บทที่7 ไปขึ้นเงินที่กรุงเพฯ

วันนี้อู่อำนวยปิดหนึ่งวันเพราะไปธุระที่กรุงเทพฯ นายอำนวยพาฉัตรชัยมาขึ้นเงินที่ถูกรางวัลที่หนึ่ง มีนายอำนวยและฉัตรชัย พร้อมลูกห้อยท้ายอีกสองคน คือแก้มใสกับฟ้าใสสองพี่น้องที่อยากไปเที่ยวพาต้าดูคิงคอง ส่วนตากลมอดไปเพราะในเมืองเขาไม่ให้นำสัตว์เข้าห้าง

จุรีอยู่เฝ้าบ้านกับตากลมเพราะไม่อยากทิ้งบ้านไปนาน ตั้งแต่ที่เจ้าตากลมใบ้หวยให้ ที่บ้านก็ถูกหวยทุกงวด ไหนจะถูกเลขท้ายอีกเกิน30,40ใบ ทำให้บ้านลิ้มเจริญกิจต้องไปธนาคารทุกวันที่2และ16 เพื่อไปซื้อทองและเอาที่เหลือฝากธนาคาร ในบ้านตอนนี้จึงมีทองอยู่หลายสิบบาท

โชคดีที่ว่าบ้านนี้ไม่ชอบใส่เครื่องประดับ จะใส่เฉพาะตอนออกงานเท่านั้น อย่างเมื่อวานตอนสายๆอำนวยก็พาเมียไปซื้อ พร้อมลายทองเข้าชุดกัน ทั้งสร้อย,ตุ้มหู,กำไลแขนและแหวน ตอนแรกจุรีจะไม่ซื้อ แต่อำนวยอยากให้เมียดูดีและไม่ให้ญาติฝั่งตนเองดูถูก แถมเขายังซื้อสร้อยคอและสร้อยข้อมือให้ลูกสาวทั้งสองไว้ใส่ตอนออกงาน ด้วยเหตุนี้จุรีจึงไม่อยากทิ้งบ้าน นางจึงอยู่บ้านทำโน้นทำนี้โดยมีเจ้าตากลมกระโดดตามต้อยๆ

ส่วนแก๊งที่เข้ากรุงเทพคนที่ตื่นตาที่สุดย่อมเป็นฟ้าใส เพราะเด็กสาวไม่เคยเข้ากรุ่งเทพมาก่อน กระบะของนายอำนวยเป็นแบบแคป มีนายอำนวยขับส่วนฉัตรชัยนั่งข้างคนขับ สองพี่น้องนั่งหลังแคป

มาถึงกรุงเทพก็9โมงครึ่ง และนายอำนวยถึงรู้ว่าฉัตรชัยถูกหวยชุด4ชุดทำให้เขาได้เช็คเงินสด36ล้านบาท

พอออกจากกองฉลากแก้มใสก็ให้บิดาแวะหน้าแผงลอตเตอรี่หน้ากองฉลากก่อนมองหาทั่วทุกแผงจนเจอเลขที่ตนเองต้องการ

"พ่อ..เอาชุดนี้จ้ะ"หญิงสาวให้บิดาจ่ายเงินแล้วเก็บให้ดีๆ เพราะชุดนี้มีถึง8ใบไหนจะเลขใกล้เคียงอีก ครอบครัวเธอไม่รวยรอบนี้จะรวยรอบไหนกัน

เมื่อได้เลขเด็ดแล้วนายอำนวยจึงต้องพาชายหนุ่มไปขึ้นเงินและฝากพร้อมกัน ใช้เวลากว่า3ช.มครึ่งกว่าจะจัดการเรื่องเรียบร้อย ชายหนุ่มเบิกเงินออกมา2หมื่น เพื่อให้นายอำนวยหนึ่งหมื่น แต่นายอำนวยไม่คิดเอา

"ถ้าให้น้ารับเงินเอ็งได้มีโกรธกันแน เก็บไว้ให้พ่อแม่เถอะ ไปไถ่ที่นากลับมาให้พวกท่าน แล้วถ้าให้ดีซื้อที่เพิ่มได้ก็ดีนะ ทำไม่ไหวก็ปล่อยให้เขาเช่า พวกพี่เอ็มได้มีเงินนอนกิน"เอ่ยแนะนำพร้อมตบบ่าชายหนุ่มเบาๆ เขารักและเอ็นดูฉัตรชัยเหมือนลูกชายคนหนึ่ง ตอนที่เจ้าเด็กนี้ขอมาฝึกงานด้วย เขาก็รับไว้เพราะกลัวว่าถ้าไม่รับเจ้านี้มันจะเตลิดไปจนเสียคน สู้ให้อยู่ฝึกงานกับตน มีอะไรจะได้คอยแนะนำได้

"ก็ได้ครับ..อย่างนั้นวันนี้ชัยจะเป็นคนจ่ายเองครับ น้องๆอยากเที่ยวพาต้าเดี๋ยวพี่ชัยพาไป"

"เย้...พี่ชัยใจดีที่สุดเลย"ฟ้าใสร้องออกมาอย่างดีใจ นายอำนวยจึงแวะห้างพาต้าปิ่นเกล้า แก้มใสเดินดูรอบๆบริเวณห้าง เธอเห็นชุดที่ใส่ในหุ่นก็นึกถึงมารดา

"พ่อ..ชุดนี้สวยเนอะ ถ้าแม่ใส่ต้องเหมาะแนๆ "นายอำนวยเมื่อได้ยินว่าเมียใส่แล้วสวยก็พาลูกแวะเข้าไปดู

ที่สุดก็ได้ชุดสมัยนิยมเอาไปฝากเมียถึงสองชุดและรองเท้าหุ้มส้นอีกหนึ่งคู่ และก่อนที่นายอำนวยจะจ่ายเงิน ฉัตรชัยก็แย่งจ่ายก่อน

"ชัยบอกแล้วไงครับวันนี้ชัยเป็นเจ้ามือ น้าจุรีก็เหมือนแม่ชัยอีกคนนะครับ"ชายหนุ่มตอบยิ้มๆ

นายอำนวยจึงเถียงไม่ออก แก้มใสนึกอะไรขึ้นได้ก็ชวนสองชายหนุ่มไปแผนกกางเกงยีสชื่อดังเพื่อให้ฉัตรชัยซื้อกางเกงยีสและเสื้อเพราะตอนนี้ชายหนุ่มมีแต่เสื้อผ้าเก่ากางเกงยีสตัวเก่งกับเสื้อยืดตราห่านคู่สีขาว ไหนๆก็มีตังแล้วต้องเปลี่ยนการแต่งตัวให้สะหน่อย ที่สุดชายหนุ่มก็ได้กางเกงยีนไป3ตัวเสื้อยืด4เสื้อเชิ๊ตอีก2 เสื้อยืนตัวนอกอีก1แถมผ้าใบยี่ห้อดังมาเพิ่มอีกหนึ่งคู่ แต่ชายหนุ่มก็ซื้อกระโปรงเอี้ยมให้สองสาวอีกด้วยเพราะเห็นว่าเหมาะกับสองพี่น้อง เมื่อได้สิ่งที่ต้องการแล้วทั้งหมดก็แวะแผนกอาหารเมื่อหาข้าวกิน

ฉัตรชัยกับแก้มใสเดินไปแลกคูปองเอามาให้ทุกคน ก่อนจะพากันเดินดูรอบๆว่าจะกินอะไร

"หนูอยากกินราดหน้าจ้ะพี่แก้มใส"

"ได้สิ..เดี๋ยวพี่ซื้อให้"พูดแล้วก็จุงมือน้องสาวไปร้านราดหน้า

อำนวยกับฉัตรชัยต่างพร้อมใจกันกินข้าวราดแกงทั้งคู่ เพราะอยู่ท้องกว่า แก้มใสกินสุกี้น้ำ พร้อมเดินไปซื้อน้ำโพลาลิตให้ทุกคนๆละขวด

แก้มใสให้ฉัตรชัยซื้อกล้องแบบถ่ายแล้วทิ้งเพื่อนำมาถ่ายรูปในวันนี้

"แก้มใสซื้อแบบดีไปเลยมั้ย ได้ใช้ได้นานๆ"ชายหนุ่มถามขึ้น

"เอาไว้ก่อนจ้ะ ถ้าแก้มใสจะซื้อ รับรองมาไถ่เอากับพี่แน อิอิ "หญิงสาวพูดทีเล่นที่จริง

"พี่ยอมให้ไถ่"ชายหนุ่มตอบยิ้มๆ แก้มใสพอฟังแล้วก็แก้มแดงขึ้นทันทีเพราะเขิน

"พี่พูดแล้วนะ ห้ามผิดคำพูดด้วย"หญิงสาวรวบรวมความกล้าแล้วหันไปพูดกับอีกฝ่าย

"ครับ"ทั้งสองคุยกันโดยลืมไปว่ามีบิดากับน้องสาวยื่นอยู่ข้างหลัง

ฟ้าใสเอามือปิดปากยิ้มด้วยความเขินแทนพี่สาว ส่วนนายอำนวยก็ไม่ได้พูดอะไร ถ้าทั้งสองคนจะคบกันในสายตาผู้ใหญ่เขาก็ไม่คิดขัด

เที่ยวพาต้าวันนี้ คนที่มีความสุขที่สุดย่อมต้องเป็นฟ้าใสเช่นเดิม เด็กสาวตื่นตากับสัตว์ในสวนสัตว์ติดแอร์มาก แก้มใสก็จับน้องสาวถ่ายรูปทุกมุมบางรูปก็ให้ถ่ายกับบิดา มีบ้างที่ฉัตรชัยเป็นคนถ่ายให้สามพ่อลูก และไม่ลืมที่เธอจะมีรูปคู่กับชายหนุ่ม

จนบ่าย3โมงก็ชวนกับกลับ จนมาถึงบ้านก็เป็นเวลาค่ำแล้ว

จุรีที่นั่งรออยู่หน้าบ้านกับเจ้าตากลม เมื่อได้ยินเสียงรถมาแต่ไกล เจ้าตากลมก็ส่งเสียงร้องพร้อมตีปีกอย่างดีใจ

พอรถมาจอดหน้าประตูรั้วแล้วเห็นฉัตรชัยเดินลงประตูถึงลุก

"กลับมากันแล้วเหรอ ซื้ออะไรกันมาเยอะแยะเชียว "เห็นบุตรสาวหิ้วถุงลงมาจากรถหลายใบก็ถาม

"ของฝากแม่จ้ะ"แก้มใสบอกมารดา ส่วนฉัตรชัยนั้นอุ้มฟ้าใสที่หลับมาตลอดทางลงจากรถ

เมื่อเข้าบ้านจุรีก็ปลุกลูกสาวคนเล็กมาอาบน้ำเพราะเดินทางมาทั้งวัน

ฉัตรชัยเมื่อเห็นไม่มีอะไรแล้วก็เอ่ยขอตัว

"ไม่มีอะไรแล้วงั้นชัยขอตัวกลับก่อนนะครับ วันนี้ต้องขอบคุณน้าอำนวยมากที่พาไปธุระมากครับ"

"ไม่เป็นไรเรื่องแค่นี้เอง น้าก็ได้พาเด็กๆไปเที่ยวกรุงเทพด้วย"

ชายหนุ่มยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองแล้วหันมาส่งยิ้มให้หญิงสาวก่อนจะไปขึ้นค้อมรถแล้วขี่กลับบ้านไป

เมื่อแขกกลับทุกคนก็เตรียมตัวอาบน้ำ แต่พอฟ้าใสได้อาบน้ำแล้วกลับตาสว่างไม่ยอมนอน พ่อแม่จึงพาเด็กสาวเข้านอนด้วยเพื่อให้เล่นในห้องกับตากลม จนตี1 หนูน้อยถึงยอมหลับ จุรีตื่นมาเห็นลูกสาวนอนกั้นกลางระหว่างพ่อแม่ก็เบาใจว่าลูกสาวยอมนอนแล้วก่อนจะห่มผ้าให้ลูกสาวแล้วนอนกอดลูกด้วยความรัก

หลังจากนั้น 2วันอัญชลีก็โทรถามว่าจะนัดกันวันไหน

"แก้ม..ตัวจะนัดกับดาววันไหนเหรอ เราได้เตรียมของกินไปเผื่อ"อัญชลีถามขึ้น

"อีก4วัน เพราะช่วงนี้ดาวเขารับจ่างทำงานนะ"

"เหรอ..งั้นแก้มมารับเราด้วยสิ"

"ไม่ได้หลอก เราขี่ไม่เก่ง ถ้าสองคนละพอไหว "

"งั้นมารับเรารอบสองก็ได้"

"เราไม่รู้จักบ้านอัญนะว่าอยู่ไหน เอางี้มั้ยเดี๋ยวให้มานิตไปรับ บ้านอัญอยู่ตรงไหนเหรอ?"

"ตัวให้พี่ชายตัวมารับเราก็ได้"อัญชลีรีบเสนอ

"พี่ชัยเขาช่วยพ่อทำงานนะ ไม่มีเวลา มานิตไปรับก็ได้ อ่ะ แม่เราเรียกแล้วแค่นี้ก่อนนะ เจอกันวันอังคาร"พูดแล้วก็วางสายอย่างไม่ใส่ใจ

จนถึงวันนัดกัน แก้มใสก็ขี่รถเครื่องไปรับละอองดาวแล้วให้มานิตไปรับอัญชลี

สองสาวแวะซื้อวัถุดิบกลับไปตำส้มตำ บิดานึกอยากกินคอหมูย่าง แก้มใสจึงซื้อของกลับไปให้พร้อม

พอถึงบ้านก็เห็นมะละกอ5ลูกขนาดกลางวางตรงกระต๊อบพร้อมปอกเปลือกให้เรียบร้อยมานิตคงเอามาจากบ้าน เพราะเมื่อวานเขาบอกอยู่ว่าที่บ้านมีกะละกอ

แถมมานิตยังติดเตาเตรียมไว้ให้สาวๆย่างคอหมู อัญชลีแกล้งเดินเข้าไปช่วย

"ว้าย...นกแสก"อัญชลีร้องอยากตกใจเมื่อเห็นเจ้าตากลมเดินมาจ่องตน

"มันเป็นนกเค้าแมวค่ะไม่ใช่นกแสก"ฟ้าใสที่เดินนำเจ้าตากลมมาเพื่อเปิดตู้เย็นดื่มน้ำก็รีบแก้ทันที

"แก้ม..บ้านตัวเลี้ยงเจ้านี้ด้วยเหรอ มันเป็นนกอัปมงคลนะไปอยู่บ้านใครมีแต่เรื่องร้ายๆ"

"ไม่จริงอ่ะ ตั้งแต่ที่เจ้าตากลมมาอยู่ที่บ้านเลา พ่อแม่เราถูกหวยเกือบทุกงวด อย่าพูดให้แม่ได้ยินเชียว เจ้านี้ลูกรักแม่เราเลย"แก้มใสหั่นเนื้อหมูเป้นชิ้นเล็กแล้วใส่จานเพื่อให้มันกิน แต่มันกลับหันหนี

'หนูจะกินคอหมูย่างครับ เมื่อไรหมูย่างจะสุก'

"มากไปแหละ เดี๋ยวนี้กินอาหารสดไม่ได้แล้ว"แก้มใสพูดกับมันอย่างหมั่นใส้

"มันจะกินอะไรเหรอ"ละอองดาวที่กำลังล้างผักก็ถามขึ้น

"ดูท่าคงอย่างกินคอหมูย่าง..วันก่อนพ่อเราไปซื้อไก่ย่างมาแล้วลองให้มันชิม ที่นี้เลยติดใจ"พูดพร้อมตำกระเทียบ,พริกไทย,รากผักชีเข้าด้วยกันพอหยาบก่อนจะตักเอามาใส่ในกาละมังที่มีคอหมูอยู่ พร้อมใส่เครื่องปรุงลงไป

'ผู้หญิงนิสัยไม่ดี พี่ให้มาบ้านทำไมก็ไม่รู้'เจ้าตากลมมองอัญชลีตาไม่กระพริบ

"แก้ม..ตัวทำกับข้าวเป็นเหรอ?"อัญชลีถามเพื่อนอย่างสงสัย

"อย่าใช้คำว่าทำเป็น ต้องบอกว่าแก้มใสทำกับข้าวเก่งมาก มาทีไรคุณเธอทำอาหารให้กินไม่ซ้ำเมนูจ้ะ"ละอองดาวรีบชมเพื่อนให้อีกฝ่ายรู้ เพราะรู้ว่าอัญชลีไม่ชอบแก้มใสเพราะแก้มใสเก่งกว่า

อัญชลีไม่อยากจะเชื่อ แต่ก็ไม่พูดอะไรต่อ

เมื่อหมักคอหมูแล้วก็เอาซ้อมจิ้มลงไปเพื่อให้เครืองปรุงซึมเข้าไปในเนื้อให้มากที่สุด

"ดาวตัวเอาคอหมูไปแช่ตู้เย็นให้เค้าที"แก้มใสเอาถุงคอบและผูกปากให้แน่นก่อนจะส่งให้เพื่อนเอาไปแช่

"เราเอง"อัญชลีรีบอาสา แก้มใสหันไปเตรียมครกดินเผาเพื่อเอาไปข้างบ้าน ละอองดาวกับอัญชลีจึงช่วยกันยกของไปกระต๊อบเพื่อเตรียมตำส้มตำ

สักพักฉัตรชัยก็ขี่รถเครื่องมาพร้อมฝักกระถินหลายพวก จุรีเห็นจึงเดินออกมารับไปแกะเม็ดเอง

"ชัยไปได้ที่ไหนมา ฝักกำลังกินเลย"

"ทางไปคลองดอนคูครับ ขึ้นข้างทางเยอะเลย"

พูดจบก็เดินไปซ่อมรถต่อ เมื่อวานมีคนเอารถขุบมาให้ซ่อม นายอำนวยจึงซ่อมเอง แต่ก็มีฉัตรชัยกับมานิตเป็นลูกมือ

ผ่านไปครึ่งช.ม แก้มใสก็ให้เพื่อนเดินไปเอาคอหมูมาย่าง

"ใครว่างช่วยไปหยิบคอหมูในตู้เย็นให้เค้าทีสิ น่าจะได้ที่แล้ว"

"เค้าไปเอง"อัญชลีที่หาเรื่องอยากไปใกล้ฉัตรชัยก็อาสาไปเอาให้เอง

พอเดินผ่านก็พยายามมองอีกฝ่ายให้รู้ตัว แต่ฉัตรชัยที่กำลังทำงานอย่างใช้สมาธิจึงไม่ได้สนใจว่าใครจะมอง

"ฮู๊กกกก"หญิงสาวตกใจที่อยู่ๆก็มีเสียงดังขึ้น

"ไอ้นกผี ไปไกลๆ"ด้วยความตกใจเธอจึงตวาดเจ้าตากลมเบาๆเพราะไม่อยากให้ชายหนุ่มได้ยิน ก่อนจะรีบเดินเข้าไปเอาหมูหมักในตู้เย็น