เมื่อปูไม่ใช่แค่ปู ฉากที่ 7

หลังจากวันแรกของการขายปู นนท์ก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังเดินบนเส้นทางใหม่ที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน เขาเริ่มตื่นเต้นกับความคิดที่จะจับปูให้ได้มากขึ้น ขายให้ได้เยอะขึ้น และหาเงินด้วยตัวเอง

แต่ในใจของเขายังติดอยู่กับคำพูดของ ลุงหมึก ชาวเลผู้ลึกลับ

"เจ้าจะมีโชคจากทะเล... แต่ก็จะมีอุปสรรคจากมันเช่นกัน"

นนท์ไม่รู้ว่าอุปสรรคที่ลุงหมึกพูดถึงคืออะไร แต่เขาตัดสินใจจะเดินหน้าต่อไป

เช้าวันใหม่ กับการจับปูครั้งที่สอง

พระอาทิตย์เพิ่งขึ้นจากขอบฟ้า น้ำทะเลยังนิ่งสงบ ลมพัดเย็นกว่าปกติ นนท์ออกจากบ้านแต่เช้าตรู่พร้อมปู่ดำ วันนี้เขาตื่นขึ้นมาด้วยใจที่ฮึกเหิม เพราะเขามีเป้าหมาย—จับปูให้ได้มากกว่าครั้งแรก!

“วันนี้ข้าจะสอนเอ็งอีกวิธีหนึ่งในการหาปู” ปู่พูดพลางสะพายตาข่ายดักปูขึ้นบ่า

“วิธีไหนเหรอปู่?”

“ไปถึงหาดแล้วเดี๋ยวก็รู้” ปู่ยิ้มแล้วพานนท์เดินลัดเลาะไปยังบริเวณที่มีโขดหินและน้ำตื้น

การพบกับ "ปูพิเศษ"

ปู่ใช้ไม้เท้าชี้ไปที่แนวหินที่โผล่ขึ้นมาตามแนวชายฝั่ง “เอ็งเห็นอะไรไหม?” ปู่ถาม

นนท์เพ่งมอง ท่ามกลางซอกหินและสาหร่ายทะเล เขาเห็นอะไรบางอย่างเคลื่อนไหว

“ปู! แต่มันตัวใหญ่กว่าที่เราจับเมื่อวาน!”

ปู่พยักหน้า “นั่นแหละ ปูดำ หรือที่บางคนเรียกว่าปูหิน มันไม่เหมือนปูม้าที่เราจับกันตามชายหาด มันแข็งแรงกว่า วิ่งเร็วกว่า และหนีเก่งกว่า”

นนท์ตื่นเต้น “แล้วเราจะจับมันยังไง?”

“ต้องใช้มือเปล่า” ปู่พูดพลางถอดรองเท้าแล้วเดินไปใกล้โขดหิน

นนท์กลืนน้ำลายอึกใหญ่ ความคิดที่จะจับปูตัวใหญ่ด้วยมือเปล่าฟังดูน่ากลัว แต่ในใจก็อยากลอง

ปู่ใช้มือค่อย ๆ แหวกสาหร่ายออก แล้วใช้ความรวดเร็วคว้าปูตัวใหญ่ขึ้นมา มันพยายามดิ้นและใช้ก้ามหนีบ แต่ปู่จับกระดองมันไว้อย่างชำนาญ

“เห็นไหม ถ้าเอ็งรู้ว่าต้องจับตรงไหน มันจะหนีบเอ็งไม่ได้”

นนท์พยักหน้า ก่อนจะมองหาเป้าหมายของตัวเอง

และแล้ว...

เขาก็เจอปูอีกตัวหนึ่งที่ซ่อนอยู่ในซอกหินใกล้ ๆ

ความท้าทายครั้งใหม่

นนท์สูดหายใจเข้าลึก ๆ ย่อตัวลงไปช้า ๆ ตามที่ปู่สอน เขาเห็นปูตัวนั้นกำลังมองเขากลับมา มันดูเหมือนจะรู้ว่าเขากำลังจะลงมือ!

“เอ็งต้องเร็วและมั่นใจ!” ปู่พูดเตือน

นนท์พยายามล้วงมือเข้าไปใกล้ ๆ แต่...

ฟิ้วว!

ปูดีดตัวออกจากซอกหิน วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว!

“โอ้โห! ไวจริง ๆ!” นนท์อุทาน เขาตกใจที่ปูตัวนี้ไวขนาดนี้

ปู่หัวเราะ “ปูดำมันฉลาดและแข็งแรงกว่าปูทั่วไป เอ็งต้องไวกว่ามันถึงจะจับได้”

นนท์พยายามอีกครั้ง คราวนี้เขาตั้งสติ ใช้วิธีค่อย ๆ ดักทางมัน แล้วพุ่งมือเข้าไปคว้า—

แกร๊บ!

“โอ๊ย!”

นนท์สะดุ้งสุดตัว ปูหนีบเข้าเต็มนิ้วของเขา!

ปู่หัวเราะลั่น “ข้าบอกแล้วไง! ต้องจับตรงกระดอง!”

นนท์รีบสะบัดมือ แต่ปูยังเกาะแน่น ปู่จึงช่วยแงะออกให้

แม้ว่าจะเจ็บ แต่เขากลับรู้สึกสนุกและตื่นเต้น

ปูตัวที่เปลี่ยนความคิด

หลังจากฝึกจับปูอยู่พักใหญ่ นนท์ก็เริ่มจับปูดำได้สำเร็จ เขามองปูในมือ แล้วรู้สึกถึงความแตกต่างจากปูตัวเล็กที่เขาจับเมื่อวาน

ปูดำแข็งแรงกว่า ดิ้นแรงกว่า และมีชีวิตชีวากว่า

"ทำไมปูดำถึงไม่ค่อยมีขายที่ตลาดล่ะปู่?"

ปู่ยิ้ม "เพราะมันจับยากกว่าปูม้า คนเลยไม่ค่อยอยากเสียเวลา"

นนท์เงียบไป ก่อนจะพูดออกมาอย่างจริงจัง

"แล้วถ้าผมจับมันได้เยอะ ๆ ล่ะ?"

ปู่หรี่ตา "เอ็งกำลังคิดอะไรอยู่ไอ้หนู?"

นนท์มองปูในมือ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงแน่วแน่

"ผมอยากลองขายปูดำดู ผมอยากรู้ว่ามันจะขายได้ราคาดีกว่าปูม้าไหม"

ปู่มองหลานชายด้วยแววตาภูมิใจ "เอ็งเริ่มคิดได้แล้วว่ะ"

นนท์ไม่ได้เข้าใจทั้งหมด แต่เขารู้สึกได้ว่าปูดำตัวนี้แตกต่างจากปูที่เขาเคยจับมาก่อน

มันแข็งแรงกว่า มันฉลาดกว่า และมันก็อาจเป็นกุญแจที่ทำให้เขาเดินไปไกลกว่าที่คิด