ตอนที่ 2.1 สามีในอนาคต!

“=_=หมายความว่ายังไง..?”คำพูดไม่สบอารมณ์ของพี่สาวจอมยุ่งประจำตระกูลบูเกต์ ทำ ‘เคนโซ่’ หรือบุตรชายคนเล็กของตระกูล โพล่งปากเอ่ยถามพี่สาวของตัวเองออกไป..ด้วยความสงสัยใคร่รู้ในคำพูดที่หลุดออกมาจากปากของเจ้าตัว

ขวับบบบ!!!

“ก็ตามที่พูดนั้นแหละ”เสียงของผู้ชมละครเวทีประจำตระกูลที่ดังขึ้น..ดึงทุกความสนใจของไดอาน่าให้หันขวับไปเท้าเอวตอบเคนโซ่ออกไปอย่างลวกๆเท่านั้น! เพราะเธอในตอนนี้ยังไม่มีอารมณ์จะมานั่งอธิบายความคิดแสนละเอียดยิบย่อยของตัวเองให้ใครเข้าใจได้! นอกจากรีบพาตัวเองตรงดิ่งขึ้นห้อง!..ถอดเสื้อผ้ากระโดดลงไปแช่ในน้ำนมบำรุงผิวให้นุ่มนิ่มดุจดั่งทารกแรกเกิด เพื่อเตรียมความพร้อมพลีกายถวายความสดซิงให้กับผู้ชายของเธอในอนาคตอันใกล้นี้เท่านั้น!!

‘>.<กรี๊ดดด!!..แค่นึกถึงวันที่เธอได้ครอบครองเขา..หัวใจดวงนี้ก็ระริกระรี้เกินหน้าเกินตาเธอไปแล้วว~~~’

“=_=พี่นี่มันโตแต่นมกับก้นจริงๆ! เพราะสมองเท่ากับเด็กสองขวับ..หึ!”ใบหน้าที่เฟ้อฝันไร้สาระของไดอาน่าทำเคนโซ่แทบอวกแตกคาโซฟารับรองแขก ถังป๊อบคอร์นรสโปรดถูกโยนทิ้งลงไปบนโต๊ะ..พร้อมๆกับที่เคนโซเอ่ยประชดประชันคนโตแต่ตัวออกไป โดยที่ไม่คิดจะถนอมน้ําใจ..ว่าคนเป็นพี่สาวจะทนรับคำพูดที่ซ่อนคมมีดเอาไว้ไม่ได้

“อร้ายย!!..ไอ้น้องบ้า!..ก่อนจะสอนพี่รบกวนช่วยกินให้มันดูเป็นผู้ดีๆหน่อยเถอะยะ!”คำพูดเจ็บจิ้ดถึงทรวงในของเคนโซ่นั้น..ทำเอาคุณหนูไดอาน่าถึงกับแผดเสียงลั่นคฤหาสน์หลังโตอย่างหงุดหงิดโมโห และเมื่อจัดการกับอารมณ์ของตัวเองได้ในระดับหนึ่งแล้ว..ไดอาน่าก็หันไปชี้นิ้วสั่งสอนจอมซกมกแห่งตระกูลอย่างไม่น้อยหน้าเช่นเดียวกัน! และเมื่ออีกฝ่ายยังไม่ยอมสยบให้กับคนเป็นพี่เช่นเธอ!..ไดอาน่าก็ไม่รอช้าที่จะกระทืบเท้ากึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปหาเคนโซ่อย่างหงุดหงิดงุ่นง่าน!

พรึบพรับๆๆ!!!

และจัดการฉวยโอกาสช่วงที่เคนโซ่กำลังเก็บกวาดเศษซากป๊อบคอร์น..ตามเสื้อนักศึกษาที่ไม่เป็นระเบียบของตัวเอง แล้วเอื้อมมือไปล็อกศีรษะของเจ้าน้องชายปากสุนัขมุดเข้าหาหน้าอกของตัวเอง..เพียงเพื่อต้องการลงโทษคนปากเสียให้หยุดเห่าในช่วงเวลาที่เธอกำลังโมโห!

“บ้าจริง!..อย่าเอานมมาเช็ดหน้าเคนนะพี่ได!” ทันทีที่ผู้เป็นพี่สาวยอมคืนอิสรภาพให้กับใบหน้าและศีรษะที่แสนหวงแหน เคนโซ่ก็ตีหน้ายุ่งพลางบ่นถึงการกระทำไร้สาระของพี่สาว..ที่ทำเอาเขาเกือบหายใจไม่ออก! มือหนาข้างหนึ่งเสยผมที่ยุ่งเหยิงเพราะการกระทำของพี่สาวขึ้นอย่างลวกๆ..ก่อนจะตวัดสายตามองค้อนพี่สาวจอมแสบของตัวเองกลับไปอย่างไม่สบอารมณ์!

“ฮ่าๆ!!…แบบนี้ค่อยอารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย..ไปแช่น้ำนมเพลินๆดีกว่า”ใบหน้าที่ยับยู่ยี่ของเคนโซ่..ทำคนหงุดหงิดที่ถูกขวางทางรักกลับมาเป็นปกติได้อย่างรวดเร็ว ก่อนไดอาน่าจะระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่นสนั่นลั่นคฤหาสน์หลังโต..อย่างไม่ห่วงว่าความแสบสันของตัวเองจะเล็ดลอดออกไปถึงหูสาธารณชน และเมื่อหัวเราะจนเป็นที่พึงพอใจแล้ว..ไดอาน่าก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก พร้อมกับพึมพำพูดออกมาอย่างอารมณ์ดี..และท้ายประโยคก็ไม่ลืมที่จะเอ่ยถึงกิจกรรมผ่อนคลายของตัวเองที่ต้องทำทุกคืนๆก่อนนอน เพราะต้องการดูแลร่างกายของตัวเองเพื่อเตรียมถวายให้กับเขาคนนั้น..คนที่เธอหมายตาเอาไว้ตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย!

“ผู้หญิงแบบพี่นี่มัน..!”เสียงบ่นงึมงำอย่างไม่สบอารมณ์ของเคนโซ่ดังขึ้น..ดึงไดอาน่าออกจากห้วงภวังค์ความคิดแสนหวานของตัวเองอย่างรวดเร็ว

“พูดดีๆนะยะ!!..ไม่งั้นพี่ริดบัตรเครดิตคืนแน่เคนโซ่!”พอเห็นใบหน้าหงิกงอของผู้เป็นน้องชาย..ไดอาน่าก็กระแทกลมหายใจออกอย่างเบื่อหน่าย และแน่นอนว่าสิ่งที่เธอต้องทำเพื่อให้เคนโซ่กลับไปสงบปากสงบคำ..คือการขู่ในสิ่งที่เจ้าตัวกลัวที่สุด!

“0.0!..ง่าาา~~ ม่ายนร้าา~~”เมื่อได้ยินในสิ่งที่ตัวเองกลัว!..เสียงร้องโหยหวนของบุตรชายคนเล็กของตระกูลบูเกต์ก็ดังขึ้น แต่ถึงอย่างนั้นกลับไม่ได้ทำให้เหล่าแม่บ้านหรือบอดี้การ์ดที่เดินคุมกันอยู่รอบๆคฤหาสน์ตกใจได้..นั้นเพราะเรื่องพวกนี้มักจะเกิดขึ้นจนพวกเขาชินชาไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว