首頁 / มาเฟีย / ผัวเถื่อน / เหตุการณ์ไม่คาดคิด..

分享

เหตุการณ์ไม่คาดคิด..

last update publish date: 2026-08-26 14:03:43

20 นาทีต่อมา

#บนรถ

“ทำไมไม่รับสายนะ” น้องจูนกำลังโทรหาพี่ภูมิอยู่ค่ะ แต่น้องจูนโทรไปเท่าไหร่พี่
在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP
已鎖定章節

最新章節

  • ผัวเถื่อน   จบบริบูรณ์

    ... “เฮ้ๆ สองสามีภรรยาผัวเมียคู่นี้กำลังทำอะไรกันอยู่!” เสียงไอ้ดาร์กตะโกนแหกปากอยู่ที่ประตูหน้าบ้าน พร้อมเดินพยุงเมียตัวน้อยของมันที่กำลังตั้งท้องได้สี่เดือนกว่าๆ เข้ามาในบ้าน ตามด้วยไอ้ก้องกับเมียของมันเดินตามหลังมาติดๆ หิ้วของเต็มไม้เต็มมือกันทั้งคู่ ต้า: "สวัสดีครับ" พวกนั้นพยักหน้าให้ต้าเล็กน้อย ต้ารู้งาน รีบเดินเข้าครัวไปเอาน้ำมาให้สองคู่ผัวเมียกิน “พวกมึงพากันมาทำอะไรที่บ้านกูไม่ทราบ?” ดาร์ก: "มาแดกเหล้ามั้ง เมียกูเหงาอยากมาหาจูน กูเลยพามา" ก้อง: "วันนี้กูว่าง เลยมาหาแดกเหล้ากับมึง น้องจูนครับ พี่กับน้ำอุ่นซื้อไก่เขย่ากับยำปูม้ามาฝาก มีกุ้งกับหมึกย่างด้วยนะ" “ว้าววว! ขอบคุณพี่ก้องกับพี่น้ำอุ่นด้วยน้าา น่ารักที่สุดเลยยย~” พอเห็นของกิน อิเมียผมรีบลุกขึ้นอย่างไว น้ำอุ่น: "เดี๋ยวพี่ไปเอาจานมาใส่ให้ รอแป๊บนึงนะ" “ค่ะ!” ดาร์ก: "ไอ้ภูมิ ไหนเหล้าสูตรใหม่ของมึงวะ เอามาลองกินดิ๊" “จมูกไวเหมือนหมาเลยนะมึง” พอดีวันก่อนไอ้ภาคินมันแวะเอาเหล้าสูตรใหม่ของโรงงานมันมาให้ ดาร์ก: "หืม? มึงมีจริงดิกูแค่พูดเล่นๆ ถ้ามึงมีงั้นก็เอามาลอง" “จ่ายเงินมาดิ เดี๋ยวกูให้ลอง คิดไม่แพงหรอก แค่อึกละ

  • ผัวเถื่อน   แม่ทูนหัว

    @ภูมิ “พี่ภูมิมานวดขาให้หน่อย~” ...เวรเถอะ! เพิ่งจะกลับมาจากทำงานเหนื่อยๆ ต้องมาโดนเมียใช้อีก นี่ล่ะน้าที่เขาบอกว่า 'มีเมียก็เหมือนมีแม่... แม่ของลูก' ตอนนี้เธอท้องได้ 8 เดือนแล้วครับ รออีกแค่เดือนเดียวผมก็จะได้เห็นหน้าลูกแล้ว ตรวจเช็กเรียบร้อยว่าลูกคนแรกของผมเป็นผู้หญิง “พี่ภูมิ!!! น้องจูนอยากกินลูกชิ้นทอดอ่ะ พี่ออกไปซื้อให้หนูหน่อยยย~” “เดี๋ยวพี่ให้ไอ้ต้าออกไปซื้อให้... ไอ้ต้า!! ต้าเว้ยต้า!!!” ผมแหกปากตะโกนเรียกไอ้ต้าน้องชายหัวแก้วหัวแหวนของผม "มาแล้วครับๆ!" ไอ้ต้าวิ่งออกมาจากในครัวพร้อมกล่องขนมเค้กปอนด์ใหญ่ แล้วมันก็เดินเอาไปวางตรงหน้าจูน ต้า: "กล่องสุดท้ายแล้วนะพี่จูน ในตู้เย็นหมดแล้ว" “เดี๋ยวๆ อย่าบอกนะว่าจูนเล่นกินเค้กในตู้จนหมด?” ไม่ใช่น้อยๆ นะครับที่ผมซื้อแช่ไว้ให้เธอก่อนออกไปทำงาน “ก็ลูกหิว!” “ลูกหรือแม่มันกันแน่ ดูดิ๊ หุ่นนี่จะกลิ้งเหมือนโอ่งมังกรอยู่แล้ว!” "พี่ภูมิ!!! พี่ว่าน้องจูนอ้วนเหมือนโอ่งงั้นเหรอ!" เธอลุกขึ้นจากโซฟาพร้อมตวาดเสียงใส่ผมดังลั่นบ้าน "ใช่สิ! ตอนนี้ฉันมันไม่สวย หุ่นไม่เอ็กซ์เหมือนเมื่อก่อนนี่! พี่ไม่ได้รักฉันที่หัวใจใช่ไหม พี่รักฉันเพราะหน้าตาง

  • ผัวเถื่อน   ฝันร้าย

    บึ้มมม~ เสียงรถระเบิด! ในขณะที่ฉันกำลังวิ่งไปที่รถพี่ภูมิ ทว่า... พึ่บ! อยู่ๆ ก็มีคนมากระชากตัวฉันจากด้านหลัง ทำให้ฉันกับคนที่ดึงฉันล้มลงกองกับพื้นถนนที่เต็มไปด้วยเศษกระจกแตกกระจัดกระจาย "...ทำอะไรลงไปรู้ตัวบ้างไหม อึกก" พรึ่บ!! ฉันไม่สนใจและไม่ใส่ใจสิ่งที่ใครพูด สะบัดตัวออกจากอ้อมแขนที่กอดไว้ แล้วลุกเดินไปที่กลางถนน “ฮึกก! พี่ภูมิ...” บึ้มมม~ ใจบางๆ กระตุกวูบอีกครั้งเมื่อเห็นรถของพี่ภูมิระเบิด เปลวไฟลุกโชนโชยตามแรงลมที่มาพร้อมกับสายฝนซึ่งโปรยลงมาจากท้องฟ้า ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเม็ดฝนใหญ่กระหน่ำตกลงมาอีกรอบ หลังจากที่เพิ่งหยุดตกไปเมื่อสิบนาทีก่อน ฉันค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งกอดเข่า มองรถพี่ภูมิกำลังไหม้ไปทีละนิด พร้อมกับกลิ่นไหม้ปนคาวเลือดโชยตามสายลมพัดมาเตะที่ปลายจมูก “อุ๊บ ฮึกก ฮืออ อุ๊บ...” ฉันทั้งร้องไห้ทั้งอยากจะอ้วกในเวลาเดียวกัน เพราะกลิ่นคาวเลือดมันชวนนวลท้องจนอยากอ้วก “ฮึกก...” ฉันเอามือลูบท้องพร้อมกำเสื้อแน่น ก่อนจะปล่อยโฮร้องไห้ออกมาดังๆ มันจุกอยู่ที่อก พูดอะไรไม่ออก เหมือนมีคนกำลังเอามีดทิ่มแทงหัวใจเป็นร้อยๆ ครั้ง ทำไมกัน! ทำไมมันต้องเกิดเรื่องเลวร้ายบัดซบแบบนี้ด้วย ทำไมฟ้

  • ผัวเถื่อน   เหตุการณ์ไม่คาดคิด..

    20 นาทีต่อมา #บนรถ “ทำไมไม่รับสายนะ” น้องจูนกำลังโทรหาพี่ภูมิอยู่ค่ะ แต่น้องจูนโทรไปเท่าไหร่พี่ภูมิก็ไม่รับสาย กะว่าจะโทรไปขอพี่ภูมิว่าจะให้เด็กๆ พักอยู่ที่บ้านสักวันสองวัน เพราะพ่อกับแม่น้องจูนไม่อยู่ ส่วนนางเปรี้ยวก็ติดผัว บ้านช่องไม่กลับ “พี่สาวท้องเหรอครับ” ฉันขมวดคิ้วเข้าหากันพร้อมหันไปมองหน้าเด็กคนชื่อต้าอย่างงงๆ ว่ารู้ได้ไงว่าฉันท้องเพราะฉันไม่ได้บอก “ต้ารู้ได้ไงว่าพี่ท้อง” “ผมเห็นเข็มกลัดติดอยู่ที่ท้องพี่น่ะครับ ผมเคยเห็นคนท้องเขาชอบกลัดไว้ตรงท้อง” ...เอ่อ จริง! ฉันก็บ้าลืมนึก คิดว่าเด็กคนนี้เป็นพวกเดียวกันกับคุณหนูมิรินซะอีก นึกแล้วก็คิดถึงคุณหนูจัง ป่านนี้ไม่รู้ซ้อมผัวตายรึยัง “ผมขอเป็นพี่เลี้ยงนะ ผมเคยเลี้ยงน้องตั้งแต่เกิด ผมสามารถเลี้ยงลูกให้พี่ได้” ฉันไม่ได้ตอบอะไร แต่ยื่นมือไปขยี้หัวเด็กเบาๆ ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาพี่ภูมิอีกรอบ แต่ก็ไม่มีคนรับเช่นเคย ฝนก็เริ่มตกแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ฉันต้องค่อยๆ ขับรถเพราะถนนมันลื่น กริ่ง~ กริ่ง~ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทำให้ฉันสะดุ้งตกใจนิดๆ ฉันหยิบโทรศัพท์ที่พึ่งวางเมื่อกี้ขึ้นมาพร้อมกดรับสายทันที “ฮัลโหลค่ะ” [จูนโทรมา

  • ผัวเถื่อน   ลางสังหรณ์

    ตัดมาช่วงเย็น #ตลาดนัด ตอนนี้น้องจูนกำลังเดินตลาดนัดตอนเย็นอยู่ค่ะ กะว่าจะหาซื้อมะม่วงเปรี้ยวๆ ไปกินกับน้ำปลาหวานซะหน่อย แล้วก็จะหาซื้อของสดและของกินเล่นด้วย ถ้าไปซื้อที่ห้าง นานกว่าจะได้กลับเพราะช่วงเย็นรถติดมาก พอกันกับช่วงเช้า กรุงเทพฯ ก็อย่างนี้ล่ะค่ะ พื้นที่แออัด มองไปทางไหนก็มีแต่ตึก ถนนหนทางก็เต็มไปด้วยรถเล็กรถใหญ่ที่วิ่งแล่นแข่งกับเวลา ดีนะที่ตลาดที่น้องจูนมามีเส้นทางผ่านง่าย รถไม่เยอะ ขับเลี้ยวสะดวก “ป้าคะ เอามะม่วงกิโลนึงค่ะ แล้วก็เอาแบบคลุกพริกเกลือลูกนึงค่ะ” “ได้จ้ะ รอแป๊บนึงนะ” ฉันพยักหน้าให้แม่ค้าก่อนจะหันซ้ายหันขวามองหาของกินรายการต่อไป “หนูจ้ะ มะม่วงคลุกพริกเกลือได้แล้วจ้ะ อ่ะนี่ มะม่วงหนึ่งกิโลที่หนูสั่ง” แม่ค้ายื่นถุงมะม่วงมาให้พร้อมกับแก้วมะม่วงคลุกพริกเกลือ หืมม!! แค่ได้กลิ่น น้ำลายก็ไหลแล้วค่ะ “นี่ค่ะป้า” น้องจูนยื่นเงินให้แม่ค้าก่อนจะเดินไปที่ร้านปลาเผา แล้วต่อด้วยส้มตำ ยำคอหมูย่าง ข้าวเหนียวไก่ทอด และก็ขนมอีกเพียบ เดินไปกินไป ตาก็มองหาของกินตลอดเวลา เปลี่ยนจากมองผู้น้อยมามองของกินแทน เดี๋ยวภูมิน้อยจะหิว คิกคิก “เฮ้อ! นี่ก็เย็นมากแล้ว สงสัยพี่ภู

  • ผัวเถื่อน   หวังว่าจะไม่ทิ้งฉันกับลูก

    หลายสัปดาห์ต่อมา "ให้ตายเถอะ! นี่มันเรื่องจริงใช่ไหมเนี่ย" ฉันยืนเอามือกุมขมับตัวเองพลางปรายตามองชุดตรวจครรภ์ที่ถืออยู่ในมืออีกข้างนับสิบอัน และแน่นอนว่าตอนนี้ผลตรวจทั้งสิบแท่งก็ได้ออกมาแล้ว “เฮ้ออ น้ำยาไอ้พี่ภูมิมันดีจริงๆ ปล่อยปุ๊บติดปั๊บ ดีนะที่เมื่อคืนไม่บ้าจี้ตามพี่ภูมิ ไม่อย่างนั้นภูมิน้อยไม่ได้ลืมตาดูโลกแน่...” ฉันบ่นพึมพำถอนหายใจแล้วถอนหายใจเล่า พร้อมเอามือลูบที่ท้องแบนราบของตัวเอง ซึ่งตอนนี้กำลังมีภูมิน้อยอยู่ในท้องของฉัน ถ้าพี่ภูมิรู้ว่าเขากำลังจะมีลูก พี่ภูมิคงจะดีใจมากแน่ๆ แต่ทว่าตอนนี้พี่ภูมิเขาไม่อยู่ล่ะสิ พี่ภูมิเขาออกไปทำงานตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ เห็นบอกว่าเป็นงานครั้งสุดท้ายที่เขาจะทำ เห็นพี่ภูมิบอกว่าจะลาออกจากการเป็นลูกน้องคุณแม็กแล้วกลับมาทำงานของตัวเอง “ฮึก... อุ๊บ...” อยู่ๆ ฉันก็เกิดอาการอยากอาเจียนขึ้นมาซะดื้อๆ ให้ตายเถอะ! ตรวปุ๊บรู้ว่าท้องปั๊บ ก็จะแพ้ท้องเลยรึไง “อุ๊บ... อ้วก! อ้วก!” ฉันโก่งคออ้วกอยู่นาน ก่อนจะค่อยๆ เอามือค้ำกำแพงเดินออกจากห้องน้ำไปที่เตียง พร้อมกับเอนตัวลงนอนบนที่นอนอย่างระมัดระวัง พรึ่บ! ฉันพลิกตัวนอนหงายพลางกางแขนทั้งสองข้างออกจากตัว “เฮ้

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status