Share

บทที่ 15

last update Dernière mise à jour: 2026-02-14 16:17:04

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 15

"ตื่นแล้วเหรอ" ชาละวันที่อยู่ในชุดลำลองมีแค่กางเกงขายาวตัวเดียวโดยไม่ได้
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Latest chapter

  • บำเรอรักวิศวะร้าย   บทที่ 20//18+

    บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 20🔞เดินผ่านมาทางหน้าคณะวิศวะก็เห็นนักศึกษากำลังทยอยกันออกมา บางคนก็นั่งจับกลุ่มคุยกันอยู่หน้าคณะ ส่วนมากมีแต่หนุ่มๆ ที่เรียนคณะนี้"คนสวย ทำไมวันนี้ถึงนึกอยากเดินผ่านทางนี้ล่ะครับ" ใครที่สวยเด่นในมหาวิทยาลัยไม่ว่าจะอยู่คณะไหนก็เป็นที่พูดถึงของหนุ่มๆ อยู่แล้ว ยิ่งเป็นเสน่หาแล้วด้วย ถ้าเธอลงประกวดดาวมหาวิทยาลัยแน่นอนว่าตำแหน่งนั้นต้องเป็นของเธอ แต่เสน่หาไม่สนใจเรื่องพวกนี้ทีแรกเสน่หาก็ไม่ได้คุยกับคนที่แซวเธอหรอกแต่พอมองดูรอบๆ แล้วไม่เห็นคนที่เธอต้องการพบเลยหันไปถาม"รุ่นพี่ชาละวันกลับหรือยังคะ""ว้าว ถามหารุ่นใหญ่เลยเหรอเนี่ย""ทำไมแกถึงถามหาพญาจระเข้วะ" งามพร้อมกระซิบถามเพื่อน"พวกพี่ก็ไม่ได้มองนะว่าไอ้ชามันออกไปหรือยัง ว่าแต่น้องอยากเปลี่ยนใจคุยกับพวกพี่ไหมล่ะ"เห็นว่าถามคนพวกนี้ไม่ได้เรื่องเสน่หาเลยเดินผ่านคณะนี้ไป พอเสน่หาเดินออกไปอันปันก็เดินเข้ามาถามกลุ่มเมื่อสักครู่ว่าแม่นั่นมาถามหาใครคนกลุ่มนั้นยังชั่งใจอยู่ว่าจะบอกความจริงไปดีไหม เพราะใครๆ ก็รู้ว่าอันปันเป็นอะไรกับชาละวัน แถมแม่นี่ก็ตามหาเรื่องผู้หญิงทุกคนที่เข้าใกล้ชาละวันซะด้วย"ฉันถามว่าผู้หญิงสอง

  • บำเรอรักวิศวะร้าย   บทที่ 19

    บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 19"รุ่นพี่คณะเราก็ทำไม่ถูกนะ ฝ่ายชายยังไม่เปิดตัวเลยหาระรานคนอื่นไปทั่ว"นั่งทานข้าวตอนเที่ยงได้ยินรุ่นน้องพูดกันอยู่ด้านหลัง เสน่หาเลยหันกลับไปมอง ก็เห็นว่าเป็นรุ่นน้องผู้หญิงคนที่ถูกหาเรื่องเมื่อวานนี้"แกอย่าพูดเสียงดังสิเดี๋ยวงานก็เข้าฉันอีกหรอก""แบบนี้ฟ้องร้องได้เลยนะทำให้เธอเสียหาย เห็นไหมคนเขามองเธอกันใหญ่แล้ว""ช่างมันเถอะเดี๋ยวเขาก็ลืมกัน""ได้ยินว่าเมื่อวานถูกตบด้วยนะ" งามพร้อมกระซิบบอกเสน่หาที่หันไปมองกลุ่มนั้นอยู่"อะไรนะ? ตบรุ่นน้องเลยเหรอ??""ฉันก็ไม่แน่ใจว่าคนที่พูดได้เห็นกับตาไหม แต่ก็ไม่น่ารุนแรงขนาดนั้นต้องไปว่าให้ฝ่ายชายมากกว่าไหม"เย็นของวันนั้น.. เสน่หากลับมาที่คอนโดก็ไม่เห็นเขาอยู่ที่นี่ วันนี้ไม่แน่ใจว่าเขาไปเรียนไหม เธอเลยโทรไปหาเขาดูว่าเรื่องที่เธออยากขอคุยกับนักสืบเขาว่ายังไง และเธอก็ยังมีอีกเรื่องที่จะต้องคุยกับเขาด้วยเสียงโทรศัพท์ดังสองถึงสามทีปลายสายก็ตัดไป ..อยู่กับใครอีกล่ะเนี่ยถึงรับสายเราไม่ได้"ใครโทรมาวะทำไมมึงไม่รับสาย""จะถามทำไม""ไม่ถามก็ได้ครับเจ้าชายเย็นชา""แล้วนี่จะนัดออกมาทำไมนักหนา ก็รู้อยู่ว่ากูยังปวดหัว""รุ่นน้

  • บำเรอรักวิศวะร้าย   บทที่ 18//18+

    บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 18🔞หน้ามหาวิทยาลัย.."จอดค่ะ""จอดทำไม""ฉันเห็นร้านลูกชิ้น นานๆ ป้าแกจะมาขายที" เห็นว่าเธอจะลงไปซื้อของชาละวันเลยจอดรถให้ แต่พอเสน่หาลงจากรถเธอก็บอกให้เขาเข้าไปก่อนเลยถึงแม้จะจอดรอก็คงจอดไม่ได้เพราะเส้นขาวแดงเขาห้ามจอด ชาละวันเลยต้องขับรถเข้าไปก่อน พอเขาเคลื่อนตัวรถออกไปเสน่หาก็มองไปรอบๆ ว่ามีใครเห็นตอนที่เธอลงจากรถของเขาไหม และนี่แหละคือเหตุผลที่เธอขอลงจากรถก่อน ถ้าเข้าไปจอดในลานจอดรถของมหาวิทยาลัยต้องมีคนเห็นแน่ว่าเธอนั่งรถมากับเขา ส่วนลูกชิ้นน่ะเหรอป้าแกมาขายทุกวันอยู่แล้ว"ขอลูกชิ้นสามไม้ค่ะ" ไหนๆ ก็เอามาเป็นข้ออ้างลงจากรถ เธอเลยเดินไปซื้อป้าหน่อยพอได้ลูกชิ้นเสน่หาก็เดินเข้ามาที่คณะ"แกไม่ชอบกินลูกชิ้นไม่ใช่เหรอ" งามพร้อมเห็นเสน่หาหิ้วถุงลูกชิ้นเข้ามาเลยถามดู"ฉันซื้อมาให้แกไง""ซื้อมาให้ฉัน? ขอบใจแกมากนะเพื่อน เรารีบขึ้นข้างบนเถอะ" ตอนที่เดินขึ้นไปงามพร้อมก็พยายามกินลูกชิ้นให้หมด เพราะในห้องเรียนไม่ให้เอาอาหารเข้าไปด้วยเที่ยงของวันนั้น.."พวกนั้นมีอะไรกัน" ลงมาจากคณะเห็นพี่ปี 3 กำลังมีเรื่องกับน้องปี 1"นั่นพี่คนที่เป็นแฟนของรุ่นพี่วิศวะไหม" ทีแรกเสน

  • บำเรอรักวิศวะร้าย   บทที่ 17//18+

    บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 17🔞"ฮัดเช้ย" ตอนที่กำลังมองเขาอยู่เธอก็ได้จามออกมาจนคนที่กำลังจะเดินผ่านหันไปมอง"แก!" อยู่ดีๆ เพื่อนก็จามออกมาจนเป้าหมายหันมาใครจะไม่ตกใจล่ะ"ฮัดเช้ย" รู้สึกคัดจมูกมากจนกลั้นจามไม่ได้เธอเลยปล่อยออกมาอีกครั้ง คงเป็นเพราะโดนฝนเมื่อคืนนี้แน่เลย"ไปกันเถอะค่ะชา" อันปันเห็นชาละวันมองไปดูรุ่นน้องเลยไม่ชอบใจรีบดึงแขนของชาละวันให้ตามมา"ไปกันเถอะชา แหวะ!" งามพร้อมล้อเลียนก่อนจะหันไปถามเพื่อนว่าเป็นอะไรไม่สบายเหรอ"เมื่อคืนโดนฝนนิดหน่อยเราเข้าห้องเรียนกันเถอะ""อ้าวแล้วไม่ไปกินข้าวแล้วเหรอ""ไม่หิวแล้ว" เห็นเขาพาผู้หญิงคนนั้นเดินไปทางโรงอาหารไม่ตามไปดีกว่าวันนี้เสน่หารู้สึกเวียนหัวเลยไปขอยาที่ห้องพยาบาลมาทาน พอทานยาเข้าไปก็รู้สึกง่วงนอนแต่ก็ต้องบังคับตัวเองไม่ให้หลับ"เสน่ห์!" งามพร้อมหันมาเขย่าตัวเพื่อนเพราะถึงแม้เธอจะบังคับตัวเองยังไงก็สู้ความง่วงไม่ไหว"มีอะไรเหรองามพร้อม""เอ่ออาจารย์คะคือเพื่อนของงามไม่ค่อยสบายค่ะ""ไม่สบายแล้วทำไมไม่ไปขอยามาทาน""ไปขอมาแล้วค่ะ""รู้ว่าตัวเองไม่ไหวจะเข้าห้องเรียนทำไมให้มันดูไม่ดี""ขอโทษด้วยนะคะ" เขย่าตัวเพื่อนยังไงก็ไม่ตื่นจนใ

  • บำเรอรักวิศวะร้าย   บทที่ 16

    บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 16ลงมาถึงข้างล่างก็ลืมเลยว่าตัวเองไม่ได้หยิบเอากระเป๋าออกมาด้วย ถ้าจะกลับเข้าไปเอาอีกเดี๋ยวขัดจังหวะเขา เสน่หาเลยมานั่งโซฟาที่ทางคอนโดจัดหาไว้ให้ โทรศัพท์มือถือก็อยู่ในกระเป๋าจะเลื่อนโทรศัพท์เล่นเพื่อฆ่าเวลาหน่อยก็ไม่มี ตอนนั่งรอเธอก็เอาแต่มองดูคนนั้นเดินผ่านทีคนนี้เดินผ่านทีจังหวะที่กำลังมองอะไรเพลินๆ อยู่ประตูลิฟต์ก็เปิด เสน่หามองไปพอดีเห็นว่าหนึ่งในคนที่ออกจากลิฟต์มามีชาละวันด้วย เธอกำลังมองหาที่หลบแต่ถ้าหลบก็คงไม่ทัน"......" เขาไม่เห็นเรานั่งอยู่ตรงนี้เหรอ จะเห็นได้ยังไงก็เขาไม่ได้มองมานี่ ..ถามเองและก็ต้องตอบเองพอชาละวันเดินออกไปแล้วเสน่หาถึงได้กลับมาชั้นบน"??" ตายห่าแล้วไม่ได้เอากุญแจห้องออกมาด้วย ประตูของห้องถ้าปิดมันจะล็อกอัตโนมัติ ทำยังไงดีของก็อยู่ในห้องหมดเลย ตามเขาลงไปตอนนี้ทันไหมเนี่ยยังไงก็ต้องเสี่ยงเผื่อว่าเขายังคงคุยโทรศัพท์อยู่ในรถ เสน่หารีบตรงมาที่ลิฟต์แล้วกดลงชั้นล่าง พอมองไปทั่วๆ ลานจอดรถก็ไม่เห็นรถเขาจอดอยู่แล้วโอ๊ยฉันจะบ้าตาย มองไปเห็นรถที่เขาให้เธอใช้ จอดอยู่ตรงนั้นแต่ก็ไม่มีปัญญาที่จะไปเปิดมันเพราะกุญแจอยู่ในกระเป๋าเขาจะกลับมาง่า

  • บำเรอรักวิศวะร้าย   บทที่ 15

    บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 15"ตื่นแล้วเหรอ" ชาละวันที่อยู่ในชุดลำลองมีแค่กางเกงขายาวตัวเดียวโดยไม่ได้สวมเสื้อ ตอนที่เธอตื่นขึ้นมาก็เห็นเขายืนมองดูวิวบรรยากาศรอบนอกของคอนโดที่มีกำแพงเป็นกระจกรอบทิศทาง"ค่ะ" รู้สึกระบมไปทั้งตัวเลยแต่ก็ต้องกัดฟันลุกขึ้นมาให้ได้"สายๆ ฉันมีธุระ จะพาออกไปซื้อเสื้อผ้า""ค่ะ" โชคดีที่เขาไม่ได้หันมองมา ถ้างั้นเธอคงอายมากกว่านี้แน่และสภาพของเธอก็ดูไม่ได้เลย เสน่หาค่อยๆ พาร่างตัวเองเข้าห้องน้ำ ตอนก้าวเดินความเจ็บปวดที่ไม่เคยมีก็ปรากฏบนร่างกายขณะที่อาบน้ำอยู่ก็รู้สึกเจ็บแสบตรงที่ถูกเสียดสี รวมไปถึงช่วงต้นขาก็รู้สึกปวดร้าวไปทั้งต้นขาเลยพอทำความสะอาดร่างกายเสร็จเธอก็ออกมาจากห้องน้ำ​ และไม่ลืมที่จะบอกเขาว่าไม่มีเสื้อผ้าใส่ออกไปข้างนอกชาละวันเดินไปหยิบชุดของผู้หญิงส่งให้กับเธอ "คงใส่ได้นะ"เสน่หารับชุดนั้นมาก็รับรู้ได้เลยว่ามันคงเป็นชุดผู้หญิงที่มาค้างกับเขาที่นี่ เพราะมันมีร่องรอยการสวมใส่แล้ว​ ถึงแม้ว่าจะซักทำความสะอาด​ ผู้หญิงก็ดูออกแถมไม่ใช่ไซส์ของเธอด้วย และมันก็เป็นแบบที่เธอคิด เขาคงไม่เก็บความบริสุทธิ์ของตัวเองไว้ให้ผู้หญิงคนใดคนหนึ่งหรอก ผู้ชายต้องหาความสุข

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status