ตอนที่ 7 ตกเป็นข่าว

เช้าวันถัดมาเฌอรีนตื่นมาด้วยความไม่สดใสเท่าไหร่นัก เนื่องจากงานเลี้ยงเมื่อคืนดื่มหนักไปหน่อย อีกทั้งยังต้องตื่นไปทำงานแต่เช้าจึงลากสังขารตัวเองเข้าไปห้องน้ำเพื่อจัดการธุระและอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนจะเดินลงมาชั้นล่างก็เห็นม๊าเดินไปมาเหมือนกำลังหาของบางอย่างอยู่

“ม๊าหนูไปทำงานแล้วนะคะ” เฌอรีนตะโกนบอกม๊า

“อ้าว ไปแล้วเหรอ” ม๊าตะโกนถามกลับซึ่งเฌอรีนหายออกจากบ้านไปแล้ว

“เจอกันตอนเย็นนะคะม๊า” เป็นเสียงเฌอรีนที่ตะโกนตอบกลับ

“ลูกคนนี้มันยังไง” บ่นกับตัวเองพลางเดินหาของไปด้วย

วันนี้เฌอรีนเลือกขับรถเบนซ์เปิดประทุนที่ป๊าซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดเมื่อปีที่แล้วซึ่งคันนี้เป็นคันที่ใช้งานน้อยมาก ไม่รู้อารมณ์ไหนจึงหยิบกุญแจรถนี้ออกมา

ปิ๊บ ปิ๊บ!

เฌอรีนโยนกระเป๋าตัวเองเข้าไปด้านในก่อนจะสอดตัวเข้าไปนั่งด้านหลังพวงมาลัยขับรถ ส่องตัวเองในกระจกก็พบว่าวันนี้ใต้ตาดำคล้ำเป็นพิเศษ แล้วผิวหน้ายังดูไม่สดใสเปล่งปลั่งอีก

“เฮ้อ”

เธอถอนหายใจทิ้ง แล้วสตาร์ทรถออกขืนยังหงุดหงิดกับหน้าตัวเองแบบนี้มีหวังไปทำงานสายแน่

เวลาเจ็ดโมงครึ่งเฌอรีนขับรถมาถึงออฟฟิศ เธอดูนาฬิกาจากในโทรศัพท์และยังเหลือเวลาพอที่จะไปหากาแฟดื่มที่คาเฟ่ใกล้ๆ ทว่าเมื่อมาถึงร้านปรากฏว่าร้านปิดจึงหน้าบูดไม่จอยเดิน กลับมาที่ตึกออฟฟิศ

ว่าจะเติมคาเฟอีนสักหน่อย ไม่เป็นไร ออฟฟิศก็มีกาแฟให้ดื่มถึงจะไม่ใช่กาแฟสดเหมือนที่คาเฟ่ชงให้ก็เถอะ

เฌอรีนแตะบัตรผ่านเพื่อจะเข้าไปในโถงลิฟต์ระหว่างนั้นเริ่มมีพนักงานของบริษัททยอยมาทำงานกันแล้ว และยืนออรอลิฟต์ที่โถงลิฟต์ พอทุกคนเห็นเธอก็ทำท่าซุบซิบเหมือนกำลังนินทา แต่เธอไม่สนใจและลิฟต์ก็ลงมาถึงชั้นล่างพอดี

ร่างบางราวกับหุ่นนางแบบเดินเข้าไปในลิฟต์ก่อน และกดลิฟต์รอเพื่อให้คนอื่นได้เข้าลิฟต์ แต่ทุกคนกลับมองหน้าเธอนิ่งพร้อมทำไม้ทำมือให้เธอขึ้นไปก่อน

“ไม่ไปด้วยกันเหรอคะ” เธอถามพี่พนักงาน

“อะ...เอ่อ น้องไปก่อนเลยค่ะ”

จบประโยคของพี่พนักงานเฌอรีนจึงกดลิฟต์ขึ้นมาชั้นบน ระหว่างอยู่ในลิฟต์มีข้อความแชทจากมิลลี่เด้งขึ้นมาเธอจึงกดเข้าไปอ่าน

Millie : ต๊ายแล้ว! เรื่องจริงเหรอแก

ประโยคที่พิมพ์มาของมิลลี่ทำเธอคิ้วขมวดด้วยความงงงวยว่าหมายถึงอะไร

Cherlyn : เรื่องจริงอะไร?

ครืดด!

มิลลี่ส่งลิงก์ข่าวข่าวหนึ่งมาให้เธออ่านและเธอไม่รอช้ากดเข้าไปอ่านทันทีเพราะอยากรู้ว่าที่มิลลี่พูดหมายถึงอะไรกัน กดเข้ามาปุ๊บก็เจอกับข้อความพาดหัวข่าวตัวใหญ่ๆ พร้อมกับรูปเธอที่โชว์หราบนหน้าข่าว

ไฮโซคินน์ ควงแขนเปิดตัวแฟนสาว สวย โปรไฟล์ดี ลูกคุณหนู

ต้องเรียกว่าไฮโซคินน์นั้นเป็นที่รู้จักและเป็นที่หมายปองของบรรดาสาวๆ ไม่ว่าจะสาวเล็กสาวใหญ่ จนถึงดาราดังอันดับ ท็อปๆ ของประเทศก็ไม่เว้น หลังจากไฮโซคินน์ได้เปิดตัวแฟนสาวในงานเลี้ยงเปิดตัวสินค้าเมื่อคืนนี้ เรียกได้ว่าหักอกสาวๆ ร้องไห้กันถ้วนหน้า และแฟนสาวโปรไฟล์ดีก็ไม่ใช่ใครที่ไหนไกล คือไฮโซเฌอรีน สาวสวยที่ได้ครองใจไฮโซคินน์

พร้อมกับแนบรูปเธอและบอส ไม่พอยังชี้เป้าอินสตาแกรมให้คนเข้าไปติดตามกันอีก

“นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย จะล่าแบ้”

ติ๊ง!

ประตูลิฟต์เปิดออกทันทีที่มาถึงชั้นทำงาน เฌอรีนอ่านข่าววนไปมาหลายรอบแล้วก็งงว่าเป็นข่าวได้ไง ไม่เข้าใจ ไม่พอยังพาดหัวข่าวใหญ่โตว่าเป็นแฟนไฮโซคินน์

จะบ้า!

“ใครเป็นคนให้ข่าวบ้าๆ แบบนี้เนี่ย” เธอบ่นเป็นหมีกินผึ้งมาที่โต๊ะทำงาน

กาแฟก็ไม่ได้กิน แล้วยังจะมาประโคมข่าวบ้าบอให้เธอรับรู้อีก

ครืดด!

เสียงโทรศัพท์สั่นครืดในมือพลิกมาดูก็ปรากฏชื่อเป็นมิลลี่ เพื่อนสนิทคนดีคนเดียวของเธอโทรเข้ามา

“ฮัลโหล”

“ฮัลโหลแก ได้อ่านข่าวที่ฉันส่งให้ยัง” น้ำเสียงอยากรู้ของเพื่อนดังมาจากปลายสาย

“อือ อ่านแล้ว” เธอตอบกลับน้ำเสียงไม่ค่อยรับแขกเท่าไหร่

“แล้วเรื่องจริงเหรอที่แกกับอาจารย์คินน์เป็นแฟนกันอ่ะ”

“เรื่องจริงที่ไหนล่ะ นักข่าวเอาไปทำข่าวมั่วๆ น่ะสิ”

“ฉันเชื่อแกได้ปะ” มิลลี่ถามเหมือนไม่เชื่อ

“จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่แก แต่เรื่องที่ไปงานเลี้ยงน่ะเรื่องจริง”

“อ๋อ แล้วแกไปงานเลี้ยงกับอาจารย์คินน์เพราะไปเปิดตัวปะ”

“เปิดตัวบ้าอะไรล่ะ ฉันแค่ไปเพราะมันเป็นงานต่างหาก ถ้าไม่ใช่งานฉันก็ไม่ไปหรอก” เธอบอกติดน้ำเสียงหงุดหงิด

“เหอะ เชื่อก็ได้ แล้วทีนี้แกจะเอาไงต่อเหมือนจะเป็นข่าวดังอยู่นะ” มิลลี่ถามเพราะเป็นห่วง

“ไม่รู้อ่ะ ตอนนี้สมองฉันตื้อไปหมดเลยแก ไว้ค่อยคุยกันแล้วกันนะ”

“โอเค แล้วค่อยคุยกันนะ” มิลลี่กดวางสาย

เฌอรีนฟุบตัวนอนลงไปกับโต๊ะทำงานสมองตื้อตันไปหมดราวกับถูกปิดสวิตช์ เรื่องข่าวเธอไม่ได้ให้ความสนใจเท่าไหร่นัก บวกกับคิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระที่ไม่มีความจริงปนอยู่เลยสักนิด

เป็นไงล่ะ แฟนปลอมๆ เป็นข่าวเลย

“อ้าว น้องเฌอเป็นอะไรรึเปล่าจ๊ะ” ลดาที่เพิ่งมาถึงเห็นเธอนอนฟุบกับโต๊ะเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

“เฌอไม่ได้เป็นไรค่ะ พี่ลดา”

“ไม่เป็นไรก็ดีละ แล้วเมื่อคืนไปงานเลี้ยงมาเป็นไงบ้าง สนุกไหมจ๊ะ” ลดาถามขณะเอากระเป๋าวางบนโต๊ะแล้วเดินอ้อมไปด้านหลังโต๊ะแล้วเลื่อนเก้าอี้พนักเพื่อจะนั่ง

“สนุกอยู่นะคะ เครื่องดื่มดีอาหารอร่อย” ส่วนผู้คนนั้นเธอไม่รู้เพราะไม่ได้สนใจ

“เหรอจ๊ะ พี่ได้อ่านข่าวน้องเฌอแล้วนะ เรื่องมันเป็นไงมาไงไหนเล่าให้พี่ฟังบ้างสิ” ลดาทำหน้าอยากรู้อีกคน

“ก็ไม่มีอะไรค่ะ พี่ลดาก็รู้นี่คะ ว่าบอสแค่เอาเฌอไปเป็นไม้กันหมาที่งานเลี้ยงเมื่อคืน”

“นั่นสินะ” ลดาทำหน้าครุ่นคิด

“สายแล้วทำไมยังนั่งคุยสนุกกันอยู่อีก” เป็นพาคินน์ ประธานบริษัทที่เดินเข้ามาพร้อมกับเสียงเข้มดุ แต่งตัวด้วยสูทสีเบจ เซตผมเป็นทรงปล่อยหน้าม้าสั้นตกลงมาปรกหน้าผากด้านขวา ใบหน้าหล่อคมคายติดเรียบตึงแล้วยังทำสายตาดุมองมาที่เธออีก

“บะ… บอส สวัสดีค่ะ” ลดายกมือไหว้ทักทายประธานหนุ่ม

“สวัสดีค่ะบอส” คนที่กำลังตกเป็นข่าวกับเขายกมือไหว้ ใบหน้าดูห่อเหี่ยวไม่สดใสเหมือนทุกวัน

“เดี๋ยวเธอตามฉันเข้ามาที่ห้องหน่อย” พาคินน์บอกก่อนจะเดินหน้าตรงเข้าไปยังห้องทำงานของตัวเอง

“เรียกอีกละ” เฌอรีนลุกจากโต๊ะเดินตามบอสเข้าห้องทำงานโดยมีสายตาอยากรู้อยากเห็นของลดามองตามหลัง

“สองคนนี้ต้องมีอะไรในกอไผ่แน่ๆ” ลดาพูดกับตัวเอง

ใครจะไปคิดล่ะ ถ้าเกิดเฌอรีนกับบอสเป็นแฟนกันเหมือนที่เขียนในข่าวจริงก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องปกปิดหรือปฏิเสธนี่ อีกทั้งโปรไฟล์ของเฌอรีนที่ถูกเสนอในข่าวเรียกได้ว่าดีทั้งหน้าตาและชาติตระกูล ไม่แปลกใจเลยที่เห็นเธอขับรถแต่ยี่ห้อแพงมาทำงานทุกวัน