เอาให้จบ

อารียาทำใจกล้ายกแขนคล้องคอเขาไว้แน่น

ริมฝีปากบางเริ่มสั่นระริกด้วยความประหม่า

“หนูแค่ไม่ชินกับคนแปลกหน้าเฉยๆ”

“งั้นแปลว่ายังไม่เคย”

“ใครว่าไม่เคย”

พูดจบสาวใจกล้าก็โน้มใบหน้าเข้าหาชายหนุ่ม เรียวปากบางประทับจูบลงบนริมฝีปากหยักหนาได้รูปสีแดงปนคล้ำอย่างไม่ประสีประสาเท่าไรนัก

สัมผัสงุ่มง่ามที่ไม่ประสีประสาแต่เต็มไปด้วยความพยายามจะอวดเก่ง ทำเอามาเฟียหนุ่มใหญ่ถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ

‘เชี่ย! จูบไม่เป็น... ยังไงของเธอวะเนี่ย!’

แตมสบถลั่นในใจ นัยน์ตาคมกริบที่เคยมองเธอเป็นสาวแซ่บเจนเวทีผับหรู บัดนี้กลับไหวระริกด้วยความเอ็นดูปนความต้องการที่พุ่งสูงขึ้นเป็นเท่าตัว รูปร่างหน้าตาภายนอกดูเผ็ดร้อนสู้คน ปากกล้าท้าทายทุกคำ แต่เนื้อในกลับไร้เดียงสาจนน่าจับมากลืนกินทั้งตัว

ริมฝีปากหยักหนาขยับยิ้มชิดกลีบปากนุ่ม ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายเข้าควบคุมเกมทั้งหมด

"ปากดีแต่จูบไม่เป็นเนี่ยนะ..." แตมกระซิบเสียงพร่าต่ำ ชิดริมฝีปากบางที่ยังคงสั่นระริก "เดี๋ยวพี่แตมจะสอนให้... ว่าของจริงเขาทำกันยังไง"

ยังไม่ทันที่อุ้มจะได้อ้าปากเถียงหรือแก้ตัว ฝ่ามือหนาก็เลื่อนขึ้นมารองรับท้ายทอยของเธอไว้ แล้วบดจูบลงมาอย่างนุ่มนวลทว่าลึกล้ำ เรียกร้อง และช่ำชอง ลิ้นร้อนแทรกผ่านเข้าไปชิมความหวาน กวาดต้อนจนสาวน้อยวัยยี่สิบสองถึงกับสมองขาวโพลน แขนเรียวที่คล้องคอเขาไว้เกร็งแน่นขึ้นตามสัญชาตญาณ เสียงครางอื้ออึงในลำคอเบาๆ ของอุ้มกลายเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่จุดไฟในตัวพี่แตมให้ลุกโชน

จากที่คิดว่าจะแค่ เช็กของ แบบวันไนต์ผ่านๆ

แต่ความไร้เดียงสาที่ซ่อนอยู่ใต้ความแซ่บนี้... กำลังจะทำให้คนขรึมลุคดุดันอย่าง ยศวรรธ หลงจนหาทางออกไม่เจอ!

มือเล็กเริ่มประท้วง ดันแผงอกแกร่งเบาๆ เมื่อเริ่มหายใจตามจังหวะจูบอันดุดันไม่ทัน แตมยอมถอนริมฝีปากออกอย่างเสียดาย นัยน์ตาคมกริบจ้องมองกลีบปากอิ่มที่บวมเจ่อสีแดงระเรื่อด้วยความพึงใจ

อารียารีบสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ทรวงอกกระเพื่อมไหว แต่ยังไม่ทันจะได้พักหายใจให้ทั่วท้อง กายสาวก็ต้องสะท้านเยือกเมื่อใบหน้าหล่อเหลาเลื่อนต่ำลงมาซุกไซร้ที่ซอกคอระหง กลิ่นกายหอมละมุนตามธรรมชาติของสาวน้อยวัยขบเผาะยิ่งทำให้ความต้องการของชายหนุ่มทวีความพลุ่งพล่าน สันกรามคมขบเม้มเบาๆ ลากผ่านผิวเนียนนุ่มจนร่างเล็กในอ้อมแขนเกร็งสะท้าน

"พี่... ใจเย็นก่อนได้ไหม" อุ้มเอ่ยเสียงสั่นพร่า พยายามดันไหล่หนาเอาไว้

"ลีลามาก" แตมกระซิบดุชิดซอกคอ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวเนื้อเนียนจนอุ้มขนลุกซู่ไปทั้งตัว "ปากดี กล้าชวนพี่ขึ้นห้องเองแท้ๆ พอเอาเข้าจริงจะมาถอยเนี่ยนะ"

มือหนาเลื่อนลงไปโอบรัดเอวคอดกิ่ว ดึงร่างบางให้เบียดชิดกับแผงอกกว้างจนสัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อแน่นตึงและความร้อนรุ่มจากตัวเขา นิ้วเรียวยาวอีกข้างค่อยๆ รูดปลดซิปด้านหลังชุดเดรสตัวสวยอย่างช่ำชอง สายตาคมกริบที่จ้องมองเธอนั้นไม่มีเค้าของความขรึมนิ่งเหมือนที่ผับอีกต่อไป เหลือเพียงสายตาของนักล่าที่พร้อมจะกลืนกินเหยื่อตัวน้อยให้หมดทั้งตัว

"บอกแล้วไงว่าพี่ใจร้อน... และคืนนี้ ก็อย่าหวังว่าจะได้นอนง่ายๆ"

"ก็หนูลีลาเด็ดไง พี่จะแค่จูบๆ แล้วเอาให้จบเนี่ยนะ ไม่คิดจะเล้าโลมหนูหน่อยเหรอ ถึงจะเป็นแค่วันไนต์ แต่หนูก็อยากให้พี่จำหนูได้" อุ้มรีบเชิดหน้าท้วงเสียงสั่นปนอวดดี "อีกอย่าง เสื้อผ้าหนูพี่ก็ถอดจะหมดอยู่แล้ว แต่ของพี่ยังไม่ถอดสักชิ้น แล้วหนูจะรู้ได้ยังไงว่าของพี่ใหญ่จริงหรือเปล่า"

คำพูดท้าทายอย่างไม่ยอมเสียเปรียบของสาวน้อยตรงหน้า ทำเอาคนตัวโตถึงกับหลุดหัวเราะหึในลำคอ ดวงตาคมกริบเปล่งประกายวาววับทั้งขบขันและเอ็นดูปนความมันเขี้ยว ยัยตัวแสบปากเก่งจนวินาทีสุดท้าย ทั้งที่ตัวเองจูบยังไม่ประสีประสา แต่กล้ามาทวงให้เขาเล้าโลมเพราะกลัวเขาจำไม่ได้

"อยากให้จำได้ขนาดนั้นเลย" แตมกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาฉายแววอันตราย "ได้... เดี๋ยวพี่จัดให้แบบที่เธอจะลืมไม่ลงไปตลอดชีวิตเลยแล้วกัน"

มือหนาที่เคยเร่งร้อนผ่อนจังหวะลงอย่างใจเย็น เปลี่ยนเป็นลากไล้ปลายนิ้วอุ่นจัดผ่านลาดไหล่เนียน สัมผัสแผ่วเบาแต่เน้นย้ำทุกจุดอ่อนไหว ปลายนิ้วเลื่อนผ่านแผ่นหลังเปลือยเปล่า ลากช้าๆ ลงมาตามส่วนโค้งเว้าของเอวคอดกิ่ว ทำเอาคนตัวเล็กสะท้านไหว ลมหายใจเริ่มขาดห้วง

แตมโน้มใบหน้าลงมาอีกครั้ง คราวนี้เขาไม่ได้บดจูบอย่างดุดันเหมือนตอนแรก แต่กลับละเลียดชิมริมฝีปากอิ่มอย่างอ่อนหวานลึกล้ำ ลิ้นร้อนต้อนไล่หยอกเย้าจนอุ้มเผลอเผยอริมฝีปากรับสัมผัส มือใหญ่ค่อยๆ เลื่อนมาประคองสะโพกมน ยกกระชับร่างบางขึ้นมาแนบชิดกับตัวเขาจนไร้ช่องว่าง

"แบบนี้... พอจะเรียกว่าเล้าโลมได้หรือยัง"

เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบถามชิดริมฝีปากอุ่น สัมผัสแนบชิดและสายตาร้อนแรงของเขาทำเอาสาวน้อยปากเก่งใจเต้นระทึกจนแทบหลุดออกมา

นอกอก