Mag-log inShare
บทที่ 314
Pinakabagong kabanata
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 520
วินาทีนั้น เจี่ยนจือรู้สึกว่ามือที่เจี่ยงซื่อฝานกุมเธอไว้ไม่ต่างอะไรจากโซ่ตรวน น่าอึดอัดเสียจนทนไม่ไหว “เจี่ยงซื่อฝาน นายคิดว่าทำแบบนี้มันมีความหมายเหรอ？ นายเห็นฉันเป็นคนแบบไหน？”สายตาของเจี่ยงซื่อฝานพลันเต็มไปด้วยความลนลาน เขาจับมือเธอไว้แล้วเขย่าเบา ๆ “ผม...ผมแค่รักพี่มากเกินไปจริง ๆ ผมกลัว...”เจี่ยนจือยังจำคำพูดของเจี่ยงซื่อฝานเมื่อเช้าได้ดี อย่าทะเลาะกันข้ามวัน ถ้ามีปัญหาอะไรให้รีบเคลียร์กันตรง ๆ ดังนั้นเธอเลย พยายามข่มความรู้สึกในใจไว้ แล้วพูดกับเขาอย่างจริงจังว่า “เจี่ยงซื่อฝาน พวกเราเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้หรอกนะ จะให้ชีวิตของฉันมีแค่นายคนเดียวไม่ได้หรอก ฉันยังต้องมีเพื่อน ในหน้าที่การงานก็ต้องมีเพื่อนร่วมงาน มันเป็นไปไม่ได้หรอกที่ในบรรดาคนพวกนั้นจะไม่มีผู้ชายอยู่เลย ถ้านายเห็นผู้ชายคนไหนก็ระแวงว่าฉันอาจมีอะไรเกินเลยกับเขา แบบนี้เราใช้ชีวิตร่วมกันต่อไปไม่ได้หรอก”แววตาของเจี่ยงซื่อฝานหม่นแสงลงไปถนัดตา “ ผมรู้ ผมมันไม่ดีเอง พี่ให้อภัยผมเถอะนะ ผมจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว”“นายพูดว่าจะไม่ทำอีกมาหลายครั้งแล้วนะ” เจี่ยนจือสบตาเขานิ่ง ๆ “ผมสัญญา” เจี่ยงซื่อฝานหลุบตาลง “ครั้งนี้ ผมรับปา
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 519
โครม! เพล้ง…เสียงอึกทึกดังขึ้นต่อเนื่อง จนคำพูดของเขาเป็นอันต้องหยุดชะงักลงเจี่ยงซื่อฝานหวดขาเตะกวาดของตกแต่งภายในร้านจนร่วงกระจายเกลื่อนพื้น“คนอย่างฉันไม่ต้องให้นายมาสอน！พรุ่งนี้นายไสหัวไปจากที่นี่ซะ！” เจี่ยงซื่อฝานทิ้งคำพูดไว้เพียงเท่านั้นแล้วเดินจากไปบนพื้นเต็มไปด้วยเศษข้าวของที่กระจัดกระจาย จนสภาพดูไม่ได้ แอนนาเดินเข้ามาหาเขาพลางเอ่ยถามเสียงเบา “พวกเราไม่เปิดร้านต่อแล้วเหรอ？”“อืม” เวินถิงเยี่ยนย่อตัวลงเก็บกวาดข้าวของที่ตกอยู่บนพื้น “ปิดร้านเถอะ”แอนนารู้สึกเศร้าอยู่ไม่น้อย เธอก้มลงช่วยเขาเก็บของ “แต่ว่า…”แต่ว่า สุดท้ายเธอก็กลืนคำพูดทั้งหมดลงคอไป วันนั้น บ้านคุกกี้ได้ติดป้ายประกาศแจกฟรีไว้หน้าร้าน พอเพื่อนบ้านและลูกค้าประจำรู้ข่าวต่างก็บอกต่อกันปากต่อปาก จนขนมทุกอย่างในร้านถูกแบ่งไปจนหมด ยังมีหลายคนเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วงว่าพวกเขาตั้งใจจะย้ายไปเปิดร้านที่ไหน เวินถิงเยี่ยนยิ้มตอบคำถามลูกค้าที่แวะเวียนเข้ามาทีละคน “อาจจะไม่ได้เปิดแล้วครับ ขอบคุณทุกคนมากนะครับ”ตอนที่เจี่ยงซื่อฝานกลับไปถึงห้อมซ้อม ทุกคนกำลังซ้อมกันอยู่ โดยมีนักแสดงสำรองเต้นแทนตำแหน่งของเขา“ที่รั
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 518
“การที่ฉันเปิดร้านมันไปสร้างความเดือดร้อนให้พวกนายเหรอ？” เขายังคงสวมผ้ากันเปื้อน หมวก และหน้ากากอนามัย เหมือนอย่างเชฟทำขนมมืออาชีพ “ใช่” น้ำเสียงของเจี่ยงซื่อฝานไร้ซึ่งความเกรงใจ “นายจะเปิดร้านก็เปิดไปสิ แต่ทำไมต้องมาเปิดใกล้มหาวิทยาลัยของเจี่ยนจือ？ทำไมนายถึงเลือกเปิดร้านเค้ก？เพราะฉันทำเค้กให้เจี่ยนจือกินเป็นประจำเลยอยากแข่งกับฉันใช่ไหม？”“ไม่ใช่อย่างนั้น…” เวินถิงเยี่ยนยกยิ้มขื่นขม “ร้านนี้เป็นกิจการที่พ่อฉันทิ้งไว้ให้จริง ๆ”“ฉันซื้อเอง” น้ำเสียงของเจี่ยงซื่อฝานเต็มไปด้วยความเผด็จการ “ไม่ว่าจะเป็นของใคร ฉันจะซื้อเอง！”น้ำเสียงเช่นนี้ช่างฟังดูคุ้นหูอย่างน่าประหลาด ตอนนั้นที่ลั่วอวี่เฉิงถูกปฏิเสธจากร้านสองร้านนั้น ก็เคยมีเสียงพูดโอหังแบบนี้เหมือนกัน：ร้านห่วย ๆ แบบนี้ ฉันซื้อมันเลยก็ยังได้ แน่นอนว่า คนที่เคยโอหังแล้วพูดว่า “ซื้อมันเลยก็ยังได้” ก็คือเขาเอง ถึงแม้ว่าสุดท้ายจะไม่ได้ซื้ออย่างที่ปากว่าจริง ๆ แต่บูมเมอแรงที่ขว้างออกไปก็ย้อนกลับมาหาตัวเขาจนได้ เหตุและผลทั้งหลายบนโลกนี้...สุดท้ายก็คือผลกรรมกระมังเขาค่อย ๆ ถอดชุดและอุปกรณ์ของเชฟออก “เจี่ยนจือบอกให้นายมาเหรอ？”“ใช
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 517
เธอเคยเชื่อว่าตราบใดที่ยังมีความรัก ก็สามารถยอมถอยเพื่ออีกฝ่าย ปรับความเข้าใจกันและก็จะผ่านพ้นเรื่องบาดหมางเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ไม่ใช่ปัญหาเรื่องหลักการไปด้วยได้ แต่ว่าตอนนี้เธอไม่แน่ใจแล้ว หลังกลับถึงบ้าน เธอหยิบอะไรกินรองท้องสองสามคำ ล้างหน้าแปรงฟันพอให้รู้สึกสดชื่นแล้วเข้านอนทันที เธอต้องการเวลาคิดทบทวนสักพัก ต้องการสงบสติอารมณ์ อย่างน้อยสำหรับคืนนี้…เธอยังหาคำตอบให้กับเรื่องนี้ไม่ได้ เช้าวันรุ่งขึ้น เจี่ยงซื่อฝานก็มาหาเธอ พร้อมหิ้วอาหารเช้ามาด้วย“ฉันกินไปแล้ว” เจี่ยนจือเพิ่งกินซีเรียลใส่นมกับขนมปังก้อนเล็ก ๆ รองท้องไป“ยังโกรธผมอยู่เหรอ？” เจี่ยงซื่อฝานก้าวเข้ามารวบตัวเธอไว้ในอ้อมแขน “พวกเราอย่าทะเลาะกันข้ามคืนสิครับ มีปัญหาอะไรก็รีบเคลียร์กันให้เข้าใจ”เจี่ยนจือพยายามข่มอารมณ์ในใจแล้วพยักหน้ารับ “ได้ งั้นก็เคลียร์กันเถอะ เจี่ยงซื่อฝาน สำหรับฉันมนุษย์เราไม่มีสิทธิ์ไปเรียกร้องคนอื่น ฉันลองทบทวนดูแล้ว ฉันกล้าพูดได้เต็มปากว่าตลอดเวลาที่คบกับนาย ฉันไม่เคยทำอะไรผิดเลย ฉันทุ่มเทให้ความสัมพันธ์นี้เต็มที่ ไม่เคยคิดนอกใจเลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่ชีวิตยังอีกยาวไกลและโลกก็กว้างใหญ่ขนาดนี้ เ
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 516
เรื่องที่ไม่อยากให้เกิด ก็เกิดขึ้นจนได้…สุดท้ายก็ต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์น่าอึดอัดแบบนี้อยู่ดีความรู้สึกอ่อนล้าถาโถมเข้ามาในใจของเจี่ยนจือ แม้แต่น้ำเสียงยามอธิบายก็ยังเต็มไปด้วยความอ่อนล้า “ฉันเคยบอกนายเรื่องโดนลักพาตัวแล้วไม่ใช่เหรอ？แล้วฉันเคยบอกไหมว่าโทรศัพท์กับกระเป๋าของฉันหายไปพร้อมกันด้วย”เจี่ยงซื่อฝานชะงักไปแวบหนึ่ง “ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่จำเป็นต้องเอามาคืนด้วยตัวเองไม่ใช่เหรอ？แฟนเก่าที่ดีไม่ใช่ควรหายไปจากชีวิตเหมือนตายไปแล้วหรือไง？”เจี่ยนจือเงียบไปครู่หนึ่ง ตอนนี้เธอไม่อยากพูดอะไรอีกแล้ว “จะให้ทำยังไงล่ะ？ฉันไม่ได้เรียกเขามาสักหน่อยนี่”“พี่ก็พูดแบบนี้ตลอด พี่ไม่ได้เป็นคนเรียกเขามาบ้างล่ะ ไม่ได้นัดกันบ้างล่ะ งั้นนี่ก็พิสูจน์แล้วไม่ใช่เหรอว่าพี่กับเขามีวาสนาต่อกันน่ะ？” เจี่ยงซื่อฝานสวนกลับแทบจะทันทีเจี่ยนจือรู้สึกเจ็บปวดราวกับแผลเก่าที่ตกสะเก็ดไปนานแล้วถูกฉีกกระชากออกจนเลือดไหลอีกครั้งเธอกับเวินถิงเยี่ยน…กว่าเธอจะผ่านช่วงเวลาอันแสบเจ็บปวดเหล่านั้นมาได้แทบจะเอาชีวิตไม่รอด แต่ตอนนี้เพียงเพราะทะเลาะกับเธอ เขากลับบอกว่าเธอมีวาสนากับเวินถิงเยี่ยนเนี่ยนะ？เขาพูดแบบนี้ออกม
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 515
แต่เวินถิงเยี่ยนกลับยังคงใจเย็นเหมือนเดิม “ ถ้าไม่มีธุระฉันก็ไม่มาหาเธอหรอก”เขาว่าพลางยื่นถุงกันฝุ่นให้เธอ “ กระเป๋าเธอหาเจอแล้ว ของข้างในยังอยู่เหมือนเดิม โทรศัพท์ก็ด้วย ส่วนจะขาดอะไรไปหรือเปล่า อันนี้ฉันก็ไม่รู้ เธอลองเช็คดูเองแล้วกัน”เจี่ยนจือรับกระเป๋ามาจากเขา ลองเปิดดูคร่าว ๆ แล้วเหมือนว่าของทุกอย่างจะยังอยู่ครบ “ฉันไม่มีช่องทางการติดต่อเธอ แถมตอนกลางวันที่ร้านก็ยุ่งเลยมาหาได้แค่ตอนกลางคืน” เขาอธิบายเหตุผลที่ต้องมาหาเธอในเวลานี้ด้วยน้ำเสียงจนปัญญา “อีกอย่างเขาอยู่กับเธอตลอดเวลา ถ้าฉันมาหาเขาก็คงไม่พอใจ”“นายก็มีเบอร์พี่ชายฉันไม่ใช่เหรอ？ทำไมต้องเป็นฉันด้วย？”ใบหน้าของเวินถิงเยี่ยนฉายแววจนปัญญากว่าเก่า “ฉันมีแค่เบอร์ที่เขาใช้ในประเทศ ส่วนเบอร์ต่างประเทศไม่รู้ ตอนนี้เขาก็ไม่ได้อยู่ในประเทศด้วย”“งั้นก็เอาไปส่งที่คลินิกสิ！” ยังไงเธอก็ต้องไปที่นั่นทุกวันอยู่แล้ว！ครั้งนี้สีหน้าจนใจของเขามีรอยยิ้มขื่นขมเจืออยู่เล็กน้อย “เอาไปให้ที่คลินิกแล้วจะให้ฉันอธิบายว่ายังไง？เป็นของของใคร？ทำไมกระเป๋าของเธอ โทรศัพท์เธอ กระเป๋าสตางค์เธอถึงมาอยู่ที่ฉันได้？จะให้บอกว่าเธอเป็นอดีตภรรยา？”“พอสั
Maaari mong magustuhan
แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์141.9K viewsรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat105.3K viewsพิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet171.3K viewsเด็กเสี่ย NC-25
C147.6K viewsทาสรักแม่ทัพมู่
เอสเต้/ซีฟางกั๋วเจีย 193 viewsป๊ะป๋าตัวร้ายกับยัยจุ้นจ้าน
จิรณิกา304 viewsรวมเรื่องสั้นอีโรติก NC
นิชา อลีนา116 viewsเจ้าหญิงของหมอปรวีร์
Chareen114 views
