ตอนที่ 1 เจ็บใจไม่หาย

        แคนดี้ เซนมอร์ หยาง วัย 21 ปีลูกเดียวคนเดียวของตระกูลนั่งหน้าตึงเมื่อถูกเพื่อนๆ กำลังล้อเลียนเรื่องที่เธอพลาดท่าให้หนุ่มบาร์โฮส เกิดมายังไม่เคยถูกใครหยามหน้าขนาดนี้เสียชื่อลูกคุณหนูมาเฟียหมด

        “โคตรแสบเลยวะ” ส้มส้มหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินสิ่งที่แคนดี้เล่า คืนนั้นพวกเธอไปเที่ยวและได้ประมูลหนุ่มมาให้แคนดี้แต่ใครจะคิดว่าจะเป็นนักต้มตุ๋นมือไว

        “คนอย่างแกไปพลาดท่าให้มันได้ยังไง”

        “ฉันอยากลองมีอะไรกับคนอื่นบ้าง แต่เจ็บใจมากโดนมันวางยา”

        เธอตื่นขึ้นมาในโรงแรมและพบว่าเงินในกระเป๋าและนาฬิกาหายไป เพิ่งมารู้ว่าเมื่อพลาดท่าให้หนุ่มบาร์โฮสเขาหลอกให้เธอดื่มน้ำที่ไหนได้เป็นน้ำผสมยานอนหลับ ไม่ได้ถูกจิ้มไม่เจ็บใจเท่าถูกหลอกจนหมดตัว

        พอเธอกลับไปจะเอาเรื่องปรากฏว่าเขาหายตัวไปแล้ว ไม่รู้ว่าเขาเป็นใครมาจากไหน เรื่องนี้เธอไม่ยอมเลยขอร้องให้พี่ชายคนโตช่วยสืบหาตัวให้

        “ไหนบอกจะเป็นเสือสาวโดนเข้าจนได้”

        “ผู้ชายทุกคนที่ผ่านมาก็หลงฉันทั้งนั้น แต่ครั้งนี้ไม่หลงแถมยังหมดตัว” ที่มาของคำว่าหมดเป็นแสนแขนไม่ได้จับอย่าให้เธอเจอหน้าเขาอีกครั้งนะ

        “เดี๋ยวฉันหาคนใหม่ให้”

        “พอเลยอีส้มมึงตัวดี” เดซี่ห้ามเพื่อนไว้หาผู้ให้แคนดี้ทีไรบรรลัยทุกที

        “โอโซนชื่อนี้น่าจะเป็นแค่นามแฝง แต่หน้าคุ้นๆ แกว่าพวกในร้านมันจะโกหกเราป่ะ”

        “ยังไงต้องช่วยกันปิดบังชัวร์” รอได้ข้อมูลเขามาก่อนเธอจะตามกระทืบเขาเอง กล้ามากระตุกหนวดเสืออย่างนี้ต้องเอาคืน

        “พี่แคนดี้ครับ”

        “เสือมาทำอะไรที่นี่” แคนดี้มองหนุ่มรุ่นน้องที่เดินเข้ามาทักทาย ชายหนุ่มคือเด็กในสังกัดของเธออีกคนที่เธอคุยเล่นๆ ไม่ได้จริงใจอะไร

        “ผมจะมาชวนพี่ไปดูหนังเย็นนี้ครับ”

        “แค่ดูหนังจริงเหรอ” ส้มส้มเอ่ยแซวเสือสงสารเด็กที่มาหลงรักแคนดี้ ไม่ดูข่าวเลยหรือไงว่าแคนดี้เจ้าชู้ขนาดไหนควงใครไม่ถึงสัปดาห์หรอก

        “จ จริงครับ”

        “ได้สิเย็นนี้เจอกันนะ”

        “อย่าหวังสูงนักเลยน้องตกลงมามันจะเจ็บ” เดซี่เตือนด้วยความหวังดีเพราะเด็กหนุ่มเหมือนจะจริงจังในความสัมพันธ์ แต่แคนดี้ก็แค่เล่นๆ

        “สงสารน้องมันวะแคนดี้แกบอกความจริงมันเถอะ”

        “ฉันใช้ให้มารักหรือไง” เธอไม่คิดจะจริงจังกับใครอยู่แล้ว และไม่ได้บังคับให้ใครให้มาตกหลุมรักด้วย เอกวาดเรียบทุกคณะมาแล้ว หมายถึงคุยครบทุกคณะที่มีในมหาลัยแต่ไม่มีใครที่เธอจริงจัง

        “ระวังเวรกรรมมันตามทัน”

        “ฉันรออยู่” เรื่องความรักต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเอง คนที่เข้ามาจีบก็เห็นว่าบ้านรวยเลยหวังจะจับเธอ

        “แคนดี้!”

        “ภีมมาหาใครอ่ะ?”

        “ไอ้เด็กที่ชื่อเสือมันเป็นใคร?” เขาได้ยินคนลือกันทั้งคณะว่ามีหนุ่มรุ่นน้องชวนแคนดี้ไปดูหนัง

        “เด็กบริหารไง”

        “มันชวนไปดูหนังต้องไปกับมันด้วยเหรอ แล้วภีมละ”

        “ภีมตอนนี้เรายังไม่ได้เป็นอะไรกันเลยนะ” เขาจะมาหวงเธอทำไม ในเมื่อตัวเขาเองก็ยังมีคนอื่นไปเรื่อย ก็เหมือนเธอต่างคนต่างมีก็แฟร์ๆ กัน

        “แคนดี้ไม่ได้มีเราแค่คนเดียวใช่มั้ย”

        “ภีมก็ไม่ได้มีเราแค่คนเดียว”

        “ภีมไม่เคยเห็นใครหลายใจเหมือนแคนดี้เลย” ชายหนุ่มผิดหวังคิดว่าหญิงสาวจะหยุดอยู่ที่เขา แต่เขาได้ยินคนทั้งคณะพูดคุยกันว่าอย่าเล่นไฟ แต่ไม่คิดว่าจะเป็นความจริง

        “พูดจบยัง เชิญ!”

        “แม่งโคตรเก่งเลย” ส้มส้มยกนิ้วให้แคนดี้แต่ละวันสับรางทันได้ยังไง หัวกระไดไม่เคยแห้งเลยหากพี่ชายมารู้ความจริงมีหวังพวกผู้ชายเหล่านั้นไม่รอด

        “น่าเบื่อ”

        ติ้ง ติ้ง ติ้ง

        แคนดี้เปิดอ่านข้อความที่พี่เซริวส่งมาเป็นข้อมูลของโจรที่กล้าหลอกเธอ หญิงสาวเปิดอ่านข้อความทันทีและไม่ตอบคำถามเซริวว่าให้สืบข้อมูลของผู้ชายคนนั้นทำไม

        “ดนุพล กล้ามาหลอกคนอย่างแคนดี้ต้องเจอดีหน่อยแล้ว”

        ตอนนี้เป็นเวลาเกือบเที่ยงเลยนัดกับพี่ชายไว้ว่าจะไปทานข้าวเที่ยวด้วยกัน วันนี้เธอนัดเจอสาวให้พี่ชายแต่แพรไหมไม่ว่างเลยได้มานั่งทานข้าวกันสอง

“น นั่นน้องแพรนี่คะ”

        “...”

        “มาได้ยังไงเดี๋ยวแคนดี้เข้าไปทักทายก่อน”

        “ไม่ต้องเขาไม่อยากมาก็ไม่ต้องไปทัก!” เซริวโกรธจนแทบระงับไว้ไม่อยู่อยากเดินเข้าไปต่อยหน้ามัน นั่งยิ้มหน้าระรื่นให้เมียคนอื่น อย่าเผลอนะมึงกูกระทืบแน่

        เมื่อเห็นว่าแพรไหมลุกออกไปจากโต๊ะเขาไม่รอช้าที่จะตามไป ยังไงวันนี้ต้องคุยกันให้รู้เรื่อง เขายืนรอแพรไหมหน้าห้องน้ำผู้หญิง ใครจะหาว่าเขาโรคจิตก็ช่างแม่ง

        “อุ๊ย ขอโทษค่ะ”

        “ไม่รับคำขอโทษมานี้เลย!” เขาลากแพรไหมออกมาจากร้าน และกักตัวเธอไว้ให้อ้อมแขนของเขา

        “คุณเซริว”

        “ทีฉันชวนมากินข้าวเสือกไม่มา แต่มากับมันได้หมายความว่ายังไง ห๊ะ!”

        “ใครชวนมากินข้าว โอ๊ยยย” มีแต่แคนดี้ที่ชวนวันนี้เธอติดงานจริงๆ เพิ่งเลิกกองกันช่วงบ่ายๆ ดนุพลจึงพามาทานข้าว

        “ยิ้มให้มันต่อหน้าผัวอยากตายหรือไง”

        “ผัว? ใครเป็นผัว”

        “แพรไหม!” ที่เอากันทั้งคืนไม่เรียกผัวจะให้เรียกอะไร อีกอย่างแตกในจนมันล้นออกมา เขาโกรธมากนะที่ทำเหมือนเขาเป็นขยะจะทิ้งยังไงก็ได้

        “น้องแพรครับ” ดนุพลที่เห็นว่าแพรไหมออกมานานจึงมาตาม

        “ปล่อยน้องแพรเดี๋ยวนี้นะ คุณเซริว!”

          “พี่ดอมเราไปกันเถอะค่ะ” แพรไหมสะบัดแขนออกจากการจับกุมของเขา และรีบมาลากแขนดนุพลเพื่อที่จะออกไปจากตรงนี้

        ผัวะ!

        “พี่ดอม”

        “มึงอย่ามาเสือกยุ่งกับของคนอื่น” เขาลากแพรไหมมาไว้ให้อ้อมแขน และกอดรัดไว้แน่นแววตาโกรธและดุดัน ดนุพลตั้งตัวได้จะเข้ามาหาแพรไหม

        “พี่เซริวทำอะไร” แคนดี้วิ่งมาหาพี่ชายพร้อมกับบอดี้การ์ดอีกสองคน แคนดี้ตกใจที่เห็นเป็นเขาคนนั้น

        “กระทืบมัน กูสั่งให้กระทืบมัน!”

        “ไม่นะหยุดเดี๋ยวนี้” แพรไหมเห็นดนุพลล้มไปกองที่พื้น และโดนลูกน้องของเซริวกระทืบ จนบอบช้ำไปหมด

        “จะไปกับฉันดีๆ หรือจะให้มันตายตรงนี้”

        “ฮึก คุณมันไม่ให้คน” แพรไหมยอมไปกับเซริว เธอหันมามองดนุพลผ่านน้ำตาเสียใจที่ทำให้ดนุพลต้องเจ็บตัว แพรไหมเดินตามแรงฉุดกระชากของเซริวเข้าไปในรถ

        “ค คุณไม่คิดจะช่วยผมหน่อยเหรอ”

        “แล้วคุณไปยุ่งกับคนของพี่เซริวทำไม” แคนดี้ส่ายหน้าไม่คิดว่าพี่ชายจะหวงแพรไหมขนาดนั้น เธอรู้จักเขาแต่ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร

        “แคนดี้”

        “อย่ามาเรียกชื่อฉัน”

        “ดุจริงแม่คุณทีอยู่บนเตียงทำเป็นไร้เดียงสา” ดนุพลมองคนตรงหน้าเขาไม่รู้ว่าแคนดี้เป็นน้องสาวของเซริว เขาพูดไปอย่างนั้นแหละแต่คืนนั้นเขาไม่ได้ทำอะไรหญิงสาว

        “ห้ามพูดเรื่องที่ผ่านมาอีกปลอมตัวเป็นบาร์โฮสเพื่อที่จะหลอกเต๊าะสาว เอาของฉันคืนมา” เซอร์ไพรส์มากที่ถูกดนุพลหลอก

        “ผมขอยืมไปจำนำหน่อยก็ไม่ได้”

        เพียะ

        เออ ทั้งพี่ทั้งน้องชอบใช้กำลังเหมือนกัน ตอนนั้นแค่หมุนเงินไม่ทันเลยขอยืมของไปจำนำก่อน ส่วนเงินก็ถือเป็นค่าตัวของเขา

        “ฉันเกลียดนาย!”

        “เกลียดผัวตัวเองไม่ดีนะครับ โอ๊ยยย” หยอกนิดหยอกหน่อยไม่ได้ เขาไม่คิดว่าหญิงสาวที่เขาหลอกคืนนั้นจะกลายมาเป็นมาเป็นคุณหนูแคนดี้คนสวย

        “แคนดี้ แคนดี้ ส่งผมไปโรงพยาบาลก่อน” อีกนิดจะช้ำในตายอยู่แล้ว คนสวยอะไรใจร้ายจังเลยวะ

        ดนุพลวิ่งตามแคนดี้ออกไป ไหนๆ ก็กลับมาเจอกันอีกรอบแล้ว ตอนนี้เขายังไม่มีใครเอาวะ ลองจีบน้องชายเซริวดูโทษฐานที่มันแย่งแพรไหมไปจากเขา

        “แคนดี้ทำอะไรรถผม!”

        “ฉันพอใจที่จะทำ” เธอใช้เหรียญบาทขูดไปที่รถหรูของดนุพล มีเงินซื้อรถหรูๆ แพงๆ แต่มาหลอกต้มตุ๋นเธอจนเปื่อยขายหน้ามาก

        “เฮ้ย พอๆ รถผมเป็นรอยหมด”

        “เอาของฉันมาคืน!”

“รู้แล้วน่าขอยืมก่อนไม่ได้เหรอช่วงนี้ซ็อต” โดนทางบ้านตัดบัตรเครดิตเพราะไม่ยอมกลับไปทำงานกับครอบครัว เขายังอยากทำตามความฝันของตัวเอง

“คุณดนุพล นายทำให้ฉันขายหน้ามาก”

“ขายหน้าที่ผมไม่ได้เอาคุณใช่ป่ะ นั้นผมชดใช้ให้ก็ได้คืนนี้ว่างป่ะ”

“กรี๊ดดด นายมันบ้าที่สุด...”

“แคนดี้พูดค่ะ!” หญิงสาวรับสายและกระแทกเสียงลงไป เธอไม่ได้มองเบอร์ที่โทรเข้ามาว่าเป็นใคร

“พี่ครับผมเอง”

“เสือเหรอมีอะไรหรือเปล่า”

“เย็นนี้ผมติดทำโปรเจคครับคงพี่ไปดูหนังไม่ได้”

“วันหลังก็ได้ตั้งใจทำนะ” แคนดี้วางสายและหันมามองดนุพลอีกครั้ง เธอจะต้องเอาคืนเขา

“ว่าไงคืนนี้ผมว่างนะ”

“ไหนใบตรวจโรค ถ้าไม่มีก็อดนะเพราะฉันไม่ใจนาย”

“จะเอากันต้องมีใบตรวจโรคด้วยเหรอ” เขาป้องกันทุกครั้งเวลามีอะไรกับคนอื่น

“ฉันไม่ใจนาย ฉันจ้องทดสอบดูก่อนว่าเป็นงานมั้ยถ้าถูกใจฉันไม่เอาของคืนก็ได้ จะถมเงินให้ด้วยได้ใบตรวจโรคมาค่อยโทรหาฉัน” แคนดี้ทิ้งนามบัตรไว้ให้เขาและเดินหนีออกมา เรื่องความสัมพันธ์ทางกายเธอไม่ติด ก็แค่มีความสุขกันทั้งสองฝ่ายวินๆ กันทั้งคู่