ผัวลับท่านประธาน

“มีทองท่วมหัว จะมีผัวกี่คนก็ได้”ในยุคที่หญิงและชายมีสิทธิเสรีภาพเท่าเทียมกัน มันจะแปลกอะไรหากผู้หญิงเป็นฝ่ายซื้อผู้ชายมาบำบัดความใคร่ ชอบคนไหน หน้าตาแบบไหน ไซซ์เท่าไรก็เลือกเอา มีเงินเสียอย่างเราจะทำอะไรก็ได้ ตราบใดที่ไม่มีใครเดือดร้อนผู้หญิงไม่จำเป็นต้องเป็นฝ่ายถูกเลือก โลกนี้ไม่ได้มีแค่เพศแม่หรอกที่ขายบริการ หมดแล้วยุคที่ผู้หญิงต้องอยู่ต่ำกว่าหรือเป็นเบี้ยล่าง เรามีศักดิ์ศรีและมีความสามารถ ฉะนั้นเราจึงคู่ควรกับการเลือกสิ่งที่ตัวเองปรารถนาได้เฉกเช่นเดียวกับผู้ชายถ้าชอบก็ซื้อ ถูกใจก็จ่าย เกิดมาทั้งที ชาติหน้าไม่รู้ได้เกิดอีกไหม มีแค่ชีวิตเดียว แล้วจะทนมีผัวคนเดียวไปทำไม กินแค่อันเดียวซ้ำ ๆ จำเจแย่ แต่หากเงินมากพอจะเปลี่ยนผัววันละคนก็ย่อมได้ สำหรับคนอย่าง รวี ความรักคือสิ่งไม่เที่ยง แต่ถ้าเรื่องบนเตียงต่อยาวถึงเที่ยงก็ทนไหว“เตรียมรถหรือยัง” เสียงหวานเรียบนิ่งเอ่ยถามเลขา“เรียบร้อยแล้วค่ะท่านประธาน” ณฤดีตอบรับ เธอหยิบกระเป๋าสะพายเตรียมยื่นให้เจ้านายอย่างรู้ใจมือบางปิดเอกสารชุดสุดท้ายที่เพิ่งจรดมือเซ็นเสร็จแล้ว ร่างเพรียวสวยบิดขี้เกียจเบา ๆ รับกระเป๋าก่อนจะเดินออกไป“อยู่จัดการงานที

ร่างเพรียวสวยในชุดเดรสสายเดี่ยวเซ็กซี่ ก้าวตามพนักงานไปตามทางเดินลับของคลับที่ขึ้นชื่อว่าเป็นบาร์โฮสต์เกรดพรีเมียมดังเช่นทุกครั้ง คนที่จะเข้ามาใช้บริการที่นี่ได้จะต้องเป็นสมาชิกระดับพรีเมียมเท่านั้นถึงจะมีโอกาสได้เหยียบสรวงสวรรค์แห่งนี้“ไหนบอกว่ามีน้องใหม่” เสียงดุ ๆ ถามขึ้นทันทีที่เธอหย่อนกายนั่ง ดวงตาคู่สวยใต้หน้ากากกวาดมองหนุ่มหล่อกว่าสิบนายในห้องวีไอพีที่ยืนเรียงรายรอให้เธอเลือกสรร ไม่ว่าจะเป็นรูปร่าง หน้าตา หรือผิวพรรณของแต่ละคนถือว่าอยู่ในระดับที่ดีมาก ทว่าล้วนแล้วแต่เป็นหน้าเก่าที่เธอเคยใช้งานมาแล้วทั้งนั้น เธอชอบของสดใหม่ และไม่เคยใช้งานใครเกินสามครั้งไม่รู้หรือยังไงกัน“คุณท่านใจเย็นก่อนนะคะ ได้โปรดรอสักครู่เด็กอีกคนกำลังมาค่ะ เดี๋ยวเจนเร่งให้” เจนจิราพนักงานที่ได้รับหน้าที่ดูแลเธอรีบบอก เหงื่อเม็ดเล็กแตกพลั่กทั่วกรอบหน้า เครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำไม่ช่วยอะไร รู้ดีว่าหากทำให้ท่านประธานรวีโกรธแล้วต้องเจอกับอะไรทว่านี่เป็นเหตุสุดวิสัยเหนือการควบคุมไปหน่อย ที่อยู่ ๆ หนุ่มบาร์โฮสต์ตัวท็อปดันเล่นแง่ไม่ยอมมาอย่างที่เคยตกลงกันเอาไว้ แต่กระนั้นกลับทำให้เธอลอบยิ้มมุมปาก‘คุณท่าน’ คือชื

“ผมไม่เคยขาย” เจษฎาไม่ค่อยพอใจสักเท่าไร“ใจเย็นสิ... ถึงไม่เคยขายเธอเองก็ไม่ซิงแล้ว แต่ฉันไม่ถือหรอก” เรียวปากอิ่มยกยิ้มให้ ก็เขาบอกเองว่าเคยมีประสบการณ์ไม่ใช่หรือ เธอหัวเราะน้อย ๆ ในลำคอแล้วพูดต่อ“เตรียมทำหน้าที่ของนายให้ดีก็พอ” เธอพูดเพียงเท่านั้นก็ลุกเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายห้องน้ำที่มีเพียงกระจกใสเป็นตัวกั้น ไม่อาจบดบังเรือนร่างงามระหงที่อยู่ในชุดชั้นในตัวเล็กจิ๋วแสนเซ็กซี่ได้ ทุกท่วงท่าของเธอทำเอาคนมองใจสั่น ความขาวนวลเนียนและสัดส่วนโค้งเว้าเต่งตึงสะกดเจษฎาจนไม่อาจละสายตา เขายืนค้างแข็งเป็นหุ่นยนต์ แข็งจนลามไปถึงส่วนล่างที่ตอนนี้ใกล้ผงาดแข็งสุดตัว ได้สติอีกทีก็ตอนโดนเธอเรียก“ยืนบื้ออยู่ทำไม” เธอเอ่ยเสียงดุเรียกสติของคนที่เอาแต่ยืนตัวแข็งทื่อไม่ยอมทำอะไรเสียที ก่อนจะลงไปแช่ตัวในอ่างอาบน้ำอ่างใหญ่ที่เตรียมพร้อมสรรพไว้แล้วหุ่นก็แซ่บ หน้าตาก็ออกจะหล่อร้าย แต่ทำอะไรชักช้าไม่ได้ดั่งใจ ถึงจะชอบความสดใหม่ แต่เธอก็ยังอยากได้คนที่พอจะเป็นงานอยู่บ้าง ไม่เช่นนั้นจะจ่ายเงินหลักแสนไปเพื่ออะไรกันร่างสูงที่เปลื้องพันธนาการออกจากตัวจนหมดสิ้นแล้วเดินตามหญิงสาวเข้าห้องน้ำไป ขาแข็งแรงก้า

“อา...” เจษฎาเชิดหน้ากัดปาก เก็บเสียงครางไว้ไม่ไหว รุนแรงเหลือเกินแม่คุณ รู้ทั้งรู้ว่าครั้งแรกของเขาเธอก็ยังกดจนจมด้ามในคราเดียว“อื้อ... ใหญ่ดีจัง” เธอพูดคราง เธอนิ่งค้างไว้เพราะเขาเติมเต็มเธอจนแน่นไปหมด เมื่อปรับตัวได้ก็ออกแรงขยับโยกบนเรือนกายชายอย่างเร่าร้อน ความคับแน่นของเธอทำเขาแทบบ้า เจียนขาดใจตาย เกือบแตกพร่าตั้งแต่เธอเสียบแล้ว‘ไอ้เจ ไอ้กาก ห้ามแตกไวเชียวนะ มึงจะกระจอกไปกว่านี้ไม่ได้!’ เจษฎากัดฟันเตือนตัวเองแล้วจับเอวคอดไว้แน่น เขาสวนกระแทกตามแรงอารมณ์ลุกโชนที่เธอช่วยส่งให้ รวีผวาเฮือกเด็กหนุ่มโต้กลับรุนแรง หนักหน่วง และถึงใจดีรวียกยิ้มอย่างพอใจ สองมือจิกไหล่กว้างแล้วขยับโยกต่อ เจษฎายกตัวเธอลอยหวือทั้งที่สองร่างยังเชื่อมต่อกัน เขาอุ้มกระเตงเธอแนบแน่นแล้วพาไปยังซิงก์ล้างหน้า ทุกจังหวะที่ก้าวทำเอาหญิงสาวร้องลั่น เอ็นกายและโพรงเนื้อครูดกันจนเสียวซ่านจังหวะนี้เจษฎาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เขาขยับโยกสะโพกสอบตามอารมณ์กระสันที่พลุ่งพล่าน จนประธานสาวหวีดร้องอย่างกดไม่ไหว เธอยกมือดันหน้าท้องแกร่งที่กำลังเกร็งจนเส้นเลือดปูดให้ห่างออกเพราะเขาทั้งยาวและใหญ่ กระแทกจนสุดลำจนทำเธอจุก“อ๊า... ช้

“อะไรของแก ครั้งเดียวก็ติดใจเลยรึไง” จีรนันท์เย้าเมื่อก่อนไม่เห็นเคยสนใจ แต่พอได้เจอวีไอพีคนนี้เจษฎาถึงกับมาขอร้องให้เธอช่วยผูกปิ่นโตให้เชียวหรือ ไม่รู้ว่าติดใจอะไรกันแน่ เม็ดเงินที่ได้รับหรือว่าตัวหญิงสาว รายนั้นก็น่าติดอยู่หรอกเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีเด็กในสังกัดมาขอให้ช่วยในเรื่องเดียวกัน ทว่าไม่เคยมีใครได้โอกาสนั้นไป“เลิกคิดเถอะ ไม่น่าได้หรอก” จีรนันท์บอกปัด ไม่อยากรับปาก และไม่อยากให้ความหวัง เพราะรู้จักฝ่ายนั้นค่อนข้างดีหากให้เทียบตามสถิติที่มีการบันทึกไว้จากการเข้าใช้บริการ“ทำไมอะพี่ ช่วยผมหน่อยเถอะ นะพี่แจงนะ นะครับ..” เจษฎาใช้ลูกอ้อนที่รู้ว่าอีกฝ่ายได้เห็นแล้วเป็นต้องอ่อนใจทุกครั้ง“ไม่ต้องมาอ้อน ไม่ต้องอ่อย ไม่ใช่ไม่อยากช่วย แต่กูช่วยไม่ได้ ลูกค้ารายนี้เขาไม่เคยนอนกับใครเกินสามครั้ง ส่วนใหญ่จะแค่สองครั้งเท่านั้นด้วยตามสถิติ” คำบอกเล่าของจีรนันท์ทำเอาเจษฎาชะงัก...ไม่เกินสามครั้งอย่างนั้นหรือ ไม่ได้สิ จะเป็นแบบนี้ไม่ได้!“เขามาใช้บริกาบ่อยแค่ไหนพี่ นานรึยังที่เป็นสมาชิกที่นี่” เสียงทุ้มเอ่ยถามจริงจัง ความกระตือรือร้นและกระวนกระวายเมื่อครู่สลายไป คิดว่ารวีมาใช้บริการที่ค