FAZER LOGINCompartilhar
บทที่5
Data de publicação:
2026-10-24 23:09:37ในร้านของเจ๊ดาวันนี้ ดูเหมือนว่าแขกจะโดนไล่ไปสูบบุหรี่นอกร้านกันเกือบหมด แถมเธอทำท่าจะไล่ลูกค้าประจำอย่างไทและเคนกลับบ้านก่อนสามทุ่มเสียด้วย สองหนุ่มตอนนี้โดนยึดเบียร์คืน ให้ไปแต่กับแกล้ม โดนเจ้าของร้านบอกว่า...กลัวพวกเขาจะเมาจนเอาเกล้ากรอกแม่เทพธิดาตัวน้อยแทนนม...
เอ๊อ....
ยัยเจ๊ดานี่ยังไง เขาไม่ได้สิ้นคิดอย่างนั้นเสียหน่อย สองหนุ่มพากันเท้าคาง มองชลันดาอุ้มโอ๋ หยอกแหย่ยัยตัวเล็ก พร้อมกับแว้ด ๆ อบรมพวกเขาไปด้วย...
ผู้หญิงอะไร ด่าเก่งเป็นบ้า
ไทจ้องไปที่ริมฝีปากจิ้มลิ้มของเจ๊ดาที่ขยับขึ้นลง เจรจาฉอด ๆ ต่อว่าพวกเขา พร้อมกับอบรมสั่งสอนไปด้วยว่าจะต้องเลี้ยงลูกยังไง แนะ...ทำยังกับว่าเจ้าหล่อนเคยมีลูกมาแล้วอย่างนั้นแหละ
วันนี้ไม่มีแอลกอฮอล์เข้าไปในสายเลือดเหมือนทุกวัน แต่จะมีคำบ่นของยัยเจ๊ดานี่แหละ ที่เข้าไปทำให้เขากับไอ้เคนมันเมา...มึน...
"เจ๊ น้องหลับแล้ว"
แป้งจันทร์สะกิดชลันดา ที่บ่นคนทั้งสองจนแม่หนูหลับคามือ
"พวกนายก็กลับกันได้แล้ว สามทุ่มแล้ว พาลูกเต้าไปนอน แล้วแม่เด็ก เมียนายไปไหนนะ"
ชลันดาถามอย่างสงสัย เธอมองแม่หนูน้อยที่หลับปุ๋ยไปแล้วอย่างพินิจ ดูยังไงก็...สงสัยจะได้แม่มาแน่ ๆ แต่ว่าอีตานี่ไปมีเมียตอนไหน? ปัญหาคาใจของเธอ ที่ทุกคนตอนนี้ก็ค้างคาใจเช่นกัน เมื่อเธอถามไปแบบนั้น ทั้งร้านก็เงียบกริบ ได้ยินแต่เสียงเพลงที่เปิดไว้ ที่วันนี้เปิดเบากว่าทุกวัน เพราะเจ๊ดาสั่ง...(กลัวหนวกหูมู่น้อย)
"เมียทิ้งน่ะสิเจ๊ แม่ของอีหนูมันงอน หนีลูกพี่ไปแล้ว หนีกลับไปเลย ไปแล้วไปลับไม่กลับมาแน่ ๆ" เคนชิงตอบแทนลูกพี่ ทำเอาไทอ้าปากค้าง แล้วมองหน้าลูกน้อง ก่อนจะชี้มือไปที่ตัวเอง เคนขยิบตา เป็นเชิงสัญลักษณ์บอกลูกพี่ว่า เดี๋ยวจัดการเอง
"ก็สมควร มีเมียแทนที่จะไปอยู่ดูแลเมียบ้าง มากินเหล้าที่ร้านฉันเกือบทุกวัน แล้วฉันเห็นนะว่าบางทีนายน่ะ...เหอะ...
เอ๊อ ผู้หญิงที่ไหนเค้าจะชอบ โถ...สงสารน้องจัง แต่เมียนายก็ไม่ไหวนะ..."ชลันดาว่า แล้วมองแม่หนูน้อยในอกตนอย่างสงสารและเอ็นดูมากกว่าเดิมน้ำตาของเธอคลอด้วยซ้ำ เมื่อตอนที่เงยหน้าขึ้นมาถามเขา เจ๊ดาผู้เกรี้ยวกราด ขาโหด ไหงตอนนี้ดูกลายเป็นคนเจ้าน้ำตาไปแล้วนั่น
"แล้ว...นายจะเอายังไงกับน้องล่ะ มีคนเลี้ยงหรือเปล่า?"
เธอสูดขี้มูกอย่างกลั้นไม่อยู่ น้ำหูน้ำตาทำท่าจะไหล แล้วก็ไหลพรากออกมาจริง ๆ ไทที่ยืนใกล้เธอที่สุด ล้วงหยิบเอาทิชชูที่เขาพกติดกระเป๋าสะพายไว้ ส่งให้เธอ แต่ชลันดาอุ้มแม่หนูมู่น้อยอยู่ ก็เลยไม่มีมือจะมารับทิชชูจากเขา
"เจ๊...เอ้า ๆ ร้องไห้แล้ว"
ยิ่งไอ้เคนว่า น้ำตาเธอก็ยิ่งหยดเช็ดก็ไม่ได้ กลั้นก็ไม่อยู่ เคนเลยบอกลูกพี่ที่ละล้าละลัง ทำจะส่ง ทิชชูให้กับเจ๊ดา
"ลูกพี่ เช็ดน้ำตาให้เจ๊หน่อย เดี๋ยวน้ำตาหยดลงหัวลูกสาวนะ"
มือใหญ่นั่นจับประคองที่หน้าเธอ แล้วเช็ดน้ำตาให้เธออย่างอ่อนโยน เล่นเอาชลันดาหน้าแดงก่ำ หัวใจเธอเต้นอย่างประหลาด กับอาการอ่อนโยนแบบนั้นของไท
เออ...ทำอะไรแบบนี้ก็เป็นแหะอีตานี่ แล้วทำไมฉันจะต้องมาตื้นตันสงสารเด็กอะไรขนาดนี้นะ มาร้องไห้ร้องห่ม เป็นผู้หญิงต่อหน้าอีตาลิงพวกนี้ได้ยังไงกันนะเรา
"ลูกพี่ก็ตั้งใจจะเลี้ยงมู่น้อยมันเองนั่นละเจ๊ แต่ตอนนี้ก็ต้องหาคนช่วยเลี้ยง พวกผมยังหาไม่ได้เลยอะเจ๊ดา เจ๊ดารู้จักคนเลี้ยงเด็กดี ๆ ไว้ใจได้บ้างไหมล่ะ แนะนำมาหน่อย คิดเสียว่าเอ็นดูเด็กมัน มันกะทันหันไปหมด ผมกับเฮียไทอะ ยังมึน ๆ งง ๆ กันอยู่เลย สงสารคนเมียทิ้ง แถมมีเรือพ่วงลูกสาวกำพร้าด้วยนะเจ๊นะ"
"เดี๋ยวยังไงฉันจะลองถาม ๆ ดู ๆ ให้ แล้วทำยังไงล่ะเวลาพวกนายไปทำงานน่ะ"
ชลันดาก้มลงมองแม่หนูในอ้อมแขน ที่หลับตาพริ้มน่ารักน่าชังอย่างสงสารสุดหัวใจ แม่หนูคนนี้เป็นเด็กกำพร้าสินะ...ปมในวัยเด็กกำลังทำให้ชลันดาเอื้อเอ็นดูเด็กน้อยในอ้อมกอดขึ้นมาอย่างจับจิตจับใจ
"ก็...ว่าจะกระเตงกันไปก่อนนั่นละเจ๊ งานหยุดได้ที่ไหนกัน หยุดก็อดตายกันพอดี"
ประโยคนี้ไทว่า เลยโดนเธอมองเขาตาเขียวปั๊ด
"จะบ้าหรือยังไงตานี่ จะเอาเด็กแค่นี้ไปตากแดดตากลมดมฝุ่นดมควันนี่อะนะ"
"ก็...หาคนเลี้ยงก็ยังไม่ได้นี่นา แหะ ๆ ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงดีน่ะเจ๊ นี่ก็หยุดงานไปวันหนึ่งแล้ว ไม่ก็ต้องสลับกันกับไอ้เคนดูแลไป ผมก็ไม่เคย...มีลูกนี่หว่า เฮ้อ..."
"ตอนเวลาทำ ๆ น่ะ ก็คิดถึงผลบ้างสิยะถ้าไม่อยากจะมี"
เธอลืมตัวเอ็ดเขาเสียงดุ แต่เคนทำปากจุ๊ ๆ ให้เงียบเพราะแม่หนูเริ่มส่งเสียงอืออา ชลันดาเลยลดเสียงลง
"เอางี้ไหมล่ะ คอนโดนายมันก็อยู่ไม่ไกลจากคอนโดฉัน เดี๋ยวฉันไปช่วยดูให้ นี่จะวันหยุดยาวที่เค้าประกาศให้งดขายเหล้า ร้านก็ต้องปิดอยู่แล้วสองวัน ฉันสงสารน้อง"
"หืม...จริง ๆ น่ะเหรอเจ๊ดา โอ...แม่พระมาโปรดผมเลยนะนี่"
ไทว่า แล้วยิ้มกว้าง หน้าตาของเขายามไม่มีหนวดเครารกครึ้ม ดูผิดหูผิดตาอย่างบอกไม่ถูก เออ...นี่เพิ่งจะสังเกตว่าทั้งไทและลูกน้อง หน้าตาเกลี้ยงเกลากันทั้งสองหนุ่ม มันทำให้เขาดูดี...กว่าที่เธอเคยเห็น
นัยน์ตาคมกริบนั่น...มองเธอด้วยประกายวาบวับ ทำให้ชลันดารู้สึกแปลก ๆ กับสายตาและรอยยิ้มแบบนั้นของไท
"เออ..."
"คิดเงินไหมล่ะเจ๊"
เคนว่า เลยโดนชลันดาค้อนใส่อีกคน
"ทำไมยะ เห็นว่าฉันงกเงินนักหรือไง ได้...งั้นฉันจะรับหน้าที่ดูแลน้อง ไม่ต้องไปหาใครที่ไหนละ จ่ายมาเลยเดือนละสามหมื่นกล้าจ่ายไหมล่ะ จะดูแลให้อย่างดีเหมือนเป็นแม่เลย"
"โอเค..."
ไทว่า เขาอมยิ้ม แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือของตนขึ้นมา เขาจำหมายเลขพร้อมเพย์ของเจ๊ดาได้ เพราะบางหนก็จ่ายกันทางอินเตอร์เนตแบงก์กิ้งเป็นค่าเหล้า
ติ๊ดๆ
เสียงข้อความดังขึ้นจากโทรศัพท์ของเธอ ชลันดาหันไปมอง เสียงของไทดังขึ้น
"ผมโอนให้เจ๊แล้วสามหมื่น เจ๊ตกลงมาดูแลลูกของผมให้แล้วนะ อย่าเบี้ยวนะไม่รับเงินคืนด้วย มาตอนนี้คืนลูกสาวผมมาก่อน เราจะต้องพาเด็กไปนอนแล้ว"
หะ...
อะไรวะ??
ชลันดาได้แต่กะพริบตาปริบ ๆ และส่งแม่ตัวจ้อยให้ไทไปแต่โดยดี รับหน้าที่พี่เลี้ยงเด็กไปแบบมึน ๆ งง ๆ
Último capítulo
ป๋าหนูเป็นมาเฟีย บทที่41
“เฮ้ย!”“ไอ้เคน มึงได้ช่อดอกไม้เจ้าสาว ได้เป็นเจ้าสาวคนต่อไปแน่ละมึง”ไทว่าเมื่อช่อดอกไม้งานแต่งถูกโยนมาตกตรงหัวเคนพอดี หนุ่ม ๆ ในงานหลายคนมองจ้องมายังเขาตาเป็นมัน เคนรีบโบกมือให้ มือหนึ่งถือช่อดอกไม้ไว้แล้วรีบพูดเสียงดังลั่น“โน้วววว โนววว ไอแอมไทยแลนด์แมน แมนนน วันฮัดเดรดดดดดด”คำพูดของเคนเรียกเสียงหัวเราะได้ครืนใหญ่ หญิงสาวรายหนึ่งในงานมองจ้องมายังเขาแล้วขยิบตาให้ เล่นเอาหัวใจ ไอ้เคนเต้นแทบไม่เป็นส่ำ“ลูกพี่ ลูกพี่ว่า กูเกิลทรานสเลทจะช่วยผมได้มะ”“หืม? ยังไง”“ผมชอบน้องเค้าอะ อิอิอิ เจ๊ดาสอนผมใช้โปรแกรมนี้เผื่อจะได้อัพเกรดภาษาอังกฤษ และภาษา อื่น ๆ ได้มาอีกนิดหน่อยมันแปลทุกภาษาได้หมดเลยนา”“มึงนี่”ไทอดขำไม่ได้กับความเจ้าชู้ของเคน ที่อะไรก็ไม่อาจจะเป็นอุปสรรคได้สักอย่าง“เอ้าลองดูว่ามึงจะทำสำเร็จไหม” “ผมศิษย์ขุนแผนนะเฮีย”เคนว่า“อย่าไปเสือกผ่าท้องเค้าเข้าละ” ไทว่าหน้าตาเฉย เล่นเอาเคนถึงกับชะงักกึก แล้วหันมาขมวดคิ้ว“อะไรนะเฮีย?”“ก็ถ้ามึงเป็นศิษย์ขุนแผน นอกจากเจ้าชู้ไปเรื่อยแล้ว มึงจะต้องเหี้ยมด้วย บางอย่างมึงก็ต้องเหี้ยม แบบ ตัด ม ม้าออก เพราะขุนแผนน่ะ ผ่าท้อ
ป๋าหนูเป็นมาเฟีย บทที่40
สองปีต่อมา...ทะเลสาบโคโม่ ประเทศอิตาลีอากาศวันนี้สดใส เหมาะกับการล่องเรือชมทะเลสาบที่สวยเลื่องชื่อของอิตาลี ลีโอนาโดส่งตั๋วเครื่องบินให้กับไท ชลันดาและเคนให้มาเที่ยวที่อิตาลี พร้อมกับโอนเงินเป็นพ็อกเก็ตมันนี่ให้ด้วย เหมือนเป็นการมัดมือชกว่าห้ามปฏิเสธ พวกเขาทั้งสามคนเต็มใจมาเป็นอย่างยิ่ง เพราะจะได้มาเยี่ยมมู่น้อยของพวกเขา เด็กน้อยที่พวกเขารักนักหนา ตอนนี้มู่น้อยในวัยเกือบสามขวบ ฉลาด ซุกซน และน่ารักน่าเอ็นดูนัก เจ้าหล่อนกำลังอยู่บนคอของพี่เคน เพราะเคนให้ขี่คอ มู่น้อยหัวเราะร่าอวดฟันหลอของเจ้าหล่อนที่หายไปเพราะความซน มู่น้อยกลิ้งตกลงบันไดเมื่อวาน ทำเอาพวกผู้ใหญ่แทบจะหัวใจวาย เพราะความเร่งรีบมารับ พ่อไท แม่ดา และพี่เคนของเจ้าตัว ผลปรากฏว่าฟันหน้าที่โยกอยู่หลุดออกมาเพราะกระแทกเข้ากับขอบบันไดเต็มแรง“อีกกี่เดือนจะถึงกำหนดคลอดคะนี่”ชลันดาแตะท้องของคารินที่นูนพองออกมาเบา ๆ ตอนนี้สองสาวนอนเล่นบนเก้าอี้สานตัวโตตรงดาดฟ้าเรือ ส่วนหนุ่ม ๆ และมู่น้อยพากันไปตกปลา คารินยิ้มหวานส่งให้เธอ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“อีกสองเดือนค่ะ จริง ๆ อยากจะไปคลอดที่ไทย จะได้ไปฉลองโรงแรมใหม่ที่สร้างเสร็จด
ป๋าหนูเป็นมาเฟีย บทที่39
“ตามสบายล่ะ ใช้ห้องน้ำตรงโน้นก็ได้”เธอชี้มือบอก คอนโดของชลันดามีสองห้องนอน และหนึ่งห้องโถง ห้องครัวเล็ก ๆ ระเบียง กว้างขวางพอ ๆ กับห้องของเขา จึงใช้รับรองได้ทั้งคารินและมู่น้อย ตอนที่ทั้งสองมาพักอาศัยอยู่กับเธอระยะหนึ่งหลังเกิดเรื่อง“ครับ”ไทพยักหน้าก่อนจะหายไปตามทางที่เธอชี้ ชลันดาตะโกนตามหลังเขา“ฉันจะไปอาบน้ำนอนละนะ นายเสร็จแล้วก็ปิดประตูแล้วก็ล็อกห้องให้ด้วย จะนอนแล้ว”ว่าแล้วก็ผลุบหายเข้าห้องนอนของตนเองทันที พร้อมกับล็อกกลอนเสียด้วย เธอแอบเอียงหูฟังดูว่ามีเสียงตอบอะไรมาไหม ก็มีเพียงเสียงขานตอบของไทว่าครับ แล้วก็เงียบไปเลยตอนแรกเขาขอขึ้นมาบนห้อง ใจของชลันดาก็เต้นแปลก ๆ ก็แหงละเธอรู้ว่าเขารู้สึกอย่างไรกับเธอ ก็ตั้งแต่วันนั้น ก็คราวเดียวนั่นแหละ ที่เธอกับเขาสัมผัสกันชิดใกล้ถึงขนาดนั้น แล้วก็เพราะเรื่องของมู่น้อย ของคารินและลีโอนาโดที่พวกเธอช่วยเหลือ วุ่นวายกันขนาดนั้น เรียกได้ว่าแทบจะไม่มีเวลาอยู่ลำพังก็ว่าได้ แล้วนี่...เขาจะยัง...คิดแล้วก็หน้าแดงเอง พลางสั่นหน้า อีตาเฮียไทยังคงมีหยอดเธอด้วยคำพูดบ้าง ด้วยสายตาบ้าง แต่ระยะห่างระหว่างกันก็ยังคงเท่าเดิม เขาไม่ได้มาล่วงล้ำก้ำ
ป๋าหนูเป็นมาเฟีย บทที่38
หลังจากเหตุการณ์ทั้งหมดจบลงสองอาทิตย์ต่อมา“เจ๊ดา เจ๊ด้า” เสียงของคนเมาฟังอ้อแอ้ ลากยาวจนน่าสงสาร ชลันดาถอนใจเฮือก ทั้งขำ ทั้งเอ็นดูคนที่กำลังเมาจนคอพับคออ่อนอยู่ตรงหน้า เขาโบกนิ้วให้เธอไปมา แล้วเอ่ยเสียงออด“ขออีกขวด เอามาอีกข้วดดดด”“พอแล้วไอ้เคน ไป ๆ ไปนอน” ลูกพี่ว่า เขามองลูกน้องดื่มเบียร์ไปหลายขวด ส่วนตัวเอง...นั่งดื่มไวตามิลเป็นเพื่อน คนเมา“ฮือ ๆ คิดถึงมู่น้อยอ่า เฮีย ลูกพี้ เค้าคิดถึงมู่น้อย ฮือ ๆ ๆ”ตีโพยตีพายไป น้ำตาไหลไป ด้วยความอาลัยรักลูกสาวปลอม ๆ ของลูกพี่อย่างสุดหัวใจ “มึงนี่ อาการหนัก ตอนอกหักกูไม่เห็นมึงจะเป็นถึงขนาดนี้เลย” พูดถึงลูกสาวนอกไส้ คนเป็นลูกพี่เอง ก็อดใจสั่นขึ้นมา นิด ๆ ไม่ได้ มันหมาด มันสดเหลือเกิน เพราะแม่ตัวจ้อย เพิ่งจะบินไปอิตาลีเมื่อวานนี้เองลีโอนาโดจัดการทุกอย่างเสร็จแล้ว จึงมารับลูกและภรรยากลับไป เขาจูบลาแก้มยุ้ย ๆ นั่น แม่หนูจูบแก้มเขาตอบ น้ำลายเปียก ๆ ที่ทิ้งไว้บนแก้มสาก ยังประทับรอยอยู่ในใจจนถึงตอนนี้ชลันดาเองก็สูดลมหายใจเข้าแรง ฟังเกือบจะเป็นเสียงสะอื้น เธอพึมพำอุบอิบ บอกว่าจะไปทอดข้าวเกรียบมาแจกแขก ที่ตอนนี้เหลืออยู่สองโต๊ะ คือโต๊ะของ
ป๋าหนูเป็นมาเฟีย บทที่37
“พี่ยังไม่ได้โดนจับไว้ให้นายเตรียมสร้างอุบัติเหตุหรอกนะ อิกนาซิโอ”ลีโอนาโดเอ่ยเสียงขรึม แววตาของเขาหม่นเศร้ายามมองตรงมายังน้องชาย ถึงจะคนละแม่ แต่อิกนาซิโอก็คือพี่น้อง ที่มีเลือดเนื้อเชื้อไขเดียวกัน“หึ!”อิกนาซิโอหน้าซีด แต่เขาก็คือเขา เมื่อจนแต้มด้วยหลักฐานทั้งหมด เขาก็เพียงเชิดหน้าและ...ท้าทาย“ในเมื่อพี่ก็รู้แล้วว่าผมก่อเรื่องทุกอย่างขึ้น พี่อยากจะทำอะไรผมก็ทำ ให้ไอ้ปิเอโรมันยิงผมเสียเลยสิ”“พี่จะไม่ทำอะไรนาย...นาซิโอ”เขาเอ่ย “แต่พี่จะให้คณะกรรมการจัดการกับนาย เรื่องของปู่และพ่อ”“อ้อ...ไม่เชือดเอง แต่ส่งผมให้คนอื่นทำแทนละสิ”อิกนาซิทำเสียงหมิ่น ‘คณะกรรมการ’ที่ว่าก็คือคนในแก๊งมาเฟียของปู่ ที่ก่อตั้งมานาน และขึ้นชื่อนักเรื่องความเหี้ยมโหด ถ้าเกิดการทรยศหักหลังกันเกิดขึ้น แน่นอนว่าบางทีเขาอาจจะเหลือเพียงแค่บางชิ้นส่วนเท่านั้นที่อยู่ในหลุม“ตกลงนายยอมรับว่าทั้งหมดคือฝีมือนายใช่ไหม?” “ใช่” เขายืดอก พร้อมกับเลิกคิ้วให้กับพี่ชาย “ผมทำเอง”“ทำไมนาซิโอ”ลีโอนาโออดถามไม่ได้ สองพี่น้องยืนเผชิญหน้ากัน โดยที่อิกนาซิโอยังคงถูกปืนจากปิเอโรจ่อไว้ พร้อมที่จะลั่นไก หากอีกฝ่ายถลันเข้า
ป๋าหนูเป็นมาเฟีย บทที่36
ลีโอนาโดถามหาครัวกับผู้ชายที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขาทันทีเมื่อคล้อยหลังปิเอโรที่ขึ้นไปส่งชลันดาและไทที่ชั้นสอง “หิวหรือยังไงวะ”“ครับ” “หน้าใหม่หรือไม่เคยเห็น” “ครับ”เขาก้มหน้า หมอนั่นขมวดคิ้วแล้วหันไปยักคิ้วกับเพื่อนอีกคนที่ยืนอยู่ เป็นสัญญาณว่าเดี๋ยวจะเข้าไปรับเด็กใหม่สักหน่อยลีโอนาโดเดินเอื่อย ๆ เข้าไปตามทางที่ชายคนนั้นชี้บอก เขารู้ว่ามีคนตามมา และคอยระวังหลังเป็นอย่างดี เมื่อเขาเข้าไปในห้องครัวแล้ว ทางนั้นก็เริ่ม...รับน้องทันทีร่างสูงฉกวูบมาเบื้องหลังเขา และทำท่าจะคว้าเขาไว้ แต่ลีโอนาโดที่ระวังตัวอยู่แล้ว เขาเหวี่ยงกำปั้นใส่อีกฝ่ายทันทีพลั่ก กำปั้นนั้นโดนเข้าที่ครึ่งปากครึ่งจมูก จนอีกฝ่ายหนึ่งเซ ลีโอนาโดฉวยโอกาสนี้ที่จะน็อกอีกฝ่ายให้หลับไปด้วยการฟาดเท้าใส่ปลายคางหมอนั่นจัง ๆ เท่านั้นฝ่ายนั้นก็ล้มทั้งยืนลีโอนาโดหอบน้อย ๆ เขายืนตรง แล้วปรายตามองคนที่ตั้งจะมาเล่นงานเขา แต่กลับหมอบกระแตนอนฟุบไปแล้วเรียบร้อย การจะขึ้นมาเป็นหัวหน้ามาเฟีย มันทำให้เขาฝึกฝนทั้งศิลปะป้องกันตัว และรวมถึงฝึกการใช้อาวุธจนเชี่ยวชาญ เขาเคยสมัครเป็นทหารหน่วยลับรับใช้ชาติอยู่ถึงสองปี โดยอ้างหลอกกับ
Você também pode gostar
ขย่มรักมาเฟีย
รินธารา206.0K visualizaçõesนางบำเรอขัดดอก
หอมชา9.0K visualizaçõesมาเฟียคลั่งรัก
ยัยแม่มดแสนน่ารัก166.3K visualizaçõesพิษรักคุณหมอมาเฟีย
มดตัวจี๊ด85.8K visualizaçõesFriend Zone | ข้ามเขตเพื่อน
อิษสรา | ISSARA1.3K visualizaçõesใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า
นรกสร้าง112 visualizaçõesหย่ารักสามีมาเฟีย | หึง หวง โหด
พาริตาParita525 visualizaçõesปมรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุด Psycho’Bad ความรัก ป่าสน..
ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า1.1K visualizações
