บทที่ 14 ยั่วให้อยากแล้วไปไหนไม่รอด (4) จบตอน

“อื้อ...มะ...ไม่ไหวแล้ว...กรี๊ด”

“โอ้ว!”

กองทัพและไลลาแตกระส่ำออกมาพร้อมๆ กันจนกองทัพลู่ตัวนอนทับไลลาเอาไว้อย่างหมดแรง ขณะที่เอ็นร้อนแข็งขึงของเขายังคงอยู่ในกายสาวอยู่เลย

“พี่เอาของพี่ออกไปนะ” ไลลารู้สึกอึดอัดเลยบอกคนตัวโตที่ยังคงทับที่หลังของเธอไม่เลิก

“อยากอยู่ตรงนี้นานๆ อยู่ในตัวของไลลา...มันอุ่นจัง” คำพูดที่แสนอบอุ่นของกองทัพทำให้หัวใจของไลลาสั่นไหว แต่เธอก็ต้องพึงระลึกว่าที่ผ่านมาเขาทำร้ายเธออย่างแสนสาหัสยังไง เธอไม่ควรใจอ่อนให้เขาง่ายๆ แบบนี้

“ออกไปค่ะ ไลลาเหนื่อยแล้ว”

“งั้นคืนนี้พี่ขอนอนกอดได้ไหม” เสียงทุ้มบอกเพราะเขารู้สึกอยากมีไลลาอยู่ในอ้อมกอดในตอนนี้

“ไลลาเหนื่อยแล้วนะคะ ให้ไลลาได้พักบ้างนะคะ” กองทัพถอดถอนกายแกร่งที่ยังไม่สงบออกจากโพรงสาวอย่างเสียดาย

“งั้นมาให้พี่กอดหน่อยสิ...” เสียงทุ้มบอกอย่างออดอ้อน เขาชอบเวลาที่ไลลาเหมือนลูกแมวไม่ใช่แม่เสือสาวอย่างที่เป็น เขาชอบที่จะกอดร่างนุ่มนิ่ม

“พี่ทัพไม่กลับห้องตัวเองเหรอคะ”

“อยากนอนห้องไลลา...” ขณะที่พูดมือหนาก็ร