Missed love mafia พลาดรักมาเฟียเจ้าเล่ห์

Missed love mafia พลาดรักมาเฟียเจ้าเล่ห์

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-11-30
โดย:  Yuna Rayจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 คะแนน. 1 ทบทวน
62บท
3.0Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

"ไม่มีใครช่วยเธอฟรี ๆ หรอกนะ" "มาเป็นคู่นอนให้ฉันสามเดือนสิ" ข้อเสนอที่เธอจำเป็นต้องรับไว้อย่างเลี่ยงไม่ได้

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทนำ

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Nut Fone
Nut Fone
ไม่มีเรื่องของ ชาลี หรอคับ
2025-12-28 14:47:22
0
0
62
บทนำ
ณ Boston Club“ฉันถึงแล้วแกอยู่โต๊ะไหน” ร่างบางในชุดเดรสสีขาวรัดรูปส่วนสูงร้อยหกสิบเดินย่างกายเข้ามาในสถานบันเทิงที่เป็นร้านประจำของเธอและเพื่อนสนิท“โต๊ะ VIP 4 ค่ะเพื่อนรีบเดินมา ” ปลายสายตอบด้วยน้ำเสียงบ่งบอกความเมากำลังได้ที่เพราะเพื่อนเธอได้มาถึงก่อนเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้วคงจะดื่มรอไปอยู่ไม่น้อยไม่รอช้าเมื่อเพื่อนสนิทอย่าง นานา ตอบว่าอยู่ตรงไหนฉันก็รีบเดินฝ่าผู้คนที่อยู่โซนธรรมดากำลังโยกเต้นกันตามจังหวะเพลงเดินจนมาถึงบันไดทางขึ้นชั้น VIP ซึ่งไม่ไกลจากประตูทางเข้ามากนักแต่ด้วยคนที่อยู่ข้างล่างค่อนข้างหนาแน่นพอสมควรทำให้การเดินมาตรงนี้ค่อนข้างใช้เวลาเมื่อฉันเดินมาถึงโต๊ะพบว่าเหล้าได้ถูกดื่มไปแล้วครึ่งขวดได้ซึ่งเป็นปกติของนานาเพื่อนเป็นคนกินเหล้าเก่งและเมาเก่งด้วย“เจสสิก้า แกจะดื่มเหล้ากับฉันไหม” เมื่อฉันหย่อนก้นลงนั่งข้าง ๆ เพื่อนขี้เมาก็ถามฉันทันทีว่าจะดื่มอะไร“เหล้าน้ำจ้ะอีขี้เมา” ฉันตอบกลับเพื่อนพร้อมมือที่กำลังจัดแจงชงเหล้าใส่แก้วตัวเอง“แกว่าฉันขี้เมาไม่ดูตัวเองเลยนะ” นานาตอบกลับด้วยสีหน้ากวนประสาท“ไปค่ะอย่าพูดมาก ชน!!!” เมื่อฉันชงแก้วตัวเองเสร็จก็จัดการชวนนานาชนแก้ว“เจส
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1 พรากความบริสุทธิ์
บทที่ 1 พรากความบริสุทธิ์สองอาทิตย์ผ่านไป “เจสสิก้าแกอยู่ไหนแล้ว” นานาโทรหาเพื่อนด้วยความร้อนใจ เมื่อตอนนี้เธอนั่งอยู่ในห้องเรียนแล้วอาจารย์กำลังไล่เช็คชื่อซึ่งเจสสิก้ายังไม่มาถึง“กำลังขึ้นลิฟต์รอสักครู่จ้ะ” ฉันตอบกลับด้วยน้ำเสียงและท่าทีที่ใจเย็นแต่ไม่เลยข้างในร้อนยิ่งกว่าอะไรกลัวจะวิ่งไปเช็คชื่อไม่ทัน วันนี้ฉันตื่นสายแบบสายของจริงไม่รู้ไปอดหลับอดนอนมาจากไหนทั้ง ๆ ที่ก็นอนไวละนะติ๊ง~~~ เมื่อประตูลิฟต์เปิดร่างบางก็วิ่งออกจากลิฟต์ไม่คิดชีวิตเพื่อไปเข้าเช็คชื่อให้ทันเวลาโชคดีที่ชื่อของเธออยู่เกือบท้าย ๆผลัก!มือบางผลักประตูเข้าไปทันที “ขออนุญาตค่ะอาจารย์ !” ฉันเปิดประตูพรวดพราดเข้าไปพร้อมปากเรียวที่ขยับขออนุญาตอาจารย์ผู้สอนทันทีเพื่อไม่เสียมารยาทจนเกินไป พร้อมส่งยิ้มหวานให้อาจารย์ไปหนึ่งทีก่อนก้าวขาเดินไปหาเพื่อนอย่างนานาที่นั่งอยู่แถวหลังสุด“มาทันเวลาดีจริง ๆ” นานาพึมพำพร้อมส่ายหัวให้กับความแสบของฉัน เพราะฉันมักมาสายเป็นประจำ ถามว่าเรียนเก่งไหมก็พอตัวแต่เรื่องตื่นสายก็คนมันชอบนอนจะให้ทำไงได้ แต่เอาเถอะฉันก็มาทันตลอดนะว่าไป“เจสสิก้า !” เสียงอาจารย์ผู้สอนเอ่ยเรียกเช็คชื่อ“มาค่ะ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 บัตรนักศึกษา
บทที่ 2 บัตรนักศึกษา“พี่ฮันเตอร์ไม่หิวหรอคะ มุกไม่เห็นพี่กินเลยค่ะ” มุกหนึ่งในผู้หญิงที่ฮันเตอร์เลือกมาเป็นคู่นอนวันนี้ได้ถามออกมาด้วยความห่วงใย เมื่อเห็นร่างสูงไม่กินอาหารที่สั่งมาเลย“ฉันเคยบอกแล้วว่าไม่ชอบกินข้าวกับพวกผู้หญิงในสต็อก เธอเองก็น่าจะจำกฎของตัวเองได้นะ” การเป็นคู่นอนชั่วคราวของฮันเตอร์ต้องไม่หึงหวง ไม่แสดงตัวเป็นเจ้าของ ไม่งี่เง่าและไม่ทำกิจกรรมอื่น ๆ ร่วมกัน เช่น กินข้าว ดูหนัง อะไรก็ตามที่คนเป็นคู่รักทำกันเขาไม่ทำ เพราะผู้หญิงพวกนี้แค่ต้องการเงินจากเขาและเขาก็ต้องการแค่เรื่องบนเตียงจากผู้หญิงพวกนี้ เพราะฉะนั้นไม่จำเป็นต้องทำอะไรร่วมกันแค่นอนด้วยกันก็พอ“มุก...ขอโทษค่ะ จะรีบกินนะคะ” หญิงสาวถามออกไปด้วยความลืมตัวก่อนจะรีบพูดขอโทษกลัวคนตรงหน้าจะโกรธและไม่เรียกใช้บริการเธออีก“……” ร่างสูงได้แต่ฟังเงียบ ๆ ก่อนจะใช้สายตากวาดมองไปรอบ ๆ ร้านด้วยความเบื่อหน่าย เขาไม่ชอบการออกมานั่งกินอะไรแบบนี้และที่ที่มีคนเยอะไปหมด สายตาคมไปสะดุดอยู่ที่โต๊ะสองสาวสวยที่กำลังก้มหน้าก้มตาปิ้งย่างกันอย่างเอร็ดอร่อย แต่ต้องชะงักเมื่อเห็นร่างบางที่นั่งหันหลังให้เขาลุกเดินออกไปจากร้านทำให้เขารู้สึก
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 เธอเป็นเด็กฉัน
บทที่ 3 เธอเป็นเด็กฉันณ สนามแข่ง J “พวกมึงไปเช็ครถให้กูอีกทีก่อนแข่ง ไม่รู้ว่าพวกมันจะแอบเล่นสกปรกตอนไหน” มาเฟียหนุ่มลูกครึ่งออกคำสั่งมือขวาของตัวเอง ไม่รู้ว่าศัตรูหมายเลขหนึ่งอย่างริวจะเล่นสกปรกอะไรบ้าง เขาเป็นมาเฟียที่ไม่เล่นสกปรกกับใครก่อนแฟร์ ๆ เล่นมาเล่นกลับไม่โกง “รับทราบครับนาย” ไททัน มือขวามาเฟียหนุ่มลูกครึ่งตอบรับคำสั่งของนายตัวเองทันทีก่อนจะคำนับด้วยความเคารพและเดินออกไปจากห้องรับรองมือหนาหยิบซองบุหรี่ราคาแพงขึ้นจุดสูบอัดเข้าปอด อีกมือกระดกแก้วน้ำสีอำพันจิบลิ้มรสชาติอย่างผ่อนคลาย เพื่อรอเวลาลงแข่งซึ่งอีกแค่ครึ่งชั่วโมงก็จะได้เวลาลงแข่งแล้ว ผลั่ก ! เสียงเปิดประตูดังขึ้น “มึงลืมพกมารยามมาจากบ้านหรอ” ฮันเตอร์เอ่ยถามเพื่อนด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่งพร้อมตวัดสายตาไม่พอใจ เมื่อเพื่อนของเขาเปิดประตูพรวดพราดเข้ามาอย่างไร้มารยาท“กับมึงไม่ต้องมีก็ได้มารยาทอ่ะ” บอสตันตอบน้ำเสียงที่ยียวนกวนประสาทพร้อมยักคิ้วให้ ก่อนเดินไปหย่อนตัวนั่งลงข้าง ๆ ฮันเตอร์“.........” ร่างสูงได้แต่มองเพื่อนด้วยความปลงก่อนกระดกแก้วเหล้าในมือหมดทีเดียว“ไอ้สายฟ้ากับไอ้ชาร์ลีรออยู่ห้อง VIP มึงจะไปเลยไหม”“อ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 เป็นคนโปรดของฉันสิ
บทที่ 4 เป็นคนโปรดของฉันสิ“เดี๋ยวนะ ! ฉันไปเป็นเด็กนายตอนไหนไม่ทราบ” คนตัวเล็กพยายามบิดข้อมืออกจากมือหนาแต่มันแน่นยิ่งกว่ากาวตราช้างเสียอีก“เป็นตั้งแต่คืนนั้นแหละ....หรือเธอลืมแล้วฉันจะได้รื้อฟื้นความจำให้” ร่างสูงพูดพร้อมยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจบอกตามตรงว่าผู้หญิงตรงหน้าเหมือนมีแรงดึงดูดทำให้เขาอยากได้มาครอบครอง เหมือนเขาจะได้ของเล่นชิ้นโปรดในเร็ว ๆนี้“ไม่!!!.....ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” ตอนนี้ฉันถูกฉุดกระชากร่างดึงเดินจนมาถึงยังสนามแข่งรถด้านล่าง ตลอดทางที่เดินมาฉันพยายามแกะมือหนาที่จับฉันแน่นไม่มีทีท่าจะปล่อยจากมือฉันเลยให้หลุดออก มันไม่ได้ผลสักนิดเขาตัวใหญ่กว่าฉันตั้งเยอะเลยทำให้ฉันได้ยืนนิ่งเงยมองหน้าคนตัวสูงอย่างงเอาเรื่อง“มึงว่ายังไงว่ะ...กูเริ่ม งง ” สายฟ้าที่เดินตามหลังมาก็เห็นเหตุการณ์ของทั้งสองที่ตีกันมาตลอดทาง และยังสงสัยกับท่าทางของเพื่อนตัวเองกับผู้หญิงแปลกหน้าที่เข้ามาในห้องเมื่อกี้แล้วบอกว่าเข้าห้องผิดส่วนเพื่อนก็บอกว่าเด็กตัวเองต้องมีอะไรแน่ ๆ“หึ...กูว่ารอถามมันดีกว่า” บอสตันหัวเราะในลำคออย่างชอบใจกับการกระทำของหญิงสาวที่ดูพยศกับเพื่อนเขาไม่เหมือนใคร“จะเริ่มแข่งแล้วเ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5 แลกกับเงิน 10 ล้าน
บทที่ 5 แลกกับเงิน 10 ล้าน“เธอจะบ้าหรอ....เธอไม่เคยขับยังไงก็แพ้มัน” คนตัวสูงโวยวายใส่ร่างบางที่ตัดสินใจสิ้นคิดออกไป “มันอันตรายนะเธอไหวหรอ” ชาร์ลีถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งสีหน้าเรียบเฉยเป็นปกติ “ให้ไอ้เตอร์แข่งเหมือนเดิมยังไงมันก็ชนะ” บอสตันพูดเสริมต่อตอนนี้ทุกคนรุมพูดใส่ฉันไม่หยุด ฉันพอจะเริ่มเข้าใจสถานการณ์แล้วว่าพวกเขาทั้งสองฝ่ายไม่ถูกกัน การแข่งรถคงเป็นการเอาชนะและเล่นสงครามประสาทใส่กัน ส่วนตัวฉันไม่เคยเห็นฝีไม้ลายมือของทั้งสองแต่การที่ผู้ชายอีกฝั่งจะมาเอาฉันไปเป็นเดิมพันขนาดนั้น การแข่งรถกับเขาด้วยตัวฉันเองอย่างน้อยฉันก็มั่นใจว่าฉันจะสามารถเอาชนะให้ได้เพื่อไม่ต้องไปอยู่กับผู้ชายคนนั้น “รอฉันตรงนี้นะ....ฉันจะแข่งเอง”“เจสสิก้า.....” คนตัวสูงมองตามร่างบางที่พูดจบแล้ววิ่งออกไปไหนไม่รู้ไม่ได้บอกเขา บอกแค่ว่าให้รออยู่ตรงนี้ เธอคิดบ้าอะไรอยู่ถึงตกลงแข่งรถทั้งที่ตัวเองก็ไม่เคยแข่งมาก่อน“เด็กใหม่มึงชื่อ เจสสิก้าหรอ” บอสตันถามเพื่อน เมื่อเห็นว่าตอนที่ผู้หญิงตนนั้นจะวิ่งออกไปเพื่อนได้เรียกชื่อนี้ขึ้นมา “อือ” ฮันเตอร์ตอบสั้น ๆ ไม่ใส่ใจนัก ตอนนี้เขาใจจดใจจ่ออยู่กับการรอคนตัวเล็กไม่รู้
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6 ไม่ถนัดเรียกพี่
บทที่ 6 ไม่ถนัดเรียกพี่สองวันต่อมาณ มหาวิทยาลัย G“ฮัลโหล...นานาถึงยัง” คนตัวเล็กต่อสายหาเพื่อนเมื่อขับรถเข้ามาจอดที่ลานจอดรถของคณะ(ยังเลยเจส รถติดแกถึงละหรอ)“ใช่ฉันพึ่งถึงเหมือนกัน”ก๊อกๆ เสียงเคาะกระจกรถฝั่งคนนั่งทำให้ฉันต้องชะงัก เมื่อพบกับใบหน้าคมที่คุ้นเคยบุคคลที่ฉันไม่อยากเจอ(อือ....แกแค่นี้นะขับรถก่อน)“โอเค”มือบางกดลดกระจกลงเพื่อถามความต้องการของคนที่มาเคาะกระจกเรียกเธอ “นายต้องการอะไร”“เปิดประตูสิ” มาเฟียหนุ่มลูกครึ่งชี้ที่ประตูบ่งบอกความต้องการว่าจะเข้าไปนั่งด้านในรถด้วย“เห้อ……” ฉันถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่ายก่อนกดเปิดล็อคประตูให้คนตัวสูงเข้ามานั่ง“เห็นจอดรถอยู่นานเลยเข้ามาทักทาย”“นายล้มเลิกความคิดที่จะให้ฉันไปเป็นคู่นอนคนโปรดสักทีเถอะ” ฉันอดไม่ได้เลยพูดออกไป“ฉันจะตามจีบเธอ จนกว่าเธอจะสนใจฉัน” คนตัวสูงไม่พูดเปล่ามือหนาเลื่อนไปจับที่คางเรียว แต่ไม่นานนักมือบางก็ปัดออก“เหอะ! นายไปจัดการเด็กในสต็อกของนายให้หมดก่อนแล้วค่อยมายุ่งกับฉัน” พูดจบคนตัวเล็กก็เปิดประตูก้าวขาลงจากรถทันที ฮันเตอร์เห็นอย่างนั้นจึงเปิดประตูอย่างไวเพื่อเดินตามไป“คนอะไรตัวเล็กนิดเดียวเดินไวชิบ” ฮั
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7 ผมชื่อริว
บทที่ 7 ผมชื่อริว“เดือนหน้ามีส่งของที่อิตาลีให้คุณโจนาธานใครจะไปกับกูบ้าง” ฮันเตอร์เอ่ยถามเพื่อนอีกสองคนที่นั่งดื่มไวน์กับเขาอยู่ ซึ่งตอนนี้พวกเขาอยู่ในห้องทำงานที่อยู่ในโกดังของพวกเขาอีกที“เดี๋ยวกูบอกอีกทีไม่แน่ใจ” บอสตันตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“กูไปกับมึงเอง ไอ้สายฟ้าก็น่าจะไม่ว่าง” เป็นชาร์ลีที่เอ่ยปากจะไปกับฮันเตอร์“ไอ้ไททันมึงไปตรวจดูสินค้าและเร่งผลิตให้ทันเดือนหน้าอย่าให้พลาด” ฮันเตอร์หันไปออกคำสั่งกับมือขวา“รับทราบครับนาย” ไททันตอบพร้อมโน้มศีรษะเล็กน้อยก่อนเดินออกจากห้องไปพลั่ก !! เสียงเปิดประตูปรากฎเป็นสายฟ้าที่เดินสวนกับไททันเข้ามาในห้อง“ผู้หญิงที่ม๊ากูหามาโครตจะเด็กน้อยยังไม่ขึ้นมหาลัยเลย ไม่รู้ม๊ากูคิดอะไรอยู่” สายฟ้าเดินพ้นประตูมายังไม่ทันได้นั่งก็พ่นคำบ่นออกมาให้เพื่อนฟังไม่หยุดก่อนจะเดินมาหย่อนตัวนั่งลงข้าง ๆ บอสตันพร้อมชกบุหรี่ในมือของฮันเตอร์แย่งไปสูบ“มึงไม่จุดตัวใหม่ว่ะ” ฮันเตอร์สบถเล็กน้อยก่อนหยิบบุหรี่ราคาแพงในซองมาจุดสูบใหม่“มึงก็ลากเด็กนั่นไปเชือดสักทีดิว่ะถือเป็นกำไร ไหน ๆ เขาก็หามาให้มึงถึงที่” บอสตันพูดหยอกสายฟ้าเล่น ๆ“กูไม่ชอบเด็กแบบนั้นหรอก จืดชืด ไม
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8 แค่บังเอิญเจอ
บทที่ 8 แค่บังเอิญเจอ“ไอ้บอสละมึงจะขยายสาขาเมื่อไร” ชาร์ลีเอ่ยถามบอสตันเพราะได้ยินมาว่าเขาจะขยายกิจการสาขาสอง“กูหาทำเลที่ดี ๆ อยู่ตอนนี้ถ้าได้กูก็จะเปิดเลย”“นายครับ” ชายฉกรรจ์ลูกน้องของบอสตันเดินเข้ามากลางบทสนทนา“มึงมีไร” บอสตันตวัดสายตาเรียบนิ่งไปมองที่ลูกน้องคนสนิท“สายรายงานมาว่าไอ้ริวอยู่ที่นี่ครับ” ลูกน้องคนสนิทของบอสตันรายงานในสิ่งที่ลูกน้องของตัวเองบอกมาอีกที“มันอยู่ไหน” ฮันเตอร์เมื่อได้ยินก็รีบถามออกไป“อยู่โต๊ะ VIP 3 ครับคุณฮันเตอร์”“อือ...มึงคอยสังเกตการณ์ไว้ให้ดี ๆ ออกไปได้ละ” บอสตันเอ่ยคำสั่งเสียงเข้มก่อนจะตวัดมือไล่ลูกน้องคนสนิทให้ออกไป“มีอะไรกันหรอคะ” หญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเด็กของฮันเตอร์ในวันนี้เอ่ยถามสีหน้าท่าทางที่สงสัย“ไม่ใช่เรื่องของเธอ” ฮันเตอร์ตอบกลับเสียงเข้มตวัดสายตาไม่พอใจ ก่อนจะดึงท่อนแขนแกร่งให้ห่างออกจากตัวหญิงสาวที่เกาะแขนของเขาอยู่ บ่งบอกถึงอารมณ์คลุกกรุ่นในโต๊ะ ซึ่งในโต๊ะต่างไม่พูดอะไรกันนอกจากนั่งมองหน้ากันนิ่ง ๆ เดาทางไม่ถูกเลยว่าศัตรูมาเหยียบถึงที่นี่ต้องการอะไรกันแน่“ขะ.....ขอโทษค่ะพี่ฮันเตอร์” หญิงสาวข้างกายรีบขอโทษฮันเตอร์ทันที“เธอกลับไ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9 โดนวางยา NC+
บทที่ 9 โดนวางยา NC+คนตัวเล็กที่นั่งดื่มค็อกเทลไปได้สักพักรู้สึกผิดปกติในร่างกายแปลก ๆ มือบางกำมือเข้าหากันแน่น สูดหายใจเข้าลึกกว่าเดิมรับรู้ได้ถึงอุณหภูมิภายในร่างกายแปรปวน อารมณ์ความต้องการพุ่งสูง ข้อมือเล็กจิกลงบนโซฟาที่นั่งสะกัดกั้นอารมณ์ ใบหน้าเรียวตวัดสายตาไปมองผู้ชายที่นั่งข้าง ๆ เพื่อนสนิทด้วยสายตาเรียบนิ่งไม่แสดงอาการออกมา สายตากลมโตสั่นระริกด้วยความโกรธจัด โดยที่ริวเองก็มองกลับพร้อมกับยกยิ้มมุมปากร้ายกาจ นานาเองก็ยังคงชวนเขาคุยอยู่ไม่ได้สังเกตอะไร“นานาฉันปวดท้องเดี๋ยวมานะ” คนตัวเล็กพยายามกัดฟันพูดเก็บอาการเพื่อไม่ให้คนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เพื่อนรู้ว่าอาการของเธอเริ่มไม่ไหวแล้ว เธอรู้ตัวว่าโดนเข้าแล้ว ริววางยาเธอ“ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม” นานาหันมาถามด้วยท่าทีที่เป็นห่วง“ไม่เป็นไร” ฉันยกยิ้มให้เพื่อนก่อนไม่ลืมจะคว้ากระเป๋าหรูของตัวเองไปเข้าห้องน้ำด้วย สองเท้าเล็กกึ่งวิ่งกึ่งเดินตรงไปที่โต๊ะของฮันเตอร์ซึ่งห่างกันแค่สามโต๊ะเท่านั้น ตอนนี้ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้รู้แค่ว่าเขาต้องช่วยเธอได้แน่ ๆ“ฮันเตอร์!” เมื่อถึงโต๊ะของฮันเตอร์คนตัวเล็กไม่รอช้าที่จะเดินตรงเข้าไปหาเขาทันที ใบหน้าเรีย
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status