4

รวีมองเด็กหนุ่มหน้าใสตั้งแต่ตัวจรดเท้าใหม่อีกรอบ เดินกลับไปนั่งตรงโซฟา โดยไม่ต้องรอให้เจนจิราเอ่ยปากเชื้อเชิญ งานดีขนาดนี้เธอยอมให้อภัยก็ได้

“ถอดกางเกง” เธอสั่งเสียงนิ่ง และชายหนุ่มทำตามอย่างว่าง่าย มุมปากสวยยกยิ้มด้วยความพอใจ ดวงตาพราวระยับเมื่อเห็นว่าหนอนน้อยใหญ่โตแค่ไหน ขนาดหลับยังตัวโตขนาดนี้ตอนตื่นคงอยู่ในระดับที่น่าพอใจ กล้ามเนื้อกำยำพวกนั้นบ่งบอกได้ดีว่าเรี่ยวแรงต้องมีมากพอไว้ปรนเปรอเธอจนถึงสวรรค์ได้ในหลาย ๆ ครั้ง

“เคยรึยัง?” เธอถาม ส่วนเขาขมวดคิ้วเป็นปม

“เคยอะไร... ครับ” เสียงทุ้มห้วนถามกลับ ต่อด้วยคำลงท้ายแสนสุภาพ เพระนึกขึ้นได้ถึงกฎที่ทางคลับเทรนมาว่าต้องปฏิบัติและพูดจากับลูกค้าท่านนี้แบบไหน

ส่วนเรื่องเคย หากเป็นเรื่องอย่างว่าก็ต้องเคยอยู่แล้วหรือเปล่าวะ อายุยี่สิบเอ็ดปีแล้วถ้าหากยังซิงอยู่ก็กระไร เขาเป็นชายทั้งแท่ง หล่อล่ำขนาดนี้ก็ต้องเคยลองมาบ้างแล้ว แม่นางทั้งห้าของเขาสัมผัสมันบ่อย แทบทุกวันที่รีดน้ำสำเร็จความใคร่ แต่เรื่องขายนี่เป็นครั้งแรก

“เป็นงานใช่ไหม?” เห็นท่าทีและได้ยินคำพูดจากเด็กหนุ่มรวีจึงถามพนักงานที่ดูแลเธอแทน

“น้องเพิ่งเคยรับงานครั้งแรกค่ะ แต่เป็นงานแน่นอนค่ะ คุณท่านมั่นใจได้” พนักงานสาวพูดสร้างความมั่นใจ ตอบคำถามอีกสองสามข้อและยื่นผลการตรวจเลือดเบื้องต้นให้ลูกค้ากิตติมศักดิ์ตามขั้นตอนที่ตกลงกันเอาไว้ ทั้งที่ในใจเธอมันเจ็บจะตายอยู่แล้ว

เจนจิราหลงรักเจษฎามาหลายปี แต่ตอนนี้เธอกลับต้องมาทำหน้าที่ส่งมอบคนที่ตัวเองแอบรักให้คนอื่นงั้นหรือ

“มีแค่นี้?” รวีขมวดคิ้ว เอกสารที่ได้มาคือการตรวจโรคประจำปีของคลับ ไม่ใช่ผลการตรวจเฉพาะในแบบที่เธอต้องการ

“เอ่อ... คือน้องเขารับงานแบบฉุกเฉินค่ะ เลยยังไม่ได้ส่งไปตรวจอย่างละเอียด มีแค่พวกที่คุณท่านเพิ่งไล่ออกไปค่ะ” หญิงสาวให้เหตุผล เพราะคนที่ออกไปตั้งใจเสนอตัวมาถวายให้รวีเองถึงที่เลยมีเอกสารพร้อม แต่เจษฎาเพิ่งนึกมาแบบปุบปับเมื่อครู่  แต่รู้ดีว่าเจษฎาสะอาด เขาไม่เคยรับงาน ไม่มั่วเซ็กซ์ สะอาดสะอ้าน หน้าตาหล่อเหลาดึงดูดใจเพศตรงข้าม

รวีพยักหน้ารับ เธอมองสำรวจร่างกายของเด็กหนุ่มอีกครั้งแล้วสัมภาษณ์เขา ความจริงเป็นหน้าที่ของเลขา ทว่าเธอไม่อนุญาตให้ณฤดีมา จึงต้องทำเองอย่างไม่มีทางเลือก

“อายุเท่าไร”

“ยี่สิบเอ็ดปีครับ”

“ยังเรียนอยู่เหรอ?” ปากถามขณะที่อ่านประวัติส่วนตัวคร่าว ๆ ที่ทางคลับเตรียมไว้ให้ในแฟ้มหนาเตอะ

“ครับ กำลังจะจบครับ อีกไม่กี่เดือน” เจษฎามองใบหน้าที่ซ่อนอยู่ใต้หน้ากากกระต่ายสีดำช่างดูยั่วยวน น่าค้นหา อยากกระชากหน้ากากออกเหลือเกิน

ดังขนาดนั้น ทั้งสาวและสวยมากอีกต่างหาก หน้ากากแค่นี้คิดว่าจะปกปิดรังสีออร่าที่ทอประกายออกจากตัวเธอได้งั้นหรือ มองตั้งแต่ร้อยเมตรเขายังจดจำได้

“มีเซ็กซ์ครั้งล่าสุดเมื่อไหร่” เธอถามตรงไปตรงมา เจษฎาชะงักชั่วครู่ก่อนจะตอบ

“นานแล้วครับ แต่นานแค่ไหนไม่แน่ใจ” ที่เพิ่งช่วยตัวเองไปเมื่อวานนับด้วยไหมนะ เจษฎาคิดในใจ

“กี่วัน”

“เดือนหนึ่งโดยประมาณ” เจษฎาตอบส่งๆ ก็บอกว่าจำไม่ได้ มันเป็นเซ็กซ์ที่ไม่รู้จะเรียกว่าเซ็กซ์ได้ไหมด้วยซ้ำ แค่แตกคาปาก ไม่ได้สอดใส่

จากนั้นประธานสาวก็เดินนำเข้าไปยังห้องที่อยู่ในสุดของห้องวีไอพี โดยมีเด็กหนุ่มเดินตามเข้าไปด้วยเช่นกัน เจษฎามองสำรวจห้องกว้างที่มีอุปกรณ์พร้อมสรรพสำหรับสนองตัณหา ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าที่ทำงานของเขาจะมีอะไรแบบนี้อยู่ด้วย

“ไม่ออกไปที่อื่นหรือครับ” เขาเอ่ยถาม พลางมองเรือนร่างระหงอย่างหลงใหลเธอกำลังเปลื้องผ้าออกจากตัวทีละชิ้น..

 เท่าที่รู้เธอชอบความเป็นส่วนตัวมากไม่ใช่หรือ ถึงขั้นใส่หน้ากากปกปิดใบหน้า ไม่แน่ใจว่าห้องนี้โดนใช้งานมาแล้วกี่คน คนรักสะอาดแบบเธอไม่รังเกียจหรือไง ที่สำคัญจะมีใครมือดีมาแอบติดกล้องไว้ไหม

รวีหันกลับมามองหน้าเขา เธอรู้ว่าเขากำลังคิดอะไร

“ขนาดพวกเธอโดนใช้มาแล้วไม่ซ้ำมือ ฉันยังใช้ซ้ำได้ ห้องแค่นี้ฉันไม่ถือหรอก แค่ทำความสะอาดให้ก็พอ” พูดจบเธอก็นั่งลงขอบเตียง ยกแก้วไวน์ขึ้นมาละเลียดจิบด้วยท่าทางสบาย ๆ  คำพูดเธอฟังดูนุ่มนวล ไม่มีคำหยาบคาย ทว่าคนฟังกลับหน้าชาราวกับโดนตบ ว่าพวกเขามันก็แค่ผู้ชายหลายมือ ไม่ได้สะอาดอะไร