MasukShare
155 ข้อตกลง
Tanggal publikasi:
2026-08-26 16:17:02
Bab terbaru
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 156 กลับบ้านเรา
"พ่อคะแต่หนู..." "ถ้านายเขายอมถอย และสัญญาว่าจะไม่มาวุ่นวายกับหนูอีก พ่อว่าเรายอมกลับไปใช้ชีวิตของเราเถอะนะลูก" วริศพูดปลอบลูกสาว ก่อนจะหันกลับไปพูดกับธามด้วยน้ำเสียงจริงจังอีกครั้ง "ผมยอมรับข้อเสนอเพื่ออนาคตของลูกสาวผม และเพื่อบ้านที่ผมรักมาก... แต่ผมขอเตือนคุณไว้อย่างหนึ่งนะคุณธาม" "ครับคุณลุง พูดมาได้เลยครับ" ธามรับฟังด้วยความนอบน้อม "คุณสัญญาแล้วว่าจะไม่เข้ามาวุ่นวาย ให้ลูกสาวผมได้ใช้ชีวิตอย่างสงบ และถ้าวันไหนที่คุณผิดสัญญา หรือเข้ามาทำให้ฟาร์ต้องเสียน้ำตาอีกแม้แต่หยดเดียว... ต่อให้ผมต้องแลกด้วยชีวิต ผมก็จะพาฟาร์หนีไปให้ไกลที่สุด และคุณจะไม่มีวันได้เจอเธออีกเลยตลอดชีวิต!" "ผมสัญญาครับคุณลุง... ผมจะรักษาคำพูดดียิ่งกว่าชีวิตของผมเอง" ธามตอบรับทันที นัยน์ตาฉายแววโล่งอกระคนเจ็บปวด เขามองหน้าฟาร์เป็นครั้งสุดท้ายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก "ขอบคุณครับคุณลุง... ขอบคุณนะฟาร์ ที่ยอมให้ฉันได้ชดใช้ความผิดในครั้งนี้" วริศเดินเข้าไปยืนขวางหน้าฟาร์เอาไว้อีกครั้ง ชายวัยกลางคนจ้องมองใบหน้าของธามด้วยสายตาที่ยังคงเต็มไปด้วยความระแวง ท่าทางของเขาทั้งเด็ดเดี่ยวและกดดัน เพื่อเค้
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 155 ข้อตกลง
"รวมถึงเรื่องเรียนของฟาร์ด้วย..." ธามหันไปมองฟาร์ด้วยสายตาที่ทอดมองอย่างทะนุถนอมและห่วงใยสุดหัวใจ "ฟาร์ต้องได้กลับไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเดิม ต้องได้เรียนจนจบปริญญาอย่างที่ฟาร์เคยตั้งใจไว้นะ ความฝันและอนาคตของฟาร์ไม่ควรจะต้องมารับกรรมหรือหยุดชะงักลงเพราะคนงี่เง่าอย่างฉัน..." "คุณธาม... เอ่อ..." ฟาร์พึมพำเสียงแผ่วในลำคอ หัวใจสับสนและสั่นคลอนอย่างหนัก "ถ้าฟาร์ไม่อยากเห็นหน้าฉัน... ถ้าฟาร์เกลียดฉันมากจนไม่อยากให้อยู่ในสายตา..." ธามเค้นเสียงพูดออกมาอย่างยากลำบาก ริมฝีปากสั่นระริกเมื่อต้องเอ่ยประโยคถัดมา "ฉันสัญญา... ฉันจะไม่เข้าไปวุ่นวาย ไม่เข้าไปปรากฏตัวให้ฟาร์ต้องอึดอัดหรือกังวลใจเลยแม้แต่วินาทีเดียว ฉันจะถอยออกมาอยู่ในที่ของฉัน จะคอยมองดูอยู่ห่างๆ เท่านั้น ขอแค่ให้ฟาร์ได้กลับไปใช้ชีวิตสดใสเหมือนเดิม ขอแค่ให้คุณลุงได้ดูแลฟาร์อย่างเต็มที่ในบ้านของเรา... แค่นี้จริงๆ ครับที่ผมอยากจะขอ" วริศยืนฟังสิ่งที่มาเฟียหนุ่มพูดออกมาด้วยความอึ้งงัน สายตาของคนเป็นพ่อเริ่มวูบไหวเมื่อเห็นว่าธามยอมลดทิฐิและยอมเสียสละถึงขนาดนี้เพื่อแลกกับความสุขของลูกสาวตน "ฉันรักเธอมากนะฟาร์..." ธามเอ่ย
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 154 บ้านของเธอ
"แต่คุณรู้ไหมครับคุณธาม... คำว่าขอโทษของคุณเพียงคำเดียว มันไม่ได้ช่วยลบล้างรอยแผลเป็นในใจของลูกสาวผมได้เลยสักนิด ที่ผ่านมาคุณทำอะไรไว้กับฟาร์บ้าง คุณใช้หนี้สินมาบีบบังคับเธอ คุณมองเธอเป็นแค่ของเล่น เป็นแค่สิ่งของที่คุณจะทำร้ายหรือโยนทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้ ลูกสาวผมต้องแอบร้องไห้จนแทบขาดใจไปกี่ครั้ง ต้องฝันร้ายเพราะความกลัวคุณไปกี่หน คุณเคยรับรู้มันบ้างไหม!" ธามนิ่งอึ้งไป ใบหน้าคมคายฉายแววเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส คำพูดของวริศเหมือนเข็มพันเล่มที่แทงลงกลางอกของเขาตรงๆ "ลูกสาวผมเป็นเด็กดีมาตลอดชีวิตเธอไม่เคยทำร้ายใคร..." วริศพูดต่อทั้งน้ำตาที่เริ่มไหลอาบแก้ม "แต่พอเธอต้องมาเจอคุณ ชีวิตของเธอก็เหมือนตกอยู่ในฝันร้ายที่ไม่มีวันจบสิ้น วันนี้เธอกล้าตบหน้าคุณ เธอกล้าสู้คุณ นั่นไม่ใช่เพราะเธอเกลียดคุณอย่างเด็ดเดียวหรอกครับ... แต่มันเป็นเพราะเธอแตกสลายจนไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไงแล้ว!" "คุณลุงครับ... ผม..." ธามพยายามจะเอ่ยปาก แต่วริศกลับยกมือขึ้นห้ามไว้ "ถ้าคุณบอกว่าคุณรักฟาร์จริงๆ... ถ้าคุณไม่ได้รักแค่ความรู้สึกอยากเอาชนะของตัวเอง ผมขอร้องล่ะครับคุณธาม" วริศเค้นเสียงพูดออกม
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 153 รู้ตัวไหมว่าทำอะไร
"ที่ผ่านมาฉันรู้ตัวดีว่าฉันทำผิดกับเธอไว้มากเหลือเกิน..." ธามเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเจ็บปวดรวดร้าว "ฉันใช้หนี้สินมาบีบบังคับเธอ ฉันทำร้ายจิตใจเธอสารพัด ทั้งที่ความจริงแล้ว... ในใจของฉันมันมีแต่เธอมาตลอด ฉันควรที่จะบอกความรู้สึกจริงๆ ให้เธอรู้ตั้งแต่วันแรกที่รู้ใจตัวเอง แต่ฉันมันโง่เอง ฉันมันขี้ขลาดและหลงคิดว่าการใช้อำนาจกดเธอไว้จะทำให้เธออยู่กับฉันตลอดไป" "คุณ... คุณรู้ตัวไหมคะว่ากำลังพูดอะไรออกมา" ธามกระชับมือเล็กแนบอกแกร่งตรงตำแหน่งหัวใจที่กำลังเต้นแรง "รู้สิ... ฉันรู้ว่าฉันเอาแต่ทำร้ายเธอแต่พอเห็นเธอเดินจากไป พอคิดว่ามือคู่นี้จะไม่มีวันได้จับเธออีก... ฉันถึงได้รู้ว่าอำนาจหรือเงินทองพวกนั้นมันไม่มีความหมายอะไรเลยถ้าไม่มีเธออยู่ตรงนี้ ฟาร์... อย่าทิ้งฉันไปเลยนะ จะให้ฉันกราบขอโทษพ่อเธอ จะให้ฉันชดใช้ด้วยอะไรก็ได้... ขอแค่เธอกลับมาหาฉัน ให้โอกาสผู้ชายโง่ๆ คนนี้ได้เริ่มต้นใหม่อย่างถูกต้องกับเธออีกสักครั้งเถอะนะฟาร์" "คุณธามคะ... ลุกขึ้นเถอะค่ะ" ฟาร์เอ่ยเสียงสั่นเครือ สองมือบางที่ถูกจับไว้ยกขึ้นพยายามฉุดรั้งร่างสูงให้ลุกขึ้นมา เธอทำตัวไม่ถูกจริงๆ ความรู้สึกในหัวมันตีกันยุ่งเห
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 152 ฉันรักเธอ
"ฟาร์... ช่วยยกโทษให้ฉันเถอะนะ ฉัน..." ธามก้าวเท้าเดินตรงเข้ามาหาเธอช้าๆ โดยที่คราวนี้ตินไม่ได้ขยับเข้ามาขวาง เพราะตัวตินเองก็กำลังตกตะลึงกับท่าทีที่เปลี่ยนไปราวกับคนละคนของมาเฟียหนุ่ม ธามเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าร่างบางในระยะประชิด นัยน์ตาคู่คมที่เคยมืดมนบัดนี้สะท้อนเพียงแค่เงาของเธออย่างเว้าวอน "คุณธาม..." ฟาร์ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตากับเขาด้วยความรู้สึกที่ไม่เข้าใจอย่างถึงที่สุด น้ำตาเม็ดใสยังคงไหลอาบแก้มเนียนทั้งสองข้างไม่ขาดสาย เธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขาเพื่อค้นหาความจริง "ผม... ผมผิดเอง" "ทำไมคะ..." ฟาร์เอ่ยถามเสียงสั่นพร่า ร่างกายยังคงสั่นเทาด้วยความสับสน "ทำไมถึงต้องมาพูดแบบนี้ในวันที่คุณบีบให้หนูต้องสูญเสียทุกอย่าง... ทำไมถึงเพิ่งมาขอโอกาสในตอนที่หนูพยายามจะตัดใจจากคุณคะคุณธาม" "เพราะฉันมันโง่เองไงฟาร์..." ธามยกมือหนาที่กำลังสั่นเทาขึ้นมาเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ เอื้อมไปประคองพวงแก้มเนียนของเธอไว้อย่างทะนุถนอม สัมผัสที่อ่อนโยนจนฟาร์แทบจะกลั้นเสียงสะอื้นไว้ไม่อยู่ "ฉันคิดว่าฉันควบคุมทุกอย่างได้ คิดว่าแค่เงินกับอำนาจจะรั้งเธอไว้ได้ตลอดไป... แต่พอเห็นเธอเดินหันหลัง
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 151 ผมขอโทษ
"ฟาร์! แกเป็นยังไงบ้างแก!" จูนรีบวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาคว้าแขนของฟาร์ไว้แน่น แล้วดึงเพื่อนสนิทให้ถอยห่างออกมาจากธามทันที ก่อนที่จูนจะหันไปมองรอบๆ ตัวด้วยสายตาที่เบิกกว้างด้วยความหวาดผวา ขบวนรถเอสยูวีหลายคันจอดปิดกั้นเลนถนนหลวงไว้จนมิด ชายฉกรรจ์ร่างยักษ์ในชุดดำยืนล้อมพื้นที่ไว้ราวกับฉากในหนังเจ้าพ่อ ‘ผู้ชายคนนี้... ไม่ธรรมดาจริงๆ’ จูนคิดในใจด้วยความสะพรึงกลัว เธอไม่เคยคิดเลยว่าในชีวิตจริงจะได้มาเจอมาเฟียที่มีอิทธิพลล้นฟ้าและกล้าทำเรื่องอุกอาจปิดถนนกลางวันแสกๆ ได้ขนาดนี้ "คุณมีสิทธิ์อะไรมาดักหน้ารถคนอื่นแบบนี้คุณธาม!" ตินกางแขนออกขวางหน้าฟาร์กับจูนไว้ ตวาดใส่หน้าธามอย่างไม่เกรงกลัว "เงินหนี้สินพวกเราก็เอาไปคืนให้คุณหมดแล้ว สัญญาก็จบไปแล้ว คุณยังจะตามมาราวีอะไรฟาร์อีก! คุณจะบีบคั้นให้เธอไม่มีที่ยืนในสังคมเลยใช่ไหม!" "หุบปากไปซะไอ้ติน!" ธามกัดฟันกรอด กดเสียงต่ำจนน่ากลัว "เรื่องนี้เป็นเรื่องระหว่างกูกับฟาร์ มึงเป็นคนนอก... อย่าสะเออะมาแส่เรื่องของผัวเมีย!" "ใครผัวเมียคุณมิทราบ!" ฟาร์ตะโกนแทรกขึ้นมาทั้งน้ำตา เธอเดินเบี่ยงตัวออกมาจากด้านหลังของตินเพื่อเผชิญหน้ากับเขาตรงๆ
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 58 นวดไหล่
"หึ... ฉันแค่บอกว่าไม่ต้องมาทำงานใช้หนี้แบบทางการ แต่ตอนนี้ฉันเมื่อย... ยัยเด็กดื้ออย่างเธอต้องมาช่วยนวดให้ฉันหน่อยสิ" ธามเอ่ยหน้าตาย แววตาเจ้าเล่ห์พราวระยับ "แต่หนูไม่ได้มีหน้าที่รับจ้างนวดนะคะคุณธาม ฟาร์นวดไม่เป็นหรอกค่ะ" "แต่ฉันสั่ง... และคนเป็นลูกหนี้อย่างเธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ" พูดจบ
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 33 ตรงต่อเวลา
เวลาต่อมา 19.00 น"เชิญครับ" เสียงทุ้มต่ำเรียบเฉยของบอดี้การ์ดชุดดำปลุกให้ฟาร์ตื่นจากภวังค์ความคิดอันโหดร้าย เขาเอื้อมมือไปผลักบานประตูบานใหญ่ตรงหน้าออกกว้าง พร้อมกับผายมือเชิญหญิงสาวด้วยท่าทีสุภาพ ทว่าแฝงความกดดันจนเธอปฏิเสธไม่ได้ "อึก! ขะ... ขอบคุณค่ะ" ฟาร์ลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคออย่า
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 12 อวดดี
"ถึงยังไง คุณไม่มีวันได้ครอบครองหนูหรอก... " ฟาร์พยายามขัดขืน แต่แรงปะทะที่ได้กลับมาคือสัมผัสจากฝ่ามือหนาที่เริ่มลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังของเธออย่างจาบจ้วง จนเธอทำได้เพียงกำเสื้อเชิ้ตของเขาไว้แน่นด้วยความทรมานใจที่ต้องพ่ายแพ้ต่อสัมผัสของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เคร้ง! เสียงแก้วคริสตัลถูกปัดกระเด็นไปกระท
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 9 ปีศาจ
"ฮือออ ได้โปรดเถอะค่ะคุณคะ ให้หนูทำอย่างอื่นเถอะนะคะ ล้างจานก็ได้ ขัดรองเท้าก็ได้ หรือจะให้หนูทำความสะอาดบ้านคุณหนูก็ยอมค่ะ แต่อย่าให้หนูทำแบบนี้เลยนะคะ..." เสียงหวานสะอื้นไห้ระงมจนแทบขาดใจ ฟาร์ยกมือขึ้นไหว้หงึกๆ ชายหนุ่มตรงหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างหมดสิ้นศักดิ์ศรี น้ำตาไหลพรากจนเครื่องสำอางบนใบหน
Anda juga akan menyukai
มาเฟียร้ายพ่ายรัก Devil beside you
DharDhara9.2K Dibacaบำเรอรักนายมาเฟีย
ลินญาร์25.4K Dibacaวิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก
หอมชา13.1K Dibacaสยบรักท่านดอนมาเฟีย
แจ็ก ออเธอร์25 Dibacaเราทำแบบนี้กันอีกแล้วเจ้านาย
เย้ายวน165 Dibacaผัวเถื่อน
หนูแดงอินดี้793 DibacaBAD GUYS ทาสรักพี่น้องมาเฟีย 3P
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.269 Dibaca
