LOGINวันนี้อู่อำนวยปิดหนึ่งวันเพราะไปธุระที่กรุงเทพฯ นายอำนวยพาฉัตรชัยมาขึ้นเงินที่ถูกรางวัลที่หนึ่ง มีนายอำนวยและฉัตรชัย พร้อมลูกห้อยท้ายอีกสองคน คือแก้มใสกับฟ้าใสสองพี่น้องที่อยากไปเที่ยวพาต้าดูคิงคอง ส่วนตากลมอดไปเพราะในเมืองเขาไม่ให้นำสัตว์เข้าห้าง
จุรีอยู่เฝ้าบ้านกับตากลมเพราะไม่อยากทิ้งบ้านไปนาน ตั้งแต่ที่เจ้าตากลมใบ้หวยให้ ที่บ้านก็ถูกหวยทุกงวด ไหนจะถูกเลขท้ายอีกเกิน30,40ใบ ทำให้บ้านลิ้มเจริญกิจต้องไปธนาคารทุกวันที่2และ16 เพื่อไปซื้อทองและเอาที่เหลือฝากธนาคาร ในบ้านตอนนี้จึงมีทองอยู่หลายสิบบาท โชคดีที่ว่าบ้านนี้ไม่ชอบใส่เครื่องประดับ จะใส่เฉพาะตอนออกงานเท่านั้น อย่างเมื่อวานตอนสายๆอำนวยก็พาเมียไปซื้อ พร้อมลายทองเข้าชุดกัน ทั้งสร้อย,ตุ้มหู,กำไลแขนและแหวน ตอนแรกจุรีจะไม่ซื้อ แต่อำนวยอยากให้เมียดูดีและไม่ให้ญาติฝั่งตนเองดูถูก แถมเขายังซื้อสร้อยคอและสร้อยข้อมือให้ลูกสาวทั้งสองไว้ใส่ตอนออกงาน ด้วยเหตุนี้จุรีจึงไม่อยากทิ้งบ้าน นางจึงอยู่บ้านทำโน้นทำนี้โดยมีเจ้าตากลมกระโดดตามต้อยๆ ส่วนแก๊งที่เข้ากรุงเทพคนที่ตื่นตาที่สุดย่อมเป็นฟ้าใส เพราะเด็กสาวไม่เคยเข้ากรุ่งเทพมาก่อน กระบะของนายอำนวยเป็นแบบแคป มีนายอำนวยขับส่วนฉัตรชัยนั่งข้างคนขับ สองพี่น้องนั่งหลังแคป มาถึงกรุงเทพก็9โมงครึ่ง และนายอำนวยถึงรู้ว่าฉัตรชัยถูกหวยชุด4ชุดทำให้เขาได้เช็คเงินสด36ล้านบาท พอออกจากกองฉลากแก้มใสก็ให้บิดาแวะหน้าแผงลอตเตอรี่หน้ากองฉลากก่อนมองหาทั่วทุกแผงจนเจอเลขที่ตนเองต้องการ "พ่อ..เอาชุดนี้จ้ะ"หญิงสาวให้บิดาจ่ายเงินแล้วเก็บให้ดีๆ เพราะชุดนี้มีถึง8ใบไหนจะเลขใกล้เคียงอีก ครอบครัวเธอไม่รวยรอบนี้จะรวยรอบไหนกัน เมื่อได้เลขเด็ดแล้วนายอำนวยจึงต้องพาชายหนุ่มไปขึ้นเงินและฝากพร้อมกัน ใช้เวลากว่า3ช.มครึ่งกว่าจะจัดการเรื่องเรียบร้อย ชายหนุ่มเบิกเงินออกมา2หมื่น เพื่อให้นายอำนวยหนึ่งหมื่น แต่นายอำนวยไม่คิดเอา "ถ้าให้น้ารับเงินเอ็งได้มีโกรธกันแน เก็บไว้ให้พ่อแม่เถอะ ไปไถ่ที่นากลับมาให้พวกท่าน แล้วถ้าให้ดีซื้อที่เพิ่มได้ก็ดีนะ ทำไม่ไหวก็ปล่อยให้เขาเช่า พวกพี่เอ็มได้มีเงินนอนกิน"เอ่ยแนะนำพร้อมตบบ่าชายหนุ่มเบาๆ เขารักและเอ็นดูฉัตรชัยเหมือนลูกชายคนหนึ่ง ตอนที่เจ้าเด็กนี้ขอมาฝึกงานด้วย เขาก็รับไว้เพราะกลัวว่าถ้าไม่รับเจ้านี้มันจะเตลิดไปจนเสียคน สู้ให้อยู่ฝึกงานกับตน มีอะไรจะได้คอยแนะนำได้ "ก็ได้ครับ..อย่างนั้นวันนี้ชัยจะเป็นคนจ่ายเองครับ น้องๆอยากเที่ยวพาต้าเดี๋ยวพี่ชัยพาไป" "เย้...พี่ชัยใจดีที่สุดเลย"ฟ้าใสร้องออกมาอย่างดีใจ นายอำนวยจึงแวะห้างพาต้าปิ่นเกล้า แก้มใสเดินดูรอบๆบริเวณห้าง เธอเห็นชุดที่ใส่ในหุ่นก็นึกถึงมารดา "พ่อ..ชุดนี้สวยเนอะ ถ้าแม่ใส่ต้องเหมาะแนๆ "นายอำนวยเมื่อได้ยินว่าเมียใส่แล้วสวยก็พาลูกแวะเข้าไปดู ที่สุดก็ได้ชุดสมัยนิยมเอาไปฝากเมียถึงสองชุดและรองเท้าหุ้มส้นอีกหนึ่งคู่ และก่อนที่นายอำนวยจะจ่ายเงิน ฉัตรชัยก็แย่งจ่ายก่อน "ชัยบอกแล้วไงครับวันนี้ชัยเป็นเจ้ามือ น้าจุรีก็เหมือนแม่ชัยอีกคนนะครับ"ชายหนุ่มตอบยิ้มๆ นายอำนวยจึงเถียงไม่ออก แก้มใสนึกอะไรขึ้นได้ก็ชวนสองชายหนุ่มไปแผนกกางเกงยีสชื่อดังเพื่อให้ฉัตรชัยซื้อกางเกงยีสและเสื้อเพราะตอนนี้ชายหนุ่มมีแต่เสื้อผ้าเก่ากางเกงยีสตัวเก่งกับเสื้อยืดตราห่านคู่สีขาว ไหนๆก็มีตังแล้วต้องเปลี่ยนการแต่งตัวให้สะหน่อย ที่สุดชายหนุ่มก็ได้กางเกงยีนไป3ตัวเสื้อยืด4เสื้อเชิ๊ตอีก2 เสื้อยืนตัวนอกอีก1แถมผ้าใบยี่ห้อดังมาเพิ่มอีกหนึ่งคู่ แต่ชายหนุ่มก็ซื้อกระโปรงเอี้ยมให้สองสาวอีกด้วยเพราะเห็นว่าเหมาะกับสองพี่น้อง เมื่อได้สิ่งที่ต้องการแล้วทั้งหมดก็แวะแผนกอาหารเมื่อหาข้าวกิน ฉัตรชัยกับแก้มใสเดินไปแลกคูปองเอามาให้ทุกคน ก่อนจะพากันเดินดูรอบๆว่าจะกินอะไร "หนูอยากกินราดหน้าจ้ะพี่แก้มใส" "ได้สิ..เดี๋ยวพี่ซื้อให้"พูดแล้วก็จุงมือน้องสาวไปร้านราดหน้า อำนวยกับฉัตรชัยต่างพร้อมใจกันกินข้าวราดแกงทั้งคู่ เพราะอยู่ท้องกว่า แก้มใสกินสุกี้น้ำ พร้อมเดินไปซื้อน้ำโพลาลิตให้ทุกคนๆละขวด แก้มใสให้ฉัตรชัยซื้อกล้องแบบถ่ายแล้วทิ้งเพื่อนำมาถ่ายรูปในวันนี้ "แก้มใสซื้อแบบดีไปเลยมั้ย ได้ใช้ได้นานๆ"ชายหนุ่มถามขึ้น "เอาไว้ก่อนจ้ะ ถ้าแก้มใสจะซื้อ รับรองมาไถ่เอากับพี่แน อิอิ "หญิงสาวพูดทีเล่นที่จริง "พี่ยอมให้ไถ่"ชายหนุ่มตอบยิ้มๆ แก้มใสพอฟังแล้วก็แก้มแดงขึ้นทันทีเพราะเขิน "พี่พูดแล้วนะ ห้ามผิดคำพูดด้วย"หญิงสาวรวบรวมความกล้าแล้วหันไปพูดกับอีกฝ่าย "ครับ"ทั้งสองคุยกันโดยลืมไปว่ามีบิดากับน้องสาวยื่นอยู่ข้างหลัง ฟ้าใสเอามือปิดปากยิ้มด้วยความเขินแทนพี่สาว ส่วนนายอำนวยก็ไม่ได้พูดอะไร ถ้าทั้งสองคนจะคบกันในสายตาผู้ใหญ่เขาก็ไม่คิดขัด เที่ยวพาต้าวันนี้ คนที่มีความสุขที่สุดย่อมต้องเป็นฟ้าใสเช่นเดิม เด็กสาวตื่นตากับสัตว์ในสวนสัตว์ติดแอร์มาก แก้มใสก็จับน้องสาวถ่ายรูปทุกมุมบางรูปก็ให้ถ่ายกับบิดา มีบ้างที่ฉัตรชัยเป็นคนถ่ายให้สามพ่อลูก และไม่ลืมที่เธอจะมีรูปคู่กับชายหนุ่ม จนบ่าย3โมงก็ชวนกับกลับ จนมาถึงบ้านก็เป็นเวลาค่ำแล้ว จุรีที่นั่งรออยู่หน้าบ้านกับเจ้าตากลม เมื่อได้ยินเสียงรถมาแต่ไกล เจ้าตากลมก็ส่งเสียงร้องพร้อมตีปีกอย่างดีใจ พอรถมาจอดหน้าประตูรั้วแล้วเห็นฉัตรชัยเดินลงประตูถึงลุก "กลับมากันแล้วเหรอ ซื้ออะไรกันมาเยอะแยะเชียว "เห็นบุตรสาวหิ้วถุงลงมาจากรถหลายใบก็ถาม "ของฝากแม่จ้ะ"แก้มใสบอกมารดา ส่วนฉัตรชัยนั้นอุ้มฟ้าใสที่หลับมาตลอดทางลงจากรถ เมื่อเข้าบ้านจุรีก็ปลุกลูกสาวคนเล็กมาอาบน้ำเพราะเดินทางมาทั้งวัน ฉัตรชัยเมื่อเห็นไม่มีอะไรแล้วก็เอ่ยขอตัว "ไม่มีอะไรแล้วงั้นชัยขอตัวกลับก่อนนะครับ วันนี้ต้องขอบคุณน้าอำนวยมากที่พาไปธุระมากครับ" "ไม่เป็นไรเรื่องแค่นี้เอง น้าก็ได้พาเด็กๆไปเที่ยวกรุงเทพด้วย" ชายหนุ่มยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองแล้วหันมาส่งยิ้มให้หญิงสาวก่อนจะไปขึ้นค้อมรถแล้วขี่กลับบ้านไป เมื่อแขกกลับทุกคนก็เตรียมตัวอาบน้ำ แต่พอฟ้าใสได้อาบน้ำแล้วกลับตาสว่างไม่ยอมนอน พ่อแม่จึงพาเด็กสาวเข้านอนด้วยเพื่อให้เล่นในห้องกับตากลม จนตี1 หนูน้อยถึงยอมหลับ จุรีตื่นมาเห็นลูกสาวนอนกั้นกลางระหว่างพ่อแม่ก็เบาใจว่าลูกสาวยอมนอนแล้วก่อนจะห่มผ้าให้ลูกสาวแล้วนอนกอดลูกด้วยความรัก หลังจากนั้น 2วันอัญชลีก็โทรถามว่าจะนัดกันวันไหน "แก้ม..ตัวจะนัดกับดาววันไหนเหรอ เราได้เตรียมของกินไปเผื่อ"อัญชลีถามขึ้น "อีก4วัน เพราะช่วงนี้ดาวเขารับจ่างทำงานนะ" "เหรอ..งั้นแก้มมารับเราด้วยสิ" "ไม่ได้หลอก เราขี่ไม่เก่ง ถ้าสองคนละพอไหว " "งั้นมารับเรารอบสองก็ได้" "เราไม่รู้จักบ้านอัญนะว่าอยู่ไหน เอางี้มั้ยเดี๋ยวให้มานิตไปรับ บ้านอัญอยู่ตรงไหนเหรอ?" "ตัวให้พี่ชายตัวมารับเราก็ได้"อัญชลีรีบเสนอ "พี่ชัยเขาช่วยพ่อทำงานนะ ไม่มีเวลา มานิตไปรับก็ได้ อ่ะ แม่เราเรียกแล้วแค่นี้ก่อนนะ เจอกันวันอังคาร"พูดแล้วก็วางสายอย่างไม่ใส่ใจ จนถึงวันนัดกัน แก้มใสก็ขี่รถเครื่องไปรับละอองดาวแล้วให้มานิตไปรับอัญชลี สองสาวแวะซื้อวัถุดิบกลับไปตำส้มตำ บิดานึกอยากกินคอหมูย่าง แก้มใสจึงซื้อของกลับไปให้พร้อม พอถึงบ้านก็เห็นมะละกอ5ลูกขนาดกลางวางตรงกระต๊อบพร้อมปอกเปลือกให้เรียบร้อยมานิตคงเอามาจากบ้าน เพราะเมื่อวานเขาบอกอยู่ว่าที่บ้านมีกะละกอ แถมมานิตยังติดเตาเตรียมไว้ให้สาวๆย่างคอหมู อัญชลีแกล้งเดินเข้าไปช่วย "ว้าย...นกแสก"อัญชลีร้องอยากตกใจเมื่อเห็นเจ้าตากลมเดินมาจ่องตน "มันเป็นนกเค้าแมวค่ะไม่ใช่นกแสก"ฟ้าใสที่เดินนำเจ้าตากลมมาเพื่อเปิดตู้เย็นดื่มน้ำก็รีบแก้ทันที "แก้ม..บ้านตัวเลี้ยงเจ้านี้ด้วยเหรอ มันเป็นนกอัปมงคลนะไปอยู่บ้านใครมีแต่เรื่องร้ายๆ" "ไม่จริงอ่ะ ตั้งแต่ที่เจ้าตากลมมาอยู่ที่บ้านเลา พ่อแม่เราถูกหวยเกือบทุกงวด อย่าพูดให้แม่ได้ยินเชียว เจ้านี้ลูกรักแม่เราเลย"แก้มใสหั่นเนื้อหมูเป้นชิ้นเล็กแล้วใส่จานเพื่อให้มันกิน แต่มันกลับหันหนี 'หนูจะกินคอหมูย่างครับ เมื่อไรหมูย่างจะสุก' "มากไปแหละ เดี๋ยวนี้กินอาหารสดไม่ได้แล้ว"แก้มใสพูดกับมันอย่างหมั่นใส้ "มันจะกินอะไรเหรอ"ละอองดาวที่กำลังล้างผักก็ถามขึ้น "ดูท่าคงอย่างกินคอหมูย่าง..วันก่อนพ่อเราไปซื้อไก่ย่างมาแล้วลองให้มันชิม ที่นี้เลยติดใจ"พูดพร้อมตำกระเทียบ,พริกไทย,รากผักชีเข้าด้วยกันพอหยาบก่อนจะตักเอามาใส่ในกาละมังที่มีคอหมูอยู่ พร้อมใส่เครื่องปรุงลงไป 'ผู้หญิงนิสัยไม่ดี พี่ให้มาบ้านทำไมก็ไม่รู้'เจ้าตากลมมองอัญชลีตาไม่กระพริบ "แก้ม..ตัวทำกับข้าวเป็นเหรอ?"อัญชลีถามเพื่อนอย่างสงสัย "อย่าใช้คำว่าทำเป็น ต้องบอกว่าแก้มใสทำกับข้าวเก่งมาก มาทีไรคุณเธอทำอาหารให้กินไม่ซ้ำเมนูจ้ะ"ละอองดาวรีบชมเพื่อนให้อีกฝ่ายรู้ เพราะรู้ว่าอัญชลีไม่ชอบแก้มใสเพราะแก้มใสเก่งกว่า อัญชลีไม่อยากจะเชื่อ แต่ก็ไม่พูดอะไรต่อ เมื่อหมักคอหมูแล้วก็เอาซ้อมจิ้มลงไปเพื่อให้เครืองปรุงซึมเข้าไปในเนื้อให้มากที่สุด "ดาวตัวเอาคอหมูไปแช่ตู้เย็นให้เค้าที"แก้มใสเอาถุงคอบและผูกปากให้แน่นก่อนจะส่งให้เพื่อนเอาไปแช่ "เราเอง"อัญชลีรีบอาสา แก้มใสหันไปเตรียมครกดินเผาเพื่อเอาไปข้างบ้าน ละอองดาวกับอัญชลีจึงช่วยกันยกของไปกระต๊อบเพื่อเตรียมตำส้มตำ สักพักฉัตรชัยก็ขี่รถเครื่องมาพร้อมฝักกระถินหลายพวก จุรีเห็นจึงเดินออกมารับไปแกะเม็ดเอง "ชัยไปได้ที่ไหนมา ฝักกำลังกินเลย" "ทางไปคลองดอนคูครับ ขึ้นข้างทางเยอะเลย" พูดจบก็เดินไปซ่อมรถต่อ เมื่อวานมีคนเอารถขุบมาให้ซ่อม นายอำนวยจึงซ่อมเอง แต่ก็มีฉัตรชัยกับมานิตเป็นลูกมือ ผ่านไปครึ่งช.ม แก้มใสก็ให้เพื่อนเดินไปเอาคอหมูมาย่าง "ใครว่างช่วยไปหยิบคอหมูในตู้เย็นให้เค้าทีสิ น่าจะได้ที่แล้ว" "เค้าไปเอง"อัญชลีที่หาเรื่องอยากไปใกล้ฉัตรชัยก็อาสาไปเอาให้เอง พอเดินผ่านก็พยายามมองอีกฝ่ายให้รู้ตัว แต่ฉัตรชัยที่กำลังทำงานอย่างใช้สมาธิจึงไม่ได้สนใจว่าใครจะมอง "ฮู๊กกกก"หญิงสาวตกใจที่อยู่ๆก็มีเสียงดังขึ้น "ไอ้นกผี ไปไกลๆ"ด้วยความตกใจเธอจึงตวาดเจ้าตากลมเบาๆเพราะไม่อยากให้ชายหนุ่มได้ยิน ก่อนจะรีบเดินเข้าไปเอาหมูหมักในตู้เย็น"ข้าปลุกเสกพระองค์นี้แล้ว แค่เจ้านำมันไปให้เป้าหมายพกติดตัวให้ครบ7วัน ดวงชะตาของมันจะตกมาเป็นของเจ้าทั้งหมด"หมอเสน่ห์ยื่นพระองค์เล็กให้ลูกค้า ไอ้กุมารที่เขาเลี้ยงไว้นั้นไม่สามารถสืบอะไรกลับมาได้ มันบอกว่าโดนของบังตา พอจะเข้าใกล้คนนั้นก็มีพลังพุงมาใส่จนมันต้องถอยกลับมา หมอเสน่ห์เหมือนถูกลูบคมจึงคิดอยากเอาชนะ เขาจึงให้ลูกศิษย์ติดต่อกลับไปหาอัญชลีเพื่อช่วยหญิงสาวให้ขโมยดวงอีกฝ่ายให้สำเร็จ"ขอบคุณค่ะหมอเสน่ห์ นี้ค่ะ80,000ที่ตกลงกันไว้"อัญชลีจ่ายเงินค่าทำพิธีก่อนรับพระผงขนาดหนึ่งนิ้วมาถือไว้"เอากลับไปก็เลี้ยงมันด้วยเลือดสัก3วันก่อนจะนำไปใช้ นำเลือดสดใส่แก้วหรือถ้วยแล้วนำมันไปแช้ไว้ เปลี่ยนเลือดทุกวัน พอครบ3วันก็นำไปให้คนที่เจ้าจะแย่งดวงพกติดตัว ห้ามให้ห่างตัวจนครบ7วัน""ค่ะ..ถ้าอย่างนั้นหนูกลับก่อนนะคะ"หลังจากที่ได้ของมาอัญชลีก็โบกเรียกรถแท็กซี่ให้ไปตลาดเพื่อซื้อเลือด แต่ใครจะคิดว่าระหว่างที่แท็กซี่ขับผ่านสี่แยก กลับมีรถวิ่งฝ่าไฟแดงมาชนแท็กซี่คันที่อัญชลีนั่งแล้วชนตรงที่หญิงสาวนั่งพอดี แรงชนทำให้เธอได้รับแรงกระแทกเต็มๆ หญิงสาวติดอยู่ภายในรถ กระเป๋าถูกเหวี่ยงออกนอกรถข้าวของตกกระจายเกลื่อ
หลังจากทนายความออกจากห้องทำงานจนเหลือชายชราเพียงคนเดียวในห้อง เขาเอื้อมมือไปหยิบโถแก้วก่อนจะพูดเบาๆ"ชาตินี้ผมมัวแต่ลังเลเพราะกลัวคุณรังเกียจ จนเราทั้งสองคลาดกันจนเสียคุณไปตลาด ชาติหน้ามีจริงผมจะกล้าเข้าหาคุณและจะปกป้องคุณไม่ให้ต้องเจอเรื่องเลวร้ายแบบชาตินี้ "ยิ่งพูดน้ำเสียงชายชราก็ยิ่งสั่น ก่อนจะกอดโถแก้วไว้แน่นพร้อมน้ำตาที่ไหลรินออกมาแก้มใสลืมตาพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด"พี่ชัยเขา.."'เพราะคำสาปแช่งที่ผู้หญิงคนนั้นทำในชาติที่แล้วครับ พี่ทั้งสองจริงๆแล้วเป็นเนื้อคู่ตั้งแต่ชาติที่แล้ว แถมยังให้คำมั่นต่อกันว่าจะเป็นเนื้อคู่กันทุกชาติไป แต่พลังขอฃคำสาปแช่งทำให้พวกพี่คลาดจากกัน พี่ชัยเขาเป็นคู่แท้ของพี่ ถ้าไม่ได้แต่งกับพี่แก้มใสเขาก็ไม่คิดแต่งกับใคร ตลอดชีวิตเขาเอาแต่โทษตัวเองที่ไม่อาจช่วยพี่ได้ '"ชั้นไม่เคยรู้เลยว่าพี่ชัยเขามองชั้นมาตลอด"'เพราะผมช่วยไงครับ พี่ต้องให้ของอร่อยผมกินเยอะๆนะครับ'เจ้านกตัวกลมพูดอย่างภูมิใจตัวเอง"เจ้านกตะกละเอ้ย "'ยังมีอีกนะครับ หลังจากที่รู้เรื่องพี่แก้มใส พี่ชัยเขาสืบจนรู้ว่าพี่ถูกอัญชลีกับมดหลอกและทำลายชีวิตพี่ เขาจึงจ้างคนให้ไปจับตัวทั้งคู่มาทร
ยิ่งใกล้งานแต่ง แก้มใสก็ยิ่งยุ่ง หญิงสาววิ่งวุ่นเพราะต้องทั้งลองชุดและลองแต่งหน้าทำผมก่อนวันงาน ทั้งต้องวิ่งแจกการ์ดงานแต่งกับฉัตรชัย เหล่าเพื่อนๆต่างก็ได้รับการ์ดงานแต่งแม้แต่อัญชลี แก้มใสชวนคนรักทำพรีเรดดิ้ง ถึงฉัตรชัยจะไม่เข้าใจ แต่เขาก็ตามใจคนรัก ยอมสละเวลา3วันไปถ่ายรูป จุรีพามารดาตัดชุดใหม่พร้อมซื้อทองให้อีกชุดเพื่อให้มารดาใส่ในวันงาน นางบังอรดีใจที่ลูกสาวจะซื้อทองเพิ่มให้ ก่อนนอนนางจะต้องนำทองออกมานั่งชื่นชมทุกคืน จุรีซื้อเซฟขนาดกลางมาให้มารดาไว้เก็บของมีค่าจอมทัพก็พามารดาและเมียซื้อทองเพื่อใส่วันงาน จงใจป้ำให้เงินเมียรักไปซื้อทองเข้าชุดและไม่ลืมซื้อให้จอมขวัญและจอมพลคนละสองบาท ส่วนจินนี้กับจอมพลังนั้นได้ก่อนหน้านั้นแล้วคนละสองบาทเช่นกัน เพราะกิจการขายเป็ดพะโล้และเป็ดย่างนั้นไปได้ดีมาก และเรื่องหนี้สินเขาก็ทยอยจ่ายคืนให้จุรีตลอด จุรีพอได้รับมาก็นำไปเข้าบัญชีให้หลานๆทั้งสามเท่าๆกันโดยไม่บอกพี่ชาย โฉนดที่ดินก็คืนมารดาไปแล้วเพราะจอมทัพจ่ายหนี้หมดแล้วก่อนถึงวันงานจำเนียนกับสามีก็ลาเพื่อมางานแต่ง จอมทัพจึงให้อามาพักที่บ้านใหม่ จำเนียนมาเห็นสภาพบ้านที่เปลี่ยนไปก็แปลกใจ แต่ก่อนสภา
เมนูพะโล้ของจงได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี อาทิตย์หนึ่งไปขาย4ตลาดนัด จอมทัพไปช่วยขายหลังกลับจากการขายซาลาเปา จอมขวัญก็เอาเมนูข้าวหน้าขาหมูกับเป็ดพะโล้ไปขายในปั้มด้วย ผ่านไป4เดือน ก็มีลูกค้าประจำ จินดากลับไปช่วยงานทำขนมปังเช่นเดิมพร้อมพาเด็กๆไปเลี้ยงที่อู่ด้วย ซึ่งจินนี้กับจอมพลนั้นคุ้นชินอยู่แล้ว ส่วนจอมพลังจุรีต้องคอยอยู่เลี้ยงตลอดเพราะทารกน้อยติดต้องเห็นคนอยู่ด้วยตลอด ถ้าไม่เห็นจะร้องไห้งอแง บางครั้งอำนวยต้องอาสาเลี้ยงทารกน้อยเองยามที่ต้องทำขนมปังและด้วยแก้มใสสอนผู้เป็นลุงทำเป็ดย่างเพิ่มมาอีกหนึ่งเมนู และเป็นช่วงใกล้เทศกาลไหว้เจ้าลูกค้าจึงมาสั่งจอง จอมทัพรับหน้าที่จดคำสั่งซื้อ "ยอดสั่งเป็ดพะโล้67ตัว เป็ดย่าง59ตัว พ่อไหวมั้ยครับ"จอมทัพอ่านคำสั่งซื้อให้บิดาฟัง "สบายมาก"จงตอบอย่างกระตือรือร้น นี้เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าทำงานถูกทาง เขาทำมาหลายอาชีพ ส่วนใหญ่จะล้มเหลวหมด เขาผลาดเงินที่บ้านไปมาก ไหนจะไปเอาเงินน้องสาวมาอีก ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกละอายใจ ชายวัยกลางคนคิดว่าใกล้งานแต่งของแก้มใสจะสะสมเงินไปคืนน้องสาวเป็นบางส่วน "ถ้าเราช่วยๆกันก็น่าจะได้ค่ะ คนในบ้านตั้งหลานคน ครั้งนี้ถ้าทำให้ลูก
สายๆของอีกวันอำนวยก็พาบ้านแม่ยายมาเยี่ยมจินดากับลูก ฟ้าใสกับเทปใสไปโรงเรียนจึงไม่ได้มาเยี่ยม แต่จินนี้กับจอมพลนั้นตื่นเต้นที่ได้เห็นน้องเล็กแก้มยุ้ยนางบังอรเตรียมทองมารับขวัญเหลนคนล่าสุดด้วยทองหนึ่งบาท จอมขวัญก็รับขวัญหลานด้วยทองหนึ่งบาท บ้านจุรีนั้นรับขวัญทองสองบาทเท่ากับหลานคนอื่นจงกับจันหอมมองหลานชายที่เนื้อตัวอิ่มฟู ต่างคนก็สลับกันอุ้มทารกน้อย ท้องนี้จินดาถูกบำรุงจนสามารถมีน้ำนมให้ลูก แต่ขนาดนั้นจุรีก็ยังทำแกงเลียงหัวปลีมาให้หลานสะใภ้ "กินเยอะๆนะลูก อาทำรสชาติไม่จัดแถมตำกุ้งแห้งใส่ลงไปด้วย "จุรีตักแกงเลียงหัวปลีใส่ถ้วยให้หลานสะใภ้ ตอนจอมขวัญคลอดจอมพลนางก็ทำมาให้หลานสาวกินเรียกน้ำนม จันหอมมองการกระทำของน้องผัวก็รู้สึกว่าตนเองทำหน้าที่แม่ผัวได้แย่มาก "ย่าจ๋า..นี้อยากกินนม"จินนี้อยู่ๆก็เดินมาอ้อนย่าจุรี จุรีจึงเดินไปหยิบนมวัวแดงมาสองกล่องแล้วยื่นให้หลานๆ"มานั่งกินให้ดีลูก"เจาะหลอดเสร็จก็บอกหลานๆ สองพี่น้องก็เดินไปนอนหนุนตักอำนวยข้างละคน แล้วนอนดูดนมกล่อง อำนวยจับกระโปรงจินนี้ให้เรียบร้อยไม่ให้โป๊ จอมทัพได้แต่มองลูกชายตัวจ้ำม่ำ แต่ไม่มีโอกาสได้อุ้ม เพราะถูกปู่ย่าแย่งกันอุ้มไ
อัญชลีขับรถเก๋งกลับสุพรรณ เธอได้แวะปั้มที่เป็นกระแสเพื่อที่จะได้ดูว่าใหญ่ตามที่เป็นข่าวหรือมั้ย และเผื่อจะได้เจอฉัตรชัย เธอเห็นชายหนุ่มตามนิตยสารข่าวต่างๆ ชายหนุ่มดูหล่อและภูมิฐานมาก ในข่าวบอกว่าเขาจะอยู่ที่ปั้มทุกวัน แต่หญิงสาวกลับเห็นแก้มใสเดินออกมาจากมินิมาร์ท แก้มใสดูสวยขึ้นมาก ผมยาวเลยบ่า เธอใส่ชุดเดรสแขนตุ๊กตาความยาวกระโปรงใต้เข่าพร้อมรอยยิ้มสดใส อัญชลีเห็นก็รู้สึกริษยาในความสวยของอีกฝ่าย ในขนาดที่หญิงสาวกำลังคิดว่าจะเข้าไปทักอีกฝ่ายดีมั้ยเธอก็เห็นชายหนุ่มหล่อเหลามาดเข้มเดินเข้าไปหาแก้มใส"นั้นฉัตรชัยเหรอ!ทำไมหล่อขนาดนี้"อัญชลีเห็นชายหล่อรูปร่างสูงแต่งตัวด้วยกางเกงยีนเสื้อเชิ๊ตแขนสั้นติดกระดุมถึงอกเข้าไปพูดคุยกับแก้มใสแล้วทั้งคู่ก็เดินไปที่ตึกอำนวยการ "ผัวอีแก้มมันรวยขนาดนั้นเลยเหรอ "หญิงสาวนั่งคิดแผนการว่าจะเข้าหาผัวของเพื่อนสาวได้ยังไง อัญชลีนั่งรอราวครึ่งช.มก็เห็นคู่รักเดินออกมา เธอจึงออกจากรถแล้วเดินเข้าไปหาทั้งคู่"แก้ม...รอก่อน"แก้มใสที่ได้ยินคนเรียกก็หยุดเดินแล้วหันไปมองว่าใครเรียก"อัญชลี!""โชคดีจังที่ได้เจอแก้ม..เราไม่ได้เจอกันหลายปีเลยนะ"อัญชลียิ้มสดใสพร้อมแกล้ง







