تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่ 5 ช่วยเหลือ
تاريخ النشر:
2025-02-03 01:58:29“ทำยังไงดี จะทำยังไงดี”
“โอ๊ย ไม่น่าเลยยายสา แกไม่น่าอยากรู้อยากเห็นเลย แล้วทีนี้จะทำยังไง”
สามินีพูดออกมาด้วยความกังวล ตั้งแต่กลับมาจากปางไม้
เถ้าแก่ฮวงหญิงสาวก็นอนไม่หลับ เธอรู้สึกกลัวและระแวงไปหมดว่าจะมีใครมาทำร้ายเธอหรือเปล่า“ฮือ... แล้วทีนี้จะทำยังไง” หญิงสาวโอดครวญ นั่งซบหน้ากับมือตัวเอง คิ้วสวยขมวดเข้าหากันแน่นเพราะกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก ก่อนที่จะนึกถึงคนที่เธอคิดว่าจะให้ความช่วยเหลือและทำให้เธอลดความกังวลและความหวาดกลัวได้บ้าง
ตืด... ตืด...
สามินีโทรไปหาคนที่คิดว่าจะช่วยเธอได้ เธอเฝ้ารออย่างมีความหวัง ใจก็ภาวนาขอให้เขารับสายเธอด้วย แล้วคำขอของเธอก็เป็นจริง
“สวัสดีครับน้องสามีอะไรให้พี่ช่วยหรือเปล่าครับ”
“พี่คมช่วยสาด้วยค่ะ” ใช่แล้วคนที่เธอโทรหาคือคมสัน ญาติผู้พี่ของเธอ ซึ่งเป็นคนแนะนำให้เธอมาสอบบรรจุครูที่นี่ เนื่องจากเธอเคยบอกเขาว่าอยากไปใช้ชีวิตห่างไกลผู้คนหน่อย เพราะต้องการความเรียบง่าย
อีกอย่างที่เธอตัดสินใจโทรหาเขาเพราะนอกจากจะเป็นญาติของเธอแล้ว เขายังเป็นถึงหัวหน้าเจ้าหน้าที่ป่าไม้อีกด้วย เรื่องนี้คนแรกที่เธอควรบอกถึงสิ่งที่รู้มาก็ควรจะเป็นเขา!
“มีอะไรครับ”
“คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ค่ะ” หลังจากนั้นหญิงสาวก็เล่ารายละเอียดที่เธอได้ยินและเห็นให้ญาติผู้พี่ฟังทั้งหมด
“เฮ้อ! สา เรื่องนี้อันตรายมากทำไมถึงได้ทำอะไรไม่รู้จักคิดแบบนี้ฮะ ถ้าพวกนั้นรู้ขึ้นมาจะทำยังไง”
“ฮือ... พี่คมก็สาไม่รู้นี่คะว่าจะเป็นแบบนี้ สาก็แค่สงสัยเฉย ๆ เอง”
“เฮ้อ เอาเถอะ เรื่องนั้นช่างมันก่อน ตอนนี้พี่ว่าสาไม่ปลอดภัยแล้วล่ะ นายจอมพลฉลาดเป็นกรดมันต้องรู้แน่”
“พี่คมแบบนี้จะทำยังไงดีคะ สากลัว” สามินีพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
หมวดคมเงียบไปสักพักก่อนจะพูดขึ้นมาว่า “เดี๋ยวพี่จัดการเอง มีอยู่หนึ่งคนที่น่าจะช่วยสาได้ แต่ระหว่างนี้สาอาจต้องอยู่กับเขาสักระยะ สาจะยอมหรือเปล่า”
“เอ่อ... อยู่ด้วยกันเหรอคะ”
“ใช่ สาไม่ต้องห่วงหรอกเขาเป็นสุภาพบุรุษพอ ที่สำคัญพี่ขอให้เขามาช่วยจัดการเรื่องของปางไม้เถ้าแก่ฮวงเอง ตอนนี้เขาก็กำลังสืบเรื่องนี้อยู่อย่างลับ ๆ และผู้กองเขาเป็นคนดี สาไว้ใจได้”
“เอ่อ... ถ้าพี่คมบอกว่าเป็นคนดีสาก็เชื่อค่ะ เอาเป็นว่าสาจะอยู่กับเขาก็ได้ แต่ว่าเขาจะยอมเหรอคะ”
“เรื่องนั้นไว้พี่จัดการเอง”
“ค่ะ ขอบคุณนะคะพี่คม” หลังจากหญิงสาวพูดขอบคุณแล้ว คมสันก็วางสายไป ส่วนเธอก็กำลังคิดถึงผู้กองที่พี่ชายเธอพูดถึง ทว่าเธอฝืนลืมตาได้ไม่นานก็ต้องหลับไปเพราะความง่วงที่กลืนกิน
เช้าวันต่อมาคมสันก็เดินทางมาหาผู้กองปราบแต่เช้าเพื่อที่จะคุยเรื่องของสามินีญาติของเขา
ตอนแรกคิดจะให้หญิงสาวกลับบ้าน ทว่าคิดไปคิดมาทำอย่างนั้นก็ไม่มีอะไรมารับประกันได้ว่าเธอจะปลอดภัย ซึ่งหากน้องสาวเขากลับบ้านจริงเธอจะกลายเป็นเป้าให้นายจอมพลสงสัยได้ง่าย ทีนี้แหละจากที่ไม่รู้ก็จะกลายเป็นรู้ เพราะถ้าเขาเป็นนายจอมพลเขาคงสงสัยและปะติดปะต่อเรื่องด้วยตัวเองได้
การที่นายจอมพลพาสามินีไปปางไม้นั่นเท่ากับว่าผู้ชายคนนี้มั่นใจว่าหญิงสาวไม่มีทางล่วงรู้ความลับของเขา แล้วถ้าเกิดว่าอยู่ดี ๆ สามินีกลับบ้านทันทีหลังจากกลับมาจากปางไม้ คงจะคิดเป็นอื่นไปไม่ได้นอกจากว่าหญิงสาวกำลังหนีอะไรบางอย่าง แล้วคนฉลาดอย่าง
นายจอมพลจะไม่รู้เลยเหรอว่าเธอกำลังหนีอะไรถึงตอนนั้นต่อให้สามินีถึงบ้านแล้วใช่ว่าจะปลอดภัย เพราะยังไงซะนายจอมพลคงตามล่าสามินีถึงบ้านของเธอแน่ ๆ และคงไม่คิดจะเก็บเธอไว้
ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจมาขอความช่วยเหลือจากผู้กองปราบผู้ซึ่งมาสืบและทำคดีนี้โดยเฉพาะให้คุ้มครองน้องสาวเขา จะว่าเสี่ยงก็เสี่ยงจะว่าปลอดภัยก็ปลอดภัย แต่ก็ยังดีกว่าปล่อยให้หญิงสาวกลับบ้าน ถามว่าทำไมไม่ให้เธอมาอยู่กับเขาให้มันจบ ๆ นั่นก็เพราะว่าที่นี่ไม่มีใครรู้ว่าเขากับเธอเป็นญาติกัน ถ้าเกิดบอกว่าเป็นญาติตอนนี้คงเชื่อยากและอาจทำให้นายจอมพลสงสัยได้
ที่สำคัญเขาไม่อยากให้เธอต้องตกอยู่ในอันตราย เพราะว่าเขาเป็นตัวตั้งตัวตีเรื่องการแจ้งความผิดของปางไม้เถ้าแก่ฮวง จะบอกว่าตอนนี้ชีวิตเขากำลังตกอยู่ในอันตรายก็ไม่ผิดนัก
อีกอย่างการที่ให้ผู้กองปราบดูแลน้องสาวคนนี้ของเขาก็เป็นเรื่องดีเพราะไอ้นิสัยดื้อเงียบของเธอที่ทำอะไรไม่รู้จักคิดหรือคิดน้อยไปอาจโดน
ผู้กองหนุ่มคนนี้ดัดนิสัยและกำราบลงได้บ้างอีกนัยหนึ่งเขาอยากได้ผู้กองคนนี้เป็นน้องเขย ยิ่งได้ข่าวว่าไม่มีคนรักก็ยิ่งอยากได้ หน้าที่การงานดีทั้งยังหน้าตาหล่อเหลาขนาดนี้ ถ้าสามินีได้ไปก็ถือว่าโชคดีของเธอแล้ว และเขาคิดว่าน้องของเขาต้องได้ผู้กองคนนี้ไปครองแน่นอน ลางสังหรณ์ของเขามันฟ้อง!
“สวัสดีครับผู้กองปราบ”
“สวัสดีครับหัวหน้าคม วันนี้มาแต่เช้าเลยนะครับ”
“ครับ เอ่อ...”
“มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ” ผู้กองปราบเอ่ยถามหลังจากที่เห็น
คมสันมีสีหน้าไม่ค่อยสบายใจจากนั้นเขาก็ได้ฟังคำบอกเล่าวีรกรรมของหญิงสาวที่เขาจับตาดูอยู่ทั้งหมด หลังจากได้ฟังเรื่องราวและคำขอร้องให้ช่วยปกป้องหญิงสาวแล้ว ผู้กองปราบแทบไม่เชื่อเลยว่าผู้หญิงอย่างสามินีเธอจะใจกล้าอยากรู้
อยากเห็นเรื่องอันตรายแบบนี้“ผู้กองครับ ผมขอร้องล่ะนะครับ ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้วจริง ๆ”
คมสันเอ่ยย้ำ พร้อมทั้งส่งสายตาอ้อนวอนไปให้“เฮ้อ!” ผู้กองปราบถอนหายใจก่อนจะมองไปยังจ่าแสนผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา
“ไม่ครับผู้กอง ถ้าแม่เสือที่บ้านรู้เข้างานผมงอกแน่ครับ ผมไม่อยากนอนนอกบ้าน”
“ผมก็เหมือนกันครับผู้กอง” จ่าเข้มรีบปฏิเสธทันทีเมื่อเห็น
ผู้กองหนุ่มมองมา“ผู้กองนั่นแหละครับเหมาะสมที่สุดเพราะยังไม่มีพันธะ” จ่าหาญหนึ่งในผู้ใต้บังคับบัญชาของผู้กองหนุ่มพูดขึ้น
“แต่ผมไม่อยากวุ่นวาย”
“แต่ผู้กองก็จับตาดูเธออยู่แล้วนี่ครับ ถ้ามีเธออยู่ในสายตาตลอดเวลา บางทีผู้กองอาจรู้อะไร ๆ มากขึ้นก็ได้นะครับ” จ่าแสนรีบเข้ามากระซิบที่หูของผู้กองหนุ่ม
ผู้กองปราบคิดตาม ก็เห็นด้วยกับคำพูดของจ่าแสน แต่การจะให้เขาและเธออยู่ด้วยกันก็ไม่เห็นด้วยสักเท่าไหร่ เพราะยังไงซะเขาก็เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง เป็นผู้ชาย การมีผู้หญิงสวย ๆ มาอยู่ด้วยอาจมีอะไรไม่สมควรเกิดขึ้นก็ได้
“นะครับผู้กอง”
“เฮ้อ! ก็ได้ครับผมจะช่วย”
“ขอบคุณครับ” คมสันรีบพูดขอบคุณ จากนั้นก็เริ่มวางแผนที่จะให้
ผู้กองปราบไปอยู่กับสามินีในฐานะอะไร และแล้วก็ได้ข้อสรุปว่าชายหนุ่มจะเข้าไปอยู่กับสามินีในฐานะพี่ชาย ที่อยากมาดูความเป็นอยู่ของน้องสาวที่มาทำงานยังพื้นที่ห่างไกลที่นี่นั่นเอง
أحدث فصل
ผู้กองปราบกำราบรัก ตอนที่ 21 ความสุขในวันแต่งงาน จบ
3 เดือนต่อมางานแต่งงานระหว่างร้อยเอกปราบดากับสามินีก็ถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายตามความต้องการของเจ้าบ่าวเจ้าสาวบรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยความสุข ความอบอุ่นอบอวลเต็มไปหมด แขกที่มาร่วมงานและอวยพรแสดงความยินดีให้คู่บ่าวสาวล้วนมีแต่คนสนิทและเพื่อนเจ้าของงานทั้งสิ้น“เหนื่อยไหมครับ” ผู้กองปราบเอ่ยถามเจ้าสาวของเขา เพราะเธอยืนบนรองเท้าส้นสูงมานานแล้ว“นิดหน่อยค่ะ พี่ปราบล่ะคะเหนื่อยไหม” สามินีตอบก่อนจะถามเขากลับ“ไม่ครับพี่ไม่เหนื่อย สาทนหน่อยนะเดี๋ยวอีกไม่นานก็ถึงฤกษ์ส่งตัวเจ้าสาวเจ้าบ่าวแล้ว ถึงตอนนั้นพี่จะนวดให้สาเอง” ผู้กองปราบพูดส่งยิ้มกรุ้มกริ่มมาให้จนสามินีต้องส่งค้อนวงโตให้เขา เสียงหัวเราะของสองหนุ่มสาวทำให้แขกในงานเดินเข้ามาหา ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นเพื่อนผู้กองของปราบดาและเพลิงนั่นเองที่มีชื่อว่า ชาติชาย“หัวเราะอะไรเสียงดังเลยครับคุณเพื่อน” เขาเอ่ยทักผู้กองปราบด้วยรอยยิ้ม พร้อมทั้งส่งยิ้มล้อเลียนไปให้“คนมีความสุขก็ต้องหัวเราะสิวะ” ผู้กองปราบไม่ได้สนใจสายตาที่มองมาเขาตอบกลับไปตามปกติ“เดี๋ยวอีกสักพักจะถึงเวลาส่งตัวเข้าหอ หวังว่าเพื่อนปราบจะลงมาปาร์ตีกับพวกเรานะครับ”“เหอะ”“อ๊ะ อ๊
ผู้กองปราบกำราบรัก ตอนที่ 20 ขอแต่งงาน
“สาครับพูดกับพี่หน่อยเร็วว่าเป็นอะไร”ผู้กองปราบพูดขึ้นหลังขับรถมาถึงบ้านพักครูของเธอแล้ว ส่วนเจ้าของชื่อก็ยังนั่งนิ่งไม่พูดจา“สาโกรธพี่เหรอครับที่พี่ผิดสัญญา” ผู้กองหนุ่มเอ่ยถามซึ่งก็ได้รับคำตอบเป็นการส่ายหัวผู้กองปราบถอนหายใจเบา ๆ แล้วพูดต่อว่า“ที่พี่ติดต่อสาไม่ได้ ไม่ได้โทรหาตามสัญญาที่พี่ได้บอกเอาไว้ เพราะว่าเมื่อพี่เข้าป่าสัญญาณโทรศัพท์ก็ขาดหายไปเลย พี่ไม่ได้ตั้งใจจะผิดสัญญา พี่อยากโทรหาสาใจแทบขาดแต่พี่ก็ทำไม่ได้ ทำได้แค่เร่งทำภารกิจให้เสร็จโดยเร็วแล้วรีบกลับมาหาสาอย่างนี้ไงครับ”ผู้กองปราบอธิบายอย่างใจเย็น แค่เขามองหน้าหญิงสาวก็รู้แล้วว่าเธอไม่ได้โกรธเขา เพียงแต่ว่าเขาไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรถึงได้นั่งเงียบแบบนี้“สา”“สาไม่ได้โกรธ สาแค่เป็นห่วงพี่ปราบเฉย ๆ กลับมาอย่างปลอดภัยก็ดีแล้วค่ะ” สามินีตอบกลับเขาส่งยิ้มบาง ๆ ชายหนุ่มรู้สึกผิดสังเกตจึงลุกขึ้นและเดินไปหาเธอก่อนจะคว้าตัวเธอเข้ามากอด“เป็นอะไรไปครับ ไหนบอกพี่สิคนดี”สามินีเม้มริมฝีปากไม่ยอมพูด เธอเลือกที่จะกอดเขาไว้แน่นซึมซับความอบอุ่นจากอ้อมกอดนี้ของเขาให้มากที่สุด ผู้กองปราบก็ไม่ได้ว่าอะไร เพียงนั่งกอดและลูบหลังเธอไปมาเ
ผู้กองปราบกำราบรัก ตอนที่ 19 กลับบ้าน
13:00 น.ร้อยเอกปราบดาก็ต้องเผชิญหน้ากับกองทัพนักข่าวที่พยายามวิ่งกรูเข้ามาหาเขาหลังจากที่เขาพากองกำลังทหารและผู้ต้องหาทั้งหมดออกมาจากป่าได้ และได้ส่งคนเจ็บทั้งหมดขึ้นรถไปรักษาตัวรวมถึงส่งผู้ต้องหาทั้งหมดขึ้นรถไปยังเรือนจำรอการดำเนินคดีทันทีที่ร้อยเอกปราบดานายทหารหนุ่มเดินแยกตัวออกมาจากกลุ่มรถหลังจากที่สั่งงานต่าง ๆ เรียบร้อยแล้ว กองทัพนักข่าวก็พุ่งเข้าหาเขาทันที“ไม่ทราบว่าเรื่องนี้มีความเป็นมาอย่างไรคะผู้กอง” นักข่าวสาวคนหนึ่งเอ่ยปากถาม“ผู้ต้องสงสัยที่ถูกจับกุมตัวในครั้งนี้จะดำเนินการต่อไปอย่างไรครับ” ไม่ทันที่ผู้กองปราบจะตอบคำถามแรกคำถามที่สองสามสี่ก็ตามมา จนผู้กองหนุ่มต้องยกมือขึ้นเพื่อหยุดคำถามที่จะออกมาจากปากนักข่าวทั้งหลาย เมื่อเห็นทุกคนเงียบผู้กองหนุ่มจึงได้พูดออกมา“ขอบคุณทุกคนที่ให้ความสนใจข่าวนี้นะครับแต่ผมยังพูดอะไรมากไม่ได้เนื่องจากมีผลต่อรูปคดี เอาเป็นว่าที่ผมบอกได้ก็คือ ทั้งหลักฐานและพยานเรามีพร้อมเอาผิดแน่นอนครับ จากนี้ก็ให้เป็นเรื่องของกฎหมายและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต่อไป ผมทำหน้าที่ของผมเสร็จเรียบร้อยแล้ว ขอตัวก่อนครับ”พูดจบผู้กองปราบก็เดินหนีออกจากกองทัพนักข่าวทั
ผู้กองปราบกำราบรัก ตอนที่ 18 จับกุม
“ปิดล้อม!”“หยุด!”“แย่แล้วครับนาย ทหารครับ”“ว่าไงนะ!” นายจอมพลถามเสียงหลงเมื่อลูกน้องของเขาบอกว่ามีทหารล้อมพวกเขาอยู่“ทหารล้อมพวกเราอยู่ครับ”“อะไรวะเนี่ย ฉันไม่สน ยังไงเราต้องฝ่าออกไปให้ได้” นายจอมพลพูดในขณะที่ตัวเขาก็เอนหลังพิงต้นไม้ไว้“ถ้าอย่างนั้นพร้อมนะครับนาย”“อืม ไป!”ปัง ปัง ปังปัง ปัง ปังเสียงปืนดังลั่นสนั่นบริเวณพื้นที่ป่า ฝ่ายหนึ่งเป็นฝ่ายนายจอมพล อีกฝ่ายคือกองกำลังทหารของร้อยเอกปราบดา“บุก บุก บุก”ปัง ปัง ปังยิ่งได้ฟังคำสั่งของผู้เป็นนาย เหล่าทหารกล้าทั้งหลายก็โจมตีเข้าไปไม่มีหยุด ทำให้นายจอมพลต้องล่าถอยหลบอยู่หลังเนินดิน ในหัวก็พยายามขบคิดว่า สามารถหนีไปทางไหนได้บ้าง“บ้าเอ๊ย! พวกทหารมันมากันได้ยังไงวะ” นายจอมพลพูดด้วยเสียงที่ไม่พอใจ และกำลังโกรธ“ทางเส้นนี้คือหนึ่งในทางลับที่พวกเราใช้ขนไม้เพื่อเลี่ยงการตรวจสอบไม่ใช่เหรอ ทำไมมีทหารเข้ามาได้” นายจอมพลพูด ในขณะที่เสียงกระสุนปืนก็ยังสาดใส่กันไม่หยุด“เอายังไงต่อดีครับนายขืนเราอยู่แบบนี้เราไม่รอดแน่” หนึ่งในลูกน้องของนายจอมพลเอ่ยถามอย่างเคร่งเครียด ซึ่งนายจอมพลก็เครียดไม่แพ้กันวันนี้นายจอมพลเข้ามาในป่าเพื่อมาดูไม้ที
ผู้กองปราบกำราบรัก ตอนที่ 17 เป็นห่วงและคิดถึง
“ไม่สบายใจเหรอคะ” หนูนิดมองหญิงสาวที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเธอที่มีท่าทางเหม่อลอยอย่างเห็นใจ ก่อนจะตัดสินใจเข้าไปทัก“เอ่อ ค่ะ” สามินีหันไปตอบคนที่เข้ามาทักเธอ ก่อนที่จะยิ้มให้บาง ๆ“เป็นห่วงพี่ปราบเหรอคะ”“!.. ค่ะ” สามินีนิ่งไปก่อนจะยอมรับออกมา เธอเป็นห่วงเขามาก ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นยังไงเกิดอะไรขึ้นบ้างเขาจะปลอดภัยไหม“ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ พี่ปราบต้องปลอดภัยแน่นอน”“แต่นี่มันสามวันแล้วนะคะ” สามินีแย้งแม้ว่าเธอจะย้ำกับตัวเองว่ายังไงซะเขาก็ปลอดภัย แต่ว่าก็อดเป็นห่วงเขาไม่ได้อยู่ดี ยิ่งเขาหายไปสามวันติดต่อไม่ได้แบบนี้เธอยิ่งเป็นห่วงตั้งแต่วันที่ชายหนุ่มพาเธอมาบ้านเดชอนันต์ ตอนนี้ก็ล่วงเข้าสู่วันที่สามแล้ว ที่ชายหนุ่มไปปฏิบัติการจับกุมนายจอมพล เป็นสามวันที่เธอติดต่อเขาไม่ได้เลย!“ใจเย็นก่อนเถอะค่ะ หนูนิดเชื่อว่าพี่ปราบต้องกลับมาอย่างปลอดภัยในเร็ววันนี้แน่นอน” หนูนิดปลอบแม้ว่าเธอจะไม่รู้สถานการณ์ของผู้กองปราบแต่จะให้เธออยู่เฉย ๆ ไม่พูดอะไรกับสามินีเลยก็ไม่ได้สามินีเข้าใจคำพูดของหนูนิด แต่เธอก็ไม่สามารถหยุดเป็นห่วงเขาได้ ทุกวันทุกคืนเธอได้แต่มองหน้าจอว่าเมื่อไหร่เขาจะโทรเข้ามา จากความ
ผู้กองปราบกำราบรัก ตอนที่ 16 ฝาก
“เป็นไงครับ อร่อยไหม อาหารถูกปากหรือเปล่า” ผู้กองปราบถามพร้อมมองหญิงสาวด้วยสายตาคาดหวัง“อร่อยค่ะ สาเพิ่งรู้ว่าพี่ปราบทำอาหารอร่อยขนาดนี้ จากนี้ทำให้ทานทุกวันเลยได้ไหมคะ” หญิงสาวตอบในขณะที่ปากยังคงเคี้ยวอาหารที่ชายหนุ่มเป็นคนทำไม่ได้หยุด“ได้จ้ะได้ ขอแค่สาอารมณ์ดีก็พอ” ผู้กองปราบพูดพร้อมยิ้มเอาใจหญิงสาวหลังจากที่สามินีอารมณ์ดีขึ้นไม่โวยวายทุบตีเขาแล้ว ผู้กองปราบก็รีบลงมาทำอาหารให้เธอทานทันที ด้วยรสมือทำอาหารที่ค่อนข้างอร่อยบวกกับความเอาใจใส่ที่เขาแสดงออกมา ทำให้ตอนนี้สามินีหายโกรธชายหนุ่มแล้วหลังจากทานข้าวเสร็จหญิงสาวก็มานั่งลูบท้องที่นูนออกมาของเธอที่โซฟา รอให้ชายหนุ่มเข้ามาพูดคุยถึงสิ่งที่จะทำต่อไป“จุกมากเหรอครับ”“ค่ะ จุกมาก”“จุกเท่าถูกพี่กินหรือเปล่า”“พี่ปราบ!”“ขอโทษครับขอโทษ ไม่โกรธนะครับ ไม่โกรธ พี่แค่ล้อเล่นเองครับ ใจเย็น ๆ นะจ๊ะสาจ๋า” ผู้กองปราบรีบพูดเมื่อถูกหญิงสาวมองด้วยสายตาไม่สบอารมณ์ พร้อมกับยิ้มเอาใจเธอไปด้วย สามินีคร้านจะใส่ใจคนทะลึ่งอย่างเขาจึงได้เปลี่ยนเรื่องคุย“แล้วพี่ปราบจะทำอะไรต่อไปคะ”“ก่อนอื่นพี่ต้องพาสาไปอยู่บ้านเพื่อนพี่ก่อน สาอยู่ที่นี่ไม่ปลอดภัย กล
ผู้กองปราบกำราบรัก ตอนที่ 4 อยากรู้อยากเห็น
“มองอะไรอยู่เหรอครับครูสา” นายจอมพลเอ่ยปากถามหญิงสาวที่นั่งอยู่ด้านข้างคนขับ วันนี้เขาขับรถมารับเธอด้วยตัวเองเพื่อตรงไปที่โกดังเก็บไม้ของปางไม้ตีตราที่ชายหนุ่มพาเธอไปที่ปางไม้นั่นก็เพราะว่า เธอค่อนข้างจะเป็นขวัญใจของชาวบ้านในพื้นที่ ด้วยความที่อัธยาศัยดีจึงทำให้ชาวบ้านชอบเธอได้ไม่ยาก และด้วยเหตุน
ผู้กองปราบกำราบรัก ตอนที่ 3 จับตามอง
“ผู้กองครับได้เรื่องแล้วครับ” จ่าแสนวิ่งเข้ามารายงานผู้บังคับบัญชาหลังได้รับคำสั่งให้ไปตรวจตราพื้นที่ของชุมชนแห่งนี้“รายงานมา”“สัมปทานป่าไม้ของเถ้าแก่ฮวงอยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่ครับ ห่างออกไปจากพื้นที่ชุมชนเพียงแค่สิบกิโลเมตรเท่านั้น ปกติพื้นที่ของชุมชนแห่งนี้ก็ติดป่าและมีบางส่วนติดภูเขาอยู่แล
ผู้กองปราบกำราบรัก ตอนที่ 2 สามินี
“เอาละค่ะบอกครูสาหน่อยว่า ถ้าวันนี้เด็กชายมีได้เงินมาโรงเรียน 20 บาท ฝากเงินไว้กับครู 5 บาท แบ่งไปซื้อขนมอีก 10 บาท เด็กชายมีจะเหลือเงินกี่บาท”“...”“ว่าไงคะ มีใครตอบครูสาได้ไหมเอ่ย” ครูสาวที่เป็นคนตั้งโจทย์ให้กับนักเรียนถามขึ้นด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม“เด็กชายมีจะเหลือเงิน 5 บาทครับ”“เก่งมากค่ะ ปรบม
ผู้กองปราบกำราบรัก ตอนที่ 1 ร้อยเอกปราบดา
ณ บ้านไม้หลังขนาดกลางในหมู่บ้านชนบทแห่งหนึ่งที่อยู่ทางตอนเหนือของประเทศไทย ได้มีกลุ่มชายในเครื่องแบบ 4-5 คนกำลังสังสรรค์กันอย่างสนุกสนาน“ผู้กองดื่มน้อยไปแล้วครับ เอานี่ครับผมรินให้” จ่าแสนลูกน้องผู้ใต้บังคับบัญชารินเหล้าที่ชาวบ้านหมักเองให้ผู้กองหนุ่มได้ดื่ม“ขอบคุณมากจ่าแสน แต่ผมพอแล้วดีกว่า พวกจ
قد تعجبك أيضًا
เจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว182.2K وجهات النظرบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์329.2K وجهات النظرชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน101.4K وجهات النظرปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย202.0K وجهات النظرแพ้รักคู่หมั้น
ซาลาห์67 وجهات النظرเถื่อนรักเจ้าสาวริมทาง
คุณธิดา132 وجهات النظرอลิสกับเล่าสามีทั้งหลาย
ราตรีสีรุ้ง32 وجهات النظرอย่าเกลียดหนู
ผัดบวบ108 وجهات النظر
