บทที่ 8

บทที่ 7

“คีเลียน” เจ้าชายเอ่ยเรียกลูกน้องอีกคนที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องนอน จงใจเมินแอรอน

คีเลียน คือ องค์รักษ์ประจำตัวของเจ้าชาย หรือเรียกภาษาที่เข้าใจง่ายว่า สุนัขของว่าที่กษัตริย์ หรือ นักฆ่าประจำตัว ผู้รักษาความปลอดภัยส่วนพระองค์ของว่าที่กษัตริย์

“ครับท่าน” คีเลียนเดินน่าเกรงขามเข้ามาหาเจ้านายหนุ่มอย่างรวดเร็ว

“คืนนี้ใช้บอดี้การ์ดแค่สี่คนก็พอ”

“เอ่อ...แต่ว่า...” แอรอนเอ่ยแทรกขึ้นมา อ้ำอึ้งอยากจะกล่าวแย้งแต่ก็กลัวเจ้านายจะต่อว่าอีก

“กูดูแลนายท่านเอง มึงกลับไปพักผ่อนต่อเถอะ นายท่านอยู่กับกูไม่มีอะไรต้องเป็นกังวล” โจเลียนน้องชายของแอรอนเดินเข้ามาพลางเอ่ยแทรกพี่ชาย เวลานี้เป็นเวลาพักของแอรอน โจเลียนจึงใช้โอกาสนี้ไล่พี่ชายไปพักผ่อน

โจเลียน เป็นมือซ้ายคนสนิทของเจ้าชาย โจเลียนมีนิสัยกะล่อน เจ้าเล่ห์ ไหลไปเรื่อย นิสัยต่างจากพี่ชายอย่างสิ้นเชิง

“เพราะเจ้าฟ้าชายอยู่กับมึงไงกูถึงต้องกังวล” แอรอนแยกเขี้ยวใส่น้องชายอย่างเหลืออด เพราะโจเลียนมักจะตามใจเจ้าชาย ไม่เอ่ยห้าม ไหลไปตามน้ำตลอด

“....” โจเลียนยักไหล่ไม่ยี่หระแล้วเดินผ่านหน้าพี่ชายเข้าไปหาเจ้านายภายในห้องลับ

“อย่าปล่อยให้เจ้าฟ้าชายก่อเรื่องจนตกเป็นข่าว” แอรอนเอ่ยย้ำ ซึ่ง โจเลียนแสร้งทำเหมือนไม่ได้ยินก่อนจะปิดประตูใส่หน้าแอรอน

“เอาอุปกรณ์แต่งหน้าออกมา” คืนนี้เจ้าชายจะปลอมตัวเป็นอีกคน เข้าไปหาสาวน้อยยูมิโกะถึงข้างในคฤหาสน์ตระกูลฟีนิกซ์

ตระกูลฟีนิกซ์ หรือ ตระกูลหงส์ไฟ เดิมที ตระกูลฟีนิกซ์ใช้ชื่อว่า ตระกูลโลกันตร์ ภายหลังไม่กี่ปี เปลี่ยนมาใช้ชื่อ ตระกูลฟีนิกซ์ เพื่อที่หุ้นส่วนและคู่ค้าจากต่างประเทศจะได้เรียกชื่อตระกูลได้ง่ายขึ้น เพราะใช้ชื่อ โลกันตร์ เป็นภาษาไทยแล้วชาวต่างชาติออกเสียงผิด

ตระกูลฟีนิกซ์เป็นตระกูลศัตรูหมายเลขหนึ่งของตระกูลสไมโลดอนของเจ้าชาย ตระกูลฟีนิกซ์และตระกูลสไมโลดอน เบื้องหน้าหลายคนคิดว่าเป็นเพื่อนกัน เป็นพันธมิตรที่ดีต่อกัน ทว่า ความจริงแล้วไม่ใช่อย่างที่ทุกคนคิด

ความจริง คือ สองตระกูลเป็นศัตรูกัน ทะเลาะกันมานานนับยี่สิบปี ตั้งแต่รุ่นพ่อ พูดให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือ สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลอสที่ 5 หรือ คาร์ลอส มีเรื่องบาดหมางกับท่านโลกันตร์ หรือ ไฟ หัวหน้าตระกูลฟีนิกซ์

“นายท่านจะปลอมตัวเข้าไปหาคุณหนูตระกูลนั้นอีกแล้วหรือครับ” โจเลียนและลูกน้องคนอื่นๆ รู้งาน ว่าควรเรียกเจ้าชายรัชทายาทอย่างไรเวลาที่เจ้าชายประทับอยู่ในประเทศไทยถึงจะไม่โดนดุเหมือนที่เจ้าชายดุแอรอนไปเมื่อครู่

โจเลียนและลูกน้องคนอื่นๆ ไม่เหมือนกับแอรอนที่มักเอ่ยพระอิสริยยศและคำราชาศัพท์ ด้วยความที่แอรอนเคร่งในกฏ จึงสะดวกเรียกพระอิสริยยศของเจ้าชาย ดังนี้ เจ้าชายรัชทายาท , มกุฎราชกุมาร , เจ้าชายแห่งสไมโลดอน , เจ้าฟ้าชาย , ดยุกแห่งแพนเทอรา

ทั้งหมดนี้คือพระอิสริยยศของเจ้าชาย แอรอนถนัดเรียกพระอิสริยยศของเจ้าชายมากกว่าที่จะเรียกเจ้าชายด้วยสรรพนามแบบสามัญชนเหมือนกับคนอื่นๆ

ส่วน ปาสคาล ชื่อนี้โดยปกติ จะเป็นพวกมาเฟียใช้เรียกเจ้าชาย ในยามที่เจ้าชายอยู่ในคราบของเจ้าพ่อมาเฟีย

อีกอย่าง แอรอนคิดว่า ไม่ว่าเจ้าชายจะอยู่ที่ไหน ก็ควรใช้คำราชาศัพท์และเรียกเจ้าชายด้วยพระอิสริยยศของเจ้าชาย เพราะ เจ้าชายปาสคาล เป็นมากกว่าเจ้าชายธรรมดา เจ้าชายเป็นเจ้าชายที่จะขึ้นเป็นกษัตริย์ในอนาคตอีกไม่นาน

ความจริงพระบิดาของเจ้าชายจะสละราชสมบัติ หลีกทางให้เจ้าชายครองราชย์ตั้งนานแล้ว ทว่า ก่อนที่จะครองราชย์เจ้าชายก็ต้องมีภรรยาก่อน เพราะยังไม่มีภรรยาจึงไม่สามารถครองราชย์ได้ โดยปกติ เจ้าชายควรจะต้องอภิเษกสมรสตั้งแต่อายุ 20-25 ปี พวกเจ้าชายเจ้าหญิงส่วนใหญ่แล้วจะอภิเษกสมรสในช่วงวัยประมาณนี้ ไม่เกินอายุ 25 ปี

ทว่าเจ้าชายไม่ประสงค์ที่จะอภิเษกสมรสกับหญิงใดนอกจากสาวน้อยยูมิโกะ ทำให้ปัจจุบันเจ้าชายจะอายุ 30 ปี แล้วก็ยังคงโสด

เจ้าชายรอเวลาให้สาวน้อยเติบโตให้ถึงวัยที่สามารถแต่งงานได้ ตอนนี้อายุของสาวน้อยถึงเกณฑ์ที่สามารถแต่งงานได้แล้ว เพราะงั้นเจ้าชายจึงตามจีบตามเฝ้าสาวน้อยไม่ห่าง เพราะต้องการเธอมาเป็นภรรยา

แต่ก็ยากนัก เพราะเธอจีบยากมาก ด้วยสาวน้อยจีบยากบวกกับความบาดหมางของตระกูล เรื่องระหว่างเจ้าชายกับสาวน้อยจึงไม่มีทางเป็นไปได้ พระบิดาของเจ้าชายจึงแสวงหาหญิงสาวชนชั้นสูงมากมายเพื่อให้มาแต่งงานกับเจ้าชาย แต่ก็ถูกเจ้าชายปฏิเสธทุกครั้ง

เจ้าชายไม่ได้แค่ตามเฝ้าตามจีบสาวน้อย แต่เฝ้าดูความประพฤติ คอยจัดแจงอยู่เบื้องหลัง ไม่ให้สาวน้อยทำอะไรที่เสี่ยมเสีย เกินขอบเขต จึงส่งลูกน้องแฝงตัวเข้าไปเป็นลูกน้องคนสนิทของสาวน้อย เพราะเจ้าชายจะเอาเธอมาเป็นภรรยาให้ได้ จะให้เธอเป็นราชินี ครองบัลลังก์ข้างกายเจ้าชาย เจ้าชายจึงต้องส่งสายลับตามเฝ้าดูเธออย่างใกล้ชิด

พระบิดาเร่งเร้าอยากจะสละราชบัลลังก์ ทว่าเจ้าชายก็หนักแน่นยิ่งกว่าโลหะ รักเดียวใจเดียว ไม่มองหญิงอื่น ใจแข็งยิ่งกว่าแก่นโลก สำหรับเจ้าชายแล้ว ต้องเป็นยูมิโกะเท่านั้น เจ้าชายถึงจะแต่งงานด้วย

“ไม่ใช่เรื่องของมึง” เจ้าชายหันขวับมองลูกน้องราวกับจะฆ่าอย่างไรอย่างนั้น ทำเอาโจเลียนกลัวจนแทบหยุดหายใจ เพราะรู้ดีว่า เจ้าชายปาสคาลโหดเหี้ยมอำมหิตมากแค่ไหน แต่ถึงอย่างนั้น พระราชากำชับมาว่าให้คอยตักเตือนเจ้าชายไม่ให้เจ้าชายทำอะไรเกินขอบเขต

โจเลียนจึงจำใจต้องเสี่ยงเอ่ยตักเตือน เพื่อหวังว่าเจ้าชายจะไม่ทำอะไรเกินขอบเขต เจ้านายคนนึงก็เป็นกษัตริย์ เจ้านายอีกคนก็เป็นว่าที่กษัตริย์ แต่ว่าที่กษัตริย์โหดเหี้ยมกว่ากษัตริย์เป็นอย่างมาก ว่าที่กษัตริย์จึงเป็นบุคคลที่เกินจะควบคุม

โจเลียนจึงทำได้มากที่สุดแค่เอ่ยเตือน หากเอ่ยเตือนมากเกินไปก็เสี่ยงจะถูกว่าที่กษัตริย์บั่นคอ เจ้าชายปาสคาลเดินไปหย่อนสะโพกนั่งลงบนโซฟา เพื่อให้คีเลียนแต่งหน้าให้

“ช่วงนี้นายท่านปลอมตัวบ่อยเกินไป...ผมกลัวว่าถ้านายท่านถูกจับได้ขึ้นมา...” โจเลียนเอ่ยเตือนด้วยความเป็นห่วง เพราะช่วงนี้เจ้าชายปลอมตัวเข้าไปหาลูกสาวคนเล็กของตระกูลฟีนิกซ์บ่อยเกินไป

การปลอมตัว แต่งหน้าให้เป็นอีกคน ถึงจะเหมือนราวกับเป็นคนคนนั้นจริงๆ ทว่า ก็มีระยะเวลาการเสื่อมสภาพของเมคอัพ หากภายในสี่ชั่วโมงเจ้าชายปลีกตัวออกมาแต่งหน้าใหม่ไม่ได้ เมคอัพที่อยู่บนใบหน้าจะค่อยๆ หลุดออกมาทีละชิ้นสองชิ้น และเผยให้เห็นหน้าจริงในที่สุด

นอกจากจะต้องห่วงเรื่องเมคอัพบนใบหน้าแล้ว ยังต้องห่วงเรื่องของชุดผิวหนังชนิดพิเศษเหมือนผิวมนุษย์จริงๆ ที่ต้องสวมใส่ทั้งตัวอีกด้วย ชุดที่ใส่ก็รัดเอามากๆ ค่อนข้างอึดอัด ใส่แล้วร้อนและทรมานมาก เนื่องจาก คนที่เจ้าชายปลอมตัวเป็นคนนั้น ขนาดร่างกายและความสูง เล็กกว่าเจ้าชาย ทำให้เจ้าชายต้องทนสวมใส่ชุดหนังที่รัดตัวมากเป็นพิเศษ

เจ้าชายเป็นผู้ชายร่างยักษ์ ตัวสูงใหญ่ หุ่นล่ำบึก กล้ามแขนแน่น กล้ามขาแน่น ทุกครั้งที่ปลอมตัวเจ้าชายจึงจำเป็นต้องงดอาหาร อดอาหาร เพื่อให้ขนาดร่างกายเล็กลง ขนาดตัวใกล้เคียงกับคนที่เจ้าชายปลอมตัวเป็นคนนั้น

ส่วนเรื่องความสูง คนที่เจ้าชายปลอมตัวเป็นคนนั้น คนนั้นความสูงน้อยกว่าเจ้าชาย 5 cm. และคนนั้นก็เป็นคนของเจ้าชาย คนนั้นก็คือ ไคโร มือซ้ายนักฆ่าคนสนิทของยูมิโกะ ที่เจ้าชายส่งเข้าไปสอดแหนม เป็นสายลับคอยเฝ้ารายงานความเคลื่อนไหวของยูมิโกะและคนในครอบครัวของเธอ

ไคโรสวมใส่รองเท้าเสริมส้นของผู้ชาย จึงทำให้ความสูงเพิ่มขึ้น ทำให้เจ้าชายปลอมตัวเป็นไคโรได้ค่อนข้างกลมกลืน แต่ถึงจะปลอมตัวได้เนียนมากแค่ไหน ก็ไม่ควรเข้าใกล้คนตระกูลฟีนิกซ์มากเกินไป เพราะเดี๋ยวจะโดนจับได้ โดยเฉพาะ ไฟและเพลิง ต้องยืนให้ห่างสองคนนี้เอาไว้ให้มากๆ เพราะสองคนนี้ฉลาด ถ้าเข้าใกล้มากเกินไปอาจจะพบความผิดปกติ โดนจับได้ในที่สุด

“ไม่ใช่เรื่องของมึง” เจ้าชายชักสีหน้ารำคาญพลางขบกรามเข้าหากันแน่น บ่งบอกว่ารำคาญเต็มทนแล้ว ถ้าถือดีเอ่ยออกมาอีกครั้งเดียว โจเลียนได้ตายตรงนี้แน่ ทำให้โจเลียนกลัวจนหน้าซีดมือสั่น รีบโค้งศีรษะขอโทษยกใหญ่

“ขออนุญาตเข้าไปครับ” เสียงของแอรอนดังเล็ดลอดเข้ามาภายในห้องลับ แอรอนเปิดประตูเดินถืออุปกรณ์ปลอมตัวบางส่วนเข้ามาวางเอาไว้ข้างกายเจ้าชาย

“ไม่คิดจะช่วยห้ามเลยรึไง” แอรอนเดินถอยหลังออกมาสองก้าว เอ่ยกระซิบเบาๆ ให้ได้ยินแค่ตนกับน้องชาย

“หน้าที่ของมึงคือตามเก็บกวาดให้เจ้าชาย”

“นายท่านครับ” คีเลียนเอ่ยพลางมองข้อความบนหน้าจอมือถือของตัวเอง

“มีรายงานว่าคืนพรุ่งนี้คุณหนูคนเล็กของตระกูลฟีนิกซ์จะหนีเที่ยวครับ” คีเลียนกล่าวบอกผู้เป็นนายตามที่ได้รับรายงานจากไคโรเมื่อครู่

“หึ” เจ้าชายยกยิ้มที่มุมปากพลางแค่นหัวเราะในลำคอหนาออกมาเบาๆ อย่างยากเกินจะคาดเดา แววตาโหดเหี้ยมนัยน์ตาสีฟ้ายังคงไร้ความรู้สึก ไม่แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมาจากแววตาเลยสักนิด ทำให้ไม่มีใครรู้ว่าแท้จริงแล้ว ในใจของเจ้าชายคิดอะไรอยู่

“ก็ดี จะได้ไม่ต้องปลอมตัวให้ยุ่งยาก” เจ้าชายแสยะยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ

“ท่านหมายความว่า...” ลูกน้องทั้งสามคนต่างมองไปที่เจ้าชายอย่างมีคำถาม

“เด็กนั่นจะหนีออกจากคฤหาสน์เวลาไหน” เจ้าชายไม่ตอบ แต่ถามกลับไป มุมปากยิ้มชั่วร้าย แววตาเหี้ยมแฝงความเจ้าเล่ห์จนน่าขนลุก

“น่าจะประมาณห้าทุ่มครับ”

“วันนี้เด็กนั่นอยู่ที่ไหน แล้วกำลังทำอะไรอยู่”

“อยู่ที่โรงเรียนครับ สายลับรายงานมาว่า คุณหนูกำลังทะเลาะกับงูอยู่”

“ทะเลาะกับงู?” เจ้าชายขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่งอย่างหนัก ทั้งสงสัยและอึ้งในเวลาเดียวกัน

“ยัยเด็กนี่ ขยันสร้างความแปลกไม่พักจริงๆ” เจ้าชายหลับตาลงอย่างเหนื่อยใจ ส่ายหน้าไปมาเบาๆ สาวน้อยยูมิโกะ ทุกครั้งที่เจ้าชายถามถึง มักจะมีเรื่องแปลกๆ เซอร์ไพรส์ทำให้ทึ่งอยู่เสมอ