LOGIN“ขอเวลา สี่ห้าวันให้พ่อกับแม่ฮันนีมูนกันหน่อยนะ แล้วจะกลับไปรบกับลูกต่อ” อดิศวรหันกลับมาจับที่ไหล่ภรรยาสาวให้มาเผชิญหน้า ส่งสายตาหวานฉ่ำ “อะไรคะเนี่ย ลูกห้าแล้วนะ ยังจะหวานอีก” ยาริกายิ้มเขิน “หวานแบบนี้ตลอดไปครับ จะรักยิ่งๆ ขึ้นไปเชื่อไหมแยม แต่ตอนนี้ผมขอเบรคสักห้าวัน ฝากลูกไว้กับปู่ยา และทวดๆ ก่
ภายในห้องรับประทานอาหาร อดิศวรกำลังสอนให้ อ้น อัคราวัฒน์ ตักอาหารกินเอง ในขณะที่ยาริกากำลังป้อนข้าวให้อั๋น อัคราวุธยาริกาหันไปมองสามีที่กำลังสอนแฝดพี่อย่างใจเย็น “อ้น หัดทานข้าวเองครับ ตักแบบนี้พ่อตักให้ดู” อดิศวรสอนอย่างใจเย็น “โถ คุณศวร ลูกยังเล็กอยู่เลย แยมอยากป้อนข้าวลูก” “ผมอยากให้ลูกช่วยต
สามปีต่อมา ยาริกามองภาพพ่อและลูกๆ ที่วิ่งเล่นกันที่สนามอย่างมีความสุข นึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา งานแต่งงานของเธอกับอดิศวรจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีลูกแฝด ทั้งสอง อ้น และ อั๋น อัคราวัฒน์ และ อัคราวุธ กรณ์วิภาคและตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อีกหกสัปดาห์ จำได้ว่าหลังจากอดิศวรรู้ก็รีบจัดงานแต่งงาน แบ
“แยมแน่ใจนะว่าจะไม่อันตรายกับลูก ศวรกลัวว่า..” อดิศวรจ้องมองตาภรรยาสาว ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ยาริกาพยักหน้าเบาๆ ยิ้มเขิน พร้อมกับกอดชายหนุ่มกระชับ “ก็อย่ารุนแรงสิคะคุณพ่อ ทำเบาๆ หมอก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ นอกจากจะหกอาทิตย์ก่อนคลอดหรือเปล่า แยมไม่แน่ใจ” ยาริกาใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่หน้าอก “คุณเรียกผมว่า “คุณพ่อ
ยาริกาน้ำตาไหลตลอด ด้วยความตกใจ ซึ้งใจ ตื่นเต้น มีความสุข ไม่รู้ความรู้สึกไหนมาก่อนแต่มันผสมปนเปกันไปหมด หญิงสาวพยักหน้าๆ ยกมือปิดปาก รับดอกไม้แล้วสวมกอด ท่ามกลางเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และอีกหลายชั่วโมงต่อจากนั้น มิตติ้งร่วมรุ่นท่ามกลางทะเลแสนสวย และเพื่อนสนิท ทำให้ปาร์ตี้เต็มไปด้วยความสนุกส
สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง
โรงพยาบาล On call room ต้นน้ำเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือเมื่อเสียงดังรบกวนอยู่สามสี่ครั้ง “น้ำค่ะ” “ ยัยน้ำ พี่นะ” “อืม พี่กริช โทรมาทำไมดึกดื่น คนพึ่งลงเวรมา” “ ถ้าเจอคนไข้ตัวร้อน สามสิบเก้านี่อันตรายไหม ต้องแอดมิทหรือเปล่าให้ ยาแก้ไข้แล้ว ไข้ลดลงไปแต่ตอนนี้เหมือนจะตัวร้อนขึ้นมาอีกแล้ว” “
“ ผม อนวินท์ครับ” “ คุณหมอค่ะ ช่วยมาที่โรงพยาบาลด่วนค่ะ มีคนไข้ฉุกเฉินค่ะ” “ อาจารย์หมอสุทัศน์ล่ะ” “ กำลังผ่าตัดห้องโออาร์หนึ่งค่ะ” “ โอเค คุณจัดทีมเตรียมรอผมนะ” “ ขอบคุณค่ะคุณหมอ ตอนนี้คนไข้แย่มากเลยค่ะ” “ อืม เดี๋ยวสิบห้านาทีผมไปถึง” นายแพทย์อนวินท์ ใบหน้าเคร่งเครียด มองหน้าหญิงสาวอย่าง ขอโ
“ พรุ่งนี้ไปฟังเพลงกัน พี่เสร็จงานตอนเย็นจะให้รถมารับที่บ้าน” “ ไม่ว่างจะไปงานวันเกิด ตกลงพูดกันมาตั้งหลายชั่วโมงไม่เข้าใจ ฉันพูดภาษาคนนะ” กอหญ้าพูดน้ำเสียงแข็ง กริชชัยสปริงตัวลุกขึ้นยืน กอหญ้าถอยหลังมองหาอาวุธข้างๆ ตัว มองชายหนุ่มแววตาหวาดกลัว กริชชัยมองหญิงสาวในใจเจ็บหนึบ “ ก็พูดภาษาคนเห
โรงพยาบาล นายแพทย์อนวินท์ เดินเข้ามาในห้องตรวจสีหน้าเคร่งเครียด ต้นน้ำยื่นชาร์ทพร้อมรายงาน “คนไข้คนนี้ ปวดท้องมาเจ็ดชั่วโมงแล้วค่ะ พี่หมอ เห็นบอกว่าอาเจียนไปห้าหกรอบ แล้วแต่ไม่มีถ่ายเหลวค่ะ เมื่อกี้วัดไข้มีไข้ด้วยค่ะ” นายแพทย์อนวินท์ยังก้มอ่านชาร์ทขยับแว่นเล็กน้อย ต้นน้ำมองชายหนุ่มที่ตนแอบรักมา







