MasukShare
ตอนที่ 14 เนื้อสมัน
Tanggal publikasi:
2026-07-11 13:00:38“หมดแก้วอีกรอบไหมคะ”
เฌอรีนชวนพาคินน์ดวลเหล้าอีกรอบหลังจากดวลกันมาเกือบสิบแก้ว
“...”
พาคินน์ไม่ตอบแต่ยื่นแก้วมาชนแก้วเธออีกครั้ง
“หมดแก้ว”
พูดจบเฌอรีนกระดกหมดแก้วอีกรอบ เธอดื่มหมดแก้วเป็นสิบแก้วภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมง
โอ๊ย มึนหัวชะมัด
“เมาแล้วเหรอ” พาคินน์วางแก้วบนโต๊ะแล้วหันมาถามหญิงสาวที่ดูมึนๆ ตาปรือและเริ่มหน้าแดง
“ใครเมา? เฌอแค่อยากไปเข้าห้องน้ำต่างหาก ขอตัวแป๊บหนึ่งนะคะ”
เฌอรีนลุกยืนเต็มความสูงแต่กลับเซเล็กน้อย พาคินน์ขยับขาหลบให้หญิงสาวเดินผ่านไปได้ง่าย ทว่าร่างแบบบางกลับเซล้มมานั่งบนตักเขา
“โอ๊ย!”
ไม่คิดว่าเธอจะเมาเร็วขนาดนี้ แขนเรียววางบนไหล่กว้างทั้งสองข้างของชายหนุ่ม
“ไหนว่าไม่เมาไง”
พาคินน์ที่นั่งนิ่งเกร็งไม่แพ้กัน ทำเป็นปากดีเอ่ยถามไปอย่างนั้น
“เฌอไม่เมาสักหน่อย แค่เดินสะดุดโต๊ะเอง” เฌอรีนเอ่ยแก้ตัว แล้วขยับตัวจะลุกขึ้นทว่าพาคินน์กลับกระชับกอดเอวเธอแน่น
“อุ๊ย ปล่อยเฌอนะ เฌอจะไปเข้าห้องน้ำ” เฌอรีนทำหน้าดุใส่
“แล้วถ้าฉันไม่ปล่อยล่ะ”
“นี่บอสปล่อยเฌอนะ เดี๋ยวเขาก็เข้าใจผิดคิดว่าเราเป็นแฟนกันจริงหรอก”
เธอยันแผ่นอกเพื่อจะขยับลุกขึ้นแต่พาคินน์กลับโอบรัดแน่นจนเธอไม่สามารถขยับได้เลยด้วยซ้ำ
“แล้วเธอไม่อยากเป็นแฟนฉันเหมือนในข่าวเหรอ” สายตาจ้องสบประสานดวงตากลมที่ไหวระริก
“ไม่ เฌอไม่อยากเป็นค่ะ”
“เฮ้ย! ไอ้คินน์มึงไม่รอกลับห้องก่อนวะ” ไวท์พูดเสียงดัง
“อะไรของมึง”
จังหวะที่พาคินน์กำลังคุยกับไวท์เฌอรีนสามารถหลุดจากอ้อมแขนแข็งแรงของเขาได้ก็รีบเดินไปเข้าห้องน้ำ
บ้าเอ๊ย บอสกำลังเอาคืนเธอเรื่องครั้งก่อนแน่ๆ เรื่องที่เธอไปเมาในงานเลี้ยง
“แล้วไหนว่ามึงกับน้องเฌอไม่ได้เป็นแฟนกันไง แล้วเมื่อกี้ที่นั่งกอดกันกลมคือยังไง” ไวท์จี้ถาม
“เรื่องของกู มึงเกี่ยวไรด้วย” พาคินน์ในโหมดนอกเวลาทำงานเริ่มกวนประสาทเพื่อนกลับ
“มึงว่ากูเสือกเหรอ”
“กูไม่ได้พูด”
“ปากดีขนาดนี้ กูว่าแกล้งมันเหมือนครั้งก่อนดีไหมวะ” เจตน์กระซิบบอกไวท์
“มึงจัดให้มันเลย กวนตีนกูดีนัก”
สายตาสองคู่มองมาที่เขาเป็นตาเดียว พาคินน์ยักไหล่กลอกตามองบนคล้ายกวนประสาทเพื่อน
ชอบแกล้งเขาดีนัก โดนซะบ้าง!
“เฌอหายไปไหนแล้วคะ” มิลลี่ถามขึ้น
“น้องเฌอรีนไปเข้าห้องน้ำครับ” ไวท์ตอบแทนเพื่อนที่เหลือ
“อ่ะ อันนี้แก้วมึง” เจตน์ยื่นแก้วใหม่ให้พาคินน์
“ขอบใจ”
พาคินน์รับแก้วในมือเพื่อนมาถือไว้โดยไม่ได้สังเกตว่าเป็นแก้วใหม่
“เดี๋ยวนะ...”
พาคินน์เริ่มระแวงเพื่อนขึ้นมา เขายังจำได้ดีที่ครั้งก่อนพวกมันเล่นพิเรนทร์ไว้
“อะไร”
เจตน์ที่ถูกพาคินน์สงสัยพยายามทำตัวปกติที่สุด
“มึงไม่ได้ใส่ยาแกล้งกูเหมือนครั้งที่แล้วใช่ไหมไอ้เจตน์”
“ยา ยาไรวะ”
“มึงไม่ต้องมาทำเป็นไขสือเลย”
“อะไรของมึงไอ้คินน์ มึงโดนพวกกูแกล้งจนหลอนเหรอวะ” ไวท์เข้ามาแก้สถานการณ์
“เออ ไอ้ไวท์มันพูดถูก กูจะไปทำแบบนั้นกับมึงทำไม”
พาคินน์ยังทำหน้าไม่ไว้ใจ
“แล้วไป”
จากนั้นเขาก็ยกกระดกวิสกี้ในแก้วจนหมด แล้วเฌอรีนก็เดินมาที่โต๊ะพอดี
“ทำไมแกหายไปเข้าห้องน้ำนานจัง” มิลลี่ถามเพื่อนทันทีที่นั่งลงข้างกัน
“คนเยอะอ่ะแก” เฌอรีนสะบัดหัวเพื่อไล่ความมึนออกไป
“แกเมาแล้วเหรอ”
“ยังไม่เมา ว่าแต่แกเหอะจีบกันไปถึงไหนแล้วจ๊ะ”
“ยัยเฌอ! ไม่ต้องมาแซวกันเลยนะ” มิลลี่ทำตาโตใส่เพื่อน
“แซวอะไร ฉันแค่ถามปะ”
“ไม่ต้องเลย” มิลลี่สาวขี้อายมีอาการเขินจนหน้าแดง
“น้องเฌอรีนครับ มาชนแก้วกันหน่อยไหมครับ” เจตน์ยื่นแก้วชวนหญิงสาวมาชนแก้วด้วยกัน
“ชนค่ะ”
เฌอรีนยื่นแก้วชนตอบ รอบนี้ยกดื่มเพียงเล็กน้อย
ผ่านมาถึงเที่ยงคืนพาคินน์เริ่มรู้ตัวว่าโดนไอ้เจตน์เพื่อนเลวจัดเข้าให้แล้ว ร่างกายเขาร้อนรุ่มจนอยู่ไม่สุข
“มึงเป็นไรวะไอ้คินน์” ขุนพลเอ่ยถามเพราะเห็นท่าทีแปลกๆ ของชายหนุ่ม
“เปล่า” พูดจบร่างสูงขยับลุกขึ้น เขาทนอยู่ไม่ไหวแล้ว
แม่งเอ๊ย ไอ้เพื่อนชั่ว!!
“จะกลับแล้วเหรอคะ” เฌอรีนที่เมาแล้ววางมือบนต้นขาแล้วเงยหน้าถามชายหนุ่ม
เพียงแค่ฝ่ามือเล็กวางทาบที่ต้นขา เขาก็แทบจะพุ่งตัวเข้าหาเธออยู่แล้ว
เมาก็เมา ยังมาเจอแบบนี้อีก
พาคินน์ได้แต่ก่นด่าเพื่อนในใจ แล้วสะบัดมือเล็กออกจากต้นขา
“อ้าว เฌอถามดีๆ”
“กูขอกลับก่อนนะ”
“เที่ยงคืนอยู่เลย มึงจะรีบกลับไปไหน” ขุนพลบ่น
“กูว่ากูเมาแล้ว ไปก่อนนะ”
“เดี๋ยวค่ะ อาจารย์คินน์” มิลลี่เรียกไว้ก่อนที่พาคินน์จะเดินออกไป
“อะไร?”
“หนูฝากไปส่งยัยเฌอรีนหน่อยได้ไหมคะ เพื่อนหนูมันน่าจะเมามากแล้ว”
เพราะเธอก็เมามาก คงไปส่งเพื่อนไม่ได้เหมือนกัน พาตัวเองกลับห้องได้รึเปล่าก็ไม่รู้
“มิลลี่ฉันกลับเองได้น่า” เฌอรีนบอกอย่างอวดเก่งทั้งที่แค่ลุกยืนยังทำไม่ได้
“มึงไปส่งน้องเฌอรีน กูไปส่งน้องมิลลี่แล้วกัน” ขุนพลบอก ส่วนไอ้เพื่อนตัวดีสองคนมันหนีหายไปเต้นกับสาวๆ ละ
พาคินน์เท้าเอวกลอกตามองบนก่อนจะระบายยิ้มออกมา ให้ตายเถอะ เขาควรสงสารหรือสมเพชตัวเองดีวะ เพราะสถานการณ์ที่เขาเจอตอนนี้มันเหมือนกับเดจาวู
เขาพยายามสะกดอารมณ์ตัวเองไว้ให้ลึกที่สุด
“ท่องไว้ มึงต้องไปส่งเฌอรีนก่อน”
พาคินน์ถอนหายใจพรืดใหญ่แล้วตรงดิ่งพาร่างบางที่เมาหน้าคว่ำบนโซฟาประคองเดินออกจากร้านด้วยกัน ส่วนมิลลี่ก็ถูกขุนพลพาออกมา
“มึงเป็นไรวะ กูเห็นมึงแปลกๆ ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว” ขุนพลที่ยังสงสัยไม่หายถามอีกรอบ
“กูโดนไอ้เจตน์กับไอ้ไวท์วางยาแกล้งกูอีกแล้วว่ะ” พาคินน์นิ่วหน้าพยายามสะกดอารมณ์ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
“ไอ้สองคนนี้เอาอีกแล้วเหรอวะ”
“ก็เออดิ ถ้ามึงเจอมันสองคนเมื่อไหร่ฝากบอกมันด้วยว่ามันเจอกูเมื่อไหร่ มันไม่ตายดีแน่”
“โอเค ยังไงมึงก็อย่ารุนแรงกับน้องเฌอรีนมากแล้วกัน กูไปละ” พูดจบขุนพลก็พามิลลี่ไปขึ้นรถแท็กซี่
“อื้อ ถึงบ้านรึยัง” เฌอรีนทำหน้างัวเงียแล้วจับลูบคลำที่แผ่นอกแน่น
พาคินน์กัดกรามแน่นจนเห็นเส้นกรามชัด อารมณ์เขาตอนนี้มันเกินจะควบคุมแล้ว แก่นกายเขาปวดหนึบจะแทบจะปริแตก อีกทั้งสมองเขาเหมือนถูกกดค้างไว้เพราะคิดอะไรไม่ออกนอกจากทำยังไงให้ตัวเองปลดปล่อยให้เร็วที่สุด
มีเนื้อสมันชิ้นดีขนาดนี้เขาคงไม่ต้องคิดแล้วมั้ง
ความคิดด้านเลวผุดขึ้นมาในหัวให้เขาทำตามง่ายๆ เขาจึงเรียกแท็กซี่ให้ไปส่งที่คอนโด
Bab terbaru
พยศนักจับรักเสียให้เข็ด ตอนพิเศษ : ครอบครัวสุขสันต์
วันอาทิตย์เป็นวันครอบครัวที่ทุกคนจะมาร่วมวงรับประทานอาหารด้วยกัน โดยสลับสถานที่ระหว่างบ้านคฑากุลกับบ้านอมรรัตน์ และมีบางสัปดาห์ที่จะนัดเจอกันที่ร้านอาหารพาคินน์อุ้มลูกชายตัวน้อยไว้ด้วยแขนเพียงข้างเดียว มืออีกข้างถือกระเป๋าของลูกน้อยเอาไว้ เดินตามภรรยาสาวที่เริ่มมีพุงยื่นขยายเป็นทรงกลมจากการตั้งครรภ์ลูกคนที่สองเข้าบ้านคฑากุล“คุณพ่อคุณแม่ สวัสดีค่ะ” สะใภ้สาวยกมือไหว้พ่อแม่สามีที่ออกมารับถึงหน้าบ้านและยิ้มน่ารักตอบแทน“สวัสดีจ้ะ เอ๊ะ ใครเอ่ย? น้องคีนหลานย่ารึเปล่านะ มามะ... มาหาย่าดีกว่า” ผู้เป็นย่าเอ่ยหยอกเย้าทักทายหลานชายตัวน้อย“เจอคุณย่าแล้วยิ้มดีใจใหญ่เลยนะ เจ้าคีน” ว่าพลางจิ้มแก้มนุ่มแดงของลูกชายด้วยความมันเขี้ยวเด็กชายคีริน หรือน้องคีน เป็นเด็กคลอดง่ายเลี้ยงง่าย มีผิวพรรณขาวใส ตากลมโตเหมือนแม่ แต่ได้เครื่องหน้าหล่อเหลาและมีอีคิวสูงเหมือนพ่อ เรียกได้ว่าเลือกเอาแต่ลักษณะเด่นของทั้งคู่ไปอย่างลงตัว และด้วยความเป็นลูกคนแรกบวกกับอยากมีหลานเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ทำให้ม๊ากับป๊ารักและเอ็นดูน้องคีนเป็นที่สุด ถึงขั้นทุ่มเงินหลายล้านเพื่อรับขวัญหลานชายคนแรกเป็นทองคำแท่งสิบบาทกับเงินสดอีกห้าล้า
พยศนักจับรักเสียให้เข็ด ตอนที่ 32 บทส่งท้าย
สองเดือนถัดมาพิธีหมั้นสไตล์จีนถูกจัดขึ้นในโรงแรมควีนส์ โดยเชิญแขกเพียงญาติและเพื่อนของทั้งสองฝ่ายมาร่วมงาน หลังจากจบพิธีมีการทานอาหารร่วมกันซึ่งเป็นอาหารแบบโต๊ะจีนหนึ่งสัปดาห์หลังจากพิธีหมั้น พาคินน์ให้ทนายความนำเอกสารการจดทะเบียนสมรสไปให้เธอเซ็นถึงที่ เนื่องจากตารางงานเต็มทั้งคู่ แม้จะพยายามเคลียร์งานหากยังมีเวลาไม่ตรงกัน เพื่อความสะดวกจึงให้ทนายดำเนินเรื่องเอกสารแทนสามวันให้หลังเฌอรีนได้ย้ายเข้ามาอยู่กับคู่หมั้นหนุ่มที่คอนโดมิเนียมตามที่ตกลงกันไว้ว่าจะทดลองอยู่ด้วยกันก่อนแต่ง “จัดของยังไม่เสร็จเหรอครับ”พาคินน์พาตัวเองเข้ามาในห้องนอนและพบว่าห้องที่เคยกว้างกลับดูแคบลงถนัดตา มีการจัดตกแต่งห้องเปลี่ยนผ้าปูที่นอนใหม่เป็นโทนสีสดใส มีเครื่องสำอางผู้หญิงวางเรียงหน้าโต๊ะเครื่องแป้งและตู้เสื้อผ้าที่เคยโล่งบัดนี้กลับเต็มแน่น“ใกล้จะเสร็จแล้วค่ะ” เฌอรีนเงยหน้าคุยกับเขานิดเดียวแล้วยื่นแขนแขวนเสื้อบนราว“หิวน้ำไหม พี่เอาน้ำมาให้” ร่างใหญ่เดินเข้ามาใกล้ร่างเล็กที่ง่วนกับการจัดเก็บเสื้อผ้า“ขอบคุณค่ะ พี่คินน์น่ารักจัง” เธอรับแก้วมาดื่มน้ำจนหมดจึงยื่นแก้วกลับคืนและยังให้รางวัลตอบแทนด้วยการหอมแก้ม
พยศนักจับรักเสียให้เข็ด ตอนที่ 31 แรงปรารถนา 18+
โรงแรมควีนส์“เชิญครับ” พาคินน์เปิดประตูห้องสวีตให้แฟนสาวน้อยเดินเข้าไปก่อน“วิวสวยจัง” บอกแล้วห่อปากตกตะลึงกับวิวเมืองศิวิไลซ์ที่มีแสงวิบวับประกายจากยอดตึกสูงไล่ระดับ ช่างเป็นเมืองที่ไม่เคยหลับใหลเลยจริงๆ“พี่ว่าเฌอสวยกว่า”เสียงห้าวกระซิบบอกใกล้ใบหูและวาดแขนโอบรอบเอวเล็กคอดกระชับกายเข้าหาจนสัมผัสถึงความอบอุ่นจากร่างใหญ่ที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง“พี่คินน์ปากหวาน”เฌอรีนตอบกลับเสียงใสพลางเอียงคอไปด้านซ้ายเล็กน้อยเมื่อแฟนหนุ่มยื่นคางวางบนไหล่เล็กแล้วกระชับอ้อมกอดแน่น สายตาสองคู่ทอดยาวออกไปนอกหน้าต่างที่กรุด้วยกระจกใสที่ทำให้สามารถมองเห็นวิวเมืองยามค่ำสุดน่าทึ่งหนุ่มสาวยืนชื่นชมสิ่งที่อยู่ตรงหน้าโดยไร้บทสนทนาจนได้ยินเสียงลมหายใจกันและกันชัดเจนท่ามกลางความเงียบงันความใกล้ชิดกับกลิ่นหอมเย้ายวนจากร่างนุ่มดึงดูดให้ชายหนุ่มอดใจไม่ไหว ปากหยักหนากดฝังลงขมับบางและกลุ่มผมนุ่มหอมซ้ำหลายครั้งด้วยความรักใคร่ผสมปนโหยหาจากเบื้องลึก ฟัดแก้มนุ่มอีกหลายทีด้วยความมันเขี้ยวแล้วลามและเล็มกรอบหน้างามก่อนเลื่อนใบหน้าซุกไซ้ซอกคออ่อนเนียนที่มีกลิ่นหอมหวาน“อื้อ พี่คินน์อย่า...” อยากต่อต้านสัมผัสวาบหวาม หากร่างกา
พยศนักจับรักเสียให้เข็ด ตอนที่ 30 วันครบรอบ
หลังจากเรียนจบเฌอรีนไม่ได้ตัดสินใจทันทีว่าจะเรียนต่อปริญญาโทต่างประเทศหรือทำงานในบริษัท ช่วงนี้เธอจึงมีเวลาว่างถึงว่างมากจึงหันมาเล่นโซเชียลทำคอนเท้นต์ ไฮโซสาวที่มียอดผู้ติดตามเกือบหนึ่งล้านคนจึงกลายเป็นที่รู้จักอย่างรวดเร็วผ่านคอนเท้นต์ต่างๆ มีคลิปไวรัลหลายคลิปจนมีบริษัทติดต่อเข้ามาเป็นสปอนเซอร์ให้เธอช่วยโปรโมตแบรนด์สินค้าผ่านช่องทางของเธอ และยังได้ร่วมงานอีเว้นท์กับโฆษณาอีกหลายชิ้นภายในระยะเวลาไม่ถึงสามเดือนกับการทำงานคอนเท้นต์-ครีเอเตอร์หรืออีกชื่อว่าอินฟลูเอนเซอร์ผ่านโซเชียลมีเดียทำให้เธอสามารถกอบโกยรายได้มากถึงหกหลักแถมมาด้วยผู้ติดตามช่องที่เพิ่มขึ้นบริษัทแบรนด์เสื้อผ้าชื่อดังของไทยติดต่อเข้ามาเรื่องถ่ายแบบ เธอจึงตอบตกลงรับงานเนื่องจากถูกทาบทามหลายครั้ง ทั้งยังเป็นการร่วมงานครั้งแรกกับแบรนด์เสื้อผ้า และมิลลี่ได้กลายเป็นผู้จัดการส่วนตัวไปโดยปริยาย ตั้งแต่รับงานถ่ายแบบโฆษณาตัวแรก ทั้งคู่มาถึงสถานที่ถ่ายแบบ เฌอรีนถูกแยกไปแต่งหน้าทำผม ส่วนมิลลี่ขอคุยกับทีมช่างภาพเพิ่มเรื่องการถ่ายแบบ คุยเสร็จจึงเข้ามานั่งรอในห้องแต่งหน้า เฌอรีนถูกช่างแต่งหน้าทำผมรุมร่วมชั่วโมง จากนั้นเปลี่ยนชุดสำหร
พยศนักจับรักเสียให้เข็ด ตอนที่ 29 เลี้ยงส่ง
เวลาหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว วันนี้เป็นวันสุดท้ายในฐานะเด็กฝึกงานของเฌอรีน และลดา เลขานุการสาวที่เป็นพี่เลี้ยงคอยสอนงานตลอดช่วงสามเดือนที่ผ่านมาได้เสนอไอเดียว่าอยากให้มีการเลี้ยงส่งเธอเป็นครั้งสุดท้ายในฐานะเด็กฝึกงาน พาคินน์รับเรื่องทันทีแล้วโทรจองร้านอาหารสำหรับเลี้ยงส่งแฟนสาวคืนนี้“เราไปกันแค่สามคนเหรอคะ” เฌอรีนถามพาคินน์“อืม เฌออยากให้ใครไปด้วยอีกเหรอ”“ถ้าเฌอจะขอชวนมิลลี่ เพื่อนเฌอมาด้วยจะได้ไหมคะ เฌอว่าแค่สามคนคงไม่สนุก”“ได้สิครับ งั้นพี่โทรเรียกเพื่อนพี่มาด้วยดีไหม”“ดีค่ะ เฌอว่าหลายคนน่าจะสนุก”“พี่ก็ว่างั้น รีบกินข้าวกันเถอะจะได้เวลาเข้างานแล้ว” ช่วงพักเที่ยงเป็นเวลาสั้นๆ ที่ได้ใช้เวลาร่วมกันผ่านไปอย่างรวดเร็วเวลาห้าโมงเย็นได้เวลาเลิกงานพอดี เฌอรีนกำลังเก็บกระเป๋าและไม่ลืมเติมลิปสติกให้ปากน่าจูบ ระหว่างนั้นลดาที่เพิ่งทำงานเสร็จก็เริ่มเก็บกระเป๋าเตรียมตัวไปเลี้ยงส่งเฌอรีนคืนนี้“เก็บของเสร็จรึยังครับสาวๆ” พาคินน์ถามขึ้น&
พยศนักจับรักเสียให้เข็ด ตอนที่ 28 คนฉวยโอกาส
หลังจากลาพักรักษาตัวเป็นเวลากว่าสองสัปดาห์เต็มจนอาการดีขึ้นเฌอรีนจึงกลับมาทำงานปกติและเป็นสัปดาห์สุดท้ายของการเป็นเด็กฝึกงานกับเคที แอสเสท หลายคนพอเห็นหญิงสาวก็ยิ้มให้และยังมีท่าทางเกรงใจ คงเป็นเพราะข่าวนั้นสินะ ทุกคนถึงมีท่าทีแปลกไปกันหมด“พี่ลดา สวัสดีค่ะ” เฌอรีนเอ่ยทักทายลดาที่กำลังค้นบางอย่างในกระเป๋าตัวเอง“อ้าว น้องเฌอกลับมาทำงานแล้วเหรอคะ” ลดาเงยหน้าจากกระเป๋าเพ่งสายตามาที่ร่างบาง“ค่ะ หวังว่าช่วงที่เฌอไม่อยู่งานจะไม่เยอะมากนะคะ” พลางวางกระเป๋าบนโต๊ะและขยับเก้าอี้เพื่อนั่ง“อย่าให้พี่ได้พูดเลยค่ะน้องเฌอ แต่เดือนหน้าพี่ได้รับแจ้งมาว่าจะมีผู้ช่วยเลขาฯ เข้ามาเป็นผู้ชายหนึ่งคน ถึงตอนนั้นงานพี่ก็น่าจะเบาลงบ้าง”“วันนี้พี่ลดามีงานอะไรให้เฌอช่วยไหมคะ”“พี่มีงานให้น้องเฌอช่วยเยอะเลยจ้ะ ไม่ต้องห่วง แต่ตอนนี้พี่ขอกาแฟก่อน”“ได้ค่ะ เอาเหมือนเดิมนะคะ”“ใช่จ้ะ”ร่างบางเดินตรงไปยังครัวเล็กด้านหลังโต๊ะทำงานเพื่อชงกาแฟให้ลดาและขอ
Anda juga akan menyukai
ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่220.4K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (5)
Beefy Cat200.3K Dibacaเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก256.9K Dibacaรอยร้าวรัก
Sitha76.8K Dibacaนางฟ้าเสน่ห์ร้ายประจำชุมชน
นายไข่เค็ม155 Dibacaหมาป่า...ไม่กัด
MiMiR67 Dibacaสลับชะตา บุปผาคู่
ศรีอักษรรินทร์147 Dibacaเกิดใหม่เป็นสาวใช้อุ่นเตียงที่ท่านอ๋องไม่มีวันรัก
Camellia.ma56 Dibaca
