นางเอกละคร

ชายหนุ่มจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกให้พ้นกาย เผยให้เห็นร่างกายกำยำสมส่วน แผ่นอกกว้างแน่นตึงและลอนซิกแพกสวย มือบางลูบสัมผัสเบาๆ แต่หญิงสาวใจกล้าต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อมือหนาที่ลูบวนสะโพกมนขยับเลื่อนมายังเนินเนื้อ ก่อนจะเกี่ยวเอาแพนตี้ตัวจิ๋วของเธอให้พ้นทาง

“ถามจริง ครั้งแรกเหรอ”

”ใครบอก ใหญ่กว่าของพี่ก็เคยเจอมาแล้ว แค่นี้ทำอะไรหนูไม่ได้หรอก“

คำตอบปากกล้าไม่ยอมคน ทำเอาชายหนุ่มถึงกับหลุดขำในลำคอด้วยความเอ็นดูปนมันเขี้ยว ยิ่งเธอเฉไฉเก่งเท่าไร อาการสั่นระริกของร่างกายที่ปิดไม่มิดก็ยิ่งฟ้องชัดเจนว่ายัยตัวแสบตรงหน้ากำลังโม้กู้หน้าตัวเองสุดฤทธิ์

"ใหญ่กว่าของพี่ก็เคยเจอมาแล้ว" แตมทวนคำเสียงกลั้วหัวเราะ นัยน์ตาคมกริบฉายแววพราวระยับอย่างรู้ทัน นิ้วแกร่งขยับสัมผัสแตะต้องจุดอ่อนไหวอย่างแผ่วเบาแต่เน้นย้ำความนุ่มนวล เพื่อไม่ให้ร่างเล็กตื่นตกใจ "ปากดีให้ตลอดรอดฝั่งนะสาวน้อย... แต่อย่าให้เห็นว่าตอนพี่เอาจริงแล้วมาร้องไห้ขอให้หยุดก็แล้วกัน"

"ใครจะร้อง... หนูไม่ใช่นางเอกละครหลังข่าวนะ" อุ้มเชิดหน้าเถียงสู้ฟอร์มจัด สองมือเรียวเผลอจิกเกร็งลงบนท่อนแขนล่ำของเขาแน่นขึ้นเรื่อยๆ เมื่อความวาบหวามแล่นริ้วไปทั่วร่าง กายสาวสะท้านไหวจนลมหายใจเริ่มติดขัด

แตมโน้มตัวลงมาประชิดจนหน้าผากแทบชนกัน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ประดับมุมปากอย่างคนที่ถือไพ่เหนือกว่าทุกประตู "งั้นมาดูกัน... ว่าคนปากเก่งที่เคยเจอมาเยอะ จะทนของพี่ได้สักกี่น้ำ"

น้ำเสียงทุ้มพร่ากระซิบหยอกเย้าข้างใบหู ก่อนที่แตมจะค่อยๆ ปรับจังหวะสัมผัสให้ลึกซึ้งและอ่อนโยนยิ่งขึ้น ชายหนุ่มสอดแทรกเรียวนิ้วยาวสู่ช่องทางรักคับแคบที่ปิดสนิท บ่งบอกชัดเจนว่าไม่เคยมีใครได้ย่างกรายเข้ามาสัมผัสมาก่อน

‘บอกว่าผ่านมาเยอะ... งั้นก็ลองของไอ้แตมหน่อยเป็นไร’

“อ่ะ... อ๊า... พี่...” อุ้มสะดุ้งสุดตัวเมื่อสิ่งแปลกปลอมเข้ามาทักทายพื้นที่หวงแหนที่เธออุตส่าห์รักษาไว้มาตลอด

“กลัวเหรอ”

“กลัวที่ไหนกัน พี่ทำต่อสิ หนูกำลังฟิน”

แตมหลุดขำออกมาเบาๆ กับความปากแข็งไม่ยอมรับความจริง ทั้งที่ช่องทางรักทั้งคับแคบและตอดรัดแน่นขนาดนี้ ยัยตัวแสบก็ยังกล้าอวดดีบอกว่ากำลังฟิน

"ปากบอกว่ากำลังฟิน แต่ขาสั่นจนเตียงจะหักอยู่แล้วเนี่ยนะ"

แตมกระซิบแซวชิดริมหูขาวผ่อง ลมหายใจร้อนระอุเป่ารดจนคนตัวเล็กต้องเอียงคอหนี นิ้วยาวเริ่มขยับหมุนวนช้าๆ เพื่อช่วยปรับสภาพและเบิกทางอย่างใจเย็น สัมผัสที่ลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ ทำเอาอุ้มเผลอแอ่นกายขึ้นรับอย่างลืมตัว สองมือเล็กจิกผ้าปูที่นอนแน่นจนยับยู่ยี่

‘ฟินบ้าอะไรล่ะ หัวใจจะวายตายอยู่แล้วอีตาบ้า’

อุ้มแอบกรีดร้องในใจ สติแทบจะกระเจิดกระเจิงไปกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง กายสาวบิดเร้าไปตามจังหวะที่เขาเป็นคนควบคุม

แตมมองใบหน้าสวยที่หลับตาพริ้ม กัดริมฝีปากล่างจนห้อเลือดเพื่อกลั้นเสียงร้อง นัยน์ตาคมกริบของเขาวาววับด้วยความพึงพอใจอย่างที่สุด เขาค่อยๆ ถอนนิ้วออกอย่างอ้อยอิ่ง แล้วเลื่อนกายขึ้นมาทาบทับเต็มตัว แววตาที่จ้องมองเธอนั้นร้อนแรงดั่งเปลวไฟ

"ในเมื่อบอกว่าฟิน... งั้นรอบต่อไปเตรียมรับของจริงนะน้องอาย"

ชายหนุ่มถอดชั้นในของตัวเองออกให้พ้นทาง เผยตัวตนที่ขยายใหญ่ตระหง่านต่อหน้าสาวน้อย

ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

‘เชี่ย จะเข้าได้เหรอเนี่ย’

“ใหญ่พอไหมล่ะ”

“แค่นี้เอง ทำเป็นบอกว่าใหญ่ ใหญ่กว่านี้ก็เจอมาแล้ว แค่นี้จิ๊บๆ” หญิงสาวปากกล้ายังคงท้าทายไม่หยุด

ชายหนุ่มหยิบคอนดอมไซซ์หกสิบขึ้นมา ใช้ฟันฉีกซองอย่างรวดเร็วแล้วสวมใส่ทันทีอย่างชำนาญ

สายตาคมกริบของยศวรรธมองดูยัยตัวแสบที่กลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก แต่ปากยังคงจ้อไม่หยุดด้วยความขบขันและมันเขี้ยวระคนกัน

"จิ๊บๆ งั้นเหรอ..."

แตมกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับฉายแววอันตราย มือหนาจับสองขาเรียวให้แยกกว้างขึ้น ก่อนจะค่อยๆ กดปลายส่วนหัวที่ห่อหุ้มด้วยปราการบางเฉียบเข้าหาช่องทางรักอันคับแคบอย่างเชื่องช้า

เพียงแค่ส่วนปลายสัมผัสและเริ่มดันตัวเข้าไปได้เพียงนิดเดียว ความตึงแน่นและความคับแคบที่ตอดรัดราวกับไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อน ก็ทำเอากรามแกร่งของชายหนุ่มขบเข้าหากันแน่นจนเป็นสันนูน

"อ๊ะ! อื้อ... เจ็บ!" อุ้มเผลอร้องครางเสียงหลง มือเล็กทั้งสองข้างยกขึ้นดันหน้าท้องแกร่งของเขาไว้ ร่างบางเกร็งสะท้านจนแทบหยุดหายใจ

"ไหนบอกว่าจิ๊บๆ ไงหืม" แตมก้มลงกระซิบชิดริมฝีปากอิ่มที่กำลังสั่นระริก เขายังไม่ยอมดันเข้าไปจนสุด แต่หยุดแช่นิ่งไว้เพื่อให้เธอได้ปรับตัว มือหนาข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นไปลูบไล้กลุ่มผมนุ่มและเกลี่ยข้างแก้มเนียนเบาๆ เพื่อปลอบประโลม

"อย่าเกร็ง... ผ่อนคลายหน่อยคนเก่ง ถ้าเธอยิ่งเกร็ง มันจะยิ่งเจ็บนะ"

น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เปลี่ยนจากดุดันมาเป็นนุ่มนวลและอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด ทำเอาหัวใจดวงน้อยของอุ้มเต้นระทึกไม่เป็นจังหวะ ทั้งเจ็บ ทั้งหวาดหวั่น แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าความอบอุ่นและสายตาของเขาที่มองลงมา มันช่างมีเสน่ห์จนทำให้เธอแทบจะยอมสยบแต่โดยดี