Se connecterPartager
ตอนที่ 6 แค้นที่ต้องสะสาง
Date de publication:
2024-12-22 01:48:24นางมองเท้าที่ห้อยอยู่ด้านบนศีรษะและค่อย ๆ ลุกขึ้นมา ร่างนางสั่นตั้งแต่หัวจรดเท้าและไม่อยากคิดว่าภาพตรงหน้านั้นจะเป็นเรื่องจริง
“ต้องไม่ใช่ ไม่ใช่นางแน่ นางเอาตุ๊กตามาหลอกข้า นาง….”
หลินเฟยเย่ก้าวขาถอยออกมาและค่อย ๆ ส่งโคมขึ้นไปมองร่างนั้นชัด ๆ ผ้าแพรสีขาว ใบหน้าซีดเผือดหลับตาไม่สนิทและ….
“ไม่นะ!!! กรี๊ดดด!!!!!!………..พี่ใหญ่!!!”
เสียงของนางดังพอจะทำให้คนในจวนแตกตื่นและรีบวิ่งตามหาเสียง พวกบ่าวไพร่และสาวใช้รีบวิ่งมาที่หน้าห้องคุณหนูใหญ่ในทันที หลินเฟยเย่ที่ยังช็อกอยู่กับเหตุการณ์ตรงหน้าพยายามไขว่คว้าบางอย่างที่นางมองไม่เห็น
“ไม่นะ ไม่ใช่แบบนี้ ท่านจะตายได้อย่างไร ไม่นะพี่ใหญ่ ม่ายยยย!!!!!……”
“คุณหนูรอง!! รีบพานางออกมาเร็วเข้า รีบไปแจ้งนายท่าน คุณหนูใหญ่!! ฮือออ…..”
ผ่านไปนานเท่าใดไม่ทราบ กี่คนไม่รู้ที่เดินเข้ามาเพื่อตรวจอาการของหลินเฟยเย่ คหบดีหลินนั้นร่ำไห้จนเป็นลมไปแล้วเมื่อเห็นร่างไร้วิญญาณของบุตรสาวคนโตที่แขวนห้อยอยู่ในห้อง
ทหารองครักษ์ในจวนพาร่างของหลินเฟยลี่ลงมา หลินเฟยเย่เองในตอนนี้แทบไม่ได้สติ
“คุณหนูเจ้าคะ คุณหนู ท่านหมอกวน นายท่านกับคุณหนูรอง…เป็นเช่นไรบ้าง”
“เฮ้อ…”
ท่านหมอกวน หมอประจำสกุลหลินถึงกับส่ายหน้าเพราะเขาเองก็พึ่งจะผ่านการร้องไห้มาเช่นกัน ทุกคนในจวนไม่กล้าทำสิ่งใด แม้แต่นายท่านก็สิ้นสติยังไม่ฟื้น คุณหนูรองก็ดูราวกับไม่รับรู้สิ่งใดจนทุกคนเริ่มกลัว
“คุณหนูเจ้าคะ ในตอนนี้พวกเราต้องการท่าน คุณหนูใหญ่คงไม่อยากเห็นท่านเป็นเช่นนี้ คุณหนู!! รีบตั้งสติก่อนสิเจ้าคะ คุณหนู ฮืออ….”
“อาจิง….ข้า….ข้าผิดเอง ข้าห้ามนางไว้ไม่ทัน ข้า…”
“คุณหนูเจ้าคะ คุณหนูใหญ่ไม่มีทางทำเช่นนี้ ต้องมีสาเหตุ”
เฟยเย่เริ่มกลับมามีสติอีกครั้งพร้อมกับหลับตาและทบทวนทุกเรื่องที่ผ่านเข้ามา พวกนางจากไปแล้วทั้งสองคนโดยทิ้งคหบดีหลินเต๋อผู้เป็นบิดาซึ่งในตอนนี้ไม่เหลือใครอีกแล้วนอกจากนาง เรื่องที่พวกนางฝากเอาไว้ต้องทำให้สำเร็จให้ได้
“อาจิง สั่งปิดจวน ห้ามคนในออกคนนอกก็ห้ามเข้า แม่นมจาง ท่านรีบไปจัดเตรียมโลงศพและของใช้ที่จำเป็นในพิธีมาจัดเตรียมเอาไว้ให้พร้อม"
“เจ้าค่ะคุณหนู”
"พ่อบ้านเจา ท่านรีบไปจัดการให้บ่าวไพร่ห้ามพูดเรื่องนี้ออกไป หากคนภายนอกถามก็แจ้งพวกเขาไปว่า บุตรคนรองของคหบดีเสียชีวิตเพราะถูกยาพิษ”
“ขอรับคุณหนู”
“อาจิง เจ้าไปปิดห้องพี่ใหญ่ ห้ามคนเข้าออกจนกว่าข้าจะเข้าไปตรวจสอบอย่างละเอียดเสียก่อน”
“เจ้าค่ะ…คุณหนู”
หลินเฟยเย่ลุกขึ้นและสั่งทุกคนที่กำลังนั่งร้องไห้อยู่ด้วยเสียงที่ทรงอำนาจ
“ทุกคนจงฟัง เรื่องนี้เป็นเรื่องภายในสกุลหลิน พวกเจ้าล้วนเป็นบ่าวในจวน พวกเจ้ารู้ดีว่าควรพูดสิ่งใดไม่ควรเอ่ยสิ่งใด หากมีผู้ใดกล้าเอ่ยเรื่องนี้ออกไป ข้าจะไม่เอาไว้เลยสักคน ไม่ใช่จะขายเจ้าแต่ข้าหมายถึง….ชีวิตของพวกเจ้า เข้าใจกันหรือไม่”
“เข้าใจเจ้าค่ะคุณหนู”
บ่าวสกุลหลินล้วนแต่เป็นบ่าวไพร่เก่าแก่ซึ่งไว้ใจได้และเก็บความลับได้เป็นอย่างดี ข่าวว่าบุตรคนรองของคหบดีเสียชีวิตโด่งดังไปทั่วเมืองเฉินโจวจนถึงจวนของ หยงไท่เฟยด้วยเช่นกัน
“ตายก็ไม่แปลก นางถูกพิษมานานแล้วมิใช่หรือ”
“เพคะไท่เฟย จวนสกุลหลินแจ้งสาเหตุการตายคือถูกยาพิษสะสมจนร่างกายทนไม่ไหวเพคะ”
“หึ จะตายเพราะอะไรก็ไม่ต่างกัน บุตรคนรองผู้นั้นเห็นว่านางอาการหนักตั้งแต่วันที่พระชายาแต่งตั้งเข้าจวนอ๋อง พึ่งมาตายในตอนนี้ถือว่าคหบดียื้อชีวิตนางมาได้นานพอดู อันถง”
“เพคะไท่เฟย”
“เรียกซ่งฟางหรูมาเข้าเฝ้าทีสิ”
“เพคะ”
อันถงชะงักไปเล็กน้อยเมื่อรับคำสั่งแต่ก็ยอมรับคำสั่งและเดินไปแจ้งให้คนไปตามซ่งฟางหรู หลานสาวของนาง
หยงไท่เฟยอยากให้นางแต่งเข้ามาเป็นพระชายาท่านอ๋องเพราะเป็นบุตรีเสนาบดีกรมขุนนางแต่เพราะมิได้ร่ำรวยเท่าจวนคหบดี นางจึงยังมิได้แต่งเข้าจวนอ๋อง
สิบวันถัดมา
“ท่านพ่อ ท่านนอนพักเสียหน่อยเถิดเจ้าค่ะ”
“เย่เอ๋อร์ พ่อ…”
“ท่านพ่อ ทุกอย่างลูกจัดการเองท่านอย่าได้ห่วง ครั้งนี้ข้าจะไม่ปล่อยพวกมันไปแม้แต่คนเดียว”
“ลูกพ่อ ตอนนี้พ่อเหลือเพียงเจ้าคนเดียว หากว่าเจ้าไม่อยากเป็นพระชายาอ๋อง อย่างไรแล้วพวกเราย้าย…”
“ไม่เจ้าค่ะท่านพ่อลูกจะต้องกลับไป ทรัพย์สินทั้งหมดของสกุลหลินที่ถูกนำไปใช้อย่างไม่ถูกต้อง รวมถึงต้นเหตุของเรื่องที่เกิดขึ้น รวมถึง…สามชีวิตที่ต้องเสียไป ข้าจะเอาคืนเป็นสิบเท่า”
“เย่เอ๋อร์….เจ้าพูดอะไรกัน”
“พ่อบ้านเจา พาท่านพ่อไปพัก”
“ขอรับคุณหนู”
หลินเฟยเย่เดินออกมาจากห้องของบิดาและตรงไปยังห้องของตนเอง หลังจากที่เฟยลี่เลือกจบชีวิตไปพร้อมกับอีกหนึ่งชีวิตในครรภ์ของนาง เฟยเย่ก็พบกับจดหมายของหยงไท่เฟยที่ส่งให้นางในวันที่เดินสวนกับคนของจวนไท่เฟยที่หน้าจวน
“หลินเฟยลี่ ข้ารู้ว่าบุตรในครรภ์ของเจ้ามิใช่ทายาทสกุลเว่ยอ๋อง เจ้าลักลอบคบชู้ในคืนส่งตัวอีกทั้งปล่อยให้มารหัวขนนั่นอยู่ในครรภ์และยังหาข้ออ้างหลบซ่อนตัวในสกุลหลิน"
"ข้าหวังว่าเจ้าคงเข้าใจสถานการณ์ ข้าจะช่วยเจ้า เพียงแค่ให้สกุลหลินส่งมอบทรัพย์สินสองในสามส่วนของพวกเจ้าให้กับข้า เรื่องบุตรในครรภ์ของเจ้าก็จะเป็นความลับไปตลอดกาล ตำแหน่งพระชายาและฐานันดรรวมถึงเกียรติยศที่เจ้าพึงได้รับ ข้ารับปากว่าจะยังเป็นดังเดิม”
หยงไท่เฟย
หลินเฟยเย่อ่านจดหมายนั้นซ้ำไปซ้ำมาด้วยความแค้น หากว่านางเพียงแค่สังเกตหลินเฟยลี่สักหน่อย หรือเค้นถามนางอีกนิดนางคงไม่เลือกจบชีวิตเช่นนี้
“หยงไท่เฟย นังแก่บ้าเงิน เจ้าเป็นคนแรกที่ข้าจะจัดการ”
สายตาของหลินเฟยเย่นั้นเปลี่ยนไปหลังจากที่นางค้นพบบางอย่างในห้องของพี่สาวฝาแฝด ทั้งจดหมายบอกเล่าเรื่องราวที่นางพบเจอช่วงที่อาศัยอยู่ที่ตำหนักอ๋อง และจดหมายข่มขู่อีกหลายฉบับที่ถูกส่งมาให้ระหว่างที่นางพักรักษาตัวอยู่ที่นี่
หยงไท่เฟยแม้ว่าจะกลัวพระชายาที่เป็นโรคร้ายแต่ก็ยังมีความละโมบอยากได้ทรัพย์สินเงินทองของสกุลหลิน ถึงกลับกล้าเอาเรื่องบุตรในครรภ์ของพี่สาวนางมาข่มขู่จนนางเลือกจบชีวิตเพื่อช่วยสกุลหลินเอาไว้
“คุณหนูเจ้าคะ ของเตรียมพร้อมแล้วเจ้าค่ะ”
“อาจิง จากนี้ไปเจ้าต้องเรียกข้าว่า พระชายา”
“เพคะพระชายา หม่อมฉันรับทราบ”
“อย่าลืมว่าข้าคือ “หลินเฟยลี่” บุตรีคนโตของคหบดีหลินเต๋อ ผู้ร่ำรวยและมั่งคั่งที่สุดในเฉินโจว เจ้าเตรียมของแล้วใช่หรือไม่ จงส่งคนไปแจ้งข่าวว่าข้าจะกลับตำหนักอ๋องในอีกสามวัน”
“เพคะพระชายา”
หลินเฟยเย่เก็บจดหมายทุกฉบับลงหีบไม้ที่นางรวบรวมเอาไว้และปิดผนึกมันและเก็บเอาไว้ที่ในตู้เสื้อผ้าในห้องของนางในจวนสกุลหลิน
นางพึ่งทราบว่าหลังจากที่พี่สาวนางแต่งเข้าไปในตำหนักอ๋องต้องพบเจอกับเรื่องเลวร้ายเช่นไรบ้าง ไม่มีสาวใช้ส่วนตัวตามตำแหน่ง และยังไม่มีคนดูแล
เรือนพักก็เป็นเรือนเก่าของสาวใช้มิใช่เรือนหลักตามตำแหน่งพระชายา หรือแม้แต่สาวใช้คนสนิทของหยงไท่เฟยก็กดหัวใช้นางราวกับสาวใช้ที่มียศต่ำกว่า
“หยงไท่เฟย อันถง สาวใช้เพ่ยฝู รุ่ยฝู ได้เวลาล้างแค้นพวกเจ้าแล้ว”
Dernier chapitre
บุปผาร้าย ใต้เงาแค้น ตอนพิเศษ 3 ครอบครัวพร้อมหน้า
เฟยเย่หลับไปหลังจากให้นมท่านหญิงน้อยไม่นานเพราะความอ่อนเพลีย หลังจากนั้นท่านอ๋องน้อยก็เดินกลับมาพร้อมกับอาชิงและแม่นมลี่ที่บอกท่านอ๋องน้อง จื่อหรงเรื่องการคลอดบุตร“จริงหรือแม่นม ครั้งที่คลอดข้าเสด็จแม่ก็ร้องเช่นนี้หรือ”“ใช่เพคะ แต่ครั้งนี้พระชายาทรงเจ็บสองครั้งเพราะว่าท่านอ๋องน้อยได้น้องสาวเพิ่มมาสองคนเลยนะเพคะ”“สองคนหรือ สองคนเลยงั้นหรือ ที่เสด็จพ่อบอกว่าจะมีแฝดคือคลอดสองคนงั้นหรือ”“ใช่เพคะ ท่านอ๋องอยากจะไปเยี่ยมท่านหญิงทั้งสองหรือไม่เพคะ”“ข้าไปได้งั้นหรือ แล้วเสด็จแม่เล่า”“พระชายานอนพักอยู่ในห้องพักเพคะท่านอ๋องทรงเฝ้าอยู่เพคะ”“ไป ข้าอยากไปหาน้องสาวของข้า”“ได้เพคะหม่อมฉันจะพาไปนะเพคะ”แม่นมลี่และอาจิงพาจื่อหรงเดินไปที่ห้องของท่านหญิงน้อยสองคนที่นอนอยู่ที่แปลเดียวกัน ซึ่งเป็นเปลที่ท่านอ๋องน้อยเคยใช้มาก่อนหน้านี้แต่ในตอนนี้คงต้องสั่งทำเพิ่มเพราะน้องสาวเขามีสองคน จื่อหรงมองไปยังเด็กที่มีผ้าแพรสีแดงห่อหุ้มอยู่อีกคนห่อด้วยผ้าแพรสีน้ำเงินทั้งคู่หลับสนิทอยู่ในเปลเดียวกัน“นั่น…เด็กงั้นหรือเหตุใดพวกนางจึงตัวเล็กและนอนนิ่งนัก”“ท่านหญิงพึ่งจะกินนมและหลับไปเพคะ”“เป็นก้อนกลม ๆ อ้วน
บุปผาร้าย ใต้เงาแค้น ตอนพิเศษ 2 บุตรแฝดของท่านอ๋อง
หลังจากที่ท่านอ๋องน้อยได้รับการสอนวิชาดาบ มากว่าสามเดือน วันนี้เว่ยจื่อหรงได้มีโอกาสจับดาบเป็นครั้งแรก อาจารย์ผู้สอนให้เขาทดลองจับดาบกิเลนไฟที่เขาได้รับจากท่านอ๋องในวันครบรอบหนึ่งขวบ ท่านอ๋องแม้ว่าในครั้งแรกจะแทบยกไม่ขึ้นแต่ก็ไม่ทิ้งความพยายามในการร่ำเรียน ไม่นานก็เริ่มคล่องและเริ่มฝึกอย่างจริงจัง“เหตุใดเจ้ายังมานั่งดูจื่อหรงอยู่ตรงนี้อีกเล่าเฟยเฟย แล้วยาพวกนี้ข้าบอกแล้วมิใช่หรือว่าไม่ให้ทำแล้ว เหตุใดพวกเจ้าไม่ปรามนาง”“ก็แค่นั่งคัดแยกเอาไว้แก้เบื่อเพคะ เหตุใดพระองค์ช่างบ่นมากความ บ่นมากกว่าแม่นมลี่เสียอีก”“ท้องเจ้าโตขนาดนี้ยังจะมานั่งตากลมอีก แม้ว่าจะเป็นช่วงปลายฤดูหนาวแล้วแต่อากาศก็ยังคงเย็นอยู่นะ”ท่านอ๋องบ่นพลางกับสวมชุดคลุมให้เฟยเย่อีกชั้นหนึ่งเพื่อให้ร่างกายนางอบอุ่นแต่เขาดึงถาดยาที่นางถือไว้ยื่นไปให้อาจิงแล้วพร้อมกับจับมือนางมาซุกเตาอุ่นมือ“มือเย็นขนาดนี้ยังจะเถียงข้าอีก เหตุใดเจ้าต้องดื้อแข่งกับจื่อหรงด้วยนะ”“พระองค์ทรงกังวลเกินไปต่างหาก หม่อมฉันก็แค่…”ท่านอ๋องหันไปมองใบหน้าที่บิดเบี้ยวแปลก ๆ ของพระชายา พร้อมกับที่นางเริ่มจับที่ท้องที่โตเกินกว่าตัวนาง“เฟยเฟยเจ้าเป็นอะไร
บุปผาร้าย ใต้เงาแค้น ตอนพิเศษ 1 ท่านอ๋องน้อยเว่ยจื่อหรง
ฤดูหนาวห้าปีถัดมา“จื่อหรง เจ้าอย่าวิ่งเล่นไปทั่วเช่นนั้นหากเสด็จพ่อมาเห็นเจ้าเล่นดาบไม้แล้วไม่นำไปเก็บให้ดีละก็….”“เสด็จแม่ ท่านก็อย่าบอกเสด็จพ่อสิพ่ะย่ะค่ะ ลูกแค่อยากเล่นเพิ่มอีกหน่อยมิใช่ว่าจะไม่เก็บแต่เมื่อเช้าอาจารย์หวางเอ่ยชมข้าด้วยว่าข้าตอบกลยุทธ์การศึกได้ยอดเยี่ยม”“ก็ได้ ๆ แต่เจ้าอย่าวิ่งวนไปใกล้สระเช่นนั้น หากพลัดตกลงไปแม่จะลุกไปช่วยเจ้าไม่ทัน”“ท่านอ๋องเสด็จ!!”“หรงเอ๋อร์เสด็จพ่อมาแล้ว รีบมานั่งนี่เร็วเข้าทำตัวเงียบ ๆเก็บดาบไม้เจ้าไปก่อน”แม้ว่าจะปรามบุตรชายก่อนหน้านี้แต่เมื่อถึงเวลาเข้าจริง ๆ พระชายาก็ไม่อยากให้ท่านอ๋องน้อย “เว่ยจื่อหรง”ต้องถูกท่านอ๋องตำหนิเอาได้ แม้ว่าพักหลัง ๆ เว่ยจื่อหานจะลดความดุดันลงแล้วบ้างเพราะเห็นว่าพระชายาตั้งครรภ์อยู่ก็ตาม“เฟยเฟย เหตุใดยังนั่งตากลมอยู่ตรงนี้อีก ทำไมไม่รีบเข้าไปพักในตำหนักหิมะเริ่มจะตกแล้ว”“หม่อมฉันแค่มานั่งเล่นและตรวจดูยาสมุนไพรที่นำมาตากเอาไว้ พอหิมะตกเลยสั่งให้คนเก็บเพคะ”“ข้าบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าทำอีกเจ้าก็ไม่ฟัง จื่อหรงวันนี้อาจารย์หวางบอกพ่อว่าเจ้าตอบคำถามในชั้นเรียนได้อย่างยอดเยี่ยม เจ้าอยากได้รางวัลอะไร”“เสด็จพ่อ ได้
บุปผาร้าย ใต้เงาแค้น ตอนที่ 57 จุดเริ่มต้นที่สมบูรณ์ (ตอนจบ)
ท่านอ๋องยืนกอดพระชายาไว้พร้อมกับมองหิมะที่ตกลงมาก่อนจะพยุงนางเดินกลับรถม้าที่จอดรออยู่ เขานั่งกอดนางมาตลอดทางเพราะคิดว่านางเห็นภาพการประหารเช่นนั้นคงจะไม่สบายใจ“เฟยเฟย เจ้ารู้สึกดีขึ้นหรือยัง”“หม่อมฉันรู้สึกดีและอบอุ่นมากเพคะเมื่ออยู่ในอ้อมกอดของพระองค์เช่นนี้”“แล้วเจ้าหายกลัวหรือยัง”“หม่อมฉันมิได้กลัวนะเพคะ เพียงแค่รู้สึกเศร้าไปหน่อยเท่านั้น”“เศร้างั้นหรือ”“คนคนหนึ่งทำทุกอย่างเพื่อสิ่งที่อยากครอบครอง จนทำเรื่องที่ผิดไปมากมาย อันถงไม่น่าจบชีวิตเช่นนี้หากว่านางมีทางเลือกที่ดีกว่านี้ ก็คงจะดีเพคะ”“ไม่มีผู้ใดเลือกได้นอกจากตัวนางเอง นางเลือกเดินเส้นทางที่ผิดตั้งแต่แรก”“จริงด้วย ว่าแต่แม่นางซ่ง…”“อ้อ ข้าเองก็ลืมบอกเจ้าไป จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น นางเลยตัดสินใจไปที่อารามหย่งชิงพร้อมกับไท่เฟยเพื่อจะไปดูแลนางน่ะ พวกนางจะออกเดินทางในอีกสองวัน”“เช่นนี้นี่เอง ท่านอ๋องไม่เสียพระทัยหรือเพคะ”“หืม ข้าหรือเหตุใดต้องเสียใจอีกเล่า”“ก็เห็นวันก่อนพระองค์ยังคลอเคลียกับนางในตำหนักอย่างสนิทสนม คิดว่าจะห้ามมิให้นางไปแสวงบุญเสียอีก”“นี่เจ้า!! นั่นมิใช่เพราะทำตามคำสั่งเจ้าหรืออย่างไร สั่งให้ข้าทำเช
บุปผาร้าย ใต้เงาแค้น ตอนที่ 56 แต่งงานกัน(อีกครั้ง)เถอะ
โดยที่ไม่ต้องเอ่ยปากอีก เฟยเย่รู้ดีว่าเขาจะทำสิ่งใดเมื่อเขาจับนางหันหน้ามาและจับนางนั่งคร่อมเขาอีกครั้ง เมื่อครู่พึ่งจะล้างตัวกันไปเอง เสียงน้ำกระเพื่อมทำให้เฟยเย่เริ่มจุดไฟรักเร่าร้อนนั้นอีกครั้งด้วยตัวเอง“ท่านอ๋อง เสียว….อ๊าาา ในน้ำนี่..”“ดีใช่หรือไม่”“อื้มมม ดี อ๊าา เสียวดีจัง อ๊าา จื่อหาน หม่อมฉันช้ำไปหมดแล้ว”“อีกรอบเดียวนะ ข้าสัญญาว่าจะล้างตัวแล้วพาเจ้าไปนอนพักแล้ว แต่ตอนนี้ อาา เหตุใดยังคับแน่นอยู่เช่นนี้กันนะ เฟยเฟยของข้าช่าง งดงามจริง ๆ”“อ๊าาา ท่านอ๋องเพคะ”“เปลี่ยนท่าหน่อย ไม่ไหวหรอกท่านี้มันเสียวเกินไป”“เดี๋ยวก่อน มันแคบเช่นนี้ อ๊าา…”เขาจับนางไปเกาะที่ขอบสระพร้อมกับดันกระแทกจากด้านหลัง ท่านอ๋องไม่เคยลดละความดุดันลงได้เลยในเรื่องนี้ น้ำกระเพื่อมออกเกือบครึ่งสระแต่เขากลับไม่ใส่ใจเสียงน้ำและกล้ามเนื้อกระแทกกันทำเอาทั้งคู่อารมณ์กระเจิงจนทั้งสองเริ่มเกร็ง เฟยเย่จับขอบสระเอาไว้แน่นพร้อมกรีดเสียงร้องออกมา ท่านอ๋องเองก็จับบั้นท้ายนางเอาไว้แน่นเช่นกัน“อาาา…เฟยเฟย…”ท่านอ๋องต้องอุ้มนางขึ้นมาหลังจากที่ทั้งคู่ล้างตัวเสร็จ เขาวางนางลงที่เตียงพร้อมกับกอดนางเอาไว้“พรุ่งนี้พระองค์
บุปผาร้าย ใต้เงาแค้น ตอนที่ 55 ท่านอ๋องขี้หึง (NC)
ทหารดึงตัวนางขึ้นและพาเดินออกจากห้องโถงไป อันถงไม่มีท่าทีของคนที่รู้สึกผิดเลยสักนิด เมื่อเดินผ่านหลินเฟยเย่นางหันกลับมาพูดกับนางอีกครั้ง“เจ้าคิดหรือว่าท่านอ๋องจะรักเจ้าเพียงคนเดียว เขากำจัดข้าได้ ก็ทำกับเจ้าได้เช่นกัน”เฟยเย่หันไปสบตากับอันถง แม้ในตอนนี้จะถูกจับและรอลงทัณฑ์ แต่อันถงก็ยังไม่รู้สึกกลัว“ข้าไม่เหมือนเจ้า อย่างน้อยข้าก็ไม่เคยวางแผนร้ายเพื่อแย่งผู้ใดมา”“อย่ามั่นใจมากไปหน่อยเลย เขาไม่มีหัวใจตั้งแต่แรกอย่าคิดว่าเขาจะรักเจ้า”“อันถง เพียงแค่ท่านอ๋องไม่รักเจ้า มิได้หมายถึงว่าท่านอ๋องไม่มีหัวใจที่สำคัญ ข้ามั่นใจและเชื่อใจในตัวท่านอ๋องมากพอ”“เจ้า….”“นำตัวนางออกไปได้แล้ว”“พ่ะย่ะค่ะพระชายา”ท่านอ๋องเดินมาหลังจากฝานป๋ายให้คนพยุงหยงไท่เฟยกลับเข้าไปพักผ่อนแล้ว“เจ้าพูดสิ่งใดกับนางงั้นหรือ”“ก็แค่ สั่งลาครั้งสุดท้าย”“เจ้าไม่ขอให้ข้าลดโทษให้นางงั้นหรือ”“ไม่เพคะ โทษที่นางได้รับสมควรแล้ว หม่อมฉันจะไปดูการประหารนางด้วยตนเองพรุ่งนี้ มองด้วยตาของตัวเองจนถึงช่วงเวลาสุดท้าย”“ได้สิข้าอนุญาต พวกเรากลับตำหนักก่อนดีหรือไม่”“ไท่เฟยเข้าไปพักแล้วหรือเพคะ”“ไปแล้วละ นางขอข้าว่าหากหายดีแล้ว อ
บุปผาร้าย ใต้เงาแค้น ตอนที่ 5 ข้าดีใจที่ได้กลับบ้าน
หลินเฟยเย่รีบวิ่งสุดกำลังเพื่อไปให้ถึงห้องของหลินเฟยลี่ เมื่อนางเปิดประตูเข้าไปก็ต้องตกใจเมื่อคนที่อยู่ในห้องนั้น…“เย่เอ๋อร์ เหตุใดจึงวิ่งมาจนหอบเช่นนั้น เจ้าเป็นอะไร”“พี่…พี่ใหญ่ นี่ท่าน….เฮ้อ…เฮ้ออ….อาจิง รินน้ำ ให้ข้าที”“คุณหนู ท่านรีบวิ่งออกมาเช่นนี้ข้าตกใจหมด แฮก แฮก รอสักครู่นะเจ้าคะ”ทั้ง
บุปผาร้าย ใต้เงาแค้น ตอนที่ 4 ทำไมพวกเจ้าจึงมีสองคนละ
เฟยเย่และอาจิงหันไปมองหลินเฟยลี่ด้วยความงุนงงและตกใจเมื่อนางเอ่ยคำนี้ออกมา เฟยเย่ถึงกับหันไปอีกทางพร้อมกับนึกย้อนกลับไปว่ามีเรื่องใดที่เจ้าของร่างลืมบอกไปหรือไม่นี่มันไม่ได้อยู่ในขอบเขตที่นางจะเข้าใจได้ พี่สาวที่แต่งเข้าจวนอ๋องจู่ ๆ ก็ท้องและบอกว่าลูกในท้องของนางมิใช่บุตรของท่านอ๋อง“พี่ใหญ่ ท่านล
บุปผาร้าย ใต้เงาแค้น ตอนที่ 3 แผนกลับบ้าน
“ตำหนักท่านอ๋องคุ้มกันแน่นหนา เราคงกลับไม่ได้หรอก”“ทำตามที่ข้าบอก ข้าจัดการวางแผนมาแล้ว”“เย่เอ๋อร์เจ้าคิดจะทำสิ่งใด”“ท่านยินยอมหรือไม่พี่ใหญ่”“ข้า….แต่ว่าแล้วหลังจากที่ข้ากลับไปแล้ว...”“ข้าเตรียมทุกอย่างเรียบร้อย ขอเพียงท่านไว้ใจข้า พี่ใหญ่ข้าผิดเองที่ทำให้ท่านต้อง…..”“เย่เอ๋อร์อย่าพูดเช่นนั้
บุปผาร้าย ใต้เงาแค้น ตอนที่ 2 ลอบเข้าตำหนักท่านอ๋อง
“ท่านหมอ!!”“ขะ…ขอรับ”“เอ่อ ข้าขอยืมเข็มเงินท่านหน่อยสิ”“เอ่อ..คุณหนู ท่าน จะเอาเข็มเงินไปทำอะไรหรือขอรับ”“รีดพิษ”""หา""ท่านหมอกับสาวใช้ที่เหลือถึงกับงงกับพฤติกรรมของคุณหนูรองที่เปลี่ยนไป แต่เขาก็ยอมยื่นเข็มเงินไปให้นางตามคำสั่ง เฟยเย่รับเข็มเงินจากท่านหมอและจับข้อมือตัวเองเอาไว้และทำสิ่งที่ไม
Vous vous intéresseriez aussi à
ภรรยาเปลี่ยนชะตา
ไห่ถาง37.7K Vuesทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา25.5K Vuesทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา
หวานใจ76.3K Vuesเกิดใหม่เป็นคุณหนูไร้ค่าพร้อมมิติบ้านสวน
ต้าซินซิน38.5K Vuesท่านแม่ทัพผู้นี้คือสามีผู้เย็นชาของข้าเอง
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน317 Vuesเกิดใหม่ชาตินี้ข้าเป็นสตรีของอ๋องตัวร้าย
หนามชมพู1.7K Vuesทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของบัณฑิตยากจน
ภัสสพิชชา2.0K Vuesเล่ห์แค้น ชายาสาม
JinYu / จิ่นอวี๋174 Vues
