บทที่3 พันธะสัญญา

หลังเลิกเรียน แก้มใสก็เดินไปห้องสมุดกับละอองดาวเพื่อหาข้อมูลมาทำรายงาน

"ปัทมา เลาคิดว่าเล่มนี้น่าจะใช้ได้นะ"

"เรียกเราว่าแก้มใสก็ได้จ้ะ"แก้มใสพูดเบาๆ เพราะในห้องสมุดห้ามใช้เสียง

"จ้ะ แก้มใสเรียกเราว่าดาวก็ได้จ้ะ"ละอองดาวพูดเบาๆ

เมื่อได้หนังสือสำหรับทำรายงานแล้วก็ไปทำเรื่องยืมก่อนจะออกจากห้องสมุดแล้วต่างแยกย้ายเพื่อกลับบ้าน

แก้มใสเดินไปขึ้นรถสองแถว เธอไม่พูดคุยกับใคร พอนั่งแล้วก็แกล้งหลับตาจนรถออก ผ่านไปสักพักเธอก็ลืมตาแล้วเห็นอัญชลีนั่งห่างออกไปจากเธอ หญิงสาวไม่ได้สนใจ พอถึงปากทางเธอก็ลงจากรถ แล้วข้ามถนนเพื่อไปเอาจักรยานแล้วปั่นกลับบ้าน

กลับมาถึงบ้านก็เดินขึ้นไปบนห้องเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า

"อ้าว..แกยังไม่หายเหรอถึงยังอยู่บ้านชั้นเนียะ"

เจ้านกเค้าแมวส่งเสียงเบาๆก่อนจะกระโดดมาจิกที่หลังมือหญิงสาวจนเลือดออก

"โอ้ยย..แกมาจิกชั้นทำไมเนียะ เลือดเลย"พูดจบก็ยกหลังมือขึ้นมาดูก่อนจะขมวดคิ้ว

"แผลไปไหนแล้วละ!"ที่หลังมือยังมีหยดเลือดเกาะที่ฝ่ามือ แต่กลับไม่มีแผล

'พี่แก้มใส'

แก้มใสหันมองรอบๆว่าใครเรียกเธอ แตในห้องก็มีเพียงแค่เธอกับ..เจ้านก!

"แกเรียกชั้นเหรอ?"

'ใช่แล้วครับ เมื่อผมได้กินเลือดพี่แล้วเราก็ได้ทำพันธสัญญาณเป็นนายบ่าวกัน'

"แล้วทำไมต้องมาเป็นชั้นละ?"

'ก็พี่ช่วยชีวิตหนูไงครับ'

หญิงสาวนึกสงสัยแต่เธอต้องลงไปทำงานบ้านแล้ว เธอหันไปเปลี่ยนชุดนักเรียนเป็นชุดอยู่บ้าน ไม่ต้องกลัวว่าจะโป๊ เพราะเธอใส่เสื้อกล้ามไว้ข้างใน ส่วนกางเกงก็เป็นแบบขาสั้น แค่ถอดกระโปรงก็เห็นเป็นกางเกงขาสั้น

แก้มใสกำลังจะออกจากห้อง เจ้าตากลมก็เรียกเจ้านายไว้

'พี่แก้มใสอย่าเพิ่งไปครับ'

"มีอะไร ชั้นจะไปทำงานบ้านแล้ว มีอะไรตอนค่ำๆค่อยคุยกัน"พูดจบก็เดินออกจากห้องลงไปช่วยงานบ้าน

ลงมาชั้นล่างก็ไปในครัวดูว่ามีงานอะไรต้องทำ

เธอเห็นกระป๋องน้ำที่เป็นกระป๋องนมทรงสูงที่กินหมดแล้วนำกระป๋องมาใสน้ำคว่ำอยู่ในตะแกรงก็เดินไปหยิบกระป๋องไปตักน้ำฝนที่รองไว้กิน ก่อนจะเอาไปแช่ตู้เย็น ในอนาคตที่เธอเห็น ตู้เย็นมีหลาบแบบมาก แบบตู้แช่แข็งก็มี คิดๆไปก็อยากให้ถึงอนาคตเร็วๆเสียแล้ว แต่ต้องไม่ใช่แบบในฝันนะ

แก้มใสคิดไปก็ยิ้มกับความคิดเพ้อฝันของตัวเอง แต่พอคิดถึงตอนที่ตัวเองเป็นวิญญาณลอยไปลอยมาเป็นผีเร่ร่อนต้องเห็นพ่อแม่ทนทุกข์กับความลำบากตอนบั้นปลายชีวิตก็กลับมาเศร้าเหมือนเดิม

พอตักน้ำครบทุกกระบอกก็จะค่อยนำไปแช่ตู้เย็น พอหันไปก็ตกใจ เพราะเห็นฉัตรชัยยืนกินน้ำอยู่ตรงตู้เย็น

'ตกใจหมด..มาไม่ให้ซุ่มให้เสียง'แก้มใสคิดอย่างโมโห ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้

ในอนาคตชายคนนี้จะไปไกลมาก เขาได้เป็นวิศวกรเครื่องยนต์ แล้วได้ไปทำงานที่เมืองนอกหลายปีกว่าจะกลับมา พอเขากลับมาพ่อแม่เธอก็ตายหลังจากนั้น4เดือน เขาเป็นคนรับผิดชอบจัดงานศพเอง เธอไม่รู้เขามีแฟนมั้ยเพราะดูได้แค่ตอนที่พ่อแม่เธอตายลงเท่านั้น

แก้มใสพอนึกถึงภาพของชายหนุ่มตอนโตเต็มวัย คือหล่อมาก แถมหุ่นยังแน่นอีกด้วย ถึงตอนนี้จะดูหุ่นขี้ก้างไปหน่อย แต่ก็ยังหล่ออยู่ดีแถมตัวยังสูงเป็นเสาไฟอีก ในอนาคตคือยิ่งกว่าเจ เจตรินนักร้องสุดหล่อแนๆ เธอแอบชื่นชอบฉัตรชัยมากว่า2ปีแล้ว แต่ไม่กล้าแสดงออก เพราะกลัวเขาจะรังเกียจเธอและเธอคิดว่าตัวเองไม่สวยเพราะอัญชลีบอกกับเธอบ่อยๆ

"เธอมีอะไรกับพี่หรือเปล่า?

และเหมือนว่าเธอจะมองเขานานเกินไป ชายหนุ่มจึงสังเกดและถามขึ้น

แก้มใสกระพริบตาปริบๆก่อนจะส่ายหัว

"ไม่มีอะไรค่ะ"ก่อนจะยกน้ำเดินมาแช่ตู้เย็น

ฉัตรชัยเห็นว่ามีกระป๋องน้ำหลายใบจึงเดินไปช่วย พอเสร็จแล้วเธอจึงหันมายกมือไหว้ขอบคุณ

"ขอบคุณค่ะ"พูดจบก็เดินเลี่ยงออกไป เพราะชายหญิงไม่ควรอยู่กันตามลำพัง แถมในใจเธอก็ยังสลัดภาพเขาในอนาคตไม่หลุดไปจากหัวอีกด้วย แค่นี้ก็หลงไม่ไหวแล้วนะ

เดินออกจากครัวเธอก็เห็นเจ้านกเค้าแมว..มันเหมือนจะมีชื่ออยู่นะ

"ตากลม..ออกมาทำไม?"เจ้านกเค้าแมวเห็นหญิงสาวก็เดินเร็วๆมาจากเธอ

"ฮู๊กๆ"

"หิวเหรอ..แล้วปกติแกกินอะไรละ?"

ฉัตรชัยที่เดินตามหญิงสาวออกมาก็เห็นเจ้านกเค้าแมว

"นี้มันนกเค้าแมว แก้มใสเลี้ยงเหรอ?"ชายหนุ่มถามอย่างสงสัย ปกตินกชนิดนี้ไม่มีใครนิยมเลี้ยงกัน

"เออ..คือมันโดนพวกเด็กๆปาหินใส่จนปีกมันได้รับบาดเจ็บนะคะ แก้มใสเลยเอามันมารักษาค่ะ"

"แต่มันดูเชื่องดีนะ "

"พี่ชัยพอจะรู้มั้ยค่ะว่าปกติมันกินอะไรเป็นอาหาร มันเหมือนจะหิวนะคะ"

"นกพวกนี้กินหนูละมั้ง..พี่ก็ไม่แนใจ"

'หนูหิวแล้ว พี่แก้มใสมีอะไรให้กินมั้ยครับ'

"แล้วจะไปหาหนูให้มันกินที่ไหนละ!"หญิงสาวทำปากยู้อย่างสงสัย

ฉัตรชัยมองหญิงสาวทำปากยู้ก็ยิ้ม

"เป็นพวกเนื้อไก่สดแทนก็ได้มั้ง"ชายหนุ่มช่วยออกความคิดเห็น

"ใช่.."แล้วเธอก็เดินไปเปิดตู้เย็นดูว่ามีเนื้อสัตว์เหลือมั้ย

"ว้า..ไม่มีเหลือเลย สงสัยต้องไปร้านยายยุ้ย"

"รถเครื่อง น้าจุรีเอารถเครื่องไปซื้อกับข้าวกับฟ้าใส "ชายหนุ่มบอก

"ปั่นจักรยานไปแล้วกัน"

"พี่พาไปดีกว่า..เร็วกว่าด้วย"

"งั้นรอแก้มใสแปบนะคะะ ขอไปเอาสตางค์ก่อน ตากลมรอแปบนะ เดี๋ยวชั้นไปซื้อไก่สดมาให้"หญิงสาววิ่งขึ้นไปหยิบกระเป๋าเงินใบน้อย

ฉัตรชัยมองตามหญิงสาวที่อายุอ่อนกว่าตน เมื่อวานเธอยังเป็นคนขี้อายอยู่เลย ผ่านไปแค่คืนเดียว ทำไมดูเหมือนหญิงสาวจะเปลี่ยนไป ดวงตาเธอดูมีความมั่นใจขึ้น และที่สำคัญ ไม่กลัวเขาแล้ว เขาก้มลงมองเจ้าลูกนกเค้าแมวก็เห็นมันมองมาทางตนพร้อมเอียงหัวไปมา

"ได้แล้วค่ะ"หญิงสาวยิ้มสดใสลงมาจากตึก

ทั้งสองเดินไปหน้าบ้าน เห็นบิดากำลังคุยกับลุงศักดิ์ คงจะมารับรถที่เอามาซ่อม

"พ่อ..แก้มใสไปร้านยายยุ้ยนะจ้ะ"

"อ้าว..แม่เขาก็ไป ลูกจะไปทำไมอีกละ"ถามบุตรสาวอย่างสงสัย

"แก้มใสจะไปซื้อเนื้อไก่นะจ้ะ พี่ชัยจะพาไป พ่อไม่ต้องห่วงนะจ้ะ"

"ดีแล้วลูก ร้านยายยุ้ยไกลอยู่ ให้พี่เขาพาไปนะดีแล้ว ชัยดูน้องด้วยนะ"ด้วยฉัตชัยมาเรียนซ่อมเครื่องหลายปีตั้งแต่สมัยป.6 จนตอนนี้ชายหนุ่มเรียนที่เทคนิคประจำจังหวัด แต่เขาก็ยังมาช่วยงาน อำนวยเลยให้ค่าจ้างวันละ100บาท เพราะชายหนุ่มซ่อมเครื่องเป็นเวลามีคนมาให้ซ่อม ถ้าอาการไม่หนักก็จะเป็นฉัตชัยที่ดูให้ แถมชายหนุ่มยังเป็นเด็กมีสัมภาระ อำนวยจึงมีความไว้ใจชายหนุ่มไม่ใช่น้อย

เดินมาจนถึงรถเครื่องของชายหนุ่ม มันคือรถเครื่องHonda รุ่น Nsr150r ที่ชายหนุ่มซื้อเมื่อต้นปี เห็นว่าเป็นเงินสดด้วย ต้องเก็บเงินเก่งขนาดไหนถึงจะสามารถเก็บเงินซื้อรถเครื่องในราคาหลายหมื่นได้

เจ้าของรถเดินมาค้อมรถแล้วรอให้หญิงสาวขึ้นไปนั่ง

"แก้มใสไม่เคยนั่งอ่ะ กลัวตก"

"ไม่ตกหลอก เดี๋ยวพี่ขับช้าๆ ขึ้นมานั่งไพร่"ชายหนุ่มสั่งให้หญิงสาวนั่งไพร่ เพราะถ้าขึ้นค้อมมันจะรู้ใกล้ชินกันเกินไป เดี๋ยวชื่อเสียงของหญิงสาวจะเสียได้

หญิงสาวจึงขึ้นนั่งตามที่เจ้าของรถบอก

รถเครื่องคันใหญ่พาทั้งคู่ไปถึงร้านกับข้าวประจำหมู่บ้าน มาถึงก็เจอมารดากำลังยืนคุยกับยายแจ่มเรื่องตัวเลขที่จะออกให้อีกสองวัน วิชาคณิตตามหลักสูตรชาวบ้านที่ต้องเข้าสอบทุกวันที่1และ15

"อ้าว..นั้นมันแก้มใสกับฉัตรชัยไม่ใช่เหรอ"ป้าตุ่นที่หันออกมาทางถนนก็เห็นสองหนุ่มสาวขับรถมาจอดที่ร้านค้า

"แก้มใส..มาทำไมลูก หรือเกิดอะไรขึ้น"จุรีถามด้วยความสงสัย ส่วนฟ้าใสเมื่อเห็นพี่สาวก็รีบวิ่งเข้าไปหา หนูน้อยอยากกลับบ้านไปดูนินทาฮาโตริ

"แก้มใสเก็บนกได้นะจ้ะ แล้วมันกินเนื้อสัตว์ แก้มใสเลยมาซื้อเอาไปให้มันจ้ะแม่"

"เหรอ..งั้นยัยยุ้ยคิดพร้อมของฉันไปเลยทีเดียวแล้วกัน "

"แม่จุรี..แกแนใจนะว่า8จะมา"ยายแจ่มถามขึ้น

"ฉันฟังวิทยุ เขาบอกว่าให้ระวัง8นะ"จุรีฟังวิทยุที่สามีชอบเปิดตอนทำงาน มันมีรายการข่าวที่พูดเรื่องตัวเลขเพื่อสร้างสีสันให้รายการ

แก้มใสเมื่อได้ของแล้วก็จะกลับ ฟ้าใสรีบเกาะพี่สาวขอตามกลับด้วย

"พี่แก้มใส ฟ้าใสกลับด้วย ดูแล้วแม่น่าจะคุยอีกยาวจ้ะ"

"แม่..แก้มใสพาน้องกลับบ้านนะจ้ะ"มารดาที่ฟังก็หันมาพยักหน้าให้ ก่อนจะหันไปวิเคราะห์วิชาคณิตศาสตร์ชาวบ้านกันต่อ หญิงสาวยิ้มน้อยๆก่อนจะหิ้วกับข้าวที่แม่ซื้อเอากลับไปด้วย

ฟ้าใสปีนขึ้นไปนั่งตรงกลางแก้มใสเลยต้องนั่งค้อมตามน้องสาว หนูน้อยตื่นเต้นมากที่ได้ขึ้นรถเครื่องคันใหญ่

กลับมาถึงบ้าน ก็ยังเห็นพ่อคุยกับลุงศักดิ์เพิ่มเติมคือมีเหล้าตั้งตรงกลางระหว่างทั้งสอง

พอลงจากรถกล่าวขอบคุณแล้วชวนอีกฝ่ายกินข้าว

"พี่ชัยอยู่กินข้าวด้วยกันก่อนกลับนะคะ หรือพี่ต้องรีบไป"

"ไม่เป็นไร งานพี่ทำวันศุกร์กับวันเสาร์นะ"ชายหนุ่มทำงานเป็นคนคุมประตูเธคทุกวัน ศุกร์-เสาร์

"งั้นดีเลยจ้ะ พี่ไปคุยกับพ่อก่อน เดี๋ยวแก้มใสทำกับแกล้มไปให้"ฉัตรชัยถึงจะสงสัยว่าหญิงสาวทำกับข้าวได้เหรอ เพราะปกติจะเป็นน้าจุรีเป็นคนทำ

ฟ้าใสเมื่อลงจากรถก็วิ่งไปเปิดทีวีเพื่อดูรายการเด็ก

แก้มใสเดินเข้าครัวไปหั่นไก่เป็นชิ้นเล็กๆพอดีคำแล้วเอาใสจาน

เจ้าตากลมก็วิ่งเข้ามาในครัว เพื่อขอกินเนื้อไก่

"ไวเชียวนะ"เธอจึงวางจานไก่ไว้ตรงโต๊ะเพื่อให้เจ้านกเค้าแมวกระโดดขึ้นไปกินให้เรียบร้อย

เมื่อหมดปัญหาเรื่องท้องของเจ้าตากลมแล้วก็หันมาเตรียมทำกับแกล้ม

หญิงสาวทำยำแหน่มกับหมูมะนาว ทำไมเธอถึงทำเป็นนะเหรอ ก็ในฝันเธอเห็นว่าตนเองไปรับจ้างเป็นลูกมือในครัวนะสิ แต่สุดท้ายก็ถูกไล่ออกเพราะเมียเจ้าของร้านหึงที่สามีมาให้ความสนใจเธอ และหลายร้านที่พัทยาก็มักจะไม่ชอบที่เธอผิวขาวและสวยจนผัวตนเองมาให้ความสนใจ จึงไม่มีร้านไหนอยากรับเธอจนสุดท้ายเธอก็ต้องทำงานกลางคืนเพื่อหาเงินมารักษาพ่อ เธอทำอาหารได้หลายอย่างเชียวแหละ

เธอเดินเอากับแกล้มไปเสิร์ฟที่กระต๊อบข้างบ้าน

"โอ้โฮ..กับแกล้มน่ากินเสียจริง "ลุกศักดิ์พูดขึ้น ปกติกับแกล้มจะเป็นแบบง่ายๆ แต่วันนึ้กลับมีหน้าตาน่ากินเชียว

"เดี๋ยวมีหมูสับต้มบ๊วยด้วยจ้ะ ได้ซดโล้งคอ"หญิงสาวบอกก่อนจะเดินกลับเข้าไปในครัว

ฉัตรชัยงง เพราะกับแกล้มที่หญิงสาวทำนั้นต้องคนในวงเหล้าถึงจะทำเป็น แต่หญิงสาวไม่เคยไปไหนเลย เขามั่นใจว่าเธอไม่เคยออกไปไหนนอกจากโรงเรียน เพราะเขาอยู่บ้านนี้มาหลายปี แล้วเธอไปเรียนทำมาจากไหน

ผ่านไปไม่ถึง10นาที หญิงสาวก็ยกชามใหญ่มาเสิร์ฟ

เมื่อทำกับแกล้มเสร็จเรียบร้อย เธอก็หันมาทำกับข้าว

แม่ซื้อกระล่ำปลีหัวใหญ่มาหนึ่งหัว งั้นทำไข่ตุ๋นกระหล่ำปลีกับกระหล่ำปีผัดน้ำปลาแล้วกัน ส่วนน้ำพริกเดี๋ยวทำน้ำพริกหมูสับ

ส่วนหมูสับต้มบ๊วยยังเหลือในหม้อ แต่ตักมาปรุงรสชาติก็เสร็จแล้ว