Masukดาว ร้องเสียงหลง ดวงตาเบิกกว้างเมื่อ ลุงรงค์ สาดท่อนเอ็นยักษ์ของเขาเข้าสู่ช่องทางรักของเธอทีเดียวมิดยันโคน ความเจ็บปวดจากการรุกล้ำในครั้งแรกนั้นรุนแรงจนเธอคิดว่าร่างกายต้องปริแตก แต่ในเสี้ยววินาทีต่อมา ความเจ็บก็ถูกกลืนหายไปใต้คลื่นความรู้สึกที่ เต็มตื้น แน่นหนา และลึกซึ้ง เกินกว่าที่เธอเคยสัมผัสมาตลอดชีวิตแต่งงาน
"อูย... อ๊ะ... อ๊ะ... ลุง... มัน... อูย... มันใหญ่... เจ็บ!" เสียงครางปนสะอื้นของดาวทำให้ลุงรงค์ยิ่งคลั่ง
"อีดาว... หีเอ็งนี่มันแน่นฉิบหายเลยว่ะ! แน่นกว่าอีแอนอีก... ซีด..." ลุงรงค์กัดฟันกรอดด้วยความเสียวซ่านที่รุนแรง เขาขยับเอวเน้นย้ำวนเป็นวงกลม ทำให้ท่อนเอ็นขนาดมหึมาของเขานวดคลึงไปทั่วโพรงสวาทของดาว
"อูยยย... ซี้ดดดด... อ๊ะ... อ๊ะ! ลุง... หนู... มันสุด... สุดจริง ๆ..." ดาวกระเส่าตอบรับ เธอไม่เคยรู้เลยว่าการร่วมรักมันสามารถ "เต็ม" ได้ขนาดนี้ ผัวหนุ่มของเธอเทียบไม่ติดฝุ่นจริงๆ
ลุงรงค์จับขาของดาวแยกออกกว้าง กดสะโพกเธอไว้กับฟูก แล้วเริ่ม สาวควยช้าๆ แต่ทรงพลัง เน้นการดึงออกจนเกือบสุด แล้วกระแทกเข้าไปใหม่จนสุดลำ เสียงเนื้อกระทบกันดัง ตั๊บๆ ดังสนั่นในห้องที่แทบจะปิดไม่มิด
"แรงอีกค่ะลุง! อ๊ะ! อ๊ะ! อูยยยย... เข้าลึก... เข้าลึกอีก!" ดาวร้องเร่งเร้าอย่างลืมตัว เธอจับบั้นเอวของลุงรงค์ไว้แน่น ขย่มสะโพกสวนรับแรงกระแทกจากแกอย่างสุดพลัง
ลุงรงค์เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ดาวรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังถูกพาไปยังความสุขที่ไม่เคยคาดฝัน ทุกครั้งที่ลำเอ็นขนาดมหึมานั้นพุ่งชนผนังด้านในของเธอ มันทำให้เธอรู้สึกเหมือนมดลูกถูกกระแทกอย่างจัง ความเสียวซ่านแล่นพล่านตั้งแต่ปลายเท้าจรดศีรษะ
"อาก... อากกก! อีดาว... มึงนี่มันร่านเหมือนที่กูคิดไว้จริงๆ ซี๊ดดด! หีมึงตอดควยกูตุ๊บๆ เลยอีห่า!" ลุงรงค์สบถคำหยาบออกมาด้วยความสะใจ แกก้มลงไปดูดเม็ดทับทิมบนยอดอกของดาวอย่างรุนแรง ดูดจนเม็ดสีแดงนั้นแข็งชูชัน ในขณะที่บั้นเอวก็กระหน่ำกระแทกกระทั้นไม่หยุด
"โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย! แตกแล้ว! แตกแล้วลุง! อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊าาาาาาาาาาาาาาา!"
ดาวกรีดร้องออกมาสุดเสียง ร่างกายของเธอเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง สะโพกแอ่นรับแรงกระแทกสุดท้ายจากลุงรงค์ ก่อนที่เธอจะหมดแรงทรุดลงบนเตียง ร่องรูรักยังคงขมิบและตอดรัดท่อนเอ็นของลุงรงค์อย่างรุนแรงและต่อเนื่อง เป็นอาการเสร็จสมที่เธอไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนในชีวิต มันลึกซึ้ง เร่าร้อน และยาวนานจนเธอแทบจะขาดใจ
ลุงรงค์ไม่ปล่อยให้ดาวได้พักหายใจนาน แกดึงท่อนเอ็นของแกออกจากรูรักที่ฉ่ำเยิ้มของดาวเสียงดัง บ๊วบ แล้วจับร่างดาวให้พลิกคว่ำหน้าลงอย่างรวดเร็ว
"เสร็จเร็วขนาดนี้ มา... คราวนี้มึงต้องขย่มเอง อีดาว!"
ลุงรงค์จับท่อนเอ็นที่ยังแข็งโด่ของเขา จ่อเข้ารูรักของดาวที่ยังบวมช้ำจากการกระแทกครั้งใหญ่ ก่อนจะกดพรวดเข้าไปทีเดียวมิดลำอีกครั้ง ความเจ็บปวดปนความเสียวซ่านแล่นเข้าสู่ศูนย์กลางความอยากของดาวอย่างจัง
ดาวอยู่ในท่าคลานสี่ขา สะโพกงามงอนยกโด่งชี้ขึ้น รูรักอ้ากว้างอ้าอมท่อนเอ็นยักษ์ของลุงรงค์ไว้จนมิด ลุงรงค์ก้มลงไปจ้องมองบั้นท้ายขาวผ่องของดาว ที่ตอนนี้แดงระเรื่อจากการกระแทก
"อูยยย... อีดาว... มึงรู้มั๊ยวะ ว่าหีมึงในท่านี้มันน่าเย็ดฉิบหาย!"
ดาวไม่พูดอะไร เธอเงยหน้าขึ้น แสดงสีหน้ายั่วยวนที่เธอไม่เคยกล้าทำต่อหน้าผัวหนุ่มของเธอ เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมพี่แอนถึงได้ติดใจชายผู้นี้ มันคือรสชาติของกามารมณ์ที่รุนแรงและเต็มอิ่มอย่างแท้จริง
"ขย่มสิอีดาว! กูอยากเห็นมึงร่าน!" ลุงรงค์สั่งเสียงห้าว
ดาวรับคำสั่งนั้นด้วยความยินดี เธอเริ่มโยกสะโพกขึ้นลงช้าๆ ก่อนจะเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เธอขย่มท่อนเอ็นของลุงรงค์จนมิดลำ พยายามเลียนแบบลีลาของพี่แอนที่เธอแอบดูมาหลายครั้ง
"อะ! อะ! อะ! ซีด! ลุง... หนู... มันลึก! มันสะใจ!... อูยยยยย!"
ทุกครั้งที่เธอทิ้งสะโพกกดลงไปจนสุด ท่อนเอ็นยักษ์ก็พุ่งชนมดลูกของเธออย่างรุนแรง มันเป็นความเสียวที่ เจ็บปวดแต่ก็โหยหา ดาวกัดริมฝีปากแน่น มือยันกับฟูกไว้เพื่อรองรับแรงกระแทกของตัวเอง
ลุงรงค์จับสะโพกของดาวไว้แน่น แล้ว ยกมันกระเด้าสวนขึ้นมาอย่างแรง ทำให้ดาวถูกกระแทกซ้ำจากด้านล่าง เป็นความปะทะจากสองทิศทางที่ทำให้ดาวแทบจะถึงจุดแตกอีกครั้งในทันที
"อากกก! อีดาว! หีเอ็งนี่มันของจริง! ซี๊ดดด!"
ลุงรงค์ยังไม่พอ แกดึงดาวให้ลุกขึ้นยืน โดยที่ท่อนเอ็นของเขายังคงเสียบคาอยู่ในรูรักของเธอ ดาวถูกบังคับให้ยืนแอ่นก้นในท่าที่เปิดเผยที่สุด
"มานี่อีดาว... กูจะเย็ดมึงในท่าที่ไม่มีใครเคยเย็ด!"
ลุงรงค์ยืนประกบด้านหลังดาว แกจับเอวบางของดาวไว้มั่น แล้วเริ่มกระแทกกระทั้นท่อนเอ็นยักษ์เข้าไปในรูรักของเธออย่างไม่หยุดยั้ง ดาวร้องครางด้วยความทรมานปนความสุข ร่างของเธอเอนไปด้านหน้าตามแรงกระแทกของลุงรงค์
"ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ!"
เสียงเนื้อกระทบดังหนักหน่วง ดาวรู้สึกว่า ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปตามจังหวะกระแทก ผิวหนังของเธอลุกซู่ด้วยความเสียวซ่านที่รุนแรงจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ เธอเงยหน้าขึ้น จิกนิ้วมือเข้ากับผนังไม้ที่เธอเคยใช้แอบมอง ราวกับกำลังถ่ายทอดความร่านทั้งหมดที่เธอเคยเห็นลงไปในเนื้อไม้
"อูยยยยยย! ลุง... ลุง!... มัน... มันลึกจนจะทะลุแล้ว! อ๊ะ! แรงอีก! แรงอีกสิคะลุง! อ๊ะ! อ๊าาาาาาา!"
ลุงรงค์ไม่พูดอะไร แกเร่งจังหวะให้ถี่ยิบและรุนแรงที่สุด ใบหน้าของแกแดงก่ำ เส้นเลือดที่ลำคอและท่อนเอ็นปูดโปน แกกำลังเข้าสู่จุดไคลแมกซ์
"อากกก! กูจะแตกแล้ว อีดาว! แตกในหีมึงเลยนะ! อากกกกก!"
ลุงรงค์กระแทกส่งท้ายอีกหลายครั้งอย่างบ้าคลั่ง ดาวถูกกระแทกจนตัวลอย กระเด็นกระดอน ก่อนที่ลุงรงค์จะส่งเสียงคำรามในลำคอ และ ปลดปล่อยน้ำอสุจิร้อนผ่าวเข้าสู่ร่องรูรักของดาวอย่างรุนแรงและยาวนาน
ดาว ร่างกายอ่อนยวบยาบ หมดแรงทันทีที่ลุงรงค์ทิ้งตัวลงกอดเธอจากด้านหลัง เธอพิงกับร่างกายเปลือยเปล่าของแกอย่างยอมจำนน รูรักยังคงขมิบและตอดรัดท่อนเอ็นที่อ่อนตัวลงเล็กน้อยของลุงรงค์ ความรู้สึกเต็มอิ่มท่วมท้นในช่องท้องทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นราชินีแห่งกามารมณ์
ลุงรงค์ค่อยๆ ดึงท่อนเอ็นของเขาออกจากตัวดาว ดาวทรุดตัวลงนั่งบนฟูกอย่างหมดสิ้นเรี่ยวแรง เธอหอบหายใจถี่กระชั้น ร่างกายสั่นเทาด้วยความสุขที่ยังไม่จางหาย น้ำรักของลุงรงค์ไหลย้อยออกมาจากร่องรูของเธอ อาบไปตามโคนขาขาวผ่อง
ลุงรงค์ทรุดตัวลงนั่งข้างๆ แกจ้องมองดาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและอำนาจ
"เป็นไงบ้าง อีดาว... ควยผัวเอ็ง... มันเทียบติดไหม?"
ดาวมองใบหน้าหื่นกระหายของลุงรงค์ เธอไม่รู้สึกอายเลยแม้แต่น้อย เธอกลับรู้สึก เป็นสุขและต้องการ
"ไม่ค่ะลุง... ของพี่ก้อง... มันแค่... เหมือนนิ้วเด็ก" ดาวพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าอย่างจริงใจที่สุด "หนูเข้าใจแล้ว... ว่าทำไมพี่แอนถึงได้... ติดใจลีลาของลุงนัก"
คำพูดนั้นทำให้ลุงรงค์หัวเราะอย่างสะใจ แกจับร่างดาวเข้ามากอดแนบแน่น
"ดี... มึงร่านถูกใจกูจริงๆ อีดาว... คืนนี้มึงจะได้รู้... ว่าควยกู... ยังทำให้มึงแตกได้อีกหลายน้ำ"
ดาวซบหน้าลงกับไหล่ของลุงรงค์ พร้อมที่จะเป็นเครื่องมือสนองความใคร่ของชายผู้นี้อย่างเต็มใจ แผนการของก้องได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว... และ ดาว ก็ได้เข้าสู่ วงจรแห่งความร่าน ที่เธอเองก็ไม่คิดว่าจะถอนตัวได้อีกต่อไป
ทันทีที่ดาวและแอนก้าวพ้นประตูบ้านเข้าไป แก้ว และ รงค์ ที่นั่งล้อมวงสังสรรค์กันอยู่ข้างในต่างก็หันมามองเป็นตาเดียว รอยยิ้มร่าฉายชัดบนใบหน้าของชายทั้งสอง พวกเขาร้องทักดาวด้วยความคุ้นเคยเหมือนเวลาหลายปีที่ผ่านมาไม่มีผลอะไรเลย"อ้าว อีดาว มาเลยมา... มาได้จังหวะพอดีเลย!" รงค์ร้องทักเสียงดังอย่างคนกันเอง พลางขยับตัวเว้นที่ว่างบนพื้นไม้เพื่อให้ดาวได้เข้ามานั่งล้อมวงในตำแหน่งเดิมที่เธอเคยนั่งในอดีต "ไม่ได้เจอนาน มึงดูดีขึ้นเยอะเลยนะ" รงค์พูดหยอกพลางยกมือรับไหว้ดาวด้วยแววตาที่พราวระยับ"โอ้โห... กำลังตั้งวงกันเลยนะ" ก้องร้องทักตามหลังมาด้วยเสียงร่าเริง เขารู้สึกผ่อนคลายอย่างที่สุดเมื่อเห็นภาพความสนิทสนมนี้"ไอ้ก้องมาๆ... นั่งเลย" แก้วกวักมือเรียกพรางมองลูกชายด้วยความภาคภูมิใจ ก่อนจะหันมาทางดาวด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้มแห่งความปรีดา "เป็นไงมาไงเนี่ย ถึงได้มาด้วยกันได้?""อย่าเพิ่งถามอะไรเลยพ่อ เอาเป็นว่าคืนนี้ผมกับเมียจะขอมานอนค้างด้วยที่นี่" ก้องประกาศกร้าวพร้อมรอยยิ้มแห่งความสุขประโยคนั้นทำให้ทั้งแก้ว รงค์ และแอนต่างพากันทำตาโตด้วยความคาดไม่ถึง ก่อนที่ความดีใจจะระเบิดออกมา "จริงหรือเนี่ย! พี่ยิ
ก้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ส่งประกายโหยหาอาทรมาให้เขาอย่างไม่ลดละ เขาสัมผัสได้ว่าคำพูดของดาวในวินาทีนี้มันออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจจริงๆ แต่ลึกๆ ในใจก้องยังคงมีเครื่องหมายคำถามที่คอยเตือนสติเขาอยู่เสมอ ว่าสถานการณ์วิกฤตที่เธอกำลังเผชิญอยู่นี้หรือเปล่าที่ผลักดันให้เธอพูดออกมา หรือมันคือความต้องการที่แท้จริงที่ปราศจากผลประโยชน์แอบแฝง"พี่ว่าดาวอาจจะกำลังอยู่ในภาวะที่จิตใจไม่ปกติก็ได้นะ พี่อยากให้ดาวลองคิดดูให้ดีก่อน..."คำพูดของก้องเหมือนเป็นการตัดรอนไมตรีที่ดาวหยิบยื่นให้จนเธอใจหายวาบ แต่กระนั้นเขาก็ไม่ได้ปิดกั้นเสียทีเดียว มันเป็นความระมัดระวังของคนที่เคยเจ็บจนฝังใจ"ดาวไม่ได้เพิ่งจะรู้สึกแบบนี้นะคะพี่ก้อง... ดาวรู้สึกแบบนี้มานานแล้ว ก่อนที่จะเกิดเรื่องนี้ขึ้นเสียอีก" ดาวพยายามละล่ำละลักอธิบาย แววตาที่สั่นระริกพยายามสื่อสารความจริงใจทั้งหมดที่มีเพื่อให้เขามั่นใจก้องยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน เป็นยิ้มที่เต็มไปด้วยความเมตตามากกว่าความโกรธแค้น เขาค่อยๆ ยื่นมือที่หนาและอบอุ่นไปกุมมือน้อยๆ ที่กำลังว้าเหว่ของเธอเอาไว้แน่น แรงบีบเบาๆ นั้นทำให้ดาวรู้สึกเหมือนได้รับพลังงานบางอย่างที่โหยหามานาน
แสงแดดรำไรของยามโพล้เพล้กำลังถูกแทนที่ด้วยแสงไฟนีออนสีขาวนวลจาก "ร้านลาบป้าหมาย" ร้านอาหารพื้นๆ เล็กๆ ริมทาง ร้านนี้แม้จะเป็นเพียงเพิงหมาแหงนมุงหลังคาสังกะสีแต่ก็ดูสะอาดสะอ้าน โต๊ะม้าหินอ่อนถูกคลุมด้วยผ้าใบสีสดใส และมีเสียงเพลงลูกทุ่งเบาๆ ดังมาจากลำโพงอันเล็กๆ ที่ติดอยู่ที่เสาไม้ยูคาของร้าน ช่วยทำให้บรรยากาศในร้านดูไม่เงียบเหงาจนเกินไปนักดาวนั่งรออยู่ที่โต๊ะในสุด ซึ่งมักจะเป็นโต๊ะประจำของเธอและก้องในสมัยก่อนยามที่มีโอกาสมาใช้บริการ วันนี้เธอจงใจสลัดคราบ "เจ๊ดาว" เจ้าของอพาร์ตเมนต์ผู้มั่งคั่งออกไปจนหมดสิ้น เธอพยายามคุ้ยหาเสื้อผ้าที่ใกล้เคียงกับ "น้องดาว" คนเดิมให้มากที่สุด เสื้อยืดสีขาวพอดีตัวกับกางเกงยีนส์ซีดๆ และรองเท้าผ้าใบที่ดูเรียบง่าย ถูกหยิบมาสวมใส่แทนชุดแบรนด์เนมราคาแพง ผมยาวสลวยถูกมวบตึงเป็นหางม้าอย่างที่ก้องเคยชมว่าดูน่ารัก เพื่อหวังว่าภาพลักษณ์นี้จะช่วยยื้อความรู้สึกเก่าๆ ให้กลับคืนมาเธอนั่งมองดูควันที่ลอยเอื่อยๆ ขึ้นมาจากหม้อจิ้มจุ่มที่ตั้งอยู่ตรงหน้าด้วยความรู้สึกสุขปนเศร้า กลิ่นหอมของสมุนไพร ข่า ตะไคร้ และใบมะกรูดที่โชยขึ้นมาพร้อมกับไอน้ำร้อนๆ มันกำลังทำหน้าที่เป็นไทม์แ
ข้อความสั้นๆ ที่ปรากฏบนหน้าจอว่า "พี่เห็นข่าวแล้ว ดาวโอเคไหม?" เป็นเพียงประโยคธรรมดาที่ไม่หวือหวา แต่มันกลับทรงพลังราวกับน้ำทิพย์ที่หลั่งชโลมลงบนหน้าดินที่แตกระแหง หัวใจที่เคยแห้งเหี่ยวและบอบช้ำของดาวฟื้นคืนชีพขึ้นมาทันที มันพองฟูและสว่างไสวราวกับได้เกิดใหม่ในพริบตา ความอบอุ่นที่เธอถวิลหาไหลพล่านไปทั่วทั้งร่างดาวรีบเอื้อมมือที่สั่นเทาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากอดแนบอกไว้แน่นอย่างโหยหา เธอหลับตาลงสัมผัสไออุ่นจากตัวเครื่องที่สื่อสารความห่วงใยจากก้องมาถึงเธอ ก่อนจะค่อยๆ ยกมันขึ้นมาจ้องมองตัวอักษรเหล่านั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้ตาฝาดไป หรือไม่ได้กำลังฝันไปกลางกองน้ำตาเธอสูดลมหายใจเข้าลึก รวบรวมความกล้าที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด พิมพ์ข้อความตอบกลับไปด้วยนิ้วที่สั่นระริก"ดาวโทรหาพี่ได้ไหม?"ส่งไปแล้ว... ดาวจ้องมองหน้าจอนิ่งค้าง ลมหายใจแทบจะหยุดกักขังไว้ในปอด ทุกวินาทีที่ผ่านไปมันช่างยาวนานเหมือนเป็นปี เธอใจจดใจจ่อรอคอยคำตอบจากปลายสายอย่างมีความหวังที่ปนไปด้วยความกังวลว่าเขาจะปฏิเสธหรือไม่ตึ๊ง!"ได้สิ ถ้าสะดวก"ข้อความสั้นๆ จากก้องเปรียบเสมือนกุญแจที่ไขพันธนาการแห่งความกลัวออกจนหมด
หอพักขนาดใหญ่ใจกลางแหล่งชุมชน ตอบโจทย์พนักงานออฟฟิศและผู้มีรายได้ปานกลางที่รักความสะดวกสบาย หอพักขนาด 60 ห้องแห่งนี้ดูมีชีวิตชีวาแต่เป็นระเบียบเรียบร้อย บริเวณชั้นล่างแบ่งพื้นที่อย่างลงตัว มี ร้านสะดวกซื้อ ที่สว่างไสวด้วยไฟนีออนคอยให้บริการยามค่ำคืน และ ร้านซักรีดแบบครบวงจร ที่ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำยาปรับผ้านุ่มโชยออกมาจางๆ ให้ความรู้สึกถึงความสะอาดและการจัดการที่ดีภายในห้องทำงานส่วนตัวของเจ้าของหอพัก บรรยากาศเงียบสงบและดูเคร่งขรึมแต่ทว่าทันสมัย ผนังฝั่งหนึ่งเป็นกระจกบานใหญ่ที่มองเห็นทางเข้าออกของหอพักได้อย่างชัดเจน บนโต๊ะทำงานไม้ตัวหนามีคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะหน้าจอกว้างโชว์ภาพจากกล้องวงจรปิดรอบอาคารสลับกับโปรแกรมจัดการห้องพักที่ดูซับซ้อน แฟ้มเอกสารสีน้ำเงินเรียงรายอยู่ในชั้นวางอย่างเป็นหมวดหมู่แสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะขับเน้นให้เห็นใบหน้าคมคายของดาวที่กำลังขะมักเขม้นอยู่กับการตรวจเช็กบัญชีรายรับรายจ่าย กลิ่นหอมของกาแฟคั่วบดที่วางอยู่ข้างมือช่วยให้บรรยากาศการทำงานดูผ่อนคลายขึ้น ท่ามกลางเสียงเครื่องปรับอากาศที่ครางเบาๆ ดาวดูเป็นผู้หญิงที่สง่างามและมีความมั่นคง ผิดกับภาพลักษณ์ในอดีตอย่
จุ๊บแจงก้าวเท้าเดินขึ้นบันไดไปช้าๆ ราวกับคนไร้วิญญาณ แต่ละก้าวที่เหยียบลงบนไม้ขั้นบันไดมันช่างหนักอึ้งและหนาวเหน็บ เธอเอื้อมมือที่สั่นเทาเปิดประตูห้องนอนที่เคยใช้ร่วมกับก้องเข้าไป ใจดวงน้อยแอบหวังลึกๆ ว่าจะได้เห็นเขานั่งรออยู่ในนั้น หวังว่าน้ำตาและการอ้อนวอนครั้งสุดท้ายจะทำให้เขามโนธรรมอ่อนวูบลงบ้าง แต่ทว่า... ภายในห้องกลับว่างเปล่า ไร้เงาของชายผู้แสนดีที่เธอเพิ่งทำลายน้ำใจเขาไปจนไม่มีชิ้นดีเธอเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า ค่อยๆ หยิบเสื้อผ้าที่เคยย้ายมาด้วยความย่ามใจก่อนหน้านี้ออกมาพับใส่กระเป๋าใบเดิมอย่างเชื่องช้า ความมั่นใจที่เคยมีว่าสามารถควบคุมก้องไว้ได้อยู่หมัด บัดนี้พังครืนลงมาทับตัวเธอเองจนหายใจไม่ออก เธอเคยฝันว่าเขาจะเป็นหลักยึด เป็นที่พักพิง และเป็นหน้าตาทางสังคมเพื่อปกปิดความฟอนเฟะเน่าหนอนภายในตัวเธอให้ดูสวยงามสง่าต่อหน้าคนอื่นในตอนแรก... เธอไม่เคยคิดรักผู้ชายคนนี้เลยสักนิด ก้องสำหรับเธอเป็นเพียงเกราะป้องกันที่แสนดีและสุภาพเกินไปจนน่าเบื่อ เขาไม่มีทางเติมเต็มความวิปริตในจิตใจที่โหยหาการแย่งชิงหรือรสชาติลักขโมยกินของคนอื่นที่เธอนิยมชมชอบได้เลยแต่ในนาทีนี้... เมื่อความเงียบงันปะทะเข
ดาว มองเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจน ภายในห้องที่แสงสลัวจากภายนอกส่องลอดเข้ามา เธอใจเต้นระทึกด้วยความรู้สึกหลายอย่างที่เกิดขึ้นพร้อมๆ กัน ทั้งตื่นเต้น ทั้งกลัวและกังวลเกี่ยวกับผัวที่นอนอยู่ข้างๆ ซึ่งเธอมั่นใจว่าเขาก็คงจะรู้จะเห็นทุกอย่างด้วยเหมือนกันดาวรู้สึกว่าผัวของเธอนอนนิ่งแต่บีบมือของเธอ
เย็นวันนั้น ก้อง กลับถึงบ้านเร็วกว่าทุกวัน ด้วยความเป็นห่วง ดาว เมียสาวที่นอนป่วยอยู่คนเดียว เขาไม่ลืมแวะซื้อข้าวต้มที่ร้านโปรดติดมือกลับไปด้วย"เป็นไงบ้าง ทานอะไรรึยัง?" ทันทีที่ก้องเปิดประตูห้องเข้าไป เขาก็รีบถามไถ่อาการของเมียรักทันที ด้วยอาการเป็นห่วง ในขณะที่ดาวก็เพิ่งจะงัวเงีย ตื่นขึ้นมาตอนที
"เอ็งนี่เอาแล้วได้อารมณ์จริงๆ กูไม่เคยเอากับใครแล้วเด็ดเหมือนเอ็งเลย"ลุงรงค์ พูดขึ้นหลังจากนอนแผ่หราอยู่ข้างๆ ดาว ที่นอนหอบหายใจ เหนื่อยแทบขาดใจ ทั้งคู่เหงื่อไหลเปียกโชกทั้งตัวเหมือนเพิ่งอาบน้ำกันมาใหม่ๆ ผ้าปูที่นอนที่เป็นสนามรบของทั้งคู่ ยับยู่ยี่ เปียกเป็นหย่อมๆ ไปด้วยน้ำสวาท ของทั้งสองที่ผสมผสา
แอนหน้าหงาย อ้าปากหวอ มือยันอกลุงรงค์ไว้ กลีบแคมที่อ้าออกเต็มที่อ้าอมแท่งเอ็นขนาดยักษ์ของลุงรงค์จนแทบจะปริฉีก กลีบแคมที่โอบรัดลำเอ็นขนาดใหญ่ ค่อยๆ กลืนแท่งเอ็นยักษ์เข้าไปจนกระทั่งมิดลำ ใบหน้าของแอนเหยเก ซีดปากยาว"ซีด... หัวมันทิ่มมดลูกแอน อูย... ซีด... อย่าเพิ่งขยับ ซีด..." แอนครางออกมาอย่างเสียวซ







