิ่งต้องการมากกว่าการกอด การหอม

ผมต้องการ...เป็นเจ้าของเธอผู้เดียว

“อืม หนาว”

เมื่อร่างกายปะทะกับไอเย็นของเครื่องปรับอากาศแขนเรียวเล็กที่กอดรอบเอวสอบก็กระชับแน่นขึ้น ผมคว้ารีโมทที่ควบคุมไฟฟ้าทุกอย่างในห้องนอนขึ้นมากดปิดแอร์ และกดเปิดพัดลมบนเพดานแทน

“รษา นอนดีๆ”

ผมจับพลิกร่างบางให้นอนหงายจากนั้นดึงผ้าห่มคลุมร่างเปลือยเปล่านั้นแล้วแทรกตัวเข้าไปนอนข้างๆ คนตัวเล็กก่อนจะปิดเปลือกตาลงช้าๆ ในขณะที่มือหนาลูบผมดำขลับเบาๆ

“วิน…”

เสียงกระซิบแผ่วเบาทำให้ผมต้องลืมตาขึ้นมา ผมจูบปลอบคนที่หัวใจบอบช้ำจากพิษรักเพียงแค่สัมผัสกับริมฝีปากนุ่มๆ ลิ้นหนาสอดเข้าไปในโพรงปากนุ่มเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กที่ขยับตามแรงตวัดของลิ้นหนา ผมจูบรษาอย่างอ่อนโยนทะนุถนอม

หวังว่าจูบที่อ่อนหวานและลึกซึ้งจะสามารถปลอบประโลมความเจ็บปวดในหัวใจได้เป็นอย่างดี

“ว่าไงครับ ...ทูนหัวของวิน” ผมเอ่ยถามหลังจากที่ถอนจูบแสนหวานอย่างอ้อยอิ่ง

[จบบันทึกของคาวิน]