本棚
検索
ホーム / โรแมนติก / ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน / บทที่ 265

共有

บทที่ 265

作者: ปลาคาร์ปตัวน้อย
ครั้งนี้เวินถิงเยี่ยนส่งรูปมาหาเธอ เป็นรูปของเขากำลังลองเสื้อที่เพิ่งได้มา： ตัวนี้หัวไหล่เล็กไปหน่อย
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 668

    “บนรถมีคนตั้งเยอะนี่？มีอะไรต้องกลัวล่ะ？” เธอตอบกลับด้วยท่าทีนิ่งเฉย เหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรระหว่างทางจากป้ายรถโดยสารถึงจุดหมายปลายทาง มีต้นแปะก๊วยปลูกเรียงรายทั้งสองข้างถนน มีผู้คนสัญจรไปมาพวกเขาเดินเงียบ ๆ ไปกับฝูงชน “เจี่ยนจือ……” เวินถิงเยี่ยนพยายามจะชวนเธอคุยอยู่หลายครั้ง แต่สุดท้ายก็มาถึงตึกที่ว่าโดยไม่ได้แม้แต่จะคุยอะไรกับเธอเลย เพราะทุกครั้งที่เตรียมจะพูดก็จะถูกผู้คนที่เดินสวนเบียดเข้ามาขัดจังหวะตลอดเจี่ยนจือเองไม่รู้ว่าเขามีอะไรอยากจะพูด พอมาถึงหน้าร้านเค้กชั้นหนึ่ง เธอก็โบกมือให้เขา “บ๊ายบาย ฉันไปก่อนนะ”เขาทอดมองแผ่นหลังของเธอที่ค่อย ๆ เดินห่างออกไป คำพูดมากมายถูกกลืนหายลงไปโดยที่ยังไม่ทันได้เอื้อนเอ่ยกว่าเจี่ยนจือจะเต้นรำเสร็จก็ผ่านไปประมาณสองชั่วโมงแล้วเธอนัดกับพี่ชายไว้แล้วว่าจะให้มารับ แต่ระหว่างทางพี่ชายดันเจอรถติดเลยมาไม่ทัน ต้องรออีกประมาณยี่สิบนาทีเจี่ยนจือกำลังคิดอยู่ว่าจะยืนรอริมถนนเลย หรือกลับเข้าไปเดินเล่นในซูเปอร์มาร์เก็ตหรือห้างสรรพสินค้าในอาคารดี และเมื่อหันกลับมา เธอก็พบว่าเวินถิงเยี่ยนกำลังยืนมองเธออยู่ด้านหลัง“นายเลิกงานแล้วเหรอ？” เธอถาม

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 667

    มาถึงขั้นนี้แล้ว มีเหรอที่ผู้โดยสารคนอื่นจะไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น？ชายคนนี้ต้องเป็นคนขโมยโทรศัพท์ของคุณยายไปแน่ ๆ ทุกคนจึงพากันเข้าข้างเจี่ยนจือ พร้อมทั้งกดดันให้เขาเอาโทรศัพท์ออกมาคุณยายเองก็ร้อนใจ หันไปขอร้องเขาว่า “คืนโทรศัพท์ให้ฉันเถอะนะ ในนั้นมีรูปถ่ายของลูกฉันอยู่เยอะแยะเลย ……”ชายคนนั้นเริ่มลนลาน แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้จนถึงวินาทีสุดท้าย “บอกว่าไม่ได้เอาไปไง！พวกเธอคิดจะเอายังไงล่ะ？ค้นตัวเหรอ？ฉันจะบอกอะไรให้ว่าการค้นตัวคนอื่นมันผิดกฎหมาย ละเมิดสิทธิส่วนบุคคล！แล้วก็นายด้วย！”เขาหันไปโวยวายใส่เวินถิงเยี่ยน “นายทำร้ายร่างกายฉัน ฉันจะแจ้งความเอาเรื่องแน่ เตรียมจ่ายค่าเสียหายได้เลย！”“เอาสิ！” เวินถิงเยี่ยนไม่สะทกสะท้านกับคำข่มขู่ของอีกฝ่ายเลย “งั้นก็ไปแจ้งความเลยสิ ไปกันตอนนี้เลย พี่คนขับครับ รบกวนเปิดประตูให้พวกเราลงหน่อยครับ คุณคนนี้จะได้ไปแจ้งความ！”“ไป……ไปไหน？” เขาพยายามฉวยจังหวะที่เวินถิงเยี่ยนเผลอ ดึงมือให้หลุดจากการเกาะกุม แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะเวินถิงเยี่ยนจับข้อมือของเขาไว้แน่นจนแทบขยับหนีไม่ได้“สถานีตำรวจไง！” เวินถิงเยี่ยนว่าต่อ “คุณบอกว่าจะเอาเรื่องผมฐานทำร้ายร่างกายไ

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 666

    เขารีบสาวเท้าไปขึ้นรถโดยสารคันเดียวกับเธอช่วงเวลาเลิกงาน ผู้คนบนรถโดยสารค่อนข้างแน่น เธอขึ้นรถก่อนเลยถูกเบียดไปอยู่ตรงกลางคันรถ ส่วนเขายืนเบียดอยู่ตรงด้านหน้า ระหว่างเขาสองคนมีกำแพงมนุษย์กั้นอยู่หลายชั้น หากไม่ใช่เพราะตั้งใจมองหาก็ไม่มีทางที่จะเห็นกันเลยดังนั้น เจี่ยนจือจึงไม่รู้ว่าเขาอยู่บนรถคันนี้ด้วยส่วนเขาเองก็ได้เห็นหน้าเธอเป็นครั้งคราวในจังหวะที่รถเลี้ยวโค้งเท่านั้น ฤดูร้อนนี้เธอคล้ำแดดขึ้นไม่น้อย แต่กลับทำให้โครงหน้าของเธอดูคมชัดขึ้น ไม่เหลือเค้าของเด็กสาวขี้กลัวราวกับกระต่ายน้อยอีกแล้วแสงอาทิตย์ยามเย็นสาดลงบนใบหน้าด้านข้างของเธอ ราวกับผิวนวลเนียนเคลือบด้วยแสงสีทอง จนทั้งร่างของเธอเปล่งประกายระยิบระยับเมื่อรถมาถึงป้าย ผู้โดยสารบางส่วนก็ทยอยลงจากรถ บนรถจึงเริ่มมีพื้นที่ว่างมากขึ้น เขาพยายามขยับเข้าใกล้เธอให้มากกว่าเดิมตอนนี้ระหว่างพวกเขามีเพียงสองสามคนคั่นกลางอยู่เท่านั้นแต่ก็มีผู้โดยสารขึ้นมาเพิ่มอีกหลายคน ทำให้เวินถิงเยี่ยนถูกเบียดเข้าไปด้านในมากกว่าเดิมเธอยังคงไม่สังเกตเห็นการมีอยู่ของเขา เพียงมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอยเท่านั้นเขาเองก็เริ่มเหม่อลอยเหมือ

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 665

    สิ้นเสียงประโยคนั้น อาเฟิงก็เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองเผลอพูดอะไรที่ไม่ควรพูดออกไป รีบหันไปอธิบายกับเวินถิงเยี่ยน “ ไม่ใช่นะ พี่ใหญ่ บางทีฉันอาจจะมองผิดไปก็ได้ ขอโทษนะ ฉัน ……”เวินถิงเยี่ยนไม่ได้รอให้เขาพูดจบ หมุนตัวเดินออกจากบริเวณนั้นทันทีอาเฟิงรู้สึกแย่จนแทบบ้าเขาผิดเอง เขาไม่ควรพูดมากแบบนั้น……แต่เขาเห็นจริง ๆ ว่าที่ฐานของลูกแก้วคริสตัลจำลองกาแล็กซีลูกนี้มีตัวอักษรWTYสลักอยู่！เขาไม่มีทางจำตัวอักษรผิดทุกตัวหรอกมั้ง？ถ้าลูกแก้วนี้ทำมาให้เมิ่งเฉิงซ่งจริง ๆ ก็ควรเป็น MCS ไม่ใช่เหรอ？พอเขาเริ่มรู้สึกร้อนใจ ก็พุ่งตัวเข้าไปหาเมิ่งเฉิงซ่งทันที “ขอฉันดูหน่อยว่ามันยังไงกันแน่！”พูดจบเขาก็คว้าลูกแก้วคริสตัลขึ้นมา แล้วรีบก้มดูที่ฐานของมันแต่ที่ฐานลูกแก้วกลับว่างเปล่า ไม่มีอะไรสลักอยู่เลย ……“เป็นไปได้ยังไง……” เขาพึมพำกับตัวเองก่อนจะวางลูกแก้วลูกนั้นลง แล้ววิ่งออกไปทันทีอาเฟิงรีบวิ่งกลับห้องเรียน พอเข้ามาในห้องก็เห็นเวินถิงเยี่ยนกำลังนั่งทำโจทย์อยู่ที่โต๊ะอย่างตั้งอกตั้งใจ“อาเยี่ยน……” เขารีบวิ่งเข้าไปหา คราวนี้ไม่กล้าแซวเล่นอีกแล้ว “อาเยี่ยน ขอโทษนะ เมื่อกี้ฉันไปดูมาแล้ว ลูกแก้วลูกนั้นไ

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 664

    เวินถิงเยี่ยนเดินกลับเข้ามาในตัวบ้าน เขาแวะไปดูคุณย่าที่ห้องก่อนก็เห็นว่าท่านหลับไปแล้วแถมยังมีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้าเมื่อเห็นภาพนั้น เขาก็คลี่ยิ้มบาง ๆ ก่อนเดินกลับมาที่ห้องของตัวเองเพื่ออาบน้ำเขาเอาของขวัญวันเกิดที่เมิ่งเฉิงซ่งให้วางไว้บนโต๊ะนอกจากเค้กแล้ว นี่เป็นของขวัญเพียงชิ้นเดียวที่เขาได้รับในวันเกิดปีนี้แน่นอนว่าเขาไม่ได้สนใจว่าเพื่อนร่วมชั้นจะให้ของขวัญเขาหรือเปล่า เพียงแต่ถึงแม้จะรอจนทุกคนแยกย้ายกลับไปหมดแล้ว เขาก็ยังไม่ได้เห็นลูกแก้วคริสตัลจำลองกาแล็กซีที่เธอเคยพูดถึงเลยวันนี้อากาศดีมาก ท้องฟ้าปลอดโปร่งจนตอนที่นั่งอยู่หน้าลานบ้านมองเห็นดวงดาวเต็มฟ้า ตลอดทั้งคืนนี้บ้านของเขาอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะและความสนุกสนานอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทว่าในใจของเขากลับรู้สึกเหมือนมีบางสิ่งขาดหายไป เป็นช่องว่างที่เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะเติมเต็มด้วยอะไรกล่องของขวัญที่เมิ่งเฉิงซ่งให้มีขนาดเล็กมาก เขาไม่รู้เลยว่าข้างในใส่อะไรไว้พอเขาเปิดมันออกก็ต้องชะงักไป ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงจะดึงสติกลับมาได้ของขวัญที่เมิ่งเฉิงซ่งให้คือพวงกุญแจสั่งทำจากแอปช็อปปิ้งออนไลน์แอปหนึ่ง เดิมทีมันก็เป็นแค่ข

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 663

    “ใช่แล้ว พี่ใหญ่ พอถึงตอนนั้นนายก็จะไม่ต่างอะไรจากลิงในสวนสัตว์ นักเรียนทั้งระดับชั้นจะแห่มาดูนาย นายลองคิดดูสิว่ามันน่าขายหน้าแค่ไหน！” อาเฟิงคอยเติมเชื้อไฟอยู่ข้าง ๆ คราวนี้ นอกจากเจี่ยนจือกับเมิ่งเฉิงซ่งแล้ว เพื่อนร่วมชั้นคนอื่น ๆ ต่างก็พากันพูดเกลี้ยกล่อมเวินถิงเยี่ยน“คนที่ถูกทำโทษคือฉันนะ ทำไมพวกนายถึงดูร้อนใจกว่าอีกล่ะ？” เวินถิงเยี่ยนตอบด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด “ทำภารกิจ”“ก็ได้” อาเฟิงกับหร่านเฉินได้แต่ถอยทัพกลับไปอย่างหมดท่า เพราะไม่สามารถล้วงความลับเรื่องคนที่เวินถิงเยี่ยนชอบออกมาได้แต่มีเหรอที่สองคนนี้จะยอมง่าย ๆ ？เกมจึงดำเนินต่อไปทั้งสองคนพยายามสุดชีวิต เพื่อที่จะให้เมล่อนลูกนั้น “หล่น” ใส่เวินถิงเยี่ยนอีกครั้งในที่สุด หลังจากเกมดำเนินไปหลายรอบ ความตั้งใจของพวกเขาก็สัมฤทธิ์ผล“พี่ใหญ่ ๆ ผู้หญิงที่นายชอบอยู่ห้องเดียวกับพวกเราหรือเปล่า？” อาเฟิงรีบโพล่งคำถามใส่ทันทีเวินถิงเยี่ยนเองก็ตอบโดยไม่ต้องคิดเช่นกัน “ไม่ใช่”ไม่ใช่เหรอ？แม้แต่เจี่ยนจือก็อดครุ่นคิดไม่ได้ว่า แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกัน？เมื่อก่อนเขาชอบลั่วอวี่เฉิง แต่ตอนนี้ทั้งสองคนยังไม่ได้เจอกันนี่นา……แต่เรื

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status