บทที่ 10

                “ยัยตัวแสบ ฝากไว้ก่อนเถอะ คืนนี้จะจัดการให้ครางหงิงๆ เป็นลูกแมวเลยคอยดูสิ” เขาตะโกนออกไป ก่อนจะเดินไปหยิบถ้าขนหนูผืนใหญ่ และเดินเข้าห้องน้ำไป

                                   

                ราฟาเอลพามธุรสออกไปห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่ง เพื่อหาซื้อเสื้อผ้าและสิ่งของเครื่องใช้ของสาวน้อย ดวงตาคมที่เจิดจรัสเพราะอารมณ์ดี ตอนนี้เริ่มเปลี่ยนเป็นดุกร้าว เมื่อเห็นสายตาของชายหนุ่มทั้งหัวหงอกหัวดำ ต่างเมียงมองร่างอวบอิ่มสมวัยสาวของมธุรส แต่ดูเหมือนหญิงสาวจะไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ

                “น้ำผึ้ง” ราฟาเอลเรียกเสียงแข็ง

                “คะ” มธุรสหันมาขานรับตามเสียงเรียก และต้องนิ่วหน้าน้อยๆ เมื่อเห็นใบหน้าบึ้งตึงของราฟาเอล “ทำไมพี่ราฟต้องทำหน้าบึ้งด้วยคะ”

                ราฟาเอลไม่ตอบ แต่ตวัดท่อนแขนกำยำข้างหนึ่งโอบเอวบาง และพาเดินเคียงคู่กัน สาวน้อยมองหน้าคมอย่างงงๆ และต้องยิ้มกว้างเมื่อได้ยินคำตอบที่แสนน่ารัก

                “ถ้ากอดเอวพาเดินขนาดนี้ แล้วยังมีคนมองน้ำผึ้งอีกล่ะก็ พ่อจะเป่าหัวมันซะ”

                “ฮิ ฮิ อย่างนี้แสดงว่าน้ำผึ้งสวยสิคะ พี่ราฟน่าจะภูมิใจนะคะที่มีคนมองน้ำผึ้ง”

                “ภูมิใจ แต่ไม่ชอบ อยากมองคนเดียว” ราฟาเอลตอบห้วนๆ ใบหน้าคมยังคงบึ้งตึงไม่เปลี่ยน

                มาเฟียหนุ่มที่เดินโอบเอวบางของร่างแน่งน้อย พร้อมลูกสมุนที่เดินตามเป็นขบวนอีก 5 คน มาหยุดยืนอยู่หน้าร้านขายชุดชั้นในเป็นแห่งแรก เจ้าของร้านรีบกระตือรือร้นมาต้อนรับด้วยใบหน้ากึ่งยิ้มกึ่งซีด เธอยิ้มเพราะมีลูกค้าเข้าร้าน แต่ต้องซีดเผือดเพราะหวาดกลัวว่าจะเกิดเรื่องขึ้น เนื่องจากลูกค้ารายนี้ของเธอ มีพรรคพวกเป็นชายฉกรรจ์เดินตามหลังมาเป็นขบวน

                “น้ำผึ้งเลือกเอานะ เอาไปให้พอใช้ แต่พี่บอกไว้เลยว่า ห้ามเอาแบบสปอร์ตเด็ดขาด” ราฟาเอลหันไปบอกคนขาย “ช่วยพาผู้หญิงของผมไปเลือกแบบชุดชั้นในที่เซ็กซี่ ไม่เอาแบบมิดชิดหรือแบบสปอร์ตนะครับ แล้วก็ขอชุดนอน ชุดว่ายน้ำหลายๆ ชุดด้วย”

                “โอ้...ได้เลยค่ะคุณผู้ชาย เชิญคุณผู้หญิงทางนี้เลยค่ะ”

                ราฟาเอลพยักเพยิดให้มธุรสเดินตามคนขายเข้าไปในร้าน ก่อนที่ตัวเองจะออกมายืนรอคอยอยู่ข้างนอก เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง มธุรสก็ยังเลือกไม่เสร็จ ทำให้มาเฟียหนุ่มจอมใจร้อนต้องเดินเข้าไปใหม่อีกครั้ง

                “ผู้หญิงของผมล่ะ” ราฟาเอลถามคนขาย เมื่อไม่เห็นร่างบางคุ้นตา

                “อ๋อ...กำลังลองชุดชั้นในอยู่ในห้องลองค่ะ” คนขายบอก

                ราฟาเอลมองหาห้องลองจนเจอ และสาวเท้าเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว ห้องลองชุดไม่มีประตูปิดล็อก มีเพียงผ้าม่านหนาหนักกั้น และมีกระดุมติดยึดเอาไว้เท่านั้น ทำให้ชายหนุ่มดึงออกได้อย่างง่ายดาย ร่างบางหันขวับมามองอย่างตกตะลึง เพราะไม่คาดคิดว่าราฟาเอลจะทำแบบนี้

                “พี่ราฟ เข้ามาทำไมคะ น้ำผึ้งกำลังลองชุดอยู่” มธุรสร้องถาม เมื่อราฟาเอลเบียดกายเข้ามาในห้องแคบๆ นี้

                มาเฟียหนุ่มหรี่ตาลงมองร่างระหงที่ยกมือไขว้ปิดบังทรวงอกอวบของเธอ แต่มือน้อยนั้นไม่อาจปิดบังความงามที่อวบใหญ่เกินฝ่ามือได้มิดเม้น แววตาคมกริบไหววาบขึ้น และมุมปากได้รูปน่าจูบก็กระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มน้อยๆ

                ราฟาเอลดึงมือบางออกจากความงามที่กำลังถูกปกปิด เรี่ยวแรงเพียงน้อยนิดที่ฝืนอยู่นั้นไม่อาจต้านทานเรี่ยวแรงมหาศาลของมาเฟียรูปงามได้

                “พี่ราฟ อย่าค่ะ ที่นี่ไม่ใช่ที่บ้านนะคะ” มธุรสห้ามปราม เมื่อแรงของเธอสู้แรงของเขาไม่ได้ เธอก็ต้องใช้เสียงเข้าช่วยอีกแรงหนึ่ง แต่ราฟาเอลผู้ดื้อดึงมีหรือจะเชื่อฟัง

                มือหนาจับข้อมือบางยกขึ้นเหนือศีรษะ และดันร่างแน่งน้อยให้ถอยหลังชิดผนัง ดวงตาคมจับจ้องที่ริมฝีปากอิ่ม และฉกวูบลงไปอย่างแม่นยำ เสียงใสๆ ที่ต่อต้านถูกกลืนหายไปในลำคอ อกอวบถูกมือหนาเคล้นคลึงหยอกล้อ และปัดแผ่วด้วยปลายนิ้วเรียว

                ริมฝีปากร้อนผ่าวบดคลึงเนื้อนุ่ม ก่อนแยกแย้มด้วยปลายลิ้น และสอดลึกเข้าไปเกี่ยวพันดูดรัดเรียวลิ้นนุ่ม กวาดไล้ไปทั่วกระพุ้งแก้มและไรฟันขาวสะอาด ก่อนหวนกลับมาดูดรัดเรียวลิ้นเล็กๆ อีกครั้งอย่างเร่าร้อน จังหวะเดียวกันมือหนาก็ยังฟอนเฟ้นปทุมคู่งามไม่หยุดหย่อน

                “พี่ราฟ...” มธุรสครางแผ่ว เมื่อราฟาเอลถอนริมฝีปากออกอย่างแสนเสียดาย และกดใบหน้าลงจุมพิตยอดทับทิมที่แข็งตัวตอบรับรสเสน่หาที่เขาเป็นคนก่อให้เกิด ริมฝีปากร้อนผ่าวดูดกลืนเม็ดยอดสีสวยเข้าปากอย่างหิวกระหาย

                “พี่ราฟขา...” มธุรสพยายามกลั้นเสียงครางของตัวเองเอาไว้แล้ว แต่มันยังคงมีเล็ดลอดออกมาไม่ขาดสาย และเสียงครางของเธอครั้งนี้ ก็ปลุกให้ราฟาเอลตื่นจากภวังค์ความเสน่หา

                มาเฟียหนุ่มผละริมฝีปากออกจากยอดทรวงสีสวย และมองปลายยอดที่ชุ่มฉ่ำนั้นอย่างเสียดาย ก่อนมองใบหน้านวล และสบดวงตาคู่สวยที่หรี่ปรือหยาดเยิ้มเพราะไฟพิศวาสที่แผดเผา ริมฝีปากได้รูปกดริมฝีปากนุ่มอีกครั้งอย่างหนักหน่วงและถอยฉากออก ก่อนปล่อยข้อมือบางลงแนบลำตัว

                “เลือกได้รึยัง ถ้ายังพี่จะเลือกให้” ราฟาเอลถามและไม่รอคำตอบ เขากระชากผ้าม่านออก และกระตุกปิดให้อีกครั้ง ก่อนเดินหาชุดชั้นในแสนเซ็กซี่และขนาดที่ทราบเพราะวัดมากับมือให้คนขาย ในเวลาเพียงห้านาที มธุรสก็ได้ทั้งชุดชั้นในเกือบสิบชุด และชุดนอนเบาบางอีกเจ็ดชุดซึ่งครบวันพอดี

                หญิงสาวออกมาจากห้องลองชุด และต้องตาโตอย่างตกใจ เมื่อมองไปที่เคาน์เตอร์แล้วเห็นชุดชั้นในและชุดนอนมากมายอยู่บนนั้น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าต้องเป็นของเธอแน่นอน

                “นี่...พี่ราฟอย่าบอกนะคะ ว่าจะซื้อทั้งหมดนี่”

                “ใช่...ทำไมเหรอ”

                “ก็มากมายเกินความจำเป็นน่ะสิคะ”

                “คิดเงินทั้งหมดนี่ล่ะครับ ผมจะซื้อทั้งหมดนี่” ราฟาเอลบอกคนขาย และหันไปบอกให้ลูกน้องหิ้วถุงกระดาษใส่เสื้อผ้าตามไป