공유

บทที่ 19

last update 게시일: 2026-01-11 15:30:33
“ดี...ดีมากข้ามีความสุข...แต่พอก่อนข้าเหนื่อย” นางละล่ำละลักบอกเขา ก่อนที่เขาจะกระทำเรื่องน่าอายอย่า
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
잠긴 챕터

최신 챕터

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 186

    “ข้าไม่อยากรอเลย อิงฮั่ว...ขอให้ข้าได้เชยชมเจ้าสักนิดได้หรือไม่” มือซนล้วงเข้าไปในสาบเสื้อของนางบีบเคล้าคลึงเต้าอวบเป็นจังหวะ “ท่านอ๋อง...คนอยู่ข้างนอกมากมายนักเจ้าค่ะ” “ชิงชาง เจ้าไปปล่อยจินหลิวกับบ่าวไล่ออกไปจากตำหนักอุดร...นางจะไปที่ใดไม่รับรู้ แล้วใครอยู่ด้านนอก ออกไปให้หมด องค

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 185

    เสวียตงซานกลับถึงตำหนักอุดร ที่มีกองทัพของท่านแม่ทัพว่านคอยดูแลความปลอดภัยอยู่ เขารู้จากชิงชางแล้วว่า พี่รองไปรบแทนตัวเขาที่บาดเจ็บ แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้การรบเป็นอย่างไรกันบ้าง หลังจากถึงตำหนัก เมียรักของเขาก็เอาแต่บังคับให้เขากินยาและนอนหลับ จนกว่าแผลจะสมานดี และใช่เขาไม่ได้ร่วมรักกับนางเลยตล

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 184

    “อื้อ...มันแน่นเกินไป...ถอนออกก่อน” ต่อให้นางเคยร่วมรักกับเขามานานแล้ว แต่ช่วงเวลาที่ห่างกันร่างกายของนางก็ไม่ชินกับเขาเหมือนเดิม “อ๊ะ...อดทนหน่อย...ข้าจะทำอย่างระวัง” อ๋องหนุ่มกัดฟันแน่น เขาแช่ตัวตนไว้ในกายของนาง ก่อนจะค่อย ๆ ขยับท่อนล่างให้เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า แต่ไม่ได้เบามากนัก ริมฝี

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 183

    ร่างเปล่าเปลือยต่อหน้าบุรุษเช่นนี้ ไม่มองได้อย่างไรกัน ยิ่งเขาเห็นนางดังเห็นขนมหวานมาก่อน หากเป็นตอนที่ยังรักหวานชื่น เขาก็กลืนกินนางทุกคืนวัน “ไม่มองก็ได้...แต่ข้าจะกินเจ้า” เขาแทบรอให้พูดจบไม่ไหว ดึงร่างของนางให้นอนลง แล้วก้มหน้าชิดอกอุ่นของนาง ก่อนจะจูบเบา ๆ สร้างความรัญจวนใจให้กับหญิงสา

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 182

    เมื่อเรียวลิ้นของเขาเข้ามาดูดกลืนนางอย่างย่ามใจ สองมือเล็กก็ร่วมมือกับเขาอย่างดี นางโหยหาเขา...! เป็นนานกว่าเขาจะถอนจุมพิตออกจากริมฝีปากนุ่มของนาง เท่านั้นยังไม่พอ เขายังบดขยี้ริมฝีปากของอิงฮั่วก่อนจะปล่อยให้เป็นอิสระ “หวานไม่เปลี่ยน” เขามองใบหน้าสวย ที่มีเพียงแสงจันทร์ด้า

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 181

    “หากท่านอ๋องไม่ดื่ม วันนี้ก็นอนคนเดียวนะเพคะ” นางพูดลอย ๆ และมันได้ผลใบหน้าที่งอแงเหมือนเด็กเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นยิ้มพรายเป็นประกายทันที “เจ้าพูดจริงหรือไม่” นางไม่ตอบแต่พยักหน้าอย่างเดียวเท่านั้น และเขาก็ดึงนางเข้าไปกอดไว้แน่น “ท่านอ๋อง ปล่อยเพคะ คนอยู่กันเต็มห้อง”

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 8

    ร่างใหญ่ยืนมองอยู่ร่างเล็กที่ขดตัวในผ้าห่ม มองอย่างไรก็ไม่ได้ช่วยบรรเทาความหนาวเย็นลงได้เลย ยิ่งอากาศภายนอกยามนี้ฉ่ำเย็นด้วยไอฝน ที่ยังไม่ซาลงเสียทีเดียว เขาก็ยิ่งอยากมอบความอบอุ่นจากร่างกายตัวเองส่งให้นาง เมื่อมองเห็นร่างเล็กหลับลึก หายใจสม่ำเสมอดีแล้ว คนที่เปลือยแผงอกด้านบนดึงผ้าห่มของนาง

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 179

    สองมือของนางกุมประสานกับมือของเสวียตงซานไว้ นางเจ็บปวดใจนักเมื่อเห็นเขานอนนิ่งไม่ไหวติงเช่นนี้ คิดถึงยามเขาเจ้าเล่ห์กับนาง “เจ้าตายไม่ได้นะอ๋องโง่...ข้ายังไม่ได้แก้แค้นเจ้า” เสียงสั่นเครือของอิงฮั่ว ทำให้เสวียตงซานรู้สึกตัวเล็กน้อย มือเขาขยับ “เจ้า...ฟื้นแล้วใช่หรือไม่” นางตกใจเมื่

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 176

    ขณะที่กำลังชั่งใจกับองครักษ์นั้น ประตูกระโจมที่เป็นผ้าก็ถูกสะบัดแรงพร้อมกับคำรายงานของนายกอง “ท่านอ๋อง แคว้นเหลียวบุกค่ายแล้วพ่ะย่ะค่ะ...!” “_____!” สองนายบ่าวมองหน้ากันอย่างชั่งใจ ขนาดแม่ทัพนายกองก็ยังไว้ใจไม่ได้ เขาจะไว้ใจใครได้อีกกัน “ข้ารู้แล้ว เจ้ารีบไปเตรียมตัวเถิด”

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 7

    เฉิงอวี้ก้าวเดินเข้าไปในบ้านของหมู่บ้านเล็กๆ หลังหนึ่ง เขาสวมชุดเหมือนจอมยุทธธรรมดา ที่ยามนี้เปียกปอนไปจนไม่เหลือพื้นที่แห้งในบนร่าง แต่ทว่าความงดงามบนใบหน้าที่ฉายแววความหล่อเหล่านั้นเป็นเครื่องแบ่งแยกความแตกต่างของเขาออกจากจอมยุทธทั่วไปร่างใหญ่มองเข้าไปยังภายในบ้านหลังที่ลึกที่สุดในหมู่บ้านหมื่นบุ

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status