LOGINShare
Chapter 2 ทูนหัว [5/6]
publish date:
2026-07-30 10:29:29ดวงตากลมโตมองสำรวจใบหน้าหล่อเหลาของคาวิน ดวงตาคมกริบสีเทาเข้มที่คอยจ้องมองฉันตลอดเวลารับกันลงตัวกับจมูกโด่งเป็นสันและริมฝีปากหยักสวย เมื่อวางบนโครงหน้าคมคายยิ่งทำให้ทุกอย่างดูลงตัวที่สุด ฉันเลื่อนแขนเรียวโอบรอบเอวสอบเอาไว้
คาวิน คือ ผู้ชายคนเดียวที่คอยอยู่เคียงข้างฉัน ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ เขาทำให้ฉันยิ้มได้ในเวลาเครียด เขาทำให้หัวใจฉันพองโตกับการกระทำหลายอย่างที่เขาตั้งใจทำให้ เขาทำให้หัวใจเต้นแรงทุกครั้งที่เขาสัมผัสร่างกายฉัน ขนาดผู้ชายที่ฉันบอกว่ารักเขาอย่างธี ยังไม่สามารถทำให้ใจเต้นผิดจังหวะได้... คาวิน คือคนเดียวที่ทำได้
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามฉันตัดสินใจประกบจูบที่ปากหยัก ชายหนุ่มชะงักเพียงเสี่ยววินาทีก่อนลิ้นหนาจะฉกชิงความหวานในโพรงปากเล็กจนหนำใจ เขาขบกัดริมฝีปากล่างของฉันแล้วเลื่อนใบหน้าหล่อมายังต้นคอสูดกลิ่นหอมหวานจากลำคอระหง
...ราวกับการกระทำเมื่อครู่ทำให้เขาหมดความอดทน
ร่างบางถูกพลิกให้นอนใต้ร่างสูงใหญ่ในขณะที่ปากหนาขบเม้มเบาๆ ที่เนินอกจนเป็นสีแดง ฉันรู้สึกเจ็บแปลบที่บริเวณนั้นทำให้สติฉันกลับคืนมา อัตราการเต้นของหัวใจทำให้เขาหัวใจเต้นแรงไปด้วย
“อื้ม... วิน พอก่อน”
มือบางผลักอกแกร่งให้ออกจากตัวเป็นการห้ามปรามก่อนที่ฉันจะขาดใจตาย
“...ทำไม?”
“เอ่อ...”
แก้มเนียนถูกระบายด้วยสีชมพูระเรื่อ ฉันกลอกมองซ้าย ขวา เพื่อหาเหตุผลที่ดีกว่าคำว่า ‘เขิน’
“ทำไม ฮึ?” คาวินถูไถจมูกโด่งกับแก้มเนียนอย่างเย้าแหย่
“เอ่อ ...คือ”
“หลับไปเมื่อกี้ ...ฝันดีหรอ?”
ริมปีปากอิ่มเม้มเข้าหากันจนเป็นเป็นเส้นตรง คำถามของคาวินทำให้ฉันถึงกับพูดไม่ออก ...นี่ฉันพลาดส่งเสียงอะไรให้เขาได้ยินหรือเปล่านะ ...ในความฝันเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา เขา... เป็นคนปรนเปรอให้ฉันมีความสุข แต่นั่นมันก็ยังไม่พอ ...ฉันต้องการอะไรบางอย่าง
“อื้อ วิน... ปล่อยรษา”
“ถ้ารษาไม่โอเค วินกลับไปนอนที่ห้องก็ได้นะ”
เขาบอกอย่างน้อยใจ แต่ทั้งที่บอกว่าจะกลับไปนอนห้องตัวเอง เขากลับยกขาข้างหนึ่งของฉันมาเกี่ยวที่เอวสอบของเขาเอาไว้ทำให้ช่วงล่างเสียดสีกันอย่างเลี่ยงไม่ได้
“อ๊ะ!”
“ว่าไง ฮึ อยากให้วินกลับไปนอนที่ห้องหรอ? อืม...”
เขาถามอีกครั้ง เมื่อไม่ได้ยินคำตอบ คาวินหมุนวนช่วงล่างให้เสียดสีกับดอกไม้งาม ซึ่งตอนนี้มันฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวาน
“เอ่อ มะ ...ไม่ใช่อย่างงั้น”
ฤทธิ์แอลกอฮอล์เริ่มจางหายไปบ้างแล้ว คงเหลือแต่ฤทธิ์รักที่คาวินสาดใส่ฉันไม่หยุด ทั้งปลุกเร้า และปั่นป่วนทั้งกายและใจ
“แล้วยังไง ฮึ?”
น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูลิ้นร้อนตวัดหยอกเย้าติ่งหูอย่างเอาใจทำเอาขนลุกซู่ไปทั้งตัว
“อื้อ วิน สะเสียว”
“หึ เสียวหรอ?”
คาวินใช้ขาแกร่งดันแหวกขาเรียวทั้งสองข้างให้อ้าออกกว้าง เขาจับเข้ามังกรแข็งขึงถูไถเข้ากับดอกไม้งามที่ปิดสนิทร่างกายของฉันกระตุกเล็กน้อย เมื่อความรู้สึกถูกกระตุ้น สัมผัสที่ไม่เคยได้รับหรือรู้สึกจากใครคนไหน ฉันเผลอจิกเล็บเข้ากับหัวไหล่ที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามอย่างแรง
“อ้า วิน”
“เรียกทำไมครับ?” ชายหนุ่มยิ้มยียวน เสียงนั้นช่างเจ้าเล่ห์เหลือคณา เขามองใบหน้าสวยหวานที่แดงซ่าน และเต็มไปด้วยความเร่าร้อน
“วิน ยะ... อย่า ซี้ด”
“อ้า... รษา เป็นของวินได้ไหม ...เป็นของวินนะ”
คาวินพูดในขณะที่ยังถูไถแท่งเอ็นอยู่ที่เดิมการกระทำแบบนี้ทำให้สติที่มีอยู่น้อยนิดเริ่มพร่าเลือน ความคิดที่จะห้ามชายหนุ่มค่อยๆ หายไป
“รษา... อื้อ วิน”
เขาจงใจดันท่อนเอ็นเข้ามา และชักออกอย่างรวดเร็วเป็นการเร่งเร้าให้ฉันตอบตกลง เสียงทุ้มฮึมฮึในลำคออย่างทรมาน
…แกล้งกันชัดๆ
“ครับ?”
“รษาทรมาน...”
แขนเรียวรั้งต้นคอหนาเข้ามาประกบปากบดจูบอย่างเร่าร้อน ความอดทนสุดท้ายขาดผึ่ง เขาไม่สนใจแล้วว่าฉันจะเมาหรือไม่ มีสติดีหรือเปล่า ท่าทางหื่นกระหายของเขาตอนนี้แทบอยากจะจับฉันกลืนเข้าไปทั้งตัว ...แต่มันกลับเป็นฉันเองที่ทนต่อไฟสวาทไม่ไหว
“หนูษา วินไม่ไหวแล้ว... เป็นของวินนะ”
ฉันพยักหน้าช้าๆ เป็นเชิงอนุญาต แต่นั้นกลับทำให้เขาดีใจอย่างที่สุด มุมปากหยักกระตุกยิ้มอย่างพอใจ
“ขอวินเข้าไปนะทูนหัว”
คาวินดันท่อนเอ็นร้อนที่จ่ออยู่ปากอ่าวเตรียมตัวออกศึกเข้าไปได้เพียงส่วนหัวฉันก็สะดุ้งโหยง มันเจ็บมาก... จนแทบขาดใจ
“อ๊ะ วิน รษาเจ็บ”
“อ้า... วินขอโทษ” เขาเอ่ยขอโทษ
คาวินใจร้ายเกินไปหรือลืมไปแล้วว่าฉันไม่เคยทำกิจกรรมแบบนี้มาก่อน เขาจึงเบนความสนใจมาที่อกอิ่มที่กระเพื่อมไหว มือหนากอบกุมและบีบมันอย่างมันมือก่อนจะครอบครองปลายยอดสีชมพูด้วยปากอุ่นแล้วดูดดึงมันราวกับว่าเขาเป็นเด็กทารกคนหนึ่ง ร่างเล็กสั่นสะท้านเป็นการรอให้โพรงเนื้อขยายขึ้น เพื่อรับสิ่งใหม่ที่กำลังจะเข้าไปสุดลำ
“อ๊ะ วิน ขะ...ขยับ”
เมื่อปรับตัวได้แล้ว ฉันก็รู้สึกไม่ชินกับการที่มีอะไรบางอย่างเข้ามาในตัว ฉันเผลอขมิบตอดมันหลายครั้งอย่างอึดอัด
“ซี้ด อ้า ทูนหัว”
เขาค่อยๆ ดันท่อนเอ็นเข้าไปจนสุดลำ ผ่านเส้นเยื้อบางๆ อย่างช้าๆ เพราะไม่อยากทำให้ฉันเจ็บ ฉันไม่รู้ว่าคาวินทะนุถนอมผู้หญิงที่เขาทำกิจกรรมบนเตียงด้วยหรือเปล่า แต่เขาก็ควรรู้สิ ฉันยังบริสุทธิ์เกินกว่าจะทำรุนแรงได้ แต่ผ่านไปไม่นานทั้งร่างกายและความรู้สึก ...มันดีอย่างบอกไม่ถูก
“อ้า วินขา สะ เสียว อือ”
ความเจ็บปวดเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความปรารถนาเปรียบดั่งไฟที่ลุกโชน เมื่อคาวินขยับเข้าอย่างช้าๆ แต่ในจังหวะที่เชื่องช้า กลับอัดแน่นไปด้วยลำเอ็นท่อนใหญ่นั้น
“วินก็เสียว ซี้ด โอ้ว...”
คาวินครางระงมอย่างไม่คิดจะอดกลั้นเขาค่อยๆ สาวเอวสอบอย่างเชื่องช้า ฉันมองคนที่มีใบหน้าอิ่มเอมบ่งบอกถึงเสียวซ่าน ...ทำไมฉันรู้สึกว่าเขาน่าขย้ำอย่างนี้นะ
“วินอยู่หยุดทำไม?”
-------------------
"ค่ะ ไรท์จะยอมเป็นของคาวิน"
อ่าว ไม่ใช่หรอ 55555 อ่านแล้วเป็นไงบ้าง รีไรท์ใหม่ถูกใจไหมเอ่ย
Latest chapter
บำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ Chapter 2 ทูนหัว [6/6]
“วินอยู่หยุดทำไม?”ฉันขมวดคิ้วจ้องหน้าคนด้านบนอย่างเอาเรื่อง ท่อนเอ็นหยุดนิ่งแช่ลึกอยู่ในรูหวานไม่ยอมขยับ เขามองใบหน้าเหวี่ยงๆ นั้นพร้อมกับขำในลำคอ“ขอวินทำแรงกว่านี้ได้ไหม?” เขาถามด้วยสายตากรุ่มกริ่ม“หนูษากลัวเจ็บ” ฉันตอบอย่างลังเล“ไม่เจ็บหรอก มีแต่จะยิ่งเสียว” คาวินกระซิบกับทรวงอกพร้อมกับดูดดุนจนกลายเป็นจ้ำสีแดง“อื้อ... วิน...”“นะครับ ให้วินทำนะ” คาวินอ้อนด้วยคำหวานทำตาปริบๆ ใส่ฉัน“วิน หนูษาแน่น...วินขยับได้ไหม?” ฉันเปลี่ยนเรื่อง“ยังไม่ตอบคำถามวินเลยนะคะ”ทำไมกัน? ...ทำให้ฉันรู้สึกว่าการที่เขาพูดแบบนี้มันทำให้เขาดูฮอตกว่าเดิม แถมยังสามารถทำให้ฉันตอบคำถามเขาได้อย่างไม่ลังเล“แรงๆ ก็ได้” เอ่ยเบาๆ พร้อมกับหลบสายตาอันทรงเสน่ห์“หึๆ”คาวินจูบที่หน้าผากของฉันราวกับเป็นการให้รางวัล สะโพกสอบขยับวนสะโพกเพียงเล็กน้อย เพราะการที่เขาแช่ลำเอ็นไว้นานๆ มันก็ทำให้เขารู้สึกอึดอัดจากการถูกบีบรัดเช่นกัน“ทูนหัว ...วิน เสียว แน่นเหลือเกิน”“อึก อ๊ะ อ้า...”คาวินค่อยๆ เพิ่มจังหวะให้หนักขึ้น เขามองดวงหน้าที่ฉ่ำปรืออย่างเร้าร้อน เขาแกล้งฉันด้วยจึงผ่อนแรงที่ดันเข้าหาดอกไม้งาม ช้าลงเรื่อยๆ ...จนหยุดใน
บำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ Chapter 2 ทูนหัว [5/6]
ดวงตากลมโตมองสำรวจใบหน้าหล่อเหลาของคาวิน ดวงตาคมกริบสีเทาเข้มที่คอยจ้องมองฉันตลอดเวลารับกันลงตัวกับจมูกโด่งเป็นสันและริมฝีปากหยักสวย เมื่อวางบนโครงหน้าคมคายยิ่งทำให้ทุกอย่างดูลงตัวที่สุด ฉันเลื่อนแขนเรียวโอบรอบเอวสอบเอาไว้คาวิน คือ ผู้ชายคนเดียวที่คอยอยู่เคียงข้างฉัน ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ เขาทำให้ฉันยิ้มได้ในเวลาเครียด เขาทำให้หัวใจฉันพองโตกับการกระทำหลายอย่างที่เขาตั้งใจทำให้ เขาทำให้หัวใจเต้นแรงทุกครั้งที่เขาสัมผัสร่างกายฉัน ขนาดผู้ชายที่ฉันบอกว่ารักเขาอย่างธี ยังไม่สามารถทำให้ใจเต้นผิดจังหวะได้... คาวิน คือคนเดียวที่ทำได้ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามฉันตัดสินใจประกบจูบที่ปากหยัก ชายหนุ่มชะงักเพียงเสี่ยววินาทีก่อนลิ้นหนาจะฉกชิงความหวานในโพรงปากเล็กจนหนำใจ เขาขบกัดริมฝีปากล่างของฉันแล้วเลื่อนใบหน้าหล่อมายังต้นคอสูดกลิ่นหอมหวานจากลำคอระหง...ราวกับการกระทำเมื่อครู่ทำให้เขาหมดความอดทนร่างบางถูกพลิกให้นอนใต้ร่างสูงใหญ่ในขณะที่ปากหนาขบเม้มเบาๆ ที่เนินอกจนเป็นสีแดง ฉันรู้สึกเจ็บแปลบที่บริเวณนั้นทำให้สติฉันกลับคืนมา อัตราการเต้นของหัวใจทำให้เขาหัวใจเต้นแรงไปด้วย“อื้ม... วิน พอก่อน”มือบาง
บำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ Chapter 2 ทูนหัว [4/6]
“เชี่ยแล้วไอ้วิน ทำไงดีวะเนี่ย”ผมก้มมองลูกชายของตนเองสลับกับเต้าอิ่มของรษาแล้วกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มันปวดหนึบไปหมดจนอึดอัดตัวผมในตอนนี้ก็ร้อนรุ่มไม่ต่างจากหญิงสาว ถึงกระนั้นผมก็ไม่อยากเป็นคนฉวยโอกาสตอนที่เธอเมาทำในสิ่งที่เห็นแก่ตัว ทุกครั้งที่ขอไปนอนห้องเดียวกับรษาจะมีก็แค่กอดและหอมบ้างเท่านั้น แต่ไม่คิดจะทำเรื่องอย่างว่า ‘ถ้าเธอไม่เต็มใจหรืออนุญาต’หลังจากออกมาจากห้องนอนของรษา บางวันผมก็ต้องช่วยตัวเอง บ้างก็ออกไปหาสาวๆ มาปรนเปรอให้หายร้อนรุ่มบ้าง จนผมแอบคิดว่าตัวเองเป็นโรคจิตไปแล้วไม่รู้ทำไม พอเวลาเข้าใกล้รษา ผมก็อยากฟัดเธอ อยากจะจับเธอกินไปทั้งตัว ที่น่าตลกที่สุดคือ บางครั้งตอนมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นยังเผลอครางชื่อรษา ออกมาจนเด็กของผมบางคนโกรธไปก็มี แต่บางคนก็เข้าใจจุดยืนของตัวเองขอแค่ได้อยู่กับผมพวกเธอก็ไม่สนอะไรแล้ว...ทำไมผมรู้สึกว่าตัวเองเลวจังเลยวะผมเหยียบคันเร่งให้เร็วขึ้นพยายามบอกตัวเองให้ใจจดจ่ออยู่กับถนน ไม่ใช่หญิงสาวที่พยายามถอดเสื้อของตัวเองออกแล้วหลับไปในที่สุดภายใต้กางเกงที่รัดท่อนล่างที่ขยายใหญ่ทำให้ผมอึดอัดจนต้องขยับขาออกจากกัน ผมรีบจอดรถในอาคารชั้นบนสุดของค
บำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ Chapter 2 ทูนหัว [3/6]
ณ สถานบันเทิงที่เรียกได้ว่าเป็นอันดับ 1 ของจังหวัด ร่างบางในชุดเสื้อสายเดี่ยวสีแดงเพลิงปักเลื่อมทั้งตัว กางเกงหนังรัดรูปเอวต่ำสีดำ กับรองเท้าบูทหนังสีดำมันแผล็บ โยกย้ายไปตามเสียงเพลงคลอเคลียเสา เป็นภาพที่ปลุกความหื่นกระหายในตัวผู้ชายทุกคนได้เป็นอย่างดี‘วู้วๆ’ เสียงเซ็งแซ่ของผู้ชายในผับโห่รองเมื่อผีเสื้อราตรีสยายปีก‘เซ็กซี่จังเลยคร้าบ วู้วๆ’ผมผลักประตูเข้ามาในสถานบันเทิงยามค่ำคืนของ ‘คอปเปอร์’ ลูกพี่ลูกน้องของผมก่อนที่สายตาคมกริบจะจับจ้องไปยังเวที ภาพที่ผมเห็นมันทำให้หัวใจดวงโตร่วงหล่นบนพื้นเอาเสียดื้อๆ“รษา”ร่างสูงใหญ่เบียดเสียดผู้คนที่คึกคะนองด้านล่างตรงไปหาชายหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนยิ้มอย่างมีความสุข“ไอ้เฮีย มึงปล่อยให้รษาขึ้นไปเต้นบนนั้นได้ยังไง” ผมกระชากเสียงใส่ลูกพี่ลูกน้องอย่างหัวเสีย“เออน่า กูดูอยู่ ไม่เป็นไรหรอก” คอปเปอร์พูดขึ้นแต่กลับไม่ได้ทำให้ผมสบายใจเลยสักนิด“ฝากไว้ก่อนเถอะมึง กูจะกลับมาคิดบัญชีกับมึงทีหลัง” ผมชี้หน้าลูกพี่ลูกน้องอย่างคาดโทษใครๆ ก็รู้ว่าผมหวงรษาแค่ไหน ยิ่งเห็นรษาในสภาพแบบนี้ ยิ่งอยากจะต่อยกับไอ้คนที่อนุญาตให้รษาขึ้นไปโยกย้ายตามเสียงเพลงให้ผู้ชายนับร้อยน
บำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ Chapter 2 ทูนหัว [2/6]
“ธีระ รษา...”เด็กหนุ่มสาววัยเดียวกันตระกองกอดอยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่า แม้จะมีผ้าห่มคลุมท่อนล่างเอาไว้แต่ก็เดาไม่ยากว่ามันเกิดอะไรขึ้น ภาพตรงหน้าทำให้ขอบตาของปิ่นร้อนผ่าว ดวงตาคู่สวยเริ่มแดงก่ำน้ำตาคลอเบ้า ความรู้สึกนี้กลับมาอีกครั้ง ความรู้สึกของการสูญเสียที่เธอไม่อยากเจอมันอีกรษาลืมตาขึ้นมา เธอมีท่าทางตกใจเล็กน้อยก่อนที่ใสหน้าสวยจะแปลเปลี่ยนเป็นเศร้าเสียใจ“ครูปิ่น...”แม้เสียงของรษาจะเบา แต่ก็สามารถปลุกคนที่หลับใหลอยู่ข้างกายเธอได้แทบจะในทันที ธีลืมตาขึ้นมากวาดสายตามองไปรอบห้องสายตาคมก็สะดุดกับร่างเล็กที่ยืนอยู่“ปิ่น...”เด็กหนุ่มเลื่อนสายตามองสภาพตนเองก็ต้องตกใจ เขามานอนในห้องนี้ได้อย่างไรก็ยังนึกไม่ออก ที่สำคัญนอนอยู่ในสภาพเปลือยเปล่ากับรษา ซ้ำร้ายคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูก็เป็นคนที่เขาไม่อยากให้ยืนอยู่ตรงนั้นมากที่สุด“ปิ่น เดี๋ยว”ปิ่นรีบวิ่งออกไปจากห้องนี้ทันที เธอไม่อยากยืนอยู่ตรงนี้แม้แต่วินาทีเดียว ธีทำเธอเจ็บหนักอีกครั้งมันเหมือนเขาถีบเธอตกลงไปยังก้นเหวที่มืดมิด ร่างกายเธอตอนนี้เหมือนคนหยุดหายใจไปแล้ว“เดี๋ยว นี่ธีจะไปไหน” รษาคว้าแขนของธีเอาไว้“ปล่อยฉัน! เธอทำแบบนี้ทำไม”
บำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ Chapter 2 ทูนหัว [1/6]
Chapter 2 ทูนหัว: หัวหิน เมื่อ 2 ปีที่แล้ว :วันที่เป็นวันปิดภาคเรียน และเป็นวันที่นักเรียนระดับชั้นมัธยยมศึกษาปีที่ 6 ทุกห้องที่พึ่งจบการศึกษาจะได้ฉลองความสำเร็จก้าวแรกที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ทั้งครูและนักเรียนก็ร่วมสามร้อยชีวิตที่พักที่โรงเรียนจัดหาให้ก็เรียกได้ว่าเหมาทั้งโรงแรมเลยก็ว่าได้ทริปนี้เป็นทริป 3 วัน 2 คืนทุกคนจะได้ กิน เที่ยว พักผ่อนกันอย่างเต็มที่ก่อนที่จะแยกย้ายกันไปใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัย ซึ่งไม่รู้ว่าจะมีโอกาสไหนจะกลับมาเจอกันแบบพร้อมหน้าทั้งระดับชั้นแบบนี้ ความสุข มิตรภาพ และความทรงจำดีๆ จะติดตัวพวกเขาไปตลอดชีวิตครืด...โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสั่นขึ้นอีกครั้งหลังจากที่คุยกับคนรักแล้วยัดมันไว้ในนั้น ธีล้วงออกมาดูก็พบว่าคาวินส่งข้อความมา คิ้วเรียวยาวย่นเล็กน้อยเมื่ออ่านข้อความนั้นจบKAVIN : กูไม่รู้ว่ารษาจะทำอะไร มึงระวังตัวหน่อยก็ดีนะ อย่าเมาให้มากT-RA : อะไรวะ?KAVIN : กูก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ได้ยินเธอพูดกับเพื่อน แต่ฟังไม่ถนัดมันอยู่ไกลT-RA : ทำอะไรก็ช่างเถอะ กูสนที่ไหนKAVIN : เออ งั้นกูนอนละT-RA : ขอบใจที่เตือนธีกดล็อคหน้าจอแล้วยัดมันกลับที่เดิม สายตาคมกริบมอ
You May Also Like
รวมเรื่องสั้น อีโรติก NC25+++
มิส ศิริ27.5K viewsพระรามอย่าร้าย
Spypink17.1K viewsBAD INTEREST เพื่อน (ขัดดอก)
Badstyle_29.3K viewsFRIENDS SECRET รักลับของนายเพื่อนสนิท
MaRich_11.5K viewsBAD BROTHER กรงรัก(พี่ชาย)
Ballamira1.6K viewsเขาว่ากันว่า… หนุ่มวิศวะหล่อพรีเมียมรักเพื่อนอย่างฉัน
mindy1.5K viewsPeat Dote วิศวะหลงรัก
Sweet_Moon528 viewsCruel Engineering วิศวะทรงโจร
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่74 views
