LOGINShare
3
publish date:
2026-09-23 14:43:14งานเลี้ยงในตอนเย็นถูกจัดขึ้นแบบง่ายๆอย่างที่เคยปฏิบัติมาทุกเดือน ธีร์ใช้บ้านของเขาเองในการนัดสังสรรค์กับเพื่อนสนิทและเพื่อนในวงการธุรกิจของเขาเดือนเว้นเดือน เด็กรับใช้ในบ้านเดินแทบชนกันเพื่อเร่งให้งานเสร็จทันก่อนเวลาที่แขกเหรื่อของนายจะมากันในตอนหัวค่ำตามเวลานัดหมาย
“คุณณิชขาวางงานลงเถอะค่ะ ขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดสวยๆลงมารับแขกเถอะนะคะ” เด็กรับใช้ต้องออกปากเมื่อเห็นใบหน้างามหมดจดนั่นมันวาวไปด้วยเหงื่อ ผมลุ่ยลงปรกในหน้าบางส่วน จะว่าไปณิชาทำงานมากกว่าคนรับใช้ในบ้านเสียอีก
ณิชาเร่งทำของในมือ ตอบไปอย่างไม่สนใจอย่างอื่นนอกจากงานตรงหน้า “แต่อาหารชุดนี้ยังไม่เรียบร้อยดีเลย ไว้ก่อนเถอะค่ะ เรื่องอาบน้ำแต่งตัวสวยๆน่ะ”
“โธ่คุณคะ นี่มันงานของพวกหนูนะคะ”
“ช่วยกัน จะได้เสร็จไวไวไง”
“คุณก็แบบนี้เรื่อยเลย”
ณิชายิ้มส่งให้เด็กรับใช้ ยกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อที่ย้อยลงมาทางหน้าผากก่อนจะไหลเข้าดวงตาให้แสบไปเสียก่อน เมื่อทุกอย่างดูลงตัวแล้ว สั่งงานเด็กในห้องครัวอีกหน่อย ดูความเรียบร้อยอยู่เกือบชั่วโมงจนวางใจดีแล้ว เด็กรับใช้เข้ามาบอกอีกครั้ง
“ไปอาบน้ำเถอะค่ะ ทางนี้หนูจัดการเอง”
ค่อยยอมเช็ดมือกับผ้าขี้ริ้วบนโต๊ะ สายตาหวานเศร้ากวาดมองไปยังบริเวณจัดงานด้วยสายตาสำรวจตรวจตราจนแน่ใจแล้วค่อยพยักหน้าให้เด็กรับใช้คนเดิม
หญิงสาวรีบจ้ำเข้าห้องของตนเองอาบน้ำอย่างรีบเร่ง ตรงไปยังตู้เสื้อผ้าเพื่อรื้อหาชุดออกมาใส่ ก็เห็นว่ามีชุดหนึ่งแขวนรออยู่แล้วที่ด้านหน้า พร้อมโพสต์อิทแปะกำกับด้วยลายมือที่คุ้นชิน
‘ใส่ชุดนี้จะได้เป็นธีมเดียวกัน’
ณิชามองเงาสะท้อนของตนเองในกระจก สำรวจความเรียบร้อยดีแล้วจึงลงไปยังบริเวณที่ใช้สำหรับจัดเลี้ยง เข้าไปช่วยเด็กๆพร้อมทักทายแขกเหรื่อที่เป็นเพื่อนของธีร์ไปพลาง จนเวลาล่วงเข้ากลางดึก จึงได้เห็นว่าคนเป็นสามีส่งสายตามองมา พยักหน้าที่รู้ความนัยว่าเขาต้องการให้เธอเข้าไปหา
เดินอ้อมสระว่ายน้ำเข้าไปจนถึงเก้าอี้ที่ธีร์นั่งก็ถูกรวบตัวดึงให้ลงนั่งบนตักแกร่งๆแน่นตึงไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ แถมยังถูกวงแขนล่ำใหญ่โตของเขารัดรอบเอวเล็กๆของเธออีกด้วย
“ใส่ชุดแบบนี้แล้วดูเซ็กซี่จัง”
ชมเสร็จก้มลงฝังริมฝีปากกับไหล่เนียนของเธอ ณิชาร้อนวาบไปทั่วใบหน้าพร้อมๆกับบริเวณที่ถูกเขาฝังจุมพิต “ดูสายตาของเพื่อนผมเวลามองคุณสิ ผมชอบชะมัด”
ณิชานั่งตัวแข็งทื่อในอ้อมกอดที่อุ่นจนเกือบร้อนนั่น ไม่กล้ามองเพื่อนๆของเขาหรอกว่าสายตาเป็นเช่นไร แล้วกลั้นใจครู่หนึ่งบอกออกไป
“ณิชไปเตรียมเครื่องดื่มให้นะคะ”
“เดี๋ยว”
ธีร์รั้งด้วยรอยยิ้มแล้วเลื่อนมือที่กอดรัดเอวบางของเธอมาจับรอบสะโพกกดลงน้ำหนักจนรู้สึกได้ว่าเขาตื่นตัวกับการใกล้ชิดระหว่างกันเพียงใด เสียงทุ้มกระซิบบอกยั่วเย้า “ดูสิว่ามันคึกคักพร้อมรบขนาดไหน คุณรู้วิธีจัดการไม่ใช่หรือณิชา”
หญิงสาวสะดุ้งตกใจในทันที สายตามองกราดไปรอบๆก็พบว่าไม่มีใครสนใจมองมาที่เจ้าของบ้านสักคนเดียว ธีร์หลอกเธออย่างนั้นหรือ คนร้ายกาจ ปฏิเสธเสียงสั่นเมื่อรู้ว่าเขาไม่น่าจะพูดเล่น
“มะ ไม่นะคะ คุ เพื่อนคุณ”
ธีร์แกล้งเลิกคิ้วถามเหมือนไม่เข้าใจจริงๆ “ทำไม”
“ณิ...ณิชอาจเสียงดัง” สุดท้ายเลือกเอาคำตอบที่ไม่ได้อยากเอื้อนเอ่ยออกมานัก แต่รู้ว่าสามีของเธอจะหยุดหากได้ยินคำนี้มากกว่าคำปฏิเสธออกไปตรงๆ
“ทำไม อายหรือไง...คัมมอน”
ณิชากัดปากแน่น เดือดในใจขึ้นมาแทน ข่มโทสะที่มาพร้อมความอายแล้วตั้งท่าจะทำอย่างที่เขาสั่งแกมบังคับนั่น ธีร์เอียงคอมองคนบนตักแล้วหัวเราะในลำคอที่ฟังรู้ว่าถูกใจเสียนักหนา เขาโน้มกายด้านหน้าที่เต็มไปด้วยกล้ามมัดตึงแน่นแนบ
เข้ากับแผ่นหลังของเธอกระซิบบอกข้างหูด้วยเสียงกระซิบดังเดิมพร้อมลมหายใจอุ่นๆปนกลิ่นเหล้าชั้นดี
“ผมเปลี่ยนใจแล้ว คุณขึ้นไปรอบนห้องดีกว่าเดี๋ยวผมตามไป สงสัยคืนนี้จะยาว นอนเช้าเลยก็แล้วกันนะณิชา”
ได้ยินแบบนี้ก็คล้ายโล่งใจที่เขาจะไม่ทำเรื่องน่าอายในที่สาธารณะ ใช่ว่าธีร์ไม่เคย ตั้งแต่คราวไปต่างประเทศด้วยกันคราวก่อน ที่ปลุกเร้าให้เธอร่วมรักด้วยในสถานที่โล่งแจ้งในบ้านพักส่วนตัว ไม่รู้ว่ามีคนผ่านมาเห็นหรือไม่
แต่นี่เมืองไทยเธอไม่คิดว่าเขาหน้าหนาได้ขนาดนี้ ณิชารีบลุกออกจากตักของสามีด้วยสีหน้ากล้ำกลืน เดินก้มหน้าเข้าครัวไปดูว่าอะไรขาดเหลืออีกบ้าง ไม่คิดไปรอเขาอย่างที่อีกฝ่ายสั่งความเอาไว้
เหลือบไปมองที่ธีร์อีกครั้งก่อนเข้าไปด้านหลังบ้าน เห็นเขาขยับตัวนั่งหลังตรงยิ้มแย้มอย่างสุภาพให้กับหญิงสาวแสนสวยคนหนึ่งที่เดินเข้ามาหาเพื่อนั่งคุยด้วยกัน เขาสุภาพแบบนี้เสมอหากเป็นเพื่อนหรือใครคนอื่น แต่กิริยาพวกนั้นไม่ได้มีไว้ใช้กับเธอ
ธีร์ไม่ใช่คนหยาบคาย เขามีคำพูดสุภาพอยู่เป็นนิจ แต่แววตาท่าทีที่แสดงออกมานั่นต่างหากที่หยาบคายมากกว่าคำพูดของเขามากนัก
ณิชาถอนหายใจยาวเหยียดเดิมก้มหน้ามองพื้นอย่างเหนื่อยอ่อนในหัวใจ ตั้งใจตรงไปในห้องครัว เพียงพ้นหัวมุมของบ้านก็ชนโครมเข้ากับอกแกร่งๆของใครสักคนที่คงเป็นเพื่อนคนหนึ่งที่ธีร์เชิญมาร่วมงาน
“ขอโทษครับ”
เสียงทุ้มละมุนเอ่ยขอโทษเธอก่อน ณิชาเงยหน้ามองอย่างตกใจ ยิ้มแหยๆแล้วว่า
“ไม่เป็นไรค่ะ”
“เจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับ ผมเก้า คุณณิชจำผมได้ไหม”
อีกฝ่ายถามอย่างเป็นห่วง พร้อมแนะนำตัวเองเสร็จสรรพถามราวกับเขารู้จักเธอเป็นอย่างดี ณิชาให้หนักใจยิ่งนัก เพราะจำชายหนุ่มตรงหน้านี่ไม่ได้เลย เธอมีปัญหาเรื่องจำหน้าคน เอ่ยทวนชื่อเขาด้วยสีหน้าประดักประเดิดนิดๆ
“คุณเก้าหรือคะ”
“ครับ เก้า ลูกผู้น้องของนายธีร์ พ่วงตำแหน่งเพื่อนสนิทด้วยครับ” ชายหนุ่มกล่าวด้วยท่าทีเป็นกันเอง หวังให้หญิงสาวคู่สนทนาผ่อนคลายลง
ณิชาค่อยผ่อนลมหายใจออกเมื่อเห็นความเป็นมิตรของชายที่แนะนำตัวว่าชื่อเก้า ยิ้มด้วยความละอาย ก่อนหลบสายตาวูบ เพราะเธอจำไม่ใคร่ได้นักว่าญาติหรือเพื่อนของสามีมีใครบ้าง
Latest chapter
ผลาญรัก 20
“ได้โปรดค่ะ ณิช ณิช...”ครางเสียงแผ่วคล้ายขาดใจ ผวาเข้ารับแรงกระแทกกระทั้นไม่หวาดหวั่น ดวงตาของธีร์หรี่ปรือสะท้อนบ่งบอกว่าอารมณ์สมในรสสวาทของเขานั้นเกือบสุดทางแล้ว ทั้งสองกอดรัดปลดปล่อยเมื่อได้รับการปลดปล่อยพร้อมๆกันในจังหวะเดียวนั่นเอง เสียงครางยาวระบายความซ่านสุขหลั่งรินจนหมดสิ้นความต้องการในนาทีนั้นธีร์รู้ตัวในลมหายใจที่กำลังดำรงอยู่ว่าเขามีความสุขจากเรือนกายของณิชามากขนาดไหน แนบร่างลงหาอีกครั้งทั้งที่ยังไม่ถอดถอนตัวตนที่ยังขึงแข็งออกมาจากเธอ ณิชาสะดุ้งเฮือกขึ้นสุดตัว หญิงสาวพร้อมกับบทรักของเขาขึ้นอีก เธอบดเบียดตัวเข้าหาบอกให้รู้ด้วยภาษากายว่ายินยอมกับศึกในสนามกามารมณ์ที่ก่อตัวขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้ยาวนานจนเหงื่อโชกชุ่มไปทั้งเรือนร่างก่อนถูกปลุกเร้าขึ้นใหม่ให้ชุ่มขึ้นอีกครั้งอยู่เป็นนานจนหญิงสาวนอนพับไปกับอกแกร่งๆของชายผู้เป็นสามีในเวลาต่อมา“ผมเคยคิดนะว่าอยากไปอยู่บนเกาะส่วนตัว โดยไม่ต้องมีใครมาคอยวุ่นวายด้วย” เสียงเขาบอกขณะไล้นิ้วเกลี่ยไปบนผิวนวลเนียนของคนในอ้อมกอด เผลอตัวดอมดมแก้มนุ่มอย่างมันเขี้ยว ณิชาหลับๆตื่นๆครางรับเขางึมงำเบาแสนเบาแต่เพราะใกล้กันมากชนิดที่เนื้อแนบเนื้อจึงได
ผลาญรัก 19
คงเพราะความอ่อนเพลีย เหนื่อยอ่อนในใจจึงทำให้ณิชาหลับสนิทตลอดคืน หญิงสาวลืมตาตื่นขึ้นก็พบว่าตนเองนอนอยู่เพียงลำพังในห้องนอนไม่กว้างมาก ค่อยๆดันตัวขึ้นนั่งแล้วมองไปรอบๆก็ระลึกได้ว่าธีร์ฉุดเธอลงเรือมาตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้วต้องรอให้เขาอารมณ์เย็นลง เธอไม่เขลาขนาดที่ว่าจะกระโดดเรือแล้วว่ายน้ำกลับฝั่งไปในตอนนี้ นั่นเท่ากับฆ่าตัวตายชัดๆเดินเข้าไปในห้องน้ำ พบว่าแปรงสีฟัน สบู่เหลว เครื่องใช้ข้าวของส่วนตัวของเธอในนั้นพร้อมสรรพ จึงจัดแจงล้างหน้าอาบน้ำให้สดชื่นค่อยเดินออกมายังด้านนอก เห็นว่าธีร์ยืนนิ่งตรงดาดฟ้า เลยออกไปเมียงมองว่าเขาทำอะไรที่ตรงนั้น“ตื่นเสียที ผมแขวนท้องรอคุณจนไส้กิ่ว”“รอทำไมคะ หิวก็ไม่กินอะไรไปก่อน” บอกด้วยน้ำเสียงเรียบๆไม่ให้แสดงอารมณ์ใดๆออกไปเขาวางคันเบ็ดลงแล้วคว้าข้อมือของเธอตรงไปยังห้องอาหาร กินอาหารเช้าด้วยกันแล้วก็เป็นเวลาเกือบๆสิบเอ็ดนาฬิกาแล้ว เรียบร้อยเขาเอ่ยปากชวน เหเหมือนไม่เคยมีเรื่องราวบาดหมางอะไรกันมาก่อน“ไปตกปลากัน”“ไม่ค่ะ ไม่ชอบตกปลา”“มาเถอะ”เขาไม่ได้ชวนแต่น่าจะเป็นคำสั่งมากกว่า ธีร์ถนัดอยู่แล้วเรื่องบังคับพอรู้มาบ้างว่าธีร์โปรดปรานกีฬาอยู่หลายชนิด ด้วยอ
ผลาญรัก 18
“อ้อ คุณธีร์อยู่สินะ ตอนเจอพี่หนึ่งน่ะ”“อือ” ณิชาพยักหน้ารับ“ไม่ใช่ว่า…” ปารมีวิเคราะห์อย่างที่เห็นความน่าจะเป็นณิชาถาม เมื่อเพื่อนไม่พูดให้จบ “อะไรหรือปา”“หึงน่ะสิ”ณิชาเบ้หน้า ส่ายศรีษะช้าๆ บอกอย่างหนักแน่น “ไม่มีทาง คุณธีร์ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นกับณิชแน่นอน”“อ้าว ว่าได้เหรอ ผู้ชายบางคนนะหนูณิช ปากแข็งจะตาย ท่ามาก ฟอร์มเยอะไง”ณิชาเชื่อว่าผู้ชายอย่างที่ปารมีว่ามา แต่ไม่ใช่ธีร์แน่นอน แล้วเอ่ยแซ็วไป “อย่างกับตัวเองมีแฟนมาเยอะแยะ โสดไม่ใช่?”สองสาวคุยกันอีกไม่กี่คำ ดนัยก็มาปรากฏตัวขึ้นที่ร้าน เขามองเห็นณิชาในแวบแรกที่กวาดสายตาหา แล้วตรงมาที่โต๊ะทันที ปารมีทักยิ้มๆ“มาไวจังพี่หนึ่ง”“พักข้างบนนี่เอง แล้วเราพักที่ไหนกัน”บอกชื่อที่พักไป ดนัยก็ว่า“หนูณิชไม่ได้พักที่นั่นหรือคะ” ดนัยเอ่ยชื่อโรงแรมดังที่เขาพบณิชากับธีร์ที่นั่น ณิชามีสีหน้าแปรเปลี่ยนไป ปารมีจึงรับขัดขึ้น เพราะเดี๋ยวเพื่อนรักจะเกิดอาการบ่อน้ำตาตื้นขึ้นมาอีก“พี่หนึ่งมาทีหลังต้องเลี้ยงนะ”ดนัยยิ้มก่อนมองทางณิชาด้วยสายเปิดเปลือยความในใจ“ได้ครับ เลี้ยงตลอดชีวิตเลยก็ยังได้”ดนัยหยอดทันทีที่มีจังหวะ แต่แล้วปารมีก็จะขัดอยู่ตลอดเ
ผลาญรัก 17
“เราแต่งงานกัน ต้องรู้จักการให้เกียรติซึ่งกันและกัน นี่อะไร”ได้ยินเขาพูดมาแบบนั้นแล้วพลันนึกหยันธีร์ในใจ ให้เกียรติอย่างนั้นหรือ ใครกันแน่ที่ควรร้องขอกับเรื่องการให้เกียรตินี่ ก่อนผุดความจริงเรื่องหนึ่งขึ้นมาในหัวโต้เขาเสียงสั่น“อย่างนั้นหรอกหรือคะ นึกว่าเพราะฉันเคยสนิทกับพี่หนึ่งมาก่อนเสียอีก คุณถึงพาลอย่างกับเด็กไม่มีเหตุผล”ธีร์ยิ้มพรายทีเดียวเมื่อเห็นภรรยา คนที่เคยเงียบมาตลอด เปิดปากเถียง นึกสนุกขึ้นในนาทีนั้น “นั่นก็อีกเหตุผล”“นึกไว้ไม่ผิด” บอกด้วยใบหน้ามัวหมองลง พ้อเสียงเบาหวิวอย่างลืมตัวเพราะความโกรธ ความอัดอั้นผสมปนเปกันจนไม่เป็นตัวของตัวเองเท่าไรนัก “ฉันไม่น่าแต่งงานกับคุณตั้งแต่แรก”ได้ยินเสียงหวานตัดพ้อ เกิดเสียววาบขึ้นในอก เธอพูดออกมาได้อย่างไรว่าไม่น่าแต่งงานกับเขาตั้งแต่แรก ธีร์ถามอย่างกับจะหาเรื่อง“ทำไม!”“…” ณิชานิ่งไม่ตอบ เขาก็ยั่วเธอ“...หรือที่คิดว่าผมเลือกแต่งงานด้วยนี่เพราะผมแอบหลงรักคุณตั้งแต่แรกเจอ เอ...หรือคิดว่าพอได้อยู่ด้วยกัน ผมจะใจอ่อนเห็นความดีของคุณ” เสียงเขาเย้าโทสะได้ดีนัก ณิชาทำได้เพียงแค่นยิ้มเมื่อสิ่งที่เขากล่าวมานั้น มันมีส่วนที่เคยคิดอยู่บ้าง แ
ผลาญรัก 16
ณิชาปิดประตูห้องลงแล้วยืนพิงพร้อมพ่นลมหายใจอย่างโล่งอก เธอเกิดอาการแปลกๆขึ้นมาได้อย่างไร เพียงแค่เห็นแผงอกของธีร์พลันให้เกิดความรู้สึกพลุ่งพล่านอย่างกับพวกสาวร้อนรัก ใช่ว่าไม่เคยเห็น อิงแอบแนบชิดกันเสียหน่อย เธอกับธีร์เป็นสามีภรรยาร่วมเตียงมานานหลายเดือนแล้วด้วย ร่วมเรียงเคียงเพียงกายไร้ซึ่งความรักจากหัวใจของเขาแล้วรีบปัดความคิดว้าวุ่นนั่นออก จัดแจงนำเสื้อผ้าออกมาแขวนไว้ในตู้ นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้เก็บของให้ธีร์เลยตรงไปที่ประตู เปิดออกอย่างไวก็พบว่าธีร์ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าประตูห้องของเธอแล้ว ท่าทางเขาดูตกใจเมื่อเห็นเธอเปิดประตูออกมาพอดี ธีร์ชะงักไปเพียงนิดเดียวก่อนเอ่ยปากขอ...“ผมปวดหัว คุณมียามาด้วยไหม”“สักครู่นะคะ”ว่าแล้วหันกลับไปเปิดกระเป๋าหายาสามัญประจำบ้านที่มักติดไปไหนมาไหนด้วยเสมอ เดินตรงมาที่เขายืนส่งให้“นี่ค่ะ” แล้วเอียงตัวหลบเขาไปทางมินิบาร์บอกขึ้น “เดี๋ยวณิชไปรินน้ำให้นะคะ”ไม่นานก็ได้แก้วน้ำมาให้เขา ธีร์รับไปถือแล้วเลยนึกขึ้นได้ “ณิชไปเก็บเสื้อผ้าให้นะคะ”เขาพยักหน้าอย่างแกนๆมองตามหลังไปไม่ได้พูดอะไรอีก เธอปรนนิบัติเขาอย่างดีข้อนี้ธีร์ไม่เถียง แต่ไอ้เรื่องที่อยากให้ทำทำไ
ผลาญรัก 15
“โฮ...น่าเสียดายมากหนูณิช” เคยไปที่นั่นไม่กี่ครั้ง แต่จำบรรยากาศได้แม่นยำ อากาศดีมาก หากมีเงินหนาแน่นลงทุนดีดีเสียหน่อย รับรองว่าก่อรายได้ไม่น้อยทีเดียว“ขายไปร้อยล้าน”ณิชาบอกเสียงหงอยๆ เจ้าหล่อนเองยิ่งกว่าเสียดายเสียอีก ตอนนี้ก็ได้แต่ทำใจ นึกเสียว่าที่ตรงนั้นไม่ใช่ของของเรา “คุณธีร์ซื้อให้หนูณิชหรือเปล่า” “ไม่มีทาง” ณิชาสวนออกมาทันที ธีร์ไม่ทำอะไรแบบนั้นแน่“ไม่แน่นะ เชื่อปาไหมว่าคุณธีร์ต้องใจอ่อนหลงรักความน่ารักของเพื่อนปา”ณิชาฝืนยิ้ม ตาหวานปนโศกเศร้ามากกว่าเดิมเมื่อคิดว่าที่ปารมีพูดนั้นเป็นไปไม่ได้เลยสักเรื่องเดียวไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่เขาซื้อที่ที่เคยเป็นของมารดาเพื่อเอามามอบให้เธอ หรือลงทุนให้อะไรก็แล้วแต่ แล้วก็เรื่องที่เขาอาจใจอ่อนหลงรักเธอ ไม่มีทางเป็นไปได้เลยแม้แต่เรื่องเดียว แยกย้ายจากปารมีแล้วก็ตรงกลับบ้านในทันที ก่อนกลับเพื่อนรักของเธอยังพาไปเดินแถวโซนชุดว่ายน้ำแล้วก็ยัดเยียดชุดว่ายน้ำวาบหวิวมาให้เธออีกสามชุด แต่ละชุดนั่นไม่ได้ต่างจากชุดนอนที่เคยให้มาคราวนั้นแม้แต่น้อยจากวันที่เธอพบธีร์ควงสาวเข้าร้านเพชรก็ไม่ได้พบเขาอีกเลยจนถึงคืนหนึ่งก่
You May Also Like
เกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน88.7K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด321.8K viewsเพื่อนเกย์สอนกาม
อลิซาเบธ ลี67.4K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้268.6K viewsรักที่เป็นม่านหมอก
Melyssa514 viewsหนี้สวาทพ่อเลี้ยงทมิฬ [ Drama,Comedy 18+]
มนต์ศิขริน169 viewsพี่รหัสจอมซึนอ้อนรักหวานใจยัยซูเปอร์โมเดล [ nc 20+]
มนต์ศิขริน66 viewsพรหมลิขิตพิศวาส
ทิพย์วารี79 views
