ผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ

บรรยากาศภายในไนต์คลับหรู PM69 ย่านสุขุมวิท คึกคักไปด้วยผู้คนและเสียงดนตรีชวนโยกย้าย ทว่าที่มุมส่วนตัวบนโซนชั้นลอย แตม ยศวรรธ ก้องเกียรติไพบูลย์ ชายหนุ่มวัย 27 ปี รูปร่างสูงใหญ่ในชุดเชิ้ตสีเข้มเนี๊ยบหรู กำลังนั่งแกว่งแก้ววิสกี้ในมืออย่างเงียบเชียบ

นัยน์ตาคมกริบฉายแววเคร่งเครียดลึกล้ำ แม้เขาเพิ่งจัดการภารกิจสำคัญให้ เพลิง ได้สำเร็จลุล่วง ทว่าภาระหน้าที่และปมในใจเรื่องครอบครัวยังคงตามมากดทับ ราวกับวิสกี้รสเข้มในแก้วไม่อาจช่วยล้างความรู้สึกหนักอึ้งออกไปได้เลย

ทว่าบรรยากาศเงียบขรึมรอบตัวเขากลับถูกรบกวน... ด้วยสายตาคู่หนึ่งจากโซนด้านล่าง

ฝั่งโต๊ะ VIP ชั้นล่าง อุ้ม อารียา เทพารักษ์ สาวสวยวัย 22 ปีที่เพิ่งเรียนจบหมาดๆ กำลังยกแก้วเหล้าดื่มติดต่อกันอย่างไม่กลัวเมา วันนี้นอกจากจะเป็นวันที่สอบภาคเรียนสุดท้ายเสร็จจนโปร่งสมอง เธอยังเพิ่งเจอมรสุมหัวใจถูก ลีโอ แฟนหนุ่มที่คบกันมาครึ่งปีบอกเลิกด้วยเหตุผลสุดงี่เง่า

“เฮ้ย เบาๆ ยายอุ้ม ดื่มเอาดื่มเอา เดี๋ยวก็เมาหรอกมึง” มะลิ เพื่อนสนิทเอ่ยเตือนพลางรั้งแก้วไว้

“เมาก็ช่างมันดิ ไอ้ผู้ชายเฮงซวย! กูไม่ยอมให้มันจิ้ม ทำมาหาว่ากูอกเล็ก!” อุ้มกระแทกแก้วลงบนโต๊ะด้วยความหงุดหงิด เชิดหน้าสู้ตามนิสัย

“ก็นะ... มึงไม่ยอมให้มันพิสูจน์เองนี่ว่าเล็กจริงไหม”

“เลิกกันแล้ว กูจะให้มันลองทำไม เสียของเปล่าๆ” อุ้มตอบเสียงแข็ง

“กูหมายถึงคนอื่นต่างหาก” มะลิหัวเราะร่า ก่อนจะเขย่าแขนเพื่อน “แค่ วันไนต์สแตนด์ เองมึง สนุกๆ ไม่เห็นเป็นไรเลย”

“เออ กูขอเช็กเรตติ้งก่อน”

ดวงตาคมสวยกวาดมองไปทั่วร้าน จนกระทั่งสายตาไปหยุดลงที่มุมสลัวชั้นบน... สบเข้ากับดวงตาคมเข้มดุดันของชายหนุ่มชุดดำทรงอิทธิพลคนนั้นที่มองลงมาพอดี กระแสความร้อนวูบวาบปะทะกันกลางอากาศจนอุ้มชะงักไปครู่หนึ่ง

“กูว่าผู้ชายคนนั้นมองมึงแน่เลยว่ะอุ้ม” มะลิสะกิดยิกๆ

“คนไหน” อุ้มแกล้งถาม ทั้งที่หัวใจเต้นแรงขึ้นมาแล้ว

“ก็คนเสื้อดำที่นั่งคนเดียวนั่นไง มึงเข้าไปทักเลย!”

“ถ้าเกิดเขามีเมียแล้วล่ะ”

“โธ่ ถ้าเขามีเมียคงไม่มานั่งหงอยคนเดียวอย่างนี้หรอก ถ้ามึงไม่ไป เดี๋ยวกูเสียสละเอง”

“หยุดเลย! คนนี้กูจัดการเอง”

อุ้มยืดตัวขึ้น ปรับลุคให้มั่นใจ ปัดเรือนผมยาวสลวยไปด้านหลัง แล้วก้าวขาเรียวเพรียวสวยในชุดเดรสเว้าหลังสุดแซ่บตรงขึ้นไปหาชายหนุ่มชั้นบนทันที

สายตาคมของยศวรรธมองตามร่างระหงที่กำลังเดินตรงมาหา มุมปากหนายกยิ้มจางๆ ความเครียดก่อนหน้านี้ถูกความสนใจในตัวสาวสวยตาคมคนนี้กลบจนมิด

อุ้มหยุดยืนตรงหน้าโต๊ะ ย่อตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามแล้วส่งยิ้มหวานยั่วเย้าที่แฝงความท้าทาย

“นั่งดื่มคนเดียว หน้าตาเครียดเชียวค่ะ... มีใครทำอะไรให้ไม่พอใจ หรือกำลังรอใครอยู่เหรอคะ?” น้ำเสียงหวานเอ่ยถามอย่างไม่เกรงกลัว

แตมช้อนสายตามองสาวน้อยตรงหน้า นัยน์ตาฉายความแพรวพราว “รอคนใจกล้า... แล้วเธอล่ะ กล้าพอไหม?”

“ถ้าไม่กล้า... อุ้มคงไม่เดินเข้ามาทักพี่หรอกค่ะ” เธอขยับเข้าไปใกล้ วางมือเรียวสวยลงบนแขนเสื้อเชิ้ตสีเข้มของเขาเบาๆ

ความแซ่บ ซ่า และไม่ยอมคนของเธอ จุดชนวนความต้องการในตัวยศวรรธเข้าอย่างจัง ชายหนุ่มโน้มตัวไปรวบเอวบางเข้าหาตัว กลิ่นหอมเฉพาะกายและเสน่ห์ของอุ้มทำเอาตบะของเขาแทบพังทลาย

แก้ววิสกี้ถูกวางลงบนโต๊ะกระจก สายตาคมกริบจ้องมองสาวน้อยตรงหน้าอย่างพิจารณา

“ไม่กลัวเมาเหรอ” แตมเอ่ยถามเสียงเรียบต่ำ ท่าทางขรึมดุดันตามสไตล์

“ย้อมใจประชดผู้ชายเฮงซวยน่ะค่ะ” อุ้มตอบพลางยกแก้วขึ้นจิบ เชิดหน้ามองสู้ตาชนิดไม่ยอมใคร

“อกหัก?”

“มันว่าหนูอกเล็ก... พี่ว่าของหนูมันเล็กไหมล่ะ” อุ้มยืดอกขึ้นเล็กน้อยอย่างท้าทาย จ้องสบตาชายหนุ่มตรงๆ โดยไม่มีแววประหม่า

แตมลดสายตาลง กวาดมองเรือนร่างเพรียวสวยทรงเอสไลน์ในชุดเดรสแซ่บ ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาฉายแววอันตรายขึ้นมาทันที

“ไม่รู้สิ... ต้องลองก่อน”

อุ้มยิ้มเย้า เลิกคิ้วถามกลับด้วยประโยคสุดใจกล้า

“ว่าแต่พี่... ของพี่ใหญ่ไหม”

ยศวรรธหลุดหัวเราะในคอให้กับความซ่าและตรงไปตรงมาของสาวน้อยวัย 22 ตรงหน้า ชายหนุ่มโน้มตัวเข้าไปใกล้ จนกลิ่นกายหอมกรุ่นของเธอแนบชิด

“อยากรู้ก็ต้องลอง” น้ำเสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยชิดใบหูเล็ก

“แค่วันไนต์... หนูไม่สานต่อนะ” อุ้มย้ำเงื่อนไขชัดเจน ชูสองนิ้วบอกสเปกคืนนี้แบบไม่ผูกมัด

“พี่ก็ไม่กินซ้ำเหมือนกัน” แตมกระตุกยิ้มดุดันทรงเสน่ห์ ก่อนจะกระชับรวบเอวบางให้ขยับเข้ามาชิดอกกว้างจนแทบไม่เหลือช่องว่าง