Mag-log inภาพที่มารดาจูงมือเด็กหญิงตัวเล็กไปยืนริมถนน สบโอกาสก็ผลักคนออกไปใส่รถยนต์ชัดเจนราวกับฝ่ามือตบลงมา
สถานที่ตรงนั้นขึ้นชื่อว่าเปลี่ยวและผีดุ ผู้ที่สัญจรมักจะโดนวิญญาณเด็กออกมาหลอกให้เสียหลักประจำ ไม่คิดว่าเบื้องหลังจะมีต้นสายปลายเหตุแบบนี้
“ตัดต่อ ฉันจะทำร้ายลูกตัวเองได้ยังไง”
แม่ของเด็กหญิงยังคงโวยวาย ใบหน้าที่เดี๋ยวแดงเดี๋ยวขาวซีดเซียวคล้ายกับโดนต้อนจนมุม ไม่มีกล้องวงจรปิดติดตั้งไว้สักหน่อย แสดงว่าตัดต่อ
คนนั้นรู้ดีแก่ใจว่าทำอะไร ความหวาดกลัวจึงเริ่มมีอำนาจครอบงำ
“ตัดต่อหรือไม่ก็ไปที่โรงพัก หลังสอบสวนจะได้รู้ว่าหลักฐานไม่ใช่ไม่มีที่มา”
หลายสิ่งหลายอย่างชัดเจน ฝ่ายสามีอดไม่ได้ ยกมือขึ้นชกคนจนหงายหลังตึง
ช่วงเย็นถึงเที่ยงคืนตนทำงานก่อสร้าง กว่าจะกลับสองแม่ลูกก็นอนเรียบร้อยแล้ว เคยทราบถึงพฤติกรรมเลวทรามขนาดนี้เสียที่ไหน
“พี่อย่าไปเชื่อนะ นังคุณนายนี่มันต้องร่วมมือกับตำรวจใส่ร้ายฉัน เจ้าข้าเอ๊ย! มาดูเถอะ รังแกประชาชน”
ตำรวจมองเด็กหญิงบนเตียง เห็นเธอเอาแต่หลบสายตาก็ยิ่งรู้สึกทอดถอนใจ อายุก็แค่นี้ ไม่สมควรต้องมาเจอปีศาจเลย
เขาก็มีลูก ย่อมไม่ยอมให้แม่ใจร้ายเถียงข้างๆ คูๆ อีก ภายในเวลาอันรวดเร็วทุกอย่างก็สงบลง
“รับเงินไว้เถอะนะคะ ดูแลลูกสาวคุณให้ดี ฉันก็มีลูกสาว ไม่อยากให้เธอต้องเจอเหตุการณ์แย่ๆ หวังว่าต่อจากนี้จะไม่เกิดปัญหาอีก”
จากคู่กรณีกลายมาเป็นเหยื่อ หากไม่มีหลักฐานพิสูจน์ความบริสุทธิ์ สังคมคงตราหน้าลูกชายคนเล็กไปแล้ว ดีที่ตำรวจหามาได้
คุณหญิงจริยาเดินตามหลังไป ไม่วายถามถึงรายละเอียดสำคัญ
“เห็นบอกว่าจุดนั้นไม่มีกล้อง คุณตำรวจได้หลักฐานมาจากไหนคะ”
“มีพลเมืองดีส่งมาครับ จุดนั้นเหมือนจะมีกล้องวงจรจากร้านสะดวกซื้อ ระยะไกลแต่ภาพก็ชัด ผมต้องไปตรวจสอบอีกที คุณจริยาวางใจได้นะครับ ไม่เหมือนตัดต่อ”
“ขอบคุณค่ะ พอจะบอกได้ไหมคะว่าพลเมืองดีเป็นใคร”
“คนส่งไม่ระบุตัวตนครับ เราพยายามตามแล้วแต่ไม่พบเบาะแส”
“ถ้าติดต่อได้ รบกวนช่วยโทรหาฉันด้วยนะคะ”
คุณหญิงจริยาไหว้วานเสร็จก็โล่งอก ระหว่างเดินไปขึ้นรถพลันรู้สึกแปลกจนต้องเหลียวหลัง
ลานจอดชั้นใต้ดินสุ่มเสี่ยงอันตราย มาเจรจาวันนี้เพียงคนเดียว ไม่ให้ระแวดระวังก็คงไม่ใช่
เจ้าลูกชายตัวดี แตกเนื้อหนุ่มหน่อยก็ริจะก่อความเดือดร้อนแล้ว รับมือกับวัยรุ่นปวดหัวที่สุด แม้ว่าเหตุการณ์จะไม่บานปลาย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเจ้าตัวเมาแล้วขับจริงๆ
ใครห้ามก็ไม่ฟัง ไม่รู้ว่าเป็นอะไรนักหนา ใฝ่ดีเหมือนพี่คนโตบ้างไม่เป็นหรือ
“อาริหนออาริ ดูแล้ว เขาคงไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเธอยังอยู่บนโลกใบนี้”
หลังรถยนต์เคลื่อนออกไป เด็กสาวที่หลบมุมเสาอยู่ก็ก้าวเท้าออกมา
ภายในดวงตาดำขลับสะท้อนภาพใบหน้าอันเหนื่อยหน่ายของหญิงวัยกลางคนสลับกับอารมณ์สับสนน้อยใจ
เรื่องราวบางเรื่องก็ช่างน้ำเน่าเสียเหลือเกิน หากว่าเมื่อสิบเก้าปีก่อนไม่เกิดความผิดพลาด ปัจจุบันนี้อาจจะมีหลายสิ่งเปลี่ยนแปลงก็ได้
อาริชำเลืองมองนาฬิกาบนข้อมือ พบว่าเกือบจะหนึ่งทุ่มแล้วจึงระงับความฟุ้งซ่านขับมอเตอร์ไซต์ไปต่อที่คลับเดอะมูน
เธอสมัครเป็นบาร์เทนเดอร์ไว้เพื่อหาจังหวะเข้าใกล้เป้าหมาย ในรายชื่อจองของวันนี้ถึงคราวที่คนๆ นั้นจะมาใช้บริการแล้ว สบโอกาสเร่งภารกิจสักที
อาริโมโหอกจะระเบิด เขาทำให้เธอผิดเต็มประตุทุกบาน ส่วนตนนั้นความผิดเท่าเส้นขนเส้นเดียวไม่ติดว่าเพราะภารกิจกำลังดำเนินไปด้วยดี เธอไม่มีทางง้อหรอกวันต่อมาอาริทำข้าวกล้องนำไปให้เดม่อนที่คุกเอกชนแต่เช้า เขาไม่อยู่ประจำเป็นหลักแหล่ง อาจจะเข้ามาตรวจความเรียบร้อยก็ออกไป หากเธออยากเจอจะต้องดักรอไม่นานก็มีรถยนต์หรูขับเข้ามาจอด อารินั่งที่ร้านกาแฟข้างตึก พอเห็นเส้นผมสีเงินก็พุ่งทะยานเข้าไปหา“เด็ปคะ” เธอยังไม่บอกว่ามาทำอะไร ยังไม่ยื่นข้าวกล่องให้ก็โดนบอดี้การ์ดตัวใหญ่ขวาง “เด็ปคะอาริทำข้าวกล่องมาให้” เสียงของเด็กสาวสั่นเครือ ดวงตากลมโตขอความเห็นใจ“อาริสำนึกผิดแล้วค่ะ อาริจะไม่ทำอีก เด็ปอย่าโกรธเลยนะคะ”เดม่อนหันมามอง โบกมือให้บอดี้การ์ดปล่อยเธอเดินเข้ามา เขารับข้าวกล่องไว้ เปิดออกดูก็รู้ว่าตั้งใจทำมาก“ฮึ” ปีศาจร้ายแค่นเสียงเยาะก่อนจะเทของกินลงพื้น“อย่ามาใกล้ฉันอีก” “ฟังอาริก่อนได้ไหมคะ”เห็นชายหนุ่มเดินเข้าตึกไป อาริก็ยิ่งร้อนรน หากเดม่อนเด็ดขาด สิ่งที่เผชิญมาตลอดหนึ่งเดือนพังไม่เป็นท่าแน่ ใจกล้ามาถึงที่นี่ย่อมถอยไม่ได้“โอ๊ย! เจ็บนะ”บอดี้การ์ดผลักอาริจนหงายหลังล้ม ไม่ปรานีต่อให้เธอ
ช่วงสายของวันใหม่ อาริกลอกกลิ้งลูกตามองไปรอบๆโดยสัญชาตญาณ ดูเหมือนว่าจะไม่ได้อยู่ห้องที่คอนโดไม่ได้อยู่เหรอ หมายความว่ายังไง? เธอลุกพรวดขึ้น กุมศีรษะที่ปวดหนึบแล้วขยี้ผมจนยุ่ง “ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย! ทำไมฉันไม่กลับห้อง โอ๊ย! ปวดหัวจัง”เมื่อคืนภาพตัดไป โดนลากมาปู้ยี้ปู้ยำก็ไม่มีทางรู้แล้ว อาริกวาดสายตาหาโทรศัพท์ ไม่มีอยู่ในห้องก็ล้มลุกคลลุกคลานลงจากเตียงเปิดประตูออกไปข้างนอก“ตื่นแล้วเหรอ” เสียงอ่อนโยนทุ้มลึกกล่าวทักทาย เหมือนกับดนตรีอันไพเราะกล่อมเกลาให้อยากกลับไปล้มตัวนอนอาริสะบัดศีรษะไล่ความมึนงง คิดว่ายังฝันแต่ไม่ใช่ “เมื่อคืนพี่พาอาริมาที่นี่เหรอคะ”“อืม”เธอไม่ได้ถามต่อว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกเขาทั้งสองหรือเปล่า เพราะสำรวจแล้วเบื้องล่างไม่เจ็บ ไร้ซึ่งร่องรอยของการบุกรุกก็แปลว่าเวย์นิชไม่ฉวยโอกาสระหว่างนั้นก็มีเสียงคนเดินมาจากทางห้องครัว“อาริดื่มน้ำอัดลมหน่อยจะได้สดชื่น”ก็คือเบสซี่ เขาตื่นขึ้นมาก็ขลุกอยู่ในครัวเพื่อหาวิธีแก้เมาค้าง เมื่อคืนสนุกมาก แต่เช้ามาทำไมรู้สึกอยากจะอ้วกอาริโล่งใจ เดินไปรับน้ำอัดลมนั่งลงร่วมวง “ที่นี่คอนโดพี่เวย์เหรอคะ”เขาเป็นคนที่ค่อนข้างใช้ได้ เธอจึ
ที่ร้านเหล้าหลังมหาวิทยาลัย เบสซี่กับเวย์นิชมารออยู่ก่อนแล้ว พอได้เห็นสาวสวยสวมมินิเดรสสีเงินรัดรูปเดินเข้ามาก็มองไปอย่างตกตะลึงไม่ใช่แค่พวกเขา กลุ่มผู้ชายผู้หญิงแต่ละโต๊ะล้วนจับจ้องอาริตาเป็นประกายเธอไม่ได้แต่งตัววาบหวิวขนาดนั้น ก็แค่เห็นรูปร่างชัดหน่อย ท่อนบนเป็นเสื้อแขนยาวปิดมิดถึงลำคอ ท่อนล่างโชว์เรียวขายาวสะท้านใจ ยิ่งรวบผมขึ้นก็ยิ่งขับให้ดูเซ็กซี่เป็นความงามชนิดที่ว่าทำให้คนลุ่มหลงมัวเมาเอามากๆเวย์นิชขมวดคิ้วมุ่น ถึงแม้เขาจะชอบแต่ไม่อยากให้คนอื่นออกอาการว่าชอบด้วย “มาสาย”อารินั่งลงข้างเบสซี่ อารมณ์ไม่ค่อยดี แต่ก็ไม่อยากให้ใครสังเกตเห็น เธอนัดพวกเขาออกมาเลี้ยง ต้องทำตัวเป็นเจ้าภาพที่ดี“อาริขอโทษค่ะ มัวแต่แต่งตัวก็เลยมาสาย”“ที่จริงไม่ต้องแต่งตัวก็ได้ครับ อาริสวยอยู่แล้ว พี่ไม่ชอบให้คนมอง”เบสซี่สะกิดขาอาริ รู้สึกว่าอากาศมีกลิ่นอายของความรักลอยคลุ้ง ทำไมนะ ทำไมแฟนของเพื่อนไม่ใช่เวย์นิช“อยากกินอะไรสั่งได้เลยนะคะ อาริเลี้ยง”“เลี้ยงไหว”“ไหวค่ะ อาริมีเงิน”เธอทำงานเล็กๆน้อยๆในเว็บบอร์ดอัพไซด์โซไซตี้ แฮ็กนั่นนี่ไปเรื่อยก็เก็บสะสมเงินได้แล้ว ไม่ได้อับจนเหมือนตอนโดนปล้นช่วงแรกๆ
“แม่ผ่านมาทำงานแถวนี้ พึ่งแวะไปเยี่ยมเคย์เดน แกก็รู้แม่มีลูกชายลูกสาวอย่างละคน แม่แก่แล้ว แกดูรอยเหี่ยวบนหน้าสิ เมื่อไหร่จะมีหลานให้แม่อวดเหมือนแอนโทนี่สักที เจ้าเด็กสามคนของบ้านซันวาทอเรย์อวบอ้วนน่ารักมาก มีให้แม่สักสามสี่คนเร็วๆ”“ไม่เอา ผมไม่ชอบเด็ก ถ้าไม่มีธุระผมจะกลับไปนอน”มาเรียเบ้ปาก “แกจะรีบกลับไปกกสาวล่ะสิ เห็นเตวินบอกว่าคนนี้อยู่ด้วยมาเป็นเดือนแล้ว ถ้าสาวน้อยพลาดท้องห้ามให้เอาออก แกไม่รับผิดชอบก็ส่งมาให้แม่ เด็กสาวกับหลานสองคน ตระกูลของเราเลี้ยงได้สบาย”เดม่อนปวดหัวไม่หยุด แม่ของเขาพูดไม่รู้เรื่องจริงๆ “ผมจะมีเมียมีลูกตอนไหนก็แล้วแต่ผม แม่รีบก็ไปบอกลูกสาวแม่นู้น”“ดาเนียลอายุยังไม่ถึงสิบแปดเลย แกนี่มันพี่ชายประสาอะไร แกอายุยี่สิบหกแล้วนะเด็ป ถ้าแม่รอหลานจากน้องแม่ตายก่อนแน่”“เฮอะ! หนังเหนียวขนาดนี้ไม่ตายหรอก แม่เลิกเข้าไปวุ่นวายกับอันตรายเมื่อไหร่ ผมอาจจะคิดใหม่อีกที”มาเรียทำงานเป็นสายลับให้กับอินเตอร์โซน องค์กรตำรวจสากลระหว่างประเทศเธอมีลูกชายเป็นอาชญากรจารกรรมข้อมูล มีสามีเป็นเจ้าพ่อค้ายาที่โดนยิงตาย โลกไม่รู้ว่าหน่ออ่อนของเขาอยากเจริญรอยตาม เมื่อเดม่อนถูกจับเข้าคุกมาเ
เด็กสาวอ้อนวอนเสียงกระท่อนกระแท่น หากแต่เรี่ยวแรงที่ใช้ดิ้นลดน้อยลงเรื่อยๆเดม่อนช้อนมือไปอุ้มเธอขึ้นคาบเอว เดินไปพลาง กระแทกกระทั้นไปพลางจนถึงเตียงนอน เขาวางแม่ตัวดีลงแต่ไม่ได้ถอนกายเพื่อสวมถุงยางอนามัย ยังคงเคลื่อนไหวเสียดสีช่องทางรัก ซุกไซ้จมูกคมสูดดมกลิ่นนมผงอันน่าหลงใหลต่อ“เด็ป อย่าพึ่งค่ะ อือ~ ฟังอาริก่อน”เดม่อนหยัดกายลุกขึ้น แววตาเหนือกว่ามองไปยังคนใต้ร่าง เขาถอดเสื้อของตัวเองโยนออกไปไม่ไยดี ท่วงท่านั้นเย้ายวนชวนให้มัวเมาอาริตาพร่าเบลอ ลูบมือไปบนกล้ามท้องแข็งแกร่งเป็นลอน อยู่ๆเธอก็หวงความงดงามตรงหน้า ไม่อยากแบ่งให้ใครทั้งสิ้น“เด็ปเป็นของอารินะคะ อ๊า~” ร่างที่รองรับสั่นกระตุก กระแสไฟฟ้าแล่นผ่านกระดูกสันหลังทำเอาแขนขอหดงอ ความรู้สึกนี้อาริชอบมากๆ อืม เดม่อนผ่อนจังหวะสอบสะโพกลง เกือบจะเสร็จสมเพราะการโอบรัดของเธอ เขาพลิกไปนอนข้างล่าง กอดเด็กสาวไว้บนแผ่นอก จูบเธอไปพร้อมกับประสานเสียดสีใหม่ลมหายใจหอมหวานยิ่งดื่มด่ำก็ยิ่งพาให้คลั่ง โดยไม่รู้ตัวชายร่างใหญ่ก็กระแทกกายรัวเร็ว จวนจะถึงที่หมายเกือบถอนน้ำอุ่นเหนียวออกมาพ่นไม่ทัน ยังดีที่เธอดิ้นจนหลุดเอง“เด็ป อาริบอกแล้ว คุณอยากให้อาร
อารมณ์ของเดม่อนในช่วงนี้แปรปรวนยิ่งกว่าผู้หญิงท้อง เช้ามาถ้าไม่มีเรื่องก็จะพูดจาภาษาคน แต่หากไม่ชอบใจเขามักจะหลุบตาต่ำ ใช้ความเงียบกดดันให้ค้นหาสาเหตุเอาเอง นับวันยิ่งเหมือนเด็กเข้าไปทุกที อาริจากคนที่โดนตามใจจนเคยตัว พอมาเจอปีศาจร้ายตนนี้ บอกได้คำเดียวว่าพวกพี่ๆของเธอโชคดีมากเด็กสาวไม่ยอมลงจากหน้าท้องแกร่ง ดื้อดึงจะอยู่บนนั้นจนกว่าจะคุยกันให้รู้เรื่อง“อาริผิดเหรอคะ เพื่อนของเด็ปมาดักเจออาริเอง อาริบอกว่าเป็นของเด็ปคนเดียว คำก็ไล่ สองคำก็ไล่ อาริไปจริงๆ คุณจะไม่คิดถึงหรือไง”“คิดถึงเหรอ ไร้สาระ”“แบบนี้ยังไร้สาระอยู่ไหมคะ” นิ้วมือเรียวสวยปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาทีละเม็ด กวาดลงให้เห็นลาดไหล่เนียน ต่ำลงมาคือบราสีขาวลายวัวไม่ผิด เป็นบราสีขาวลายวัวจริงๆ เดม่อนยังไม่เคยเห็นลายนี้จึงมองแวบหนึ่งแล้วเบือนสายตาหลบไม่เร้าใจสักนิด โตจนป่านนี้ยังใช้ของราวกับเด็กน้อย แครอทบ้างแหละ กระต่ายบ้างแหละ แต่ละอย่างขัดหูขัดตาเขาที่สุด“ไม่มีอารมณ์” เดม่อนยื่นมือหวังผลักไหล่คน แต่เมื่อเขาแตะโดนผิวที่นุ่มเนียนก็ค้างนิ่งอยู่เป็นนานสองนาน“อืม อย่าทำให้ฉันรำคาญ”ปากก็ขับไล่ไสส่งแต่ปฏิกิริยาตอบสนองไหลไปรวมอ
“เชฟคือมันสมองของห้องครัว เรียนบริหารก็สามารถเป็นเชฟได้ เรียนวิศวกรก็สามารถเป็นเชฟได้ เรียนสายจัดการแบบไหนก็สามารถเป็นเชฟได้ ไม่จำเป็นต้องมุ่งตรงมาเรียนปรุงอาหารเพียงอย่างเดียว ส่วนสำคัญของอาชีพนี้คือรู้จักวางแผน คิดค้นสิ่งใหม่ เข้าใจวัตถุดิบ เชฟกับกุ๊กไม่เหมือนกัน เชฟคุมห้องครัวใส่ใจทุกรายละเอียดป
เช้าวันใหม่ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง บนทางเดินระหว่างห้องเรียน เด็กสาวในชุดนักศึกษาเรียบร้อยกำลังยืนดูใบประกาศขนาดใหญ่ของคณะศิลปะการประกอบอาหารด้วยความสนอกสนใจอยู่ผมยาวถูกมัดรวบตกลงมาปรกหลัง กระโปรงจีบพลีทครึ่งเข่าและรองเท้าผ้าใบสะอาด เรียบร้อยน่าเอ็นดู ทำเอาชายหนุ่มที่เร่งรีบผ่านไปผ่านมาลอบชำเลืองม
พูดจบก็กระแทกรองเท้าส้นสูงพร้อมสะบัดช่อผมเดินจากไป สร้างความงุนงงให้กับอาริเป็นอย่างมาก หญิงสาวคนนี้ดูท่าอาการจะหนักเอาเรื่องไม่รอให้ปวดหัวเพิ่ม เด็กสาวรีบสะสางงานแล้วตรงกลับห้อง เมื่ออยู่ตามลำพังก็เริ่มไขข้อสงสัยเกี่ยวกับเครื่องมือทันทีกล้องจิ๋วขนาดเท่าแมลงวันห้าตัวซ่อนอยู่มุมอับทั้งหมด ต่อให้ตร
รอจนเวลาที่คลับใกล้จะปิดเดม่อนกับพรรคพวกจึงออกมาจากส่วนวีไอพี ไม่มีผู้หญิงปะปนกับพวกเขา นั่นทำให้ยิ่งน่าสงสัยต้องคุยเรื่องสำคัญกันแน่นอน เพียงแต่ทำไมดักฟังตั้งนานแล้วไม่ได้ยิน อาริมั่นใจว่าตนซ่อนเครื่องมืออย่างดี ไม่มีทางที่จะสังเกตเห็นได้ นอกเสียจากว่าพวกเขารู้ตัว“น้องอาริครับ เลิกงานแล้วยังไม่ท







