Share

บทที่ 671

Penulis: ปลาคาร์ปตัวน้อย
กลับมาที่เรื่องนี้——พาคุณย่าไปอยู่ที่ต่างประเทศ ถึงแม้เจี่ยนจือจะบอกท่านไปแล้วว่าหลังจบปริญญาตรีแล้ว
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 672

    ตามหมอ?เธอสบายดีนะ ไม่ได้ป่วยสักหน่อย ทำไมต้องตามหมอมาด้วย?กลิ่นหอมของดอกพุดยังคงอบอวลอยู่ที่ปลายจมูก เธอจ้องมองเพดาน ก่อนจะฉุกคิดได้ว่าเธอไม่ได้อยู่ที่บ้านในไห่เฉิง ตอนนี้เธออยู่ที่ลอนดอน ……เธอกลับมาแล้วถ้าอย่างนั้น ที่ผ่านมาเธอแค่หลับแล้วฝันไปอย่างนั้นเหรอ?ท่ามกลางสติอันเลือนราง คุณย่ากับพี่ชายก็เดินเข้ามาหาเธอทันทีที่คุณย่าเห็นเธอ ท่านก็ดีใจจนออกนอกหน้า “ในที่สุดก็ฟื้นสักทีนะ จือจือ คราวนี้หลานทำย่าตกใจแทบแย่เลย”“ขอโทษนะคะ คุณย่า” เพราะนอนหลับนานเกินไป น้ำเสียงของเธอจึงแหบแห้ง“ตื่นมาก็ดีแล้วล่ะ แค่ฟื้นก็พอ ไม่เป็นไรนะลูก” คุณย่าตบหลังมือเธอเบา ๆ ก่อนจะถามว่า “ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?รู้สึกไม่ดีตรงไหนไหม?”เจี่ยนจือส่ายหน้าไปมา เธอเพียงรู้สึกอ่อนล้าเหลือเกิน เป็นความเหนื่อยแบบเดียวกับเวลาที่นอนกลางวันในฤดูร้อนนาน ๆ ยิ่งนอนก็ยิ่งรู้สึกหมดแรง“ไม่ต้องรีบลูก นอนพักผ่อนก่อนเถอะ อยากกินอะไรไหม เดี๋ยวย่าไปทำให้”เจี่ยนจือไม่ค่อยอยากอาหารเท่าไหร่ เธอนอนมองถุงน้ำเกลือตรงหน้า ตอนนี้ยังเหลืออยู่อีกประมาณครึ่งถุง จึงรู้ได้ทันทีว่า ระหว่างที่เธอหลับ คนในครอบครัวคงให้น้ำเกลือเพื

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 671

    กลับมาที่เรื่องนี้——พาคุณย่าไปอยู่ที่ต่างประเทศ ถึงแม้เจี่ยนจือจะบอกท่านไปแล้วว่าหลังจบปริญญาตรีแล้วเธอก็จะตามไปอยู่ด้วย แค่คุณย่าย้ายไปก่อนเธอแค่นั้น แล้วอีกอย่างเธอเอาตัวรอดเองได้สบายมาก คุณย่าไม่ต้องเป็นห่วง แต่ไม่ว่าจะพูดอย่างไรท่านก็ไม่ยอมไปอยู่ดี เพราะท่านทำใจทิ้งเจี่ยนจือไว้คนเดียวไม่ได้เจี่ยนหลานเองก็รับปากว่าจะจัดการเรื่องต่าง ๆ ในประเทศให้เรียบร้อย จะไม่ปล่อยให้เจี่ยนจือต้องลำบากหรือได้รับอันตรายอย่างแน่นอนแต่คุณย่าก็ยังคงส่ายหน้าสุดท้าย คุณป้ากับเจี่ยนหลานก็ต้องยอมรับว่า ไม่ว่าพวกเขาจะพูดอย่างไร ก็คงเกลี้ยกล่อมคุณย่าไม่ได้แล้ว ดังนั้นเจี่ยนหลานจึงเปลี่ยนแผน ช่วงนี้เขาจึงออกไปสำรวจสถานการณ์และหาข้อมูลเกี่ยวกับบ้านในไห่เฉิงอยู่ตลอด“ผมดูบ้านไว้เรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้พวกเราไปดูกันนะครับ ถ้าคุณยายชอบ เราจะซื้อเลย” เจี่ยนหลานเอ่ยเจี่ยนจือถามเขาว่าบ้านที่ดูไว้ตั้งอยู่แถวไหนเมื่อได้ยินที่อยู่ที่เจี่ยนหลานบอกแล้ว เจี่ยนจือก็ถึงกับชะงักไป นี่มันบ้านที่พี่เธอเคยซื้อไว้ไม่ใช่เหรอ?ตอนนี้ซื้อล่วงหน้าแล้ว?พอคุณย่าได้ยินว่าเป็นบ้านหลังใหญ่โต ก็รีบโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน “ไม่เอา

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 670

    แต่เธอไม่ใช่ตอนนี้เธออายุสามสิบกว่าแล้วผ่านทั้งความรักอันร้อนแรงและแรงแค้นมาจนหมดสิ้นแล้วไม่มีอะไรที่เธอพูดออกมาไม่ได้“เวินถิงเยี่ยน” เธอพูดกับเขาตรง ๆ “อันที่จริง ฉันไม่ชอบเล่นเกมทายปริศนาหรอกนะ บางทีฉันอาจจะเข้าใจสิ่งที่นายต้องการจะสื่อผิดไปก็ได้ แต่ถ้าเป็นไปตามความเข้าใจของฉัน ฉันก็อยากจะบอกนายว่าเวินถิงเยี่ยน เจี่ยนจือในอดีตอาจจะเคยชอบนาย แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้ชอบนายแล้ว”เธอเห็นประกายความเศร้าวาบผ่านดวงตาของเขาอย่างรวดเร็วเป็นแบบที่เธอคิดจริง ๆ เหรอ?เห้อ น่าเสียดายจริง ๆ เวินถิงเยี่ยน ทำไมนายต้องมารักเจี่ยนจือในตอนที่เจี่ยนจือไม่ได้รักนายแล้วอยู่เรื่อยเลยนะ?“ทำไม?” เวลาที่เขาดื้อดึงขึ้นมา เขาก็ดื้อดึงถึงที่สุด ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็ต้องรู้เหตุผลให้ได้“ฉันบอกไปแล้วนี่” เจี่ยนจือตอบพลางคลี่ยิ้มบาง “ฉันรู้แล้วว่าตอนนี้ตัวเองต้องการอะไร และนายไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการ”พูดจบ หน้าจอโทรศัพท์ของเธอก็พลันสว่างขึ้น พี่ชายส่งข้อความมาบอกว่าเขามาถึงแล้ว และให้เธอลงไปได้เลย“ฉันไปนะ” เธอหมุนตัวเดินออกจากร้านเค้กเวินถิงเยี่ยนจ้องมองแผ่นหลังของเธอ มองเธอเดินออกไปริมถน

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 669

    มันฟังดูเหมือนกำลังงอนอยู่เลยหวังว่าเขาจะไม่เข้าใจผิดก็แล้วกันเธอไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนั้นเพราะได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับอาเฟิงในวันนั้นจริง ๆ เธอแค่……เธอคิดว่าเธอน่าจะซึมซับนิสัยของเขามา เพราะเขามักจะมองของขวัญที่เธอตั้งใจทำให้เป็นเพียงของประดับที่ไร้ประโยชน์ ดังนั้นเวลาอยู่ต่อหน้าเขา เธอจึงเผลอพูดแบบเดียวกันออกมาโดยไม่รู้ตัว“วันนั้น……”จู่ ๆ ทั้งสองคนก็เอ่ยขึ้นมาพร้อมกันเจี่ยนจือตั้งใจจะบอกว่าเธอไม่ได้พูดแบบนี้เพราะได้ยินเขาคุยกับอาเฟิงส่วนเขาอยากถามว่าเธอได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับอาเฟิงหรือเปล่าแต่แล้วจู่ ๆ เจี่ยนจือก็รู้สึกว่าไม่มีความจำเป็นต้องอธิบายอะไรอีกแล้ว“เวินถิงเยี่ยน……” เธอเดินถือถาดขนมปังมาที่เคาน์เตอร์คิดเงิน “คิดเงินเถอะ”เวินถิงเยี่ยนตั้งใจจะเปิดใจคุยกับเธอ แต่กลับถูกตัดบทเสียก่อนเขาหยิบขนมปังขึ้นมาสแกนทีละชิ้น ก่อนจะจัดใส่ถุงให้เธอ แต่เมื่อราคาสินค้าปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ในใจเขาก็พลันรู้สึกไม่อยากยอมรับขึ้นมา ไม่อยากยอมรับว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอจะกลายเป็นเพียงความสัมพันธ์ระหว่างพนักงานขายขนมปังกับลูกค้า เขาไม่รู้เลยว่าความสัมพันธ์นี้เดินทางมาถึงจุด

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 668

    “บนรถมีคนตั้งเยอะนี่?มีอะไรต้องกลัวล่ะ?” เธอตอบกลับด้วยท่าทีนิ่งเฉย เหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรระหว่างทางจากป้ายรถโดยสารถึงจุดหมายปลายทาง มีต้นแปะก๊วยปลูกเรียงรายทั้งสองข้างถนน มีผู้คนสัญจรไปมาพวกเขาเดินเงียบ ๆ ไปกับฝูงชน “เจี่ยนจือ……” เวินถิงเยี่ยนพยายามจะชวนเธอคุยอยู่หลายครั้ง แต่สุดท้ายก็มาถึงตึกที่ว่าโดยไม่ได้แม้แต่จะคุยอะไรกับเธอเลย เพราะทุกครั้งที่เตรียมจะพูดก็จะถูกผู้คนที่เดินสวนเบียดเข้ามาขัดจังหวะตลอดเจี่ยนจือเองไม่รู้ว่าเขามีอะไรอยากจะพูด พอมาถึงหน้าร้านเค้กชั้นหนึ่ง เธอก็โบกมือให้เขา “บ๊ายบาย ฉันไปก่อนนะ”เขาทอดมองแผ่นหลังของเธอที่ค่อย ๆ เดินห่างออกไป คำพูดมากมายถูกกลืนหายลงไปโดยที่ยังไม่ทันได้เอื้อนเอ่ยกว่าเจี่ยนจือจะเต้นรำเสร็จก็ผ่านไปประมาณสองชั่วโมงแล้วเธอนัดกับพี่ชายไว้แล้วว่าจะให้มารับ แต่ระหว่างทางพี่ชายดันเจอรถติดเลยมาไม่ทัน ต้องรออีกประมาณยี่สิบนาทีเจี่ยนจือกำลังคิดอยู่ว่าจะยืนรอริมถนนเลย หรือกลับเข้าไปเดินเล่นในซูเปอร์มาร์เก็ตหรือห้างสรรพสินค้าในอาคารดี และเมื่อหันกลับมา เธอก็พบว่าเวินถิงเยี่ยนกำลังยืนมองเธออยู่ด้านหลัง“นายเลิกงานแล้วเหรอ?” เธอถาม

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 667

    มาถึงขั้นนี้แล้ว มีเหรอที่ผู้โดยสารคนอื่นจะไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น?ชายคนนี้ต้องเป็นคนขโมยโทรศัพท์ของคุณยายไปแน่ ๆ ทุกคนจึงพากันเข้าข้างเจี่ยนจือ พร้อมทั้งกดดันให้เขาเอาโทรศัพท์ออกมาคุณยายเองก็ร้อนใจ หันไปขอร้องเขาว่า “คืนโทรศัพท์ให้ฉันเถอะนะ ในนั้นมีรูปถ่ายของลูกฉันอยู่เยอะแยะเลย ……”ชายคนนั้นเริ่มลนลาน แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้จนถึงวินาทีสุดท้าย “บอกว่าไม่ได้เอาไปไง!พวกเธอคิดจะเอายังไงล่ะ?ค้นตัวเหรอ?ฉันจะบอกอะไรให้ว่าการค้นตัวคนอื่นมันผิดกฎหมาย ละเมิดสิทธิส่วนบุคคล!แล้วก็นายด้วย!”เขาหันไปโวยวายใส่เวินถิงเยี่ยน “นายทำร้ายร่างกายฉัน ฉันจะแจ้งความเอาเรื่องแน่ เตรียมจ่ายค่าเสียหายได้เลย!”“เอาสิ!” เวินถิงเยี่ยนไม่สะทกสะท้านกับคำข่มขู่ของอีกฝ่ายเลย “งั้นก็ไปแจ้งความเลยสิ ไปกันตอนนี้เลย พี่คนขับครับ รบกวนเปิดประตูให้พวกเราลงหน่อยครับ คุณคนนี้จะได้ไปแจ้งความ!”“ไป……ไปไหน?” เขาพยายามฉวยจังหวะที่เวินถิงเยี่ยนเผลอ ดึงมือให้หลุดจากการเกาะกุม แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะเวินถิงเยี่ยนจับข้อมือของเขาไว้แน่นจนแทบขยับหนีไม่ได้“สถานีตำรวจไง!” เวินถิงเยี่ยนว่าต่อ “คุณบอกว่าจะเอาเรื่องผมฐานทำร้ายร่างกายไ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status