3

        

ร่างเพรียวสวยในชุดเดรสสายเดี่ยวเซ็กซี่ ก้าวตามพนักงานไปตามทางเดินลับของคลับที่ขึ้นชื่อว่าเป็นบาร์โฮสต์เกรดพรีเมียมดังเช่นทุกครั้ง คนที่จะเข้ามาใช้บริการที่นี่ได้จะต้องเป็นสมาชิกระดับพรีเมียมเท่านั้นถึงจะมีโอกาสได้เหยียบสรวงสวรรค์แห่งนี้

“ไหนบอกว่ามีน้องใหม่” เสียงดุ ๆ ถามขึ้นทันทีที่เธอหย่อนกายนั่ง ดวงตาคู่สวยใต้หน้ากากกวาดมองหนุ่มหล่อกว่าสิบนายในห้องวีไอพีที่ยืนเรียงรายรอให้เธอเลือกสรร ไม่ว่าจะเป็นรูปร่าง หน้าตา หรือผิวพรรณของแต่ละคนถือว่าอยู่ในระดับที่ดีมาก ทว่าล้วนแล้วแต่เป็นหน้าเก่าที่เธอเคยใช้งานมาแล้วทั้งนั้น เธอชอบของสดใหม่ และไม่เคยใช้งานใครเกินสามครั้งไม่รู้หรือยังไงกัน

“คุณท่านใจเย็นก่อนนะคะ ได้โปรดรอสักครู่เด็กอีกคนกำลังมาค่ะ เดี๋ยวเจนเร่งให้” เจนจิราพนักงานที่ได้รับหน้าที่ดูแลเธอรีบบอก เหงื่อเม็ดเล็กแตกพลั่กทั่วกรอบหน้า เครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำไม่ช่วยอะไร รู้ดีว่าหากทำให้ท่านประธานรวีโกรธแล้วต้องเจอกับอะไร

ทว่านี่เป็นเหตุสุดวิสัยเหนือการควบคุมไปหน่อย ที่อยู่ ๆ หนุ่มบาร์โฮสต์ตัวท็อปดันเล่นแง่ไม่ยอมมาอย่างที่เคยตกลงกันเอาไว้ แต่กระนั้นกลับทำให้เธอลอบยิ้มมุมปาก

‘คุณท่าน’ คือชื่อแทนตัวลูกค้า ที่นี่ทุกคนมีโค้ดลับ นามลับ หรือชื่อเรียกแทนตัวใหม่ แล้วแต่ว่าลูกค้าต้องการแบบไหนเพื่อที่จะได้อำพรางตัว ไม่แสดงตัวให้ใครรู้ว่าตนเป็นใคร แม้ว่าหน้ากากกระต่ายสีดำที่ปิดเพียงครึ่งหน้าไม่สามารถอำพรางความออร่าของใบหน้าสวยได้มิดก็ตาม

เพียงแค่ได้เห็นแววตามาดมั่นและริมฝีปากแสนเสน่ห์ ทุกคนที่ได้เห็นก็เดากันได้ไม่ยากแล้วว่าหล่อนเป็นใคร เห็นในหน้าสังคมธุรกิจกันออกบ่อย ขึ้นชื่อว่าเป็นประธานสาวอายุน้อยร้อยล้านที่ออกสื่อโซเชียลและทีวีเป็นว่าเล่น ใครมันจะจำเธอไม่ได้  แต่ค่าสมาชิกต่อปีที่แพงหูฉี่ ความลับนี้ของเธอจึงถูกเก็บไว้อย่างดี ไม่มีรั่วไหล

“เธอพูดว่าอะไรนะ... รอ? เธอให้ฉันรอเด็กของเธองั้นเหรอ!” รวีเสียงกร้าว ผู้ชายพวกนี้สิต้องมารอเธอ

“ขอโทษค่ะคุณท่าน เจนไม่ได้ตั้งใจหมายความอย่างนั้นนะคะ” พนักงานสาวแทบจะยกมือขึ้นฟาดปากตัวเองที่หลุดพูดคำแบบนั้นออกไป

“คุณท่านอย่าเพิ่งไปเลยนะคะ เจนขอโทษค่ะ คุณท่าน” เพื่องานและเงินแล้วเจนจิรายอมทิ้งศักดิ์ศรีที่มีเหลืออยู่น้อยนิด รีบคุกเข่าอ้อนวอนในตอนที่ร่างระหงจะเดินออกจากห้อง

แต่มีหรือที่คนอย่างรวีจะสนใจ ในเมื่อบริการห่วยแตก ฉะนั้นเธอคิดเพียงแค่หาที่ใหม่ ผู้ชายขายตัวแลกเงินเดี๋ยวนี้มีออกถมเถ จะบาร์โฮสต์หรือหนุ่มไซด์ไลน์หาได้ไม่ยาก ของที่พร้อมจะให้เธอฟรี เกรดดีระดับดารานายแบบก็ยังมีรอต่อคิวอยู่มาก ที่ยอมเสียเงินแพง ๆ เพียงเพราะไม่อยากมีปัญญาวุ่นวาย และมีข้อผูกมัดกับใครให้รำคาญใจในภายหลัง

ทว่ายังไม่ทันที่ประธานสาวจะก้าวพ้นกรอบประตู เธอต้องชะงักเมื่อมีคนเปิดประตูเดินเข้ามา เป็นชายหนุ่มลูกครึ่งหน้าตาฟ้าประทาน ผิวพรรณดี รูปร่างสูงโปร่งในชุดกางเกงยีนส์ขายาวตัวเดียวท่อนบนเปลือยเปล่า เผยให้เห็นกล้ามแขนมัดใหญ่ กล้ามท้องเป็นลอนตึงเปรี๊ยะ หน้าอกหน้าใจเป็นก้อนได้รูป หัวนมสีชมพู ผิวเกลี้ยงเกลา

ดวงตาหวานมองต่ำลงไป ไล่ตั้งแต่ใบหน้าหล่อคมผ่านซอกคอแกร่ง ยิ่งเห็นไรขนอ่อนโผล่จากขอบกางเกงไล่เรียงมาจนเกือบถึงแอ่งสะดือ ..ยิ่งกร้าวใจ

เธอหันไปมองพนักงานสาวที่ยังคงนั่งคุกเข่าหน้าซีดน้ำตาไหล แล้วเลิกคิวแทนคำถามว่านายคนตรงหน้านี่เป็นใคร

“มาพอดีเลยค่ะ คุณท่านขา นี่เจคอปเด็กใหม่ค่ะ เจคอปรีบเข้ามาเร็ว ๆ” พนักงานสาวแววตาหม่นแสง น้ำตารื้นเบ้า ลุกอาด ๆ ไปลากหนุ่มโฮสต์ตัวท็อปของร้านที่กล่าวอ้างว่าเป็นเด็กใหม่ให้ไปยืนเป็นที่เป็นทางตามระบบระเบียบแล้วไล่คนอื่นออกไป เหลือแค่หนุ่มเจคอปไว้คนเดียว

“คุณท่านให้โอกาสพวกเราอีกสักครั้งหนึ่งเถอะนะคะ” ร่างเล็กโค้งคำนับอย่างถ่อมตน ขอโทษขอโพยลูกค้าวีไอพีเป็นการใหญ่ หากเสียลูกค้าคนนี้ไปมีหวังเธอคงโดนไล่ออกแน่ งานง่ายและเงินดีขนาดนี้จะหาจากไหนได้อีก