MasukShare
บทที่ 10 จับคนชั่ว
Tanggal publikasi:
2026-10-21 12:34:34
Bab terbaru
ฝ่าบาทโปรดระงับโทสะ บทส่งท้าย
แสงตะวันยามสายเริ่มทอแสงแรงขึ้น ทว่าความกระสันอยากของเยี่ยนจิ่งหลิง กลับไม่ได้ลดน้อยถอยลงเลยแม้แต่น้อย ชายหนุ่มจูงมือหญิงสาวเดินลัดเลาะมายังป่าไผ่ด้านหลังโรงครัวอันเงียบสงบ ที่ซึ่งมีกำแพงหินสูงตระหง่านและแมกไม้หนาทึบคอยบดบังสายตาจากภายนอกกลิ่นหอมของดอกกุ้ยฮวาลอยอวลอยู่ในอากาศ ลมโชยเอื่อย ๆ พัดพากระโปรงบางเบาของเว่ยหลีให้แนบเนื้อ เผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งอันเย้ายวนตา ความต้องการอันป่าเถื่อนในส่วนลึกของบุรุษเพศพลันปะทุขึ้นมาอีกคราเมื่อได้เห็นเรือนร่างงดงามของสตรีตรงหน้า“ฝ่าบาท ร่วมรักกันที่นี่จะดีหรือเพคะ?"”เว่ยหลีเอ่ยถามเสียงเบา แล้วจึงหันมาสบตากับเยี่ยนจิ่งหลิง และพบว่าชายหนุ่มกำลังยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่พอดี“ข้าคิดว่าในห้องหับมันอุดอู้เกินไป ลมธรรมชาติในสวนหลังโรงครัวเช่นนี้ ช่างเหมาะแก่การผ่อนคลายยิ่งนัก”ไม่รอให้นางได้ตั้งตัว ชายหนุ่มก็รวบเอวคอดกิ่วของนางเข้าหาตัวอย่างแรงจนหน้าอกอวบอิ่มบดเบียดเข้ากับแผงอกแกร่ง เยี่ยนจิ่งหลิงดันร่างบางของเว่ยหลีไปชนกับกำแพงหินเก่าที่มีเถาวัลย์เลื้อยพัน มือหนารื้อถอดเสื้อตัวบางของนางออกให้พ้นหูพ้นตา เผยให้เห็นดอกบัวคู่แสนงามที่กำลังชูช่อท้าสายตาของเขา
ฝ่าบาทโปรดระงับโทสะ บทที่ 10 จับคนชั่ว
สิ้นคำสั่งของนางโจว เหล่าข้ารับใช้ก็กรูกันเข้ามาจับตัวของเว่ยหลีเอาไว้ทันที เว่ยหลีถึงกับสบถออกมาคราหนึ่ง ชีวิตของนางมันจะรันทดอันใดปานนั้น ตั้งแต่ทะลุมิติมาก็ไม่ได้อยู่สบายเลยสักวันเดียวเหล่าบ่าวไพร่กดตัวนางลงกับพื้น นางโจวที่เห็นเช่นนั้นก็สั่งให้คนไปเอาแส้มาให้ตน นางแกว่งแส้ในมือไปมา ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงของผู้ที่อยู่เหนือกว่า“วันนี้ข้าจะสั่งสอนเจ้าให้หลาบจำ ที่ผ่านมาข้าอาจจะเคยอยู่ภายใต้การกดข่มของแม่เจ้า นางคอยข่มข้าทุกทาง แม้แต่เจ้าก็ยังกดข่มลูกสาวของข้า แต่วันนี้ไม่เหมือนกัน เจ้ากลับต้องเป็นฝ่ายมากราบกรานข้า ช่างสาแก่ใจยิ่งนัก”เว่ยหลีเงยหน้าขึ้นมาจ้องมองนางโจวด้วยสายตาเขม็ง ก่อนจะเอ่ย“การตายของท่านแม่ไม่ปกติ เจ้ามีส่วนรู้เห็นใช่หรือไม่?”“นางตายเอง อย่ามาใส่ร้ายข้า เหอะ ไม่พูดกับเจ้าแล้ว วันนี้ข้าจะตีเจ้าให้ตายคามือ”ด้านอาหร่วนก็คิดจะเข้ามาช่วยเว่ยหลี แต่กลับถูกคนของจวนตระกูลเว่ยจับตัวเอาไว้เช่นเดียวกัน นางโจวตวัดแส้หมายจะหวดเข้าใส่ร่างของเว่ยหลี แต่อยู่ๆ กลับมีเท้าของใครบางคนถีบเข้ามาที่เอวของนาง ทำเอานางโจวลอยกระเด็นไปประแทกพื้นกระอักเลือดออกมาคำโต ตามมาด้วยเสียงของเจ้าเ
ฝ่าบาทโปรดระงับโทสะ บทที่ 9 กลับบ้านเดิม
หลังเสร็จกิจที่แสนเร่าร้อน เว่ยหลีก็แทบจะหมดแรง นางไม่คิดเลยว่าเยี่ยนจิ่งหลิงจะดุดันถึงเพียงนี้ หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะลุกขึ้นมาจากเตียง นางรู้สึกปวดร้าวไปทั่วร่างกายทั้งหมด แต่เมื่อหันไปมองก็พบว่ายามนี้เยี่ยนจิ่งหลิงกำลังนั่งจิบชาอย่างสบายอารมณ์อยู่ที่ตั่งอย่างมีความสุข เว่ยหลีกรอกตาไปมาหนหนึ่ง นางรีบสวมเสื้อผ้าให้แล้วเสร็จ คิดว่าจะกลับไปพักที่เรือนของนางเสียหน่อย“หากไม่มีสิ่งใดแล้ว หม่อมฉันขอทูลลาเพคะ อย่าลืมเล่า สามพันตำลึงพร้อมปิ่นทองคำ”เยี่ยนจิ่งหลิงเงยหน้าขึ้นมามองเว่ยหลีคราหนึ่ง เมื่อได้ยินว่านางจะไปแล้ว ดวงตาของชายหนุ่มก็ฉายแววเย็นชาอย่างไม่ปิดบัง เขากระแทกถ้วยชาลงไปบนโต๊ะจนเกิดเสียงดังปัง ก่อนจะเดินเข้ามาคว้าจับไหล่ของนางทั้งสองข้างเอาไว้“เจ้านี่มันต่ำช้ายิ่งนัก พอได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว ก็คิดจะถีบหัวส่งข้าอย่างนั้นหรือ!”เว่ยหลีมองบุรุษตรงหน้าเหมือนมองคนบ้า อารมณ์ของเยี่ยนจิ่งหลิงเปลี่ยนไปเปลี่ยนมายิ่งกว่าอันใดดี วันก่อนบอกไม่ให้นางเข้าใกล้ วันนี้กลับมาคอยตามติดนางแล้วยังใช้เงินมาหลอกล่อนางอีก เขาประสาทหรือไรกันหญิงสาวสะบัดไหล่ออกจากการเกาะกุมของชายหนุ่ม ก่อนจะเ
ฝ่าบาทโปรดระงับโทสะ บทที่ 8 เสพสม
เมื่อได้ยินนางเอ่ยเช่นนั้น เยี่ยนจิ่งหลิงจึงโน้มใบหน้าลงมาครอบครองริมฝีปากเรียวบางของเว่ยหลีอย่างถือวิสาสะ เขามอบจูบอันเร่าร้อนและดุดันให้แก่นาง จนนางรู้สึกหายใจติดขัด เยี่ยนจิ่งหลิงสอดลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากของเว่ยหลี ก่อนที่จะใช้ลิ้นของเขาเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นของนาง บรรจงจูบอย่างดูดดื่มเพื่อลิ้มรสความหวานฉ่ำจากริมฝีปากบางที่แสนเย้ายวนเว่ยหลีเริ่มอ่อนระทวยและคล้อยตาม สองมือเล็กโอบรัดรอบลำคอของเยี่ยนจิ่งหลิงเอาไว้ และจูบตอบเขาด้วยความปรารถนาที่ร้อนแรง เยี่ยนจิ่งหลิงผละออกจากริมฝีปากของเว่ยหลี ก่อนจะประทับรอยจูบลงมาที่ซอกคอขาวนวลเนียนของนางก่อนจะขบกัดมันเบา ๆ มือข้างหนึ่งก็ปลดอาภรณ์ของนางออกจนหมด เผยให้เห็นเนินอกอวบอิ่มและร่างบางระหงที่งดงามราวกับภาพวาดเยี่ยนจิ่งหลิงจ้องมองเรือนร่างของเว่ยหลีด้วยแววตาเร่าร้อน อารมณ์ของเขาตอนนี้กำลังพลุ่งพล่านจนอดกลั้นเอาไว้ไม่อยู่“อ่าห์ ฝ่าบาท เสียวเหลือเกินเพคะ”เว่ยลีร้องครางเสียงกระเส่าเมื่อถูกเขาใช้ลิ้นร้อนโลมเลียดูดดึงที่ยอดเนินอกอวบอิ่มทั้งสองข้าง มือหนาใหญ่ขยำดอกบัวทั้งสองดอกอย่างเอาแต่ใจ และกลืนกินยอดบัวงามสีชมพูที่ชูช่ออย่างหิวกระหายจ๊วบ จ๊
ฝ่าบาทโปรดระงับโทสะ บทที่ 7 ใช้เงินหลอกล่อ
เว่ยหลีที่ได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาทันที การที่เรามีข้อต่อรองเช่นนี้มันช่างยอดเยี่ยมมากจริงๆ เมื่อประจวบโอกาสเหมาะเหม็งเช่นนี้ นางจึงลงมือตบตีเว่ยหลานจนใบหน้าบวมเหมือนสุกร เว่ยหลานร้องไห้โฮคิดจะขอความเมตตาจากเยี่ยนจิ่งหลิง แต่เขากลับทำหน้าตาเรียบเฉยราวกับไม่ยินดียินร้ายต่อการที่นางถูกทำร้ายเลยแม้แต่น้อยเว่ยหลีตบตีเว่ยหลานจนรู้สึกปวดข้อมือจึงยอมหยุด เยี่ยนจิ่งหลิงสั่งให้หมอหลวงมาดูอาการของเว่ยหลาน จากนั้นก็เดินเข้ามาหาเว่ยหลีก่อนจะกระชากแขนนางให้เดินตามเข้าไป เว่ยหลีกำลังอารมณ์ดีจึงไม่ได้ถือสาที่เยี่ยนจิ่งหลิงลากนางเหมือนวัวเหมือนควายเช่นนี้ เขาพานางเข้ามาในตำหนักมังกรสวรรค์ ก่อนจะปิดประตูลงกลอนอย่างแน่นหนา จากนั้นก็หันมาตวาดใส่นางทันที“เจ้ากล้าข่มขู่ข้าเชียวหรือ เจ้ามันช่างกล้าดียิ่งนัก!”เว่ยหลีหันมามองเยี่ยนจิ่งหลิงก่อนจะเอ่ยตอบอย่างไม่ใส่ใจ“ข่มขู่ที่ใดกันเพคะ เขาเรียกว่ายื่นข้อตกลง ครั้งนี้หม่อมฉันไม่ได้ทำความผิด ย่อมต้องได้รับความยุติธรรมอยู่แล้ว และอีกอย่างหม่อมฉันก็ไม่ได้เป็นคนเริ่มก่อนด้วย แต่เว่ยหลานกลับเรียกหม่อมฉันมาตบตีเอง หม่อมฉันแค่อยากเอาคืนก็เท่านั้นเองเพ
ฝ่าบาทโปรดระงับโทสะ บทที่ 6 หาเรื่อง
เว่ยหลานถูกลดตำแหน่งและต้องย้ายไปอยู่ตำหนักใหม่ที่เล็กกว่าเดิม แม้นางจะไม่ยินยอมแต่กลับไม่อาจทำสิ่งใดได้ เว่ยหลานเก็บความแค้นนี้เอาไว้ในใจ เมื่อรักษาตัวจนหายดีแล้วนางจึงคิดแผนการหนึ่งขึ้นมาได้“เจ้าไปตามเว่ยหลีมาพบข้าที”เว่ยหลานหันไปเอ่ยกับนางกำนัลคนสนิทของตน ก่อนจะยกยิ้มมุมปากออกมา แม้ฝ่าบาทจะลดขั้นนาง แต่อย่างไรนางก็ยังได้ชื่อว่าเป็นสนมคนโปรดของเขาอยู่ดี ซ้ำร้ายยามนี้เว่ยหลีก็เป็นเพียงนางกำนัลต่ำต้อยคนหนึ่ง แล้วจะเอาสิ่งใดมาสู้รบปรบมือกับนางได้กันเล่า ในเมื่อเอาโทสะไปลงกับเยี่ยนจิ่งหลิงไม่ได้ เช่นนั้นก็เอาไปลงกับเว่ยหลีนี่ล่ะด้านเว่ยหลีนั้นยามนี้นางเพิ่งจะหาบน้ำเสร็จ เดิมทีคิดจะไปคำนับเยี่ยนจิ่งหลิงสักหน่อย แต่กลับพบว่าเขาไม่อยู่ที่ตำหนัก ขันทีน้อยจึงบอกนางว่าไว้ค่อยมาใหม่ ประจวบเหมาะกับมีสาวใช้ผู้หนึ่งมาแจ้งนางว่าเว่ยหลานต้องการพบ เว่ยหลีขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกสงสัยว่าเหตุใดเว่ยหลานจึงอยากพบนาง แต่หญิงสาวไม่ได้สงสัยสิ่งใดให้มากความ ก็ตามนางกำนัลผู้นั้นไปที่ตำหนักของเว่ยหลานทันที จวินหลานคิดจะตามไปด้วยแต่เว่ยหลีกลับบอกว่านางไปเองได้ จวินหลานจึงไม่กล้าขัดเจ้านาย ยามนี้แม้สถานะของนา
Anda juga akan menyukai
