บทที่ 11

กอหญ้ากระแทกเท้าเดิน จงใจให้เสียงดังเพื่อให้ชายหนุ่มได้รับรู้ เมื่อมาถึงห้องทำงานอีกปีกหนึ่งของตึก

พัชรารู้สึกเหนียวตัวเมื่อทำบัญชีไตรมาสเสร็จหญิงสาวถอดเสื้อผ้าทีละชิ้น ทีละชิ้นกางเกงในสีแดงลูกไม้ตัวจิ๋วยกทรงลายลูกไม้ตัวสวย แล้วหญิงสาวก็ก้าวเข้าไปในห้องน้ำ

“สบายจัง สระผมด้วยดีกว่า” พัชราพึมพำ

ต้นตาลมองนาฬิกาแล้วหงุดหงิดเมื่อสัญญาณโลว์แบตเตอรี่ส่งเสียงเตือน หญิงสาวลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงไปชั้นสามทันที

“เหลวไหลจริง บอกให้เอามาคืนทำไมยังไม่มา”

ต้นตาลเคาะประตูสักครู่ แต่ไม่มีเสียงตอบรับจากบุคคลที่อยู่ภายในหญิงสาวเปิดประตู กำลังมองไปที่ส่วนต่างๆของห้องก็สะดุดกับชุดชั้นในที่แสนจะเซ็กซี่

“ญ่าใช้ชุดชั้นในแบบนี้ด้วยเหรอไม่น่าเชื่อ” ต้นตาลสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงตะโกนมาจากในห้องน้ำ

“ญ่า โอ๊ยสบู่เข้าตา ญ่าแกเอาผ้าเช็ดตัวให้หน่อย พัชลืมไว้ข้างนอก”

ต้นตาลได้ยินก็เงียบ แต่เสียงตะโกนจากภายในห้องน้ำก็เร่งเร้าจนทำให้หญิงสาวก้าวเท้าสืบเข้าไปสืบเข้าไป ในมือก็หยิบผ้าเช็ดตัวติดมือมาด้วย

ตู้กระจกใสสามารถมองผ่านไป มองเห็นเรือนร่างหญิงสาวที่กำลังยืนอยู่ท่ามกลางสายน้ำ ผมยาวปิดมาที่หน้าอกสวยหนึ่งข้าง ส่วนอีกข้างเปิดเผยอวดความสวยงาม ต้นตาลหัวใจเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาจากร่าง รู้สึกเหมือนชาวาบไปทั้งตัวเหมือนถูกสายฟ้าฟาดแรงจนแทบตั้งสติไม่ได้

“เร็วสิไอ้ญ่า แสบตาไปหมดแล้ว”

ต้นตาลยื่นผ้าเช็ดตัวไปมือสัมผัสมือ หญิงสาวใจเต้นเมื่อก้าวเข้ามาใกล้ตู้กระจกจนสามารถเห็นเรือนร่างของหญิงสาวตรงหน้าได้เกือบหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ มีเพียงส่วนเล็กๆที่ถูกผ้าเช็ดตัวบังไว้ ต้นตาลตะลึงกับภาพสวยงามตรงหน้า กลืนน้ำลายอย่างไม่รู้ตัว

พัชราเช็ดที่ตา ปากก็พูดไปจ๋อยๆ

“เหนียวตัวกะจะอาบน้ำสักหน่อย ลืมผ้าเช็ดตัว แล้วไงแกไปคุยธุระเสร็จแล้วเหรอ ขอบใจมากนะ”

พัชราเช็ดเส้นผมยาวก่อนจะค่อยๆ ลืมตา ก่อนที่ร่างสองคนจะยืนใกล้กันแค่คืบ ตาประสานตา มันจุดประกายไฟร้อนแรง

“เออ ขอโทษค่ะ นึกว่าเป็นยัยญ่า”

“เออ คือ ไม่เป็นไร คือ คือว่า” ต้นตาลติดอ่างอย่างไม่รู้ตัว

“พี่จะมาเอาสายชาร์ตแบต”

“อ๋อ ขอโทษนะคะ กะเหมือนกันว่าอาบน้ำเสร็จจะเอาไปให้ ไปค่ะเดี๋ยวพัชเอาให้”

“เออ ยัง ยังไม่ต้องหรอก”

พัชรายิ้มเขินที่มายืนเกือบเปลือยต่อหน้าบุคคลแปลกหน้า ที่สำคัญต่อหน้าคนที่เธอแอบปลื้ม

“ขอโทษนะคะที่ใช้ให้เอาผ้าขนหนูมาให้ ไม่ทราบว่าเป็นพี่ตาลนึกว่าเป็นกอหญ้า”

“ไม่เป็นไรสบายมาก ยินดีรับใช้” ต้นตาลพูดน้ำเสียงเก้อเขินเช่นกัน

เสียงเคาะประตูก่อนที่ร่างบางของกอหญ้าจะก้าวเข้ามาในห้องทำงานของชายหนุ่มที่อยู่อีกปีกหนึ่ง หญิงสาวพยายามทำใจก่อนจะยืนอยู่ห่างไกลออกไปกริชชัยยืนพิงหน้าต่างหันหลังให้กับประตู กอหญ้ามองชายหนุ่มที่นับวันจะเข้ามามีอิทธิพลในชีวิตของตนมากขึ้นเรื่อยๆ อย่างหวั่นไหว

“คุณกริชมีธุระอะไร” น้ำเสียงหญิงสาวห้วนสั้น

กริชชัยหันมามองหญิงสาวที่ตนเองรู้สึกพิเศษขึ้นทุกวัน นัยน์ตาตัดพ้อ

“ผมซื้อชุดนอนให้เห็นหรือยัง ดอกไม้ที่ผมให้มันไม่ทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นใช่ไหม” กอหญ้ามองตามเห็นช่อดอกไม้ราคาแพงวางอยู่ที่พื้น หญิงสาวกัดริมฝีปาก

“ผมพยายามจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น ในขณะที่คุณทำให้ทุกอย่างแย่ลง” กริชชัยก้าวเท้าเข้ามาหา กอหญ้าถอยหลังหนี

“ทำไมฉันต้องรับของของคุณด้วย ไม่ต้องมาตบหัวแล้วลูบหลัง” กอหญ้าสวนกลับทันควัน

“เมื่อกี้แทนตัวเองว่าไงนะ “ฉัน” งั้นเหรอ บอกแล้วไงให้แทนตัวเองว่า “ ญ่า” อยากลองดีหรือไง”

กอหญ้าถอยหลังไปเรื่อยๆ เพื่อที่จะให้ตัวเองห่างจากชายหนุ่มให้มากที่สุดในขณะที่กริชชัยก้าวเท้าเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มกระชากหญิงสาวเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนก่อนจะถลกชุดอยู่บ้านออกทางศีรษะ

“ว้ายไอ้บ้า จะทำไรฉันเนี่ย ปล่อยนะไอ้บ้ากาม ไอ้ ไอ้..” กริชชัยปิดริมฝีปากหญิงสาว มือของชายหนุ่มรวบมือของหญิงสาวเพื่อไม่ให้ข่วนหรือทำร้ายเขา ชายหนุ่มกดริมฝีปากแรงด้วยแรงอารมณ์ที่คุกรุ่นเมื่อเป็นเวลานาน เสียงอู้อี้ของหญิงสาว อาการดิ้นรนหน้าอกเบียดเสียดหน้าอกกว้าง ไฟพิศวาสลุกโพลงจนทั้งสองแทบควบคุมไม่อยู่

“ญ่าจ๋า อย่าดื้อกับพี่สิ”

กอหญ้าหันหน้าหนีแต่กลับถูกยึดปลายคางแน่นก่อนกริชชัยจะประทับจูบอีกครั้ง คราวนี้ชายหนุ่มบรรจงให้นุ่มนวลอ่อนหวาน ทั้งจูบทั้งเม้มกัดริมฝีปากทำเอากอหญ้าอารมณ์แตกกระเจิงรู้สึกตัวทั้งหนาวและร้อนสลับกันไปมา ขนลุกไปทั่วทั้งกายสองมือที่ยันและหยิกข่วนกลับโอบกอดและลูบไล้ เนื้อแนบเนื้อ อกแนบอกต้นขาแนบต้นขาอารมณ์ของหนุ่มสาวแตกกระเจิง

“หวานที่สุดเลยที่รัก ญ่าจ๋ากอดพี่แน่นๆสิ กอดแน่นๆ”

กอหญ้าทำตามอย่างละเมอ มือก็ลูบไล้หน้าอกกว้างที่มีขนหน้าอกอยู่ประปราย กริชชัยอารมณ์แตกกระเจิงเมื่อสาวน้อยตอบสนองอย่างน่ารัก

เสียงโทรศัพท์ในห้องทำงานทำให้อารมณ์ทั้งสองหยุดชะงัก กอหญ้าผลักชายหนุ่มแรงๆ กริชชัยคว้าโทรศัพท์มาแนบหูในมือก็คว้าหญิงสาวติดมือไปด้วย ปลายจมูกอยู่ที่พวงผมสลวย ชายหนุ่มจูบไซ้ซอกคอขาวงึมงำปากก็พูดเสียงดัง