บทที่ 8

กริชชัยมองนาฬิกาแล้วหงุดหงิด เวลาล่วงเลยจนเย็นค่ำก็ยังไม่มีวี่แวว กริชชัย

หยิบโทรศัพท์กดหมายเลขปลายทาง แล้วเกิดอารมณ์หงุดหงิดเมื่อหญิงสาวปิดเครื่อง

“กอหญ้า คุณยังไม่รู้จักผมดีพอ”ชายหนุ่มเลี้ยวรถออกจากบริเวณห้างสรรพสินค้ามุ่งตรงไปที่ บ้านด้วยความเร็วสูง

ฝ่ายกอหญ้าเมื่อสามารถหลบออกมาจากงาน หญิงสาวก็นั่งแท็กซี่กลับบ้าน หญิงสาวตรงเข้าอาบน้ำ ด้วยความเหนื่อยล้า

เมื่อเปิดประตูห้องน้ำมา หญิงสาวก็เช็ดผมอย่างเพลิดเพลินด้วยความอ่อนล้า เมื่อเงยหน้าขึ้นก็ต้องตกใจเมื่อเผชิญหน้ากับร่างของชายหนุ่ม มายืนอยู่ตรงหน้าภายในห้องนอนของเธอ

กอหญ้าเบิกตากว้าง

“คุณกริช”

“ หึ จำฉันได้อยู่เหรอ” กริชชัยยืนกอดอกจ้องมองหญิงสาวเขม็ง

กอหญ้าแอบกลืนน้ำลาย ก่อนก้าวเท้าถอยหลัง “ คุณเข้ามาในนี้ได้ไง “

“ ปีนขึ้นมา บ้านฉันนี่ ฉันรู้ว่าจะขึ้นที่ไหนลงที่ไหน “

“ออกไปนะ เดี๋ยวนมอิ่มได้ยินหรอก ท่านนอนห้องติดกับฉัน”

“รู้แล้ว แต่ไม่ไปจนกว่าจะลงโทษเธอ”

“ลงโทษบ้าบออะไรอีกล่ะ “ กอหญ้าเดินหนี ในขณะที่กริชชัยก้าวเท้าตาม

จนเผชิญหน้ากัน ใบหน้าห่างกันคืบเดียว

“ ลงโทษที่หลบหน้ากัน ลงโทษที่เธอปิดเครื่อง และไม่ตอบแมสเสจฉัน ลงโทษที่เธอหนีกลับบ้านก่อน ทั้งที่ฉันบอกให้รอ “

“ เออ คุณกริชขอร้องล่ะ มีอะไรค่อยคุยกันพรุ่งนี้เช้า “

กริชชัยจับร่างหญิงสาว ที่หัวไหล่ ตาจ้องตา ระยะประชิดจนสามารถได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน กริชชัยลูบที่ต้นแขนที่เปลือยเพราะกอหญ้าสวมชุดนอนบางเบาสีชมพูอ่อนหวาน ชายหนุ่มลูบเบาๆที่หัวไหล่

กอหญ้ากัดริมฝีปาก ก่อนดิ้นหนี กริชชัยใช้มือโอบเอวจนร่างสองร่างทาบติดกันเหมือนเป็นร่างเดียวกัน

“ อุ้ย คุณกริชฉันไม่เล่นด้วยนะ ออกไป เดี๋ยวใครก็เข้ามาในนี้หรอก” กอหญ้ากระซิบเสียงเบา

“คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้นะคุณกริช” กอหญ้ากระซิบเสียงสั่น

“ทำไมจะไม่ได้ ก็เธอเป็นเมียฉัน “ กริชชัย พูดเน้นเกือบชิดริมฝีปากของหญิงสาว

กอหญ้าสะบัดหน้าหนี สั่นใบหน้า “ ไม่จริง ไม่ใช่ คนบ้าคุณจะทำเหมือนฉันเป็นโสเภมือกระเป๋าที่คุณจะหยิบ จะใช้ไม่ได้นะ” กอหญ้าพูดพลางกระทืบเท้าแล้วมุดใต้แขนชายหนุ่มแล้วออกวิ่ง กริชชัยยกขาขึ้นมา ใบหน้าบิดเบี้ยว “ ยัยเด็กเวร ต้องเจ็บตัวก่อนใช่ไหม” กริชชัยก้าวเท้าสองครั้งก็ถึงร่างหญิงสาว คว้าแขน กอหญ้าหันหน้ามาพร้อมสะบัดมือไปที่ ใบหน้าชายหนุ่มสุดแรง

“นี่คือการตอบแทนการกระทำทุเรศๆ แล้วคำพูดของคุณ” กอหญ้าพูดเสียงหอบ

เมื่อเริ่มเหนื่อย

กริชชัยโมโหสุดขีด กระชากชุดนอน ฉีกไปเกือบทั้งส่วน กอหญ้าตกตะลึง แต่ต้องอุดปากเกรงนมอิ่มได้ยิน หญิงสาวทุบที่ไหล่กว้าง

“ไอ้บ้า นี่แกทำบ้าอะไร”

“เธอยั่วฉันเองนะ ฉันแค่จะมาคุยดีๆ วอนหาเรื่องเอง” กริชชัยยกร่างขึ้นอุ้ม กอหญ้าใจสั่น เพราะสัมผัสถึงความต้องการของชายหนุ่มที่ส่งมาอย่างสุดกำลังจากการเบียดแนบชิดร่างกาย กอหญ้าใจเต้นแรงจนแทบจะหลุดเป็นเสี่ยงๆ

กริชชัยวางกอหญ้าที่เตียง พร้อมยึดร่างกายของหญิงสาวไว้มั่น

“ปล่อย “

“เธอยั่วอารมณ์ฉันเอง “

“ คุณกริช “ กอหญ้าเปลี่ยนวิธีทำเสียงอ่อนลง

“ไม่ต้องมาทำเป็นอ้อน สายไปเสียแล้ว เธอมันวอนหาเรื่องเอง “

กริชชัยกระแทกจูบอย่างดุเดือด กอหญ้าเจ็บที่ริมฝีปากจนน้ำตาแทบร่วง

หญิงสาวทั้งดิ้นทั้งสะบัด กริชชัยกระชากทั้งฉีก จนชุดนอนราคาแพงหลุดจากร่างกายหญิงสาว

“ ปล่อยฉันไปเถอะนะ”

“ ปล่อยให้โง่สิ ฉันต้องการเธอ เดี๋ยวนี้”

“ ไม่ ....นะ “ กอหญ้าพูดเสียง ขาดห้วงเพราะถูกชายหนุ่มปลุกเร้าด้วยแรงปรารถนาที่ไหลบ่าท่วมท้น

กริชชัยก้มลงจูบที่ไหล่เนียน มือก็กอบกุมทรวงอกสาว อย่างแผ่วเบา กอหญ้าสะอื้น

เมื่อชายหนุ่มจูบระลงไปเรื่อยๆ มือก็บีบเคล้นอกสาว หนักบ้าง เบาบ้าง กอหญ้าหายใจขาดเป็นห้วงๆ แล้วต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อชายหนุ่มก้มลงจูบที่ยอดยกสาว ก่อนจะแทะเล็ม

ดูดดึง หนักบ้างเบาบ้าง ตามแรงปรารถนา ที่ทั้งสองพร้อมกันจุด

“หวานเหลือเกิน ญ่าจ๋า กอดผมหน่อย กอดหน่อยสิจ๊ะ” กริชชัยพูดเสียงงึมงำ

กอหญ้าเผลอร่วมมือ กอดชายหนุ่ม ตามแรงปรารถนา

กอหญ้าเผลอจิกปลายเล็บแหลมที่กลางหลัง ชายหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อย แต่ก็จูบระร่องอกจนหญิงสาวเผลอร้องครางด้วยความเสียวซ่าน

“อื้ม ...คุณกริช พอเถอะค่ะ ญ๋าไม่ไหวแล้ว”

“ ขอเถอะนะญ่า ผมคิดถึงคุณมาตั้งหลายวัน ขอผมช่นใจหน่อยนะ”

กริชชัยบีบเคล้นหน้าอกสาว เบา บาง ก่อนจะก้มลงจูบ เบาๆ กอหญ้าทุบที่หลังด้วยแรงปรารถนาที่ถูกปลุกจนลุกฮือ หญิงสาวสะอื้น ครางก่อนส่ายศีรษะไปมา กริชชัยดูดหนักแล้ว จูบเน้น จนกอหญ้าร้อนขึ้นด้วยแรงปรารถนาภายใน

“ คุณกริช ..ญ่าไม่ไหวแล้ว”

เสียงกระชากชุดนอนก่อนที่กริชชัยจะก้มสำรวจหน้าท้องเนียนไร้ไขมัน กอหญ้าห่อตัว เมื่อความเสียวซ่านแผ่แรง

กริชชัย หันไปจูบอีกครั้งที่ริมฝีปากสวย คราวนี้กอหญ้าร่วมมืออย่างดี จนกริชชัยเผลอคราง เสียงดัง มือยังลูบและเคล้นหน้าอกสาว กอหญ้าแทบจะลืมหายใจ เผลอร้อง

เบาๆ ครางเบาๆ จนกริชชัยอารมณ์แตกกระเจิง

“หวานเหลือเกิน คนสวย ญ่าจ๋า ...ญ่า “

กริชชัยก้มลงจูบที่หน้าอกสาวอีกครั้ง คราวนี้ชายหนุ่มช้อนร่างบางทางด้านหลังให้แอ่นรับสัมผัส อย่างเต็มที่ กอหญ้าขยุ้มผมชายหนุ่ม เบาๆ จากแรงปรารถนาที่ถูกปลุก

จนแตกกระเจิง หญิงสาว ส่ายไปมา

กริชชัยลูบไล้ถึงต้นขาเนียนสวย แต่แล้วร่างสองร่างก็หยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียง

เคาะประตู ดังกึกก้อง

“ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ

“คุณญ่าขา หนูเอานมมาให้ดื่มค่ะ เปิดประตูให้หนูหน่อย “ เสียงหวานตะโกนเสียงดัง

กอหญ้าผลักชายหนุ่มเต็มแรง ก่อนควานหาเสื้อผ้า มือไม้สั่น

“กลับไปได้แล้ว เห็นไหม หวานมาแล้ว เดี๋ยวนมก็ตามมาอีกคน ไปสิ “

“ เดี๋ยวไม่ได้หรือไง นะ ยังไม่หายชื่นใจเลย”

“ไม่ได้ ไปเดี๋ยวนี้ “ เสียงกอหญ้ากระซิบเสียงเข้ม

“เห็นไหม ชุดนอนโปรดของฉัน ฉีกหมดเลย คุณนี่ จะทำลายฉันไปถึงไหนนะ”

เสียงกอหญ้าบ่น

“ เดี๋ยวซื้อให้ ขอโทษที เธอยั่วฉันเอง”

ก๊อกๆ ก๊อกๆ

เสียงเคาะประตูดังขึ้นติดๆกัน กอหญ้าจัดเสื้อผ้า หญิงสาวตะโกนตอบเบาๆ “ แป๊ปหนึ่งพี่หวาน เดี๋ยวญ่าออกไป กำลังโป๊อยู่

กริชชัยยิ้มยียวน ชายหนุ่มมองหญิงสาวที่รนรานแต่งตัว แล้วยิ้มขัน “ ใจเย็นๆ สิครับ

ยิ่งรีบ คุณยิ่งช้านะเนี่ย มานี่ผมช่วย”

“ไม่ต้อง บอกให้กลับไปไง พูดภาษาคนรู้เรื่องไหม” กอหญ้าผลักที่ไหล่ชายหนุ่ม

กริชชัยหันมาจับที่เส้นผม ก่อนคว้าหญิงสาวเข้ามากอดแน่น

“กลับก็ได้ แต่ขอหนึ่งจูบ อย่างเต็มใจห้ามดิ้น”

“ บ้า นี่คุณไม่ได้ยินเหรอว่าหวานรอฉันอยู่ “

“ ได้ยิน แต่ผมขอไม่มากนี่ จูบเดียว “

“ อื้อ ฉันอยากฆ่าคุณนัก คุณกริชชัย” กอหญ้าร้องอย่างคนอัดอั้น

กริชชัย ยักคิ้ว ก่อนชี้ที่ริมฝีปากตัวเอง กอหญ้าค้อนก่อนชะโงกเข้าไปหาชายหนุ่ม

ริมฝีปากประกบกันเบาๆ กอหญ้าตั้งใจจะจูบเร็วๆ แล้วถอนตัวออก แต่กลับถูกกริชชัย

เอื้อมมือมาคว้าเอว ชายหนุ่มประคองใบหน้าแผ่วเบาก่อนจูบอย่างดื่มด่ำลึกซึ้ง ลิ้นตวัดกันไปมา ชายหนุ่มจูบเหมือนจะสูบหญิงสาวเข้าไปทำเอากอหญ้าเผลอครางด้วยความเสียวซ่าน

มือที่ตอนแรกผลักไส กลับลูบไล้ที่หน้าอกกว้าง ทำให้ได้ยินเสียงหัวใจเต้นของกันและกัน

ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกทีนี้เป็นเสียงนมอิ่ม “คุณญ่า เป็นอะไรหรือเปล่าค่ะ

เปิดประตูให้นมด้วย”

กอหญ้าตกใจ ผลักชายหนุ่ม ต่างคนต่างกำลังตกอยู่ห้วงพิศวาส กริชชัยเอื้อมมือมา

กอดหญิงสาวแน่นๆ จนกอหญ้าหน้าแดงเมื่อรู้สึกถึงปฏิกริยาทางกาย ของชายหนุ่ม

“ ไปสิคะ เร็วๆเข้า “

“ ไปนะ “ กริชชัยมองหญิงสาว ตาละห้อย

ชายหนุ่มคว้าชุดคลุมที่ปลายเตียง ก่อนสวมให้หญิงสาว ชายหนุ่มมัดสายผูกเอวอย่างอ้อยอิ่ง กอหญ้าทั้งผลัก ทั้งดัน

“ เร็วสิคะ ถ้าไม่รีบไปเปิดเดี๋ยวคุณย่าได้ตื่นอีกคนแน่ๆ เลย”

กริชชัยหัวเราะ ก่อนจะหันมาหอมที่แก้มขาว หนักๆ “ชื่นใจ ไปนะ คืนนี้ผมนอนไม่หลับแน่ๆ เพราะคิดถึงคุณ” ชายหนุ่มลูบเส้นผม ก่อนจะหันมาจูบเบาๆ ที่ศีรษะ

“ผมไปนะ คืนนี้นอนหลับฝันถึงผมด้วย”

“ เร็วๆสิ พูดมากอยู่ได้ เดี๋ยวได้แห่กันมาหมดบ้าน”กอหญ้าทั้งผลักทั้งดัน ให้ชายหนุ่ม ออกเดิน กริชชัยยอมเดินไปแต่โดยดี หญิงสาวมองตามแผ่นหลังชายหนุ่มแววตาปวดร้าว

กอหญ้ามองร่างชายหนุ่มที่ปีนลงไป ทางด้านข้างอย่างรวดเร็ว แววตาเจ็บช้ำ

“สุดท้ายเรามันก็ใจง่าย ยอมเผลอใจไปกับเขาจนได้ กอหญ้าตื่นสิ ตื่นได้แล้ว

นั่นนะ กริชชัย พิพัฒนพงค์นะ อย่าลืม เค้าแค่เห็นเธอเป็นของเล่นใกล้มือ เป็นแค่ของบำเรอความต้องการทางเพศ อย่าได้ไปหลงใหลเชียวว่าเขาคิดจะจริงจังด้วย “ กอหญ้าตบหน้าตัวเอง หญ้ากัดริมฝีปากก่อนจะ พยายามรวบรวมสติไปเปิดประตู

กอหญ้าเปิดประตู พลางยิ้มอ่อนๆ “ ขอโทษค่ะ ป้าที่ให้รอ กอหญ้าท้องเสีย อยู่ในห้องน้ำ”

นมอิ่มมองเด็กหญิงที่ตนเองเลี้ยงมาตั้งแต่เด็กแววตาห่วงใย “ เป็นอะไรมากหรือเปล่า

ไปหาหมอกับนมดีไหม”

“ ไม่ค่ะ ไม่ ญ่าคงทานอะไรเสาะท้อง ขอบคุณนะคะนม ได้นอนพักคงจะดีขึ้น”

“ ยังงั้นเหรอค่ะ งั้นดื่มนมแล้วนอนเสียนะคะ ถ้าเป็นอะไรมาก เรียกนมได้ตลอดนะคะ ทูนหัวของนม” นมอิ่มเข้ามากอด

“ นมขา ญ่ารักนมจังเลย “ กอหญ้ากอดหญิงชราแน่น นัยนตารื้นด้วยหยาดน้ำตา

“ อะไรกัน มาอ้อนเอาอะไรคะเนี่ย”

“ เปล่าค่ะ แค่อยากกอดนม”

“ อื้อ ขี้คลานเวลามีแฟนจะลืมนมแก่ๆ คนนี้” หญิงชราต่อว่า พลางลูบเส้นผมยาวอย่างรักใคร่ เอ็นดู

“ ไม่มีวันที่ใครจะมาแทนที่นมได้ นม คุณย่า ป้ารินทร์คือที่สุดในหัวใจ ของญ่าค่ะ”

“ อื้อ ปากหวาน ขอหอมทีหนึ่ง”

กอหญ้านั่งชันเข่า หลังพิงพนักเตียง แววตา เศร้า หลังจากร่ำลากับนมอิ่มหญิงสาวก็เปลี่ยนชุดนอน อีกตัวหนึ่ง หญิงสาวหยิบจับ ชุดนอนที่ฉีกขาด แววตาเศร้า หยาดน้ำตาไหลพราก กอหญ้าซบใบหน้ากับชุดนอน หัวใจสะท้าน