จรเข้กับแรด

คุณเข้เฮียเข้เสี่ยเข้จะเรียกอะไรก็เห้เหมือนกันแต่ใครก็รู้จักมันดีเพราะมันโหดและมีสัตว์เลี้ยงน่ารักอย่างจระเข้ไว้ประดับบารมี?

ว่ากันว่ามันกำจัดคู่อริด้วยการโยนลงสระน้ำให้ลูกๆ มันรุมกระซวกไม่เหลือซากเพราะแบบนี้ไงถึงกลัวว่าวันหนึ่งมันจะจับโยนลงไปให้อีลิลลี่เขมือบ

คนบ้าอะไรเลี้ยงไอ้เข้ไว้เฝ้าบ้าน

ว่าไม่ได้เพราะเคยมีขโมยทะเล่อทะล่ามาขึ้นบ้านด้วยอีลิลลี่นี่แหละที่งับขาขโมยแทบขาดแสนรู้มากเขาเลี้ยงของเขามาตั้งแต่เกิด

ในสระมีเป็นสิบที่เชื่องสุดและสาระแนสุดก็อีลิลลี่นี่แหละเกลียดท่าว่ายน้ำสุดชิวของมันมากอยากแอบเอารองเท้าปาหัวแต่ผัวติดกล้องวงจรปิดไว้เต็มบ้าน..ฝากไว้ก่อนเถอะ!

ลิลลี่มันเป็นเด็กกำพร้าแม่โดนยิงตายชีวิตคล้ายกูเด๊ะแค่พ่อแม่กูยังไม่ตายแต่ติดพนันจนเอาลูกชายมาขายให้เฮียเข้เพื่อใช้หนี้

กูไม่ได้ชอบเฮียเข้ไม่ได้ชอบจระเข้แล้วก็ไม่ชอบที่นี่และกำลังหาวิธีทำให้ตัวเองหลุดพ้นจากพันธนาการนี้อยู่ด้วยการใช้วิธีเดียวกันกับเฮียเข้ที่จับผู้มีอำนาจบารมีสักคนมาไถ่ตัวจากความอันตรายเพื่อคืนอิสระภาพให้ชีวิตตัวเอง

แต่ก็อย่างที่บอกตอนแรกพึ่งอกหักมาหมาดๆ จากลูกคุณหนูบ้านทำธุรกิจค้าอสังหาแต่คนระดับนั้นไม่ได้มองแค่หน้าตาและคารมเขามองรากเหง้าของครอบครัวด้วย

เพราะไม่รู้จะบอกคนอื่นว่าพ่อแม่ทำงานอะไรจึงต้องจำใจบอกว่าเป็นคนของบ้านนรสิงห์ พอบอกปุ๊ปก็อกหักปั๊ป เป็นที่รู้จักแต่ไม่เป็นที่รักของใครเลยก็ไอ้คุณเข้นี่แหละ

"ปลาซิว..ไปมหาลัยไหม?"

เสียงทุ้มกังวานคล้ายเสียงซาวด์หนังฆาตกรรมทำเอาขนลุกซู่ตั้งแต่เช้า เปลือกตาหนักอึ้งขยับเปิดออกเร็วภาพตรงหน้าเห็นคนตัวโตนั่งสูบบุหรี่บนโซฟาหนังสีดำ ร่างขาวซีดเปลือยเปล่าตัดกับสีของโซฟา

ท่าทางเหมือนพระราชาเอนหลังพิงพนักนั่งกางขาออกกว้างล้อมรอบด้วยควันสีขาวของบุหรี่นอกกลิ่นหอมมึนมัวทำเอาคอแห้งผากเผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่

เอื๊อก!

ควันบุหรี่จางลงทำให้เห็นอะไรต่อมิอะไรชัดขึ้นปากสีเข้มคลี่ออกน้อยๆ ดวงตาเรียวรีมีรอยคล้ำใต้ตาจ้องลึกผ่านแสงสลัวของวันใหม่มาที่เตียงนอนสมรภูมิรักสาดน้ำกระจายหลังหายไปสามวันสายตาคู่คมไม่ต่างจากมีดแล่เนื้อมันพุ่งตรงเขามาแทงลึกปักคาในความรู้สึกเสมอ หล่อเหลา ร้ายลึก ทรงสเน่ห์ยากจะหาใครเทียบได้

เจ้าของอาณาจักรนั่งเปลือยกายพิงโซฟาสีดำตัดกับสีผิวขาวจัดอัดแน่นด้วยกล้ามเนื้อทั้งร่างมีเพียงชั้นในสีดำโอบรัดสะโพกแกร่งปกปิดเครื่องเพศอันเขื่องตุงกางเกง

ปลายนิ้วยาวคีบบุหรี่นอกสูดเข้าปอดเชื่องช้าแล้วพ่นมันออกมาทางจมูกควันโขมง ท่าทางของเสี่ยใหญ่ไม่ต่างจากตาแกหื่นที่พึ่งปู้ยี่ปู้ยำสาวน้อยใสซื่อหมาดๆ แค่ปลุกไปเรียนต้องทำท่าเพลย์บอยใหญ่โตปานนั้นเลย?

เหมือนซาตานแต่..หล่อ..ชิบหาย

ตึก ตึก ตึก

ทำเอาหัวใจสั่นไหวเต้นแรงเกือบลืมหายใจ

หล่อ หรู ร้าย จนอยากรักแต่กลัว .. กลัวจะเป็นเหมือนเมียเก่าคนก่อนที่เสี่ยเข้คบเพื่อผลประโยชน์แล้วก็ทิ้ง

ถึงไม่รู้ว่าตัวเองมีประโยชน์กับมันหรือเปล่าก็เหอะ?

แต่กับเรื่องอย่างว่าเป็นข้อยกเว้นเพราะคนคนนี้สอนให้คุ้นชินกับร่างกายกันและกันมาตั้งแต่เริ่มแตกเนื้อหนุ่มจะคิดว่าเป็นคู่ซ้อมสุดพิเศษก็แล้วกัน

"ไปครับ"

คนอายุมากกว่าพาทำเรื่องหวาดเสียวบ่อยครั้งจนชินไม้ชินมือไปหมด มือใหญ่ข้างที่ว่างกระดิกนิ้วเรียกคนบนที่นอนให้มาหา ทรงอิทธิพลมากพะยะค่ะกระดิกนิ้วเรียกกูเป็นหมาเลยแต่กร้าวใจเป็นใครก็อ่อนระทวย...รวมถึงกูด้วย

ดีดร่างผอมลุกผึงขึ้นนั่งหัวฟูคลานลงเตียงมานั่งคุกเข่าคล่อมร่างหนาบนโซฟา โอบกอดลำคอแกร่งด้วยแขนทั้งสองข้างซบใบหน้าลงกับลาดไหล่กว้างออดอ้อนออเซาะไม่ต่างจากแมวน้อยน่ารัก

คุณเสี่ยกดปลายจมูกโด่งลงบนหัวฟูๆ ลูบเนินเนื้อแก้มก้นปลอบประโลมรูรักที่ผ่านสมรภูมิรบมาทั้งคืนให้ผ่อนคลายลง

"เดี๋ยวนี้ไม่เจ็บแล้วเหรอลุกได้สบายเลยของเสี่ยเล็กลงหรือรูน้องบานคะ~"

วาจาเราะร้ายภายใต้ความคะขายังมีหมามุ่ยโรยไว้ทุกคำ ทั้งแสบทั้งคันกับความปากหวานแบบใหม่แบบสับ

ชมเมียว่ารูบานอีเหี้ย!

ของมึงมันเสาหน้าแปดทะลวงมาได้ก็บุญ ความปากร้ายของมึงทำอะไรกูไม่ได้ร้อกเดี๋ยวนี้กูมันสู้ยิบตา! แค่ลูบตูดไม่ทำให้กูเขินอายบิดกีเป็นเลขแปดได้ ...เพราะกูไม่มีกี!

"บานค่ะโดนเอาด้วยท่อนซุงมาตั้งแต่อายุสิบแปดจะให้ฟิตเปรี๊ยะเหมือนตอนเปิดซิงก็คงไม่ได้" เชิดหน้าตอบแม่งกูก็ลูกพระยานาหมื่นหนาเสี่ยจะปล่อยให้โดนจิกกัดฝ่ายเดียวได้เยี่ยงไร

"หึหึ"

อีพี่เข้หัวเราะเสียงหล่อข้างหูหันมาจูบปากกูอย่างอารมณ์ดี อย่ามาอ่อนโยนแต่เช้านะเดี๋ยวจับปล้ำทำผัวก่อนไปเรียนเลยนี่

..