Beranda / โรแมนติก / ปราบพยศเมียเด็ก / หัวใจเต้นไม่เป็นจังฟวะ

Share

หัวใจเต้นไม่เป็นจังฟวะ

Penulis: Suwachee
last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-22 01:35:56

เวลา 19 : 30 น.

          กิตตินั่งดื่มเบียร์เย็นๆ อย่างสบายอารมณ์อยู่ในห้องนั่งเล่น วันนี้เขาสั่งกับแกล้มมาสองอย่าง คือปลากะพงทอดน้ำปลากับยำไข่แมงดาทะเล ชายหนุ่มนั่งดื่มเงียบๆ คนเดียวอยู่นาน เขาจึงคิดอยากจะชวนแม่บ้านมานั่งดื่มด้วยกัน

          “นิดครับมาหาผมหน่อยครับ” เขาตะโกนเรียกหล่อนเสียงดัง เพื่อให้เธอได้ยินชัดๆ

          “ขานาย..มีอะไรจะใช้นิดเหรอคะ” หญิงสาวที่กำลังล้างจานอยู่ในครัวด้านหลังรีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหาเจ้านาย

          ชายหนุ่มจ้องมองสาวสวยที่ตอนนี้ผมเผ้ารุงรัง หน้าตามันแทบดูไม่ได้ เพราะวันนี้เธอทำความสะอาดบ้านชุดใหญ่ตั้งแต่เช้าจนค่ำ

          “นิดทำอะไรอยู่เหรอครับ ทำไมหน้ามันแบบนั้น”

          “นิดกำลังล้างจานอยู่ค่ะ”

          “แล้วล้างเสร็จหรือยัง”

          “เสร็จแล้วค่ะ นายต้องการอะไรเพิ่มเหรอคะ”

          “ครับ..เดี๋ยวช่วยไปหยิบเบียร์มาเพิ่มให้ผมหน่อย แล้วก็มานั่งดื่มเป็นเพื่อนผมด้วย ดื่มเบียร์เป็นมั้ย”

          หญิงสาวส่ายหัวน้อยๆ “นิดไม่ค่อยชอบดื่มเบียร์ค่ะมันขม ชอบดื่มสไปร์มากกว่า”

          ชายหนุ่มพยักหน้า “เหรอครับ แต่ผมไม่ได้ซื้อสไปร์ติดบ้านไว้ด้วยสิมีแต่เบียร์นะ นิดดื่มเป็นเพื่อนผมเถอะนะ ดื่มคนเดียวมันน่าเบื่อไม่มีเพื่อนคุย นะครับนิด”

          “ก็ได้ค่ะคุณกิตติ งั้นนิดขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ เดี๋ยวจะมานั่งดื่มเป็นเพื่อนค่ะ”

          “ครับ..เร็วๆ นะ”

          “ค่ะ”

          หญิงสาวก้าวเดินจากไปด้วยหัวใจที่เต้นโครมคราม หล่อนเขินมาก แก้มแดงซ่านขึ้นมาทันใด เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมง นิดอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เดินมาหากิตติที่ห้องนั่งเล่น กิตติที่ดื่มเบียร์เย็นๆ รอนิดหมดไปหลายขวดตอนนี้เริ่มมีอาการกรึ่มๆ หรือที่เรียกว่ามึนนั่นแหละ

          “มาแล้วเหรอนิด มานั่งใกล้ผมตรงนี้เลยครับ” เขาตบเบาะปุๆ สองสามครั้งเรียกหญิงสาวให้เดินเข้ามา

          หญิงสาวก้าวเดินเข้าไปหาเขาช้าๆ ด้วยความเกรงใจ แต่ก็ต้องตามใจเจ้านาย “ค่ะนาย..นายเมาแล้วเหรอคะ”

          “ยังครับ..แค่กรึ่มๆ นะ”

          “นิดคิดว่านายเมาแล้วซะอีกค่ะ เห็นหน้าแดงๆ”

          “แค่นี้ไม่เมาหรอกครับ นิดดื่มสิครับกับแกล้มก็อร่อยนะลองชิมดูสิ ผมตักให้นะ”

          “ขอบคุณมากค่ะ เอ่อ..นายคะนิดมีคำถามอยากจะถามนายหน่อยค่ะ”

          “ถามมาสิครับ”

          “ทำไมนายอยู่คนเดียวล่ะคะ บ้านออกจะหลังใหญ่โต แล้วครอบครัวอยู่ไหนเหรอคะ”

          ชายหนุ่มชะงักแววตาหม่นแสงลงเล็กน้อย เขายกเบียร์ขึ้นจิบหนึ่งครั้งก่อนจะตอบคำถาม “บ้านนี้เป็นของผมกับภรรยาครับ แต่ตอนนี้เธอไม่อยู่แล้ว”

          “ไม่อยู่แล้ว แล้วเธอไปไหนเหรอคะ”

          ดวงตาคมเข้มหม่นแสงลงอีกครั้ง “เธอเสียชีวิตนานหลายปีแล้วครับ”

          “เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ”

          “เกิดอุบัติเหตุขึ้นกับเธอครับ คนขับสิบล้อหลับใน ขับรถเสียหลักพุ่งชนรถที่ภรรยาผมขับ เธอเสียชีวิตคาที่ ณ จุดเกิดเหตุ”

          “นิดเสียใจด้วยค่ะนาย แล้วพ่อแม่ครอบครัวนายล่ะคะอยู่ที่ไหน”

          “พวกเขาเสียชีวิตจากผมไปหมดแล้วละครับ เหลือผมคนเดียวเหมือนคุณนั่นแหละ เหงามั้ยที่ต้องใช้ชีวิตคนเดียวตามลำพัง”

          “เหงาค่ะ แต่ก็อยู่ได้ โชคดีที่นิดมีเพื่อนที่เป็นแค้ดดี้ด้วยกันไว้คอยปรับทุกข์คุยเล่นเวลาเหงาเลยไม่น่าเบื่อเท่าไหร่ ศิกับแก้วไงคะเพื่อนสนิทของนิด”

          “อ๋อ..แค้ดดี้ประจำนายริน อีกคนที่ถือให้เจวันนั้นใช่มั้ย”

          “ใช่ค่ะนาย สองคนนั้นเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของนิดเลยนะคะ”

          “ดีจังครับ”

          สองสายตาสบประสานอย่างไม่ตั้งใจ นิดคุยเพลินจนลืมไปว่าตอนนี้มือหนาของเจ้านายกำลังพาดอยู่บนหัวไหล่เธอ มารู้สึกตัวอีกทีคือกิตติกระชับฝ่ามือลูบไล้ขึ้นลงเบาๆ เล่นเอาเธอรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ พิลึก ขนลุก สยิว มวนท้องไปหมดมันเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันนะ เขายังไม่ได้ทำอะไรเธอเลยนะแค่โอบไหล่และลูบเบาๆ เท่านั้น ทำไมเธอถึงได้ขนลุกชูชันได้ถึงเพียงนี้ ความรู้สึกนี้มันคืออะไรกันแน่นะแต่รู้สึกดีอย่างประหลาด

          กิตติรู้สึกถึงอาการเกร็งของสาวน้อยจึงเอ่ยถาม “นิดเป็นอะไรเหรอครับ นั่งซะเกร็งเชียว” พูดพลางโน้มใบหน้าหล่อเหลาเข้ามาหาซะใกล้เชียว คนบ้า!

          “ปละ..เปล่านี่คะ นิดไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย”

          “ไม่ได้เป็นอะไร..แน่นะ ทำไมมือเย็นแบบนี้ล่ะ” กิตติคว้าข้อมือบางมากอบกุมเอาไว้

          การกระทำนั้นของชายหนุ่มทำให้อัตราการเต้นของหัวใจสาวน้อยเต้นผิดจังหวะ มันเต้นดังมาก รัวเร็วอย่างกับกลอง เหมือนมีใครกำลังตีกลองอยู่ข้างใน กิตติเองก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่ ตอนนี้เนื้อในอกข้างซ้ายรู้สึกตื่นเต้นอย่างประหลาด เขาเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไร หรือจะเพราะเขาดื่มเบียร์ไป หัวใจจึงเต้นแรง

          แต่อีกความรู้สึกก็บอกกับเขาว่า หรือจะเพราะกลิ่นหอมอ่อนๆ ของผิวนุ่มนิ่มที่เขากำลังสัมผัสอยู่ตอนนี้กันนะที่ทำให้เขาใจเต้นแรงและกำลังเต้นไม่เป็นจังหวะ สรุปว่านี่เขาชอบผู้หญิงคนนี้จริงๆ ใช่ไหม กิตติเฝ้าถามตัวเองในใจอย่างนั้น ซึ่งเขาก็ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกันว่ามันเป็นเพราะอะไร ทำไมเขาอยากใกล้ชิดเธอ อยากสัมผัสเธออยากจูบเธอ อยากกอด อยากหอม อยากทำอะไรต่อมิอะไรที่มากกว่านี้ นี่มันบ้าชัดๆ แกเมารึเปล่าวะกิตติ มีสติหน่อย

          ชายหนุ่มลอบถอนหายใจเบาๆ หลายครั้ง เมื่อหญิงสาวไม่ปฏิเสธสัมผัสของเขา ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าตัวเองไม่ได้เมา แต่เป็นเพราะเขาชอบเธอ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ปราบพยศเมียเด็ก   รักเมียหลงเมีย

    1 เดือนถัดมา…          สองสามีภรรยานอนดูทีวีด้วยกันอย่างเป็นสุขใจ เช้าวันอาทิตย์แบบนี้อากาศสดใสกิตติไม่ได้ไปทำงานที่บริษัท หนุ่มใหญ่เลยได้กกกอดเมียรักจนถึงเช้า          เวลา 11 : 00 น. เสียงกระดิ่งหน้าบ้านธาราพิทักษ์ดังขึ้นสองครั้ง พร้อมเสียงตะโกนดังๆ อยู่หน้าบ้าน เป็นเพราะหญิงสาวไม่ได้รับโทรศัพท์ในขณะที่พนักงานโทรเข้ามา พนักงานส่งสินค้าจึงตัดสินใจเดินทางมาถึงหน้าบ้าน และกดกริ่งเรียกให้คนในบ้านออกมารับสินค้า          “สวัสดีครับมีใครอยู่หรือเปล่า เคอร์รี่มาส่งของครับ” พนักงานกดกระดิ่งอยู่สองสามครั้งจึงได้ยินเสียงตอบกลับจากคนข้างใน          “อยู่ค่ะ รอแป๊บนึงนะคะ” นิดที่กำลังล้างผักรีบวิ่งไปเปิดประตูให้ “ขอโทษด้วยนะคะที่ต้องให้คอยนาน พอดีนิดกำลังล้างผักอยู่ค่ะ”          “ไม่เป็นไรครับคุณลูกค้า ของคุณลูกค้าหนึ่งพันบาทครับ”          “ขอบคุณค่ะ”          ชายหนุ่มนั่งดูกริยาเมียรักอยู่ห่างๆ วันนี้เมียเขาสั่งอะไรมาอีกล่ะ พนักงานคนนี้เขาจำได้ว่าเพิ่งมาส่งของให้เมียเขาไปเมื่อวาน ทำไมวันน

  • ปราบพยศเมียเด็ก   เป็นอมตะ

    ศึกสวาทเมื่อคืนช่างเร่าร้อนรุนแรงเหลือเกิน จนตอนนี้สองคนยังคงนอนหลับไหล ชายหนุ่มเอามือวางทาบกอดเอวหญิงสาวเอาไว้ หญิงสาวเองก็นอนหลับสลบสไลใบหน้าซุกไซ้กับแผงอกกว้างอย่างคนสิ้นไร้พละกำลัง          เป็นนิดที่รู้สึกตัวก่อนหนุ่มใหญ่ที่กำลังนอนกอดก่ายเธออยู่ข้างๆ เธอนอนนิ่งๆ ไม่กล้าขยับร่างบาง เพราะกลัวอีกคนที่กำลังหลับสนิทอยู่ข้างๆ จะตื่น ก็เมื่อคืนเขานอนเอาเกือบสว่าง นิดนอนนิ่งๆ ต่อไปอีกสักพัก ร่างหนาจึงเริ่มขยับกระดุกกระดิกตัวขึ้นมา เมื่อชายหนุ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมามือข้างขวาก็เลื่อนขึ้นมาคว้าหมับตรงเต้าเธอ เขาบีบขยำเคล้นคลึงสองเต้าอวบอิ่มของเธอด้วยความสุขใจ ไม่รู้ไปตายอดตายอยากมาจากไหน ถึงได้ทำรุนแรงแบบนี้ ดูฝ่ามือหนาของเขาสิ ทั้งบีบบี้ ทั้งขยำทรวงอกอวบอิ่มของเธอไปด้วย          “โอ๊ย! คุณกิตติคะ นิดเจ็บนะคะ ทำไมชอบทำแรงๆ จัง” หล่อนค้อนเขาจนตาคว่ำ          “ก็มันเขี้ยวนี่นา มันนุ่มมาก แถมยังน่ากิน น่ากัด น่าฟัด..จับฟัดซะดีมั้ย” เขาทำท่าหมั่นเขี้ยวเมียสาวเสียยกใหญ่ นัยน์ตาคมเข้มเป็นประกายวาววามขึ้นมา          หญิงสาวส่งเสียงร้องอ

  • ปราบพยศเมียเด็ก   กินต่อยังไม่อิ่ม

    หลังจากสูญเสียภรรยาไป นี่ก็ห้าปีแล้วสินะที่เขาไม่ได้มีเซ็กซ์กับใครเลย เขาไม่เคยหิวกระหายในเรือนกายของผู้หญิงคนไหน อาจเป็นเพราะยังทำใจไม่ได้กับการจากไปของภรรยา แต่ทำไมกับนิดเขาถึงได้ต้องการเธอ          กิตติเอนตัวหญิงสาวให้นอนราบลงบนที่นอน วางศีรษะได้รูปลงบนหมอน ก่อนจะประทับจูบที่หน้าผากมนและแก้มทั้งสองข้าง เขาสูดดมความหอมอยู่นานกว่าจะถอนจมูกออก หญิงสาวทำหน้างอนแก้มป่องได้อย่างน่ารักน่าชัง เพราะถูกตอหนวดตำ          “แก้มนิดหอมจัง” เขาก้มหน้าลงอีกครั้งซุกไซ้ดอกบัวคู่งามอ้าปากงับยอดปทุมถันแล้วดูดมันเข้าปากไปแรงๆ จนร่างเล็กบิดตัวเกร็ง ส่งเสียงประท้วงออกมา          “อื้อ..คุณกิตติ นิดเสียวค่ะ”          ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปาก “เสียวเหรอครับ ดีแล้ว ผมอยากทำให้คุณเสียว”          ว่าแล้วคนอยากทำให้ร่างเล็กเสียว ก็ยกฝ่ามือหนาขึ้นมาหนึ่งข้าง ก่อนจะวางทาบไปบนเนินเนื้อสาว ลูบไล้ขึ้นลงเบาๆ แทรกปลายนิ้วเรียวยาวลงตรงรอยแยก ชายหนุ่มบรรจงไล้แยกแหวกกลีบบุปผา จนช่อผกากว้างออก เขากระตุกปลายนิ้วเข้าออกในโพรงสวาทหลายครั้ง จนน้องน

  • ปราบพยศเมียเด็ก   กินเด็ก

     นิดนั่งดื่มเบียร์กับกิตติหมดไปหลายแก้ว ตอนนี้เธอรู้สึกมึนหัว หายใจติดขัดเพราะกิตติขยับเข้ามาใกล้จนตอนนี้แทบจะสิงอยู่ในตัวเธอก็ว่าได้ มือไม้เขาก็อยู่ไม่สุข          นอกจากโอบไหล่แล้วฝ่ามือร้อนนั่นก็ยังลากลงมาถึงกลางหลัง เลื่อนมายังเอวบางแล้วกอดเกี่ยวโอบเอวของเธอเอาไว้ด้วยลำแขนแข็งแกร่งข้างซ้าย..เจ้าเล่ห์ชะมัด จะให้เธอทำอย่างไรได้ล่ะจะขัดขืนก็ไม่กล้า อีกอย่างข้างในหัวใจบอกกับเธอว่าที่เขาทำแบบนี้มันรู้สึกดีจัง อบอุ่นที่สุด อยากเอียงหน้าเข้าไปซบกับไหล่กว้างนั้นจังแต่กลัวเขาจะไม่พอใจ เดี๋ยวจะหาว่าเธอไม่เจียมเนื้อเจียมตัว เป็นแค่แค้ดดี้กระจอก กระจอก แถมยังเป็นหนี้เขาอีกตั้งหนึ่งแสนบาท อย่าได้คิดฝันกลางวันในสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้ หญิงสาวลอบถอนหายใจ เขาก็แค่กำลังคิดดอกเบี้ยอยู่ก็เท่านั้นเอง ยิ่งคิดร่างบอบบางก็ยิ่งเกร็ง          กิตติรู้สึกถึงอาการเกร็งของเธอขึ้นมาอีกครั้ง เขาจึงชวนเธอชนแก้วอีกหลายครั้ง จนเบียร์หมดไปอีกหลายแก้ว          “หมดแก้วเลยครับ”          “ค่ะ”          ทั้งคู่นั่งดื่มกันต่ออีกสักพัก ชายหนุ่มก

  • ปราบพยศเมียเด็ก   หัวใจเต้นไม่เป็นจังฟวะ

    เวลา 19 : 30 น.          กิตตินั่งดื่มเบียร์เย็นๆ อย่างสบายอารมณ์อยู่ในห้องนั่งเล่น วันนี้เขาสั่งกับแกล้มมาสองอย่าง คือปลากะพงทอดน้ำปลากับยำไข่แมงดาทะเล ชายหนุ่มนั่งดื่มเงียบๆ คนเดียวอยู่นาน เขาจึงคิดอยากจะชวนแม่บ้านมานั่งดื่มด้วยกัน          “นิดครับมาหาผมหน่อยครับ” เขาตะโกนเรียกหล่อนเสียงดัง เพื่อให้เธอได้ยินชัดๆ          “ขานาย..มีอะไรจะใช้นิดเหรอคะ” หญิงสาวที่กำลังล้างจานอยู่ในครัวด้านหลังรีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหาเจ้านาย          ชายหนุ่มจ้องมองสาวสวยที่ตอนนี้ผมเผ้ารุงรัง หน้าตามันแทบดูไม่ได้ เพราะวันนี้เธอทำความสะอาดบ้านชุดใหญ่ตั้งแต่เช้าจนค่ำ          “นิดทำอะไรอยู่เหรอครับ ทำไมหน้ามันแบบนั้น”          “นิดกำลังล้างจานอยู่ค่ะ”          “แล้วล้างเสร็จหรือยัง”          “เสร็จแล้วค่ะ นายต้องการอะไรเพิ่มเหรอคะ”          “ครับ..เดี๋ยวช่วยไปหยิบเบียร์มาเพิ่มให้ผมหน่อย แล้วก็มานั่งดื่มเป็นเพื่อนผมด้วย ดื่มเบียร์เป็นมั้ย”          หญิง

  • ปราบพยศเมียเด็ก   เริ่มงาน

    บ้าน ธาราพิทักษ์ บ้านเดี่ยวหนึ่งชั้น มีสวนหย่อมหน้าบ้านขนาดกะทัดรัดไม่เล็กไม่ใหญ่จนเกินไป สามารถอาศัยอยู่ได้ประมาณห้าชีวิต มุงกระเบื้องสีอิฐส่วนตัวบ้านทาสีไข่ไก่ วันนี้สาวน้อยต้องมาอาศัยอยู่ที่นี่เป็นวันแรก หญิงสาวรู้สึกแปลกๆ ในหัวใจเพราะเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านกับผู้ชายที่รู้จักกันได้เพียงไม่นาน แถมยังรู้จักกันในฐานะนายจ้างกับแค้ดดี้ “เชิญครับนิด ยินดีต้อนรับสู่บ้านธาราพิทักษ์ของผม” กิตติเดินลงจากรถเปิดประตูบ้านแล้วเดินนำเข้าไป “ขอบคุณค่ะนาย แล้วนิดต้องทำอะไรบ้างคะ” เมื่อเดินเข้ามาในบ้านหญิงสาวก็ถามถึงหน้าที่ที่เธอต้องทำ “ไม่มีอะไรมากหรอกครับ หลักๆ คือดูแลผม ซักผ้า รีดผ้า ทำอาหาร หุงข้าวล้างจาน คุณทำได้มั้ยครับ” “ทำได้ค่ะ งานพวกนี้นิดถนัดอยู่แล้ว” ก็แค่งานคุณแจ๋วเธอทำได้อยู่แล้วไม่ยาก งานแบบนี้ถือว่าสบายมากสำหรับเธอ “เดี๋ยวคุณเอาเสื้อผ้าไปเก็บในห้องนั้นนะ” กิตติชี้ไปยังประตูไม้อัดลายดอกโบตั๋นและนกกระเรียนคู่ มีอีกประตูอยู่ติดกัน “ได้ค่ะ แล้วคุณกิตตินอนห้องไหนคะ” “ถามทำไมเหรอครับ หรืออยากพักห้องเดียวกับผม”

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status