Share

บทที่ 33

Auteur: ซ่งอัสดงตะวันตก
เช้าวันรุ่งขึ้น

ซ่งหว่านไม่ได้ไปบริษัท แต่ไปที่ฮั่วซื่อ กรุ๊ปโดยตรง

พอดีกับช่วงเวลาเร่งด่วนตอนเริ่
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Latest chapter

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 42

    ถ้าเธอเกิดทำอะไรพลาดขึ้นมา คุณย่าฮั่วกลับไปแล้วคงไม่ปล่อยเขาไว้แน่ฮั่วซือเหนียนหันตัวว่ายน้ำกลับไปด้วยสีหน้าหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่คลื่นลูกใหม่จะซัดเข้ามา เขาก็คว้าเอวเธอไว้ทันที“แค่ก ๆ… ซือเหนียน…”เธอสำลักจนหน้าแดงก่ำ แต่ยังคงจับแขนของเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย“ฉันเรียกคุณ… แต่คุณไม่… ฉันนึกว่า…”หยดน้ำใสไหลลงมาตามขนตาของเธอ แยกไม่ออกว่าเป็นน้ำทะเลหรือน้ำตาร่างกายของเธอสั่นไปทั้งตัว ราวกับเพิ่งเจอกับความตกใจอย่างหนัก“ยัยโง่”เขาทำหน้าบึ้งด้วยสีหน้าเย็นชา ลากเธอขึ้นไปบนฝั่ง“ว่ายน้ำไม่เป็น แล้วจะกระโดดลงทะเลทำไม?”ซ่งหว่านขดตัวอยู่บนชายหาด ไอไม่หยุด เสื้อผ้าที่เปียกโชกแนบติดกับร่างกาย แต่แต่เธอยังดื้อดึงอธิบาย“ฉันหาคุณไม่เจอ… เสียงคลื่นมันดังเกินไป…”เขาโยนผ้าเช็ดตัวให้เธออย่างห้วน ๆ เพื่อปกปิดหน้าอกของเธอที่ยิ่งดูอิ่มเต็มชัดเจนขึ้นเพราะเสื้อผ้าเปียกน้ำ“ขึ้นไปรออยู่บนฝั่ง อย่ามาถ่วงฉัน!”พอนึกย้อนกลับไป ตอนนั้นที่เธอยอมเสี่ยงชีวิตกระโดดลงทะเลเพื่อตามหาเขา คงต้องรวบรวมความกล้าอย่างมากเลยสินะซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนสังเกตได้อย่างเฉียบไวว่าฮั่วซือเหนียนกำลังเหม่อลอยอยู่

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 41

    สวีจื่อหมิงยกมือดันแว่นขึ้นเล็กน้อย“พวกเธออย่าคิดกันไปเองนะ ฉันยังไม่มีแฟน”“ว้าว! งั้นประธานสวีชอบผู้หญิงแบบไหนเหรอ?”พนักงานสาวโสดหลายคนดวงตาเป็นประกายขึ้นมาทันทีสายตาของสวีจื่อหมิงกวาดไปทางซ่งหว่านที่ยืนอยู่ไม่ไกลโดยไม่ตั้งใจเขากระแอมเบา ๆ“ฉันมีคนที่ชอบอยู่แล้ว เพียงแต่…ยังไม่แน่ใจว่าเธอจะยอมเป็นแฟนฉันหรือเปล่า”ประโยคนี้ทำให้ทุกคนในห้องอยากรู้ขึ้นมาทันที“โอ้พระเจ้า! ผู้หญิงแบบไหนกัน ถึงขนาดยังไม่สนใจประธานสวีของพวกเรา?”“ถ้าเป็นฉันนะ คงรีบคุกเข่าตอบตกลงทันทีแล้ว!”“ประธานสวี รีบบอกหน่อยสิ เป็นคนที่พวกเรารู้จักไหม?”“เลิกประชุม!”สวีจื่อหมิงใช้เพียงสองคำ ตัดความอยากรู้อยากเห็นของทุกคนทันทีการประชุมจบลง ทุกคนทยอยออกจากห้องประชุมซ่งหว่านเพิ่งเดินออกจากห้องประชุม ก็ถูกสวีจื่อหมิงเรียกไว้“หว่านหว่าน ทริปพักผ่อนสุดสัปดาห์นี้ เธอต้องมานะ”ซ่งหว่านลังเลอยู่ครู่หนึ่ง“ฉันอาจจะ…”เธอไม่ค่อยชอบไปในที่ที่มีคนเยอะ ๆโดยเฉพาะที่นั่นมีความทรงจำที่ไม่ค่อยดีของเธออยู่“นี่เป็นกิจกรรมทีมครั้งแรกตั้งแต่เธอเข้าบริษัท ถือว่าไปพักผ่อนผ่อนคลายก็แล้วกัน”ซ่งหว่านเงยหน้าขึ้น สบ

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 40

    “คุณย่า อย่าโกรธเลยนะคะ”ซ่งหว่านค่อย ๆ ลูบหลังของคุณย่าเบา ๆ“หมอบอกว่าคุณย่าห้ามโกรธนะคะ”คุณย่าฮั่วจับมือของซ่งหว่านไว้ ดวงตาแดงเล็กน้อย“หว่านหว่าน ย่าขอโทษเธอ ถ้าตอนนั้นย่าไม่ดื้อดึงจะจับคู่พวกเธอสองคน เธอก็คงไม่ต้องทนความน้อยใจมากขนาดนี้”“คุณย่า ไม่ใช่ความผิดของย่าค่ะ”ซ่งหว่านฝืนยิ้มเล็กน้อย“เป็นเพราะวาสนาระหว่างฉันกับฮั่วซือเหนียนจบลงแล้ว อีกอย่าง ฉันก็ปล่อยวางแล้ว” ซ่งหว่านค่อย ๆ ปลอบคุณย่าฮั่วอย่างใจเย็น และให้ดื่มซุปบำรุงไปเล็กน้อยหลังจากคุณย่าหลับสนิทแล้ว ซ่งหว่านก็เดินออกจากห้องผู้ป่วยอย่างเงียบเชียบบนทางเดินซ่งหว่านเพิ่งปิดประตูแล้วหันกลับมา ก็เห็นซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนพิงอยู่ข้างกำแพง เห็นได้ชัดว่ากำลังรอเธออยู่“ซ่งหว่าน เรามาคุยกันหน่อย”ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนยกมือเสยผมเล็กน้อย ยังเหมือนเมื่อก่อน สีหน้าหยิ่งยโสเหมือนอยู่เหนือคนอื่นซ่งหว่านมองเธอด้วยสีหน้าไร้อารมณ์“ฉันไม่มีอะไรต้องคุยกับเธอ”ซ่งหว่านยกเท้ากำลังจะเดินออกไป แต่ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว ขวางอยู่ตรงหน้าเธอ แล้วพูดด้วยเสียงแผ่วต่ำ“เมื่อกี้เธอก็เห็นแล้ว ว่าซือเหนียนปกป้องฉันมากแค่ไหน ทั้ง

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 39

    “คุณท่านรู้ว่าคุณยุ่ง ก็แค่คิดถึงคุณมากเท่านั้นเอง”“รีบเข้าไปเถอะค่ะ คุณย่าฮั่วเพิ่งทานยาเสร็จ ตอนนี้ยังมีแรงดีอยู่เลย”ซ่งหว่านผลักประตูห้องผู้ป่วยเข้าไป คุณย่าฮั่วกำลังเอนพิงหัวเตียงอ่านหนังสือพิมพ์อยู่เมื่อได้ยินเสียงเคลื่อนไหว คุณย่าก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เคยขุ่นมัวพลันสว่างขึ้นทันที“หว่านหว่าน!”“คุณย่าคะ”ซ่งหว่านรีบเดินเข้าไป จับมือที่ผู้สูงอายุยื่นมาให้ “สุขภาพของคุณย่าดีขึ้นบ้างไหมคะ? ช่วงสองวันนี้รู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง?”“พอได้เห็นเธอแล้ว ย่าก็เหมือนหายจากทุกโรคเลย”คุณย่าฮั่วยิ้มตาหยี พลางตบหลังมือเธอเบา ๆ“ไม่ได้มาซะนาน ย่าเกือบคิดว่าเธอลืมยายแก่คนนี้ไปแล้วเสียอีก”“จะเป็นไปได้ยังไงคะ”ซ่งหว่านยิ้ม ก่อนหยิบกล่องเล็ก ๆ ที่ประณีตออกมาจากกระเป๋า“คุณย่าคะ ฉันเอาขนมกุ้ยฮวาที่คุณย่าชอบที่สุดมาให้ ตั้งใจไปซื้อจากร้านเก่าแก่ทางฝั่งใต้ของเมืองโดยเฉพาะ”“แต่คุณย่ากินมากไม่ได้คะ มากสุดกินได้แค่สองชิ้นเท่านั้น”ดวงตาของคุณย่าเป็นประกายขึ้นทันที“หว่านหว่านของเรานี่ช่างเอาใจใส่จริง ๆ รู้ว่าย่าชอบกินอะไร ไม่เหมือนเจ้าเด็กดื้อซือเหนียนคนนั้น เอาแต่ทำให้ย่าโมโห!”พอพูดถึง

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 38

    ภายในงานเกิดเสียงฮือฮาขึ้นทันที ข้อความคอมเมนต์ในไลฟ์ก็พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว[บ้าเอ๊ย! เรื่องพลิกแล้วเหรอ?!][ฉันก็บอกแล้วว่ายาของหมิงรุ่ยได้ผลดี จู่ ๆ จะมีปัญหาขึ้นมาได้ยังไง!][คนพวกนี้ชั่วร้ายเกินไป ถึงกับเอาชีวิตของผู้ป่วยมาเป็นเครื่องมือ!]สวีจื่อหมิงมองนักข่าวด้านล่างเวทีที่กำลังตกตะลึงอยู่ ก่อนจะกดรีโมตอีกครั้งบนหน้าจอขนาดใหญ่ปรากฏวิดีโอหนึ่งช่วง—เป็นวิดีโอที่ครอบครัวของผู้ป่วยซึ่งเข้าร่วมการทดลองทางคลินิกบันทึกไว้ เพื่อออกมาพูดความจริง“สามีของฉันใช้ยาของหมิงรุ่ยแล้ว เนื้องอกเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด!”“ในที่สุดแม่ของฉันก็สามารถกินข้าวได้แล้ว และสภาพร่างกายกับจิตใจก็ดีขึ้นมาก!”“ยาตัวนี้มอบความหวังให้พวกเรา เราจะไม่มีวันยอมให้มันถูกใส่ร้าย!”เมื่อวิดีโอเล่นจบ ภายในงานก็เงียบสงัดทันทีทันใดนั้น ป้าหลี่ก็ลุกขึ้นยืน เสียงสั่นเครือแต่หนักแน่น“สามีของฉันใช้ยาของหมิงรุ่ยแล้ว ตอนนี้สามารถลงจากเตียงมาเดินได้แล้ว! คนที่ปล่อยข่าวลือพวกนั้น พวกคุณไม่รู้สึกละอายใจบ้างเลยเหรอ?!”คำพูดของเธอเหมือนประกายไฟ ที่จุดประกายบรรยากาศภายในงานขึ้นทันทีครอบครัวผู้ป่วยคนอื่น ๆ ก็พากันลุกขึ้นย

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 37

    ซ่งหว่านส่ายหน้า “บริษัทต้องการให้พี่อยู่ดูแลสถานการณ์ เรื่องเล็กแค่นี้ฉันจัดการเองได้”หลังจากการประชุมสิ้นสุดลง ซ่งหว่านก็มาที่โรงพยาบาลที่โรงพยาบาล เธอได้พบกับญาติผู้ป่วยคนแรกที่ยินดีออกมาเป็นพยาน นั่นคือป้าหลีสามีของเธอป่วยเป็นมะเร็งปอดระยะสุดท้าย และได้เข้าร่วมการทดลองทางคลินิกของยาใหม่ของหมิงรุ่ยมาแล้วครึ่งเดือน“ผู้เชี่ยวชาญซ่ง สามีฉันใช้ยาของพวกคุณแล้ว อาการดีขึ้นมากจริง ๆ!”ป้าหลีจับมือซ่งหว่านไว้ ดวงตาเริ่มเอ่อคลอด้วยน้ำตา“เมื่อวานเขายังลงจากเตียงมาเดินได้เลย นี่เป็นครั้งแรกในรอบครึ่งปี!”หัวใจของซ่งหว่านอุ่นวาบขึ้นมา“ป้าหลี ตอนนี้บนอินเทอร์เน็ตมีคำพูดด้านลบบางอย่าง…”“ฉันเห็นหมดแล้ว!”ป้าหลีกล่าวขึ้นด้วยความโกรธ“คนพวกนั้นพูดเหลวไหล! ฉันจะอัดวิดีโอเดี๋ยวนี้ เพื่อบอกความจริงให้ทุกคนรู้!”ซ่งหว่านรีบเดินทางไปเยี่ยมครอบครัวของผู้ป่วยกว่าสิบรายโดยไม่หยุดพักสิ่งที่ทำให้เธอดีใจคือ กว่าครึ่งหนึ่งยินดีออกมาเป็นพยานให้หมิงรุ่ยไบโอเทค“คนที่เรารักถูกมะเร็งทรมานจนแทบไม่เหลือสภาพเดิม ค่ารักษาที่แพงลิบในแต่ละวันก็เหมือนแค่ยื้อเวลาไปรอความตายที่อื่นเท่านั้น ในที่สุดก็มี

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status