ตอนที่ 12

หนูนาถือแก้วน้ำเย็นวางลงบนตู้ข้างเตียง ก่อนจะเข้าไปหย่อนก้นลงนั่งใกล้กับคนเมา เลื่อนมือเล็กทาบพวงแก้มของอีกฝ่าย

“พี่ทิศเหนือเมามากเหรอคะ หนูนาเอาน้ำมาให้ค่ะ”

คนถูกรบกวนปรือดวงตาขึ้นอย่างเชื่องช้า ทว่าอาการบ้านหมุนที่ยังไม่หายทำให้เขาเห็นเพียงภาพเลือนลางท่ามกลางแสงสลัว พอจะรู้ว่าภาพที่เห็นคือหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างกาย

ทิศเหนือส่งมือหนาจับข้อมือข้างที่เธอใช้สัมผัสแก้มของเขา ออกแรงรั้งจนร่างเล็กล้มลงมานอนทาบทับ ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันไม่ถึงคืบ

“พี่ทิศเหนือคะ”

“เข้ามาในห้องนี้ได้ยังไง ใครส่งเธอมา” เขาเอ่ยถามเสียงยาน

“พี่ทิศเหนือคะ …เอาน้ำมาให้ค่ะ”

มาเฟียหนุ่มได้ยินอีกฝ่ายเอ่ยตอบน้ำเสียงขาด ๆ หาย ๆ ทั้งที่เธอบอกชัดเจนแล้วว่าชื่อหนูนา ก่อนที่สติอันน้อยนิดจะสั่งให้เขาพลิกคนตัวเล็กลงไปนอนด้านล่าง แล้วเป็นฝ่ายขึ้นมานอนคร่อมน้องสาวต่างสายเลือด

ข้อมือของหนูนาถูกมือหนาบีบแน่นขณะจับกดลงบนเตียง กักขังคนตัวเล็กเอาไว้จนดิ้นไม่หลุด

“พี่ทิศเหนือคะ นี่… เอง”

ช่างน่าแปลกที่เธอบอกว่าตัวเองเป็นใคร ทว่าทิศเหนือกลับทำราวกับไม่ได้ยิน ใบหน้าของเธอถูกดวงตาปรือจับจ้อง ลมหายใจของเขามีกลิ่นน้ำเมาเหม็นหึ่ง ศีรษะผงกขึ้นลงช้า ๆ คล้ายกับคนง่วงนอนแต่ก็ฝืนเอาไว้

ทั้งที่ผ่านมาหนูนารู้ใจตัวเองมาตลอดว่า แอบชอบพี่ชายคนนี้มากแค่ไหน ทว่าการใกล้ชิดกันในท่าล่อแหลมกลับทำให้เธอตื่นกลัว ใจดวงน้อยเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอก และแล้วใบหน้าหล่อแดงก่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ก็โน้มลงมาใกล้ ริมฝีปากของทั้งคู่ประกบเข้าด้วยกันทันที

หญิงสาวเบิกตากว้างแทบหยุดหายใจ เพียงไม่กี่วินาทีเธอก็รับรู้ได้ถึงสัมผัสแปลกใหม่ ทิศเหนือกำลังบดคลึงกลีบปากสวยที่เคลือบด้วยลิปบาล์มบำรุงริมฝีปากให้ชุ่มชื่น ก่อนจะแทรกลิ้นร้ายเข้าไปในโพลงปากของน้องสาวตอนที่เธอเผยอปากเล็กน้อยเพื่อกอบโกยลมหายใจ

“อื้อ”

หนูนาส่งเสียงร้องประท้วงในลำคอ ทว่าปลายลิ้นของมาเฟียหนุ่มกลับตวัดต้อนลิ้นของเธอจนมุม วินาทีนั้นหัวสมองของหนูนาขาวโพลน ไม่สามารถขัดขืนอะไรได้อีก เธอนอนนิ่งปล่อยให้อีกฝ่ายปรนเปรอความสุขได้ตามใจปรารถนา แถมยังตวัดปลายลิ้นหยอกล้อกับทิศเหนืออย่างคนไร้ประสบการณ์

ขณะที่เธอคิดไปไกลว่าพี่ชายต่างสายเลือดคงไม่หยุดอยู่แค่นี้ อีกฝ่ายก็ผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง แทรกใบหน้าหล่อเข้าหาซอกคอระหง จูบซับตรงติ่งหูแผ่วเบา พลันทำให้ขนกายของเธอลุกชันอย่างห้ามไม่อยู่

“ซี้ด”

เธอเปล่งเสียงสูดปากแผ่วเบา เนื่องจากเขาได้เผยอปากงับผิวเนื้อบริเวณซอกคอ แรงของปลายลิ้นที่กำลังดูดดึงทำให้รู้สึกเจ็บแปลบเพียงชั่วครู่ หนูนานิ่วหน้าขณะย่นคอหลบ ส่งผลให้ใบหน้าของเขาผละออกไป

ทิศเหนือกระตุกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ แต่จู่ ๆ ภาพตรงหน้าก็ดับวูบ ร่างของเขาทรุดลงนอนทับบนร่างเล็ก ส่งผลให้คนที่รับน้ำหนักอยู่ด้านล่างรู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก

“พี่ทิศเหนือ พี่ทิศเหนือคะ”

หนูนาเอ่ยเรียกเท่าไร อีกฝ่ายก็ไม่ส่งเสียงตอบรับ จึงคิดว่าคงหลับไปแล้ว หญิงสาวจึงออกแรงผลักพี่ชายให้พลิกตัวไปนอนหงายอยู่ด้านข้าง

ลมหายใจของเธอถี่กระชั้นเพราะรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย อีกทั้งก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายก็ยังเต้นแรงไม่หยุด ริมฝีปากอวบอิ่มเผยรอยยิ้มขัดเขินออกมาบางเบา ขณะมือเล็กแตะลงบนซอกคอของตัวเองที่ยังรู้สึกเจ็บเล็กน้อย

ความเย็นตรงริมฝีปากเพราะความชื้นแฉะจากคราบน้ำลายที่เคล้ากับรสชาติของน้ำเมา ยังคงตราตรึงอยู่ในความรู้สึกของหนูนา บ่งบอกว่าเธอได้เสียจูบแรกให้พี่ชายคนนี้ไปแล้ว

หนูนาไม่อยากเป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่ฝ่ายเดียว เธอพลิกตัวอยู่ในท่านอนคว่ำ ผงกศีรษะขึ้นมองใบหน้าของคนนอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราว และไม่รู้ด้วยว่าเมาหนักขนาดนี้ตื่นขึ้นมาจะจำเรื่องที่เกิดขึ้นได้หรือไม่ และเธอก็ไม่อยากคาดเดา ตัดสินใจเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ แล้วจูบที่ริมฝีปากของเขาไปหนึ่งที

“หนูนาจูบคืนแล้วนะคะ”

ใบหน้าสวยคลี่ยิ้มให้กับความสุขที่เกิดขึ้นและจบลงภายในไม่กี่นาที เพราะถ้าทิศเหนือมีสติ เหตุการณ์แบบนี้มันก็คงไม่เกิดขึ้น และเธอก็ไม่รู้สึกเสียใจกับการตัดสินใจในครั้งนี้เลยสักนิด

ร่างเล็กลุกออกจากเตียง เหลียวใบหน้าสวยหันมองพี่ชายครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับเข้าห้องของตัวเอง