Semua Bab ผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ: Bab 1 - Bab 9

บรรยากาศภายในไนต์คลับหรู PM69 ย่านสุขุมวิท คึกคักไปด้วยผู้คนและเสียงดนตรีชวนโยกย้าย ทว่าที่มุมส่วนตัวบนโซนชั้นลอย แตม ยศวรรธ ก้องเกียรติไพบูลย์ ชายหนุ่มวัย 27 ปี รูปร่างสูงใหญ่ในชุดเชิ้ตสีเข้มเนี๊ยบหรู กำลังนั่งแกว่งแก้ววิสกี้ในมืออย่างเงียบเชียบ นัยน์ตาคมกริบฉายแววเคร่งเครียดลึกล้ำ แม้เขาเพิ่งจัดการภารกิจสำคัญให้ เพลิง ได้สำเร็จลุล่วง ทว่าภาระหน้าที่และปมในใจเรื่องครอบครัวยังคงตามมากดทับ ราวกับวิสกี้รสเข้มในแก้วไม่อาจช่วยล้างความรู้สึกหนักอึ้งออกไปได้เลย ทว่าบรรยากาศเงียบขรึมรอบตัวเขากลับถูกรบกวน... ด้วยสายตาคู่หนึ่งจากโซนด้านล่าง ฝั่งโต๊ะ VIP ชั้นล่าง อุ้ม อารียา เทพารักษ์ สาวสวยวัย 22 ปีที่เพิ่งเรียนจบหมาดๆ กำลังยกแก้วเหล้าดื่มติดต่อกันอย่างไม่กลัวเมา วันนี้นอกจากจะเป็นวันที่สอบภาคเรียนสุดท้ายเสร็จจนโปร่งสมอง เธอยังเพิ่งเจอมรสุมหัวใจถูก ลีโอ แฟนหนุ่มที่คบกันมาครึ่งปีบอกเลิกด้วยเหตุผลสุดงี่เง่า “เฮ้ย เบาๆ ยายอุ้ม ดื่มเอาดื่มเอา เดี๋ยวก็เมาหรอกมึง” มะลิ เพื่อนสนิทเอ่ยเตือนพลางรั้งแก้วไว้ “เมาก็ช่างมันดิ ไอ้ผู้ชายเฮงซวย! กูไม่ยอมให้มันจิ้ม ทำมาหาว่ากูอกเล็ก!” อุ้มกระแทกแก้

อารียาทำใจกล้ายกแขนคล้องคอเขาไว้แน่น ริมฝีปากบางเริ่มสั่นระริกด้วยความประหม่า “หนูแค่ไม่ชินกับคนแปลกหน้าเฉยๆ” “งั้นแปลว่ายังไม่เคย” “ใครว่าไม่เคย” พูดจบสาวใจกล้าก็โน้มใบหน้าเข้าหาชายหนุ่ม เรียวปากบางประทับจูบลงบนริมฝีปากหยักหนาได้รูปสีแดงปนคล้ำอย่างไม่ประสีประสาเท่าไรนัก สัมผัสงุ่มง่ามที่ไม่ประสีประสาแต่เต็มไปด้วยความพยายามจะอวดเก่ง ทำเอามาเฟียหนุ่มใหญ่ถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ‘เชี่ย! จูบไม่เป็น... ยังไงของเธอวะเนี่ย!’ แตมสบถลั่นในใจ นัยน์ตาคมกริบที่เคยมองเธอเป็นสาวแซ่บเจนเวทีผับหรู บัดนี้กลับไหวระริกด้วยความเอ็นดูปนความต้องการที่พุ่งสูงขึ้นเป็นเท่าตัว รูปร่างหน้าตาภายนอกดูเผ็ดร้อนสู้คน ปากกล้าท้าทายทุกคำ แต่เนื้อในกลับไร้เดียงสาจนน่าจับมากลืนกินทั้งตัว ริมฝีปากหยักหนาขยับยิ้มชิดกลีบปากนุ่ม ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายเข้าควบคุมเกมทั้งหมด "ปากดีแต่จูบไม่เป็นเนี่ยนะ..." แตมกระซิบเสียงพร่าต่ำ ชิดริมฝีปากบางที่ยังคงสั่นระริก "เดี๋ยวพี่แตมจะสอนให้... ว่าของจริงเขาทำกันยังไง" ยังไม่ทันที่อุ้มจะได้อ้าปากเถียงหรือแก้ตัว ฝ่ามือหนาก็เลื่อนขึ้นมารองรับท้ายทอยของเธอไว้ แล้วบดจูบลงมา

เมื่อภายในของเธอเริ่มคลายความตึงเกร็งและปรับตัวรับการบุกรุกได้ทีละน้อย ชายหนุ่มจึงค่อยๆ ดันแกนกายเข้าหาจนสุดทาง กึก! สัมผัสแน่นสะดุดราวกับเยื่อบางๆ ของเธอขาดสะบั้นลง แรงตอดรัดแน่นหนึบที่ไม่เคยเปิดรับใครมาก่อนทำเอาแตมถึงกับกัดฟันกรอด คิ้วเข้มขมวดมุ่น นัยน์ตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความคาดไม่ถึง ‘ซิง... ยัยเด็กซิงปากเก่ง บ้าชิบ!’ แตมสบถลั่นอยู่ในใจ ชายหนุ่มหยุดนิ่งค้างตัวตนเอาไว้ในความคับแน่นนั้นทันทีเพื่อไม่ให้คนใต้ร่างเจ็บไปมากกว่านี้ ใบหน้าคมคายฉายแววทั้งตกใจ เสียศูนย์ และทึ่งในความใจกล้าบ้าบิ่นของเธอ ปากดีท้าทายเขาสารพัด อวดอ้างว่าเจอมาเยอะจนเจนสนาม แต่ความจริงกลับเป็นผู้หญิงบริสุทธิ์ผุดผ่องที่ซ่อนความไร้เดียงสาไว้ใต้คราบสาวแซ่บ "ฮึก... พี่แตม... เจ็บ" น้ำเสียงสั่นเครือหลุดออกมาพร้อมหยาดน้ำตาเม็ดเล็กที่คลอหน่วยตรงหางตาคมสวย คราบความปากเก่งมลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงสาวน้อยวัยยี่สิบสองที่กำลังนอนตัวสั่นอยู่ในอ้อมกอด แตมใจกระตุกวูบ ความรู้สึกหวงแหนและเอ็นดูอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับใครแล่นริ้วเข้ามาเกาะกุมหัวใจ มือหนาเลื่อนขึ้นไปประคองดวงหน้าหวานอย่างแผ่วเบา ปลายนิ

ร่างเล็กบอบบางก้าวลงจากรถแท็กซี่ด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ สองขาที่เคยเรียวยาวก้าวเดินอย่างมั่นใจบัดนี้กลับสั่นระริกและเดินกะเผลกราวกับเพิ่งผ่านศึกสงครามมาหมาดๆ ความเจ็บแปลบตรงจุดกึ่งกลางกายแล่นริ้วขึ้นมาทุกย่างก้าว ย้ำเตือนถึงบทเรียนสุดเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้า หญิงสาวต้องกัดริมฝีปากแน่นเพื่อสะกดกลั้นความปวดร้าวระบมที่ประท้วงไปทั่วทั้งร่าง ก่อนจะเดินขึ้นหอพัก อุ้มไม่ลืมแวะร้านขายยาแถวนั้นด้วยท่าทางเลิ่กลั่ก ใบหน้าหวานก้มต่ำหลบสายตาเภสัชกรสาวขณะเอ่ยปากสั่งซื้อยาคุมกำเนิดฉุกเฉินอย่างกระอักกระอ่วน ทันทีที่จ่ายเงินเสร็จ เธอก็รีบแกะเม็ดยากลืนลงคอพร้อมน้ำเปล่าขวดใหญ่อย่างรวดเร็วเพื่อความปลอดภัย หวังดับไฟความกังวลในใจให้หมดไปโดยเร็ว ‘ไอ้คนบ้า... แรงเยอะเป็นบ้าเลย’ หญิงสาวลอบบ่นพึมพำในใจ พลางนึกถึงใบหน้าหล่อเหลาปานเทพบุตรแต่แววตาดุร้ายราวกับหมาป่าหิวกระหายของชายหนุ่มเจ้าของเพนต์เฮาส์หรู ภาพความทรงจำวาบหวามที่ร่างสูงตระกองกอดเธอไว้ใต้ร่างบดขยี้อย่างไม่ออมแรงทำให้สองแก้มใสเห่อร้อนขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่ ทั้งที่คิดว่าตัวเองจะแน่พอคุมเกมได้ แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นเธอเอ

แตมขับรถหรูออกจากอาณาจักรเตชะบดินทร์ด้วยความรู้สึกปลอดโปร่งขึ้น ชายหนุ่มเลี้ยวรถเข้าจอดหน้าร้านกาแฟบรรยากาศเงียบสงบข้างทาง สั่งกาแฟดำมาดื่มดับความตึงเครียด ก่อนจะหยิบแท็บเล็ตและโทรศัพท์มือถือเครื่องพิเศษขึ้นมาเปิดดูไฟล์ภาพจากกล้องวงจรปิดของเพนต์เฮาส์ที่เขาเพิ่งดึงข้อมูลมาด้วยตัวเอง บนหน้าจอปรากฏภาพร่างบางคุ้นตาที่สวมชุดเดรสยับยู่ยี่ กำลังเดินขากะเผลกออกจากลิฟต์อย่างทุลักทุเล มือเล็กกอดกระเป๋าสะพายแน่น สองขาเรียวสั่นระริกแทบก้าวไม่ออก ท่าทางเดินกะย่องกะแย่งเหมือนลูกเป็ดหลงทางนั้นทำเอาแตมถึงกับหลุดยิ้มขำในลำคอด้วยความมันเขี้ยวระคนเอ็นดู ชายหนุ่มไล่เช็กกล้องต่อไปจนเห็นเธอเดินออกไปโบกแท็กซี่สีชมพูหน้าคอนโด ด้วยทักษะด้านไอทีและการแกะรอยระดับแฮกเกอร์สายดาร์ก แตมจัดการเจาะระบบจีพีเอสและข้อมูลการชำระเงินของแท็กซี่คันนั้นอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วเรียวยาวรัวลงบนแป้นพิมพ์อย่างชำนาญการ เพียงไม่กี่นาที บนหน้าจอแท็บเล็ตก็ปรากฏหลักฐานชิ้นสำคัญที่ยัยตัวแสบพลาดทิ้งร่องรอยไว้ นั่นคือสลิปการโอนเงินค่าโดยสารผ่านระบบพร้อมเพย์ ผู้โอน: น.ส. อารียา หมายเลขพร้อมเพย์: 08x-xxx-xxxx "อารียา..." แตมทว