9

“ฉันบอกให้ไปไหนก็ไป ไม่ต้องถามมาก” ภาคีตอบกลับอย่างรำคาญใจ

“แต่ว่า...”

“สมชาย! ใครเป็นเจ้านายแก” เขารู้สึกหงุดหงิดใจกับลูกน้องคนนี้เหลือเกิน

“ก็นายสิครับ ถามได้”

สมชายยิ้มแหยออกมากล้าๆ กลัวๆ เมื่อเจ้านายหนุ่มชักสีหน้าอย่างมีอารมณ์

“งั้นก็ออกรถซะ ก่อนที่ฉันจะไล่แกออก” เท่านั้นแหละ สมชายรีบออกรถไปอย่างรวดเร็ว ไม่รอให้ผู้เป็นนายสั่งซ้ำ มุ่งตรงไปยังบ้านสวนแถวชานเมืองทันที

ภาคีก้มลงมองหญิงสาวที่หลับใหลจากไหล่มานอนอยู่บนตัก พร้อมกันนั้น ก็แอบปัดปอยผมที่ปรกหน้าเธอออกไปจนพ้น เห็นใบหน้านวลลออที่มีแสงไฟจากข้างทางส่องมาจนชัดเจน

“เธอจะนอนไปถึงไหนกัน…กานต์ธิดา” เขาพึมพำกับหญิงสาวเบาๆ

“นายว่าอะไรนะครับ” คนหูดีอย่างสมชายรีบถามขึ้นมาทันควัน

“ฉันไม่ได้พูดกับแก ขับไปไม่ต้องมายุ่ง แกนี่มันกวนอารมณ์ฉันจริงๆ”

ชายหนุ่มสงบศึกกับคนขับรถ และหันกลับมาสนใจกานต์ธิดาต่อ เขาถามตัวเองซ้ำๆ ว่าทำไมเธอต้องเป็นผู้หญิงคนใหม่ของอติเทพด้วย และนั่นทำให้เขาครุ่นคิดไปถึงแผนการที่จะทำให้ผู้หญิงตรงหน้านี้เจ็บ เหมือนที่เธอกับอติเทพทำให้น้องน้อยเขาต้องเจ็บ

“ถึงแล้วครับนาย” สมชายรีบลงไปเปิดประตูรถทันที ภาคีจึงอุ้มกานต์ธิดาลงจากรถด้วยท่าทางทุลักทุเล สมชายจึงยื่นมือเข้าไปหมายจะช่วยกลับถูกเจ้านายหนุ่มตะคอกใส่อย่างไม่พอใจ

“ไม่ต้อง!”

“นายอุ้มใครมาคะนั่น” แม่บ้านวัยสามสิบแปดปีถามขึ้นด้วยความประหลาดใจ เพราะนายไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนเข้ามาที่นี่นอกจากเขมจิราคนเดียว

“เดี๋ยวสมใจช่วยหาน้ำอุ่นๆ มาเช็ดตัว แล้วก็หาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนให้ผู้หญิงคนนี้ด้วยนะ” ชายหนุ่มหลีกเลี่ยงการตอบคำถามจากแม่บ้าน เปลี่ยนเป็นสั่งงานแทน

“ได้ค่ะ เดี๋ยวสมใจจะจัดการให้เรียบร้อยเลยค่ะ” ภาคีอุ้มหญิงสาวเข้าไปในบ้าน ตรงไปยังชั้นสองที่เป็นห้องนอนของเขาทันที

“เล่นฉันซะเหนื่อยเลย ตื่นขึ้นมาเมื่อไรโดนดีแน่ กานต์ธิดา” ชายหนุ่มกำลังคาดโทษเหยื่อสาว แต่ทว่าเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ

“เข้ามาเลยสมใจ” ภาคีเอ่ยอนุญาตเท่านั้น แม่บ้านสาวเปิดประตูเดินเข้ามา พร้อมกะละมังน้ำอุ่นกับเสื้อผ้าหนึ่งชุด

“มีอะไรหรือสมใจ ทำไมยังไม่เช็ดตัวให้เธออีกล่ะ” ชายหนุ่มรู้สึกแปลกใจที่แม่บ้านสาวยังนิ่งเฉย

“นายจ้องอยู่แบบนี้ สมใจจะเช็ดตัวให้เธอได้ยังไงคะ”

“ก็เช็ดไปสิ ฉันจะไปรอข้างนอก”

เขาแกล้งดุกลบเกลื่อนแล้วรีบเดินออกไป

“เป็นเอามากนะนาย สงสัยคุณท่านจะมีสะใภ้เร็วๆ นี้ละมั้ง” สมใจเริ่มลงมือเช็ดตัวให้หญิงสาวอย่างเบามือพลางพิจารณาร่างบางไปด้วย ภาคียืนรออยู่ที่หน้าห้องนอน จนแม่บ้านสาวเปิดประตูออกมา

“เรียบร้อยแล้วค่ะ แล้วนายจะนอนห้องไหนคะ”

“ก็นอนห้องฉันสิ ถามได้” เขาตอบยิ้มๆ อย่างคนมีแผน

“แล้วคุณผู้หญิงคนนั้นล่ะคะ จะให้ไปนอนห้องไหน เดี๋ยวสมใจจัดห้องให้ค่ะ” แม่บ้านสาวไม่คิดว่าเจ้านายหนุ่ม จะให้กานต์ธิดานอนในห้องนอนสุดรักสุดหวงด้วยกัน จึงรีบเสนอทันที

“ก็นอนห้องนี้แหละ เธอไม่ต้องไปจัดห้องใหม่ให้ยุ่งยากหรอก”

เขารีบตัดปัญหา เพราะอยากพักผ่อนเต็มที

“แต่ว่า…”

“นี่ก็ดึกดื่นแล้วด้วย เธอไปนอนได้แล้ว ฉันจะนอนแล้วเหมือนกัน”

“ค่ะ ค่ะ ไปก็ไป” หลังจากแม่บ้านสาวเดินลงไปแล้ว ชายหนุ่มก็เข้าไปในห้องนอนเพื่อพักผ่อนบ้าง เขาเดินเข้าไปดูกานต์ธิดาใกล้ๆ แอบคิดเองเออเองในใจแล้วก็แทบไม่อยากจะเชื่อ ว่าผู้หญิงหน้าตาหวานๆ ดูเรียบร้อยอย่างกานต์ธิดา จะกล้าคิดแย่งผู้ชายคนอื่นได้ ก่อนจะรีบปัดความคิดชั่วช้านั้นออกไป แล้วรีบเดินเข้าไปชำระร่างกายในห้องน้ำ

พออาบน้ำเสร็จก็ออกมาทั้งเสื้อคลุมอาบน้ำสีน้ำเงินเข้ม เดินขึ้นเตียงไปสอดตัวใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับกานต์ธิดา เขาเหนื่อยล้ามาทั้งวัน แถมยังต้องมานั่งซุ่มดูกานต์ธิดาทำงานผ่านกล้องวงจรปิดที่ห้องประชุมเล็กเกือบค่อนคืน

ขณะนั้นเองที่ชายหนุ่มล้มตัวนอนลง กานต์ธิดาก็พลิกตัวมาทางเขาพอดี เขาถึงกับตกอยู่ในอาการแข็งขืน เมื่อเนื้อนุ่มนิ่มทั้งสองข้างที่ดุนดันผ่านเสื้อตัวสวยของเธอ มาสัมผัสแผ่นอกแกร่งเข้าอย่างจัง

“กานต์ธิดา” เขาสะกิดเรียก แต่เธอไม่ไหวติง “ทำไมเป็นลมนานอย่างนี้ หรือว่าตายไปแล้ว”

จบคำประชดประชันของเขา หญิงสาวก็ยกแขนขึ้นพาดลำตัวชายหนุ่มทันที แค่นั้นไม่พอ ยังขยับเข้ามาแนบชิดร่างหนาราวกับนั่นคือหมอนข้างที่เธอก่ายกอดอยู่ทุกคืนอีกด้วย

“เธอจะยั่วฉันไปถึงไหนกานต์ธิดา” ปากบอกว่าเธอยั่วแต่มือกลับดึงร่างบางมากอดไว้แน่น ก่อนจะข่มใจหลับตาพากันเข้าสู่นิทราในที่สุด ราวกับคู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันก็ไม่ปาน