ตอนที่ 5 ปัญหานี้ปล่อยไว้ไม่ได้

“สรุปคือเรื่องจริงใช่มั้ยคะ?”

          “ใช่ เรื่องจริง แต่ก็แค่บางส่วนเท่านั้น ส่วนไอ้เรื่องที่พี่ซาดิสม์ มันไม่ใช่เรื่องจริง”

          “อ่อ...อย่างนี้นี่เอง ที่พี่ใบข้าวเลิกกับพี่ก็เพราะเรื่องนี้ใช่มั้ยคะ ตอนที่พี่กำลังจะมีอะไรกันเหรอคะ หรือพี่ข้าวกลัวพี่ ก็เลยหนีพี่ไปงั้นเหรอคะ จากนั้นอีกสามเดือนพี่ก็เลิกกัน”

          “ตอนแรกพี่ก็คิดว่าเธอกลัวพี่นะ ใบข้าวกับพี่ไม่ได้มีอะไรกันเลย อยู่ดีๆ เธอก็หนีพี่ไป แต่พี่มารู้ทีหลัง ว่าจริงๆ แล้วใบข้าวก็มีคนอื่นอยู่ก่อนแล้ว แต่ที่ยอมแต่งงานกับพี่ ก็เพราะพ่อแม่เขาบังคับ วันที่ใบข้าวหนีพี่ไป ก็มีหนุ่มมารอรับ”

          “โห...พี่ใบข้าวนี่โคตร Toxic เลยอ่ะ ทำไมเป็นคนแบบนี้ไปได้คะ ก่อนจะแต่งก็น่าจะปฏิเสธพ่อกับแม่ตั้งแต่แรก ก็สิ้นเรื่อง ปล่อยให้จัดงานใหญ่โตจนเป็นข่าวหน้าสื่ออยู่หลายวัน สุดท้ายยังหนีพี่คิณณ์ไปอีก พี่คิณณ์นี่ น่าสงสารนะ มายด์ไม่คิดว่ามันจะแรงขนาดนี้ พี่เงียบมาตลอด เกือบปีมานี้ พี่คงทรมานน่าดูเลยนะคะ”

          “เรื่องนี้ พี่ไม่โกรธใบข้าวหรอก มันเป็นเพราะพี่เอง พี่ไม่ปฏิเสธป๊าม๊าพี่ ตอนแรกพี่ก็คิดแค่ว่า แต่งงานมีครอบครัวมีลูก ทุกอย่างก็คงจะโอเค”

          “แล้วพี่รักพี่ใบข้าวมั้ยคะ?”

          “พี่ชอบใบข้าว แต่ก็ไม่ถึงกับรักหรอก คือพี่คิดว่า แต่งงานกันไป อยู่ด้วยกัน เดี๋ยวก็จะรักกันไปเอง”

          “เออ...เนอะ...พี่คิณณ์ก็สุดๆ เหมือนกันนะคะเนี่ย เก็บเรื่องเงียบ ไม่พูดไม่จา ปล่อยให้พวกชาวบ้านเขาเม้าท์กัน ว่าพี่ซาดิสม์จนเมียทนไม่ไหวขอเลิก”

          “หึ...พี่ไม่สนหรอก ใครอยากจะพูดก็ปล่อยไป”

คิณณ์ณภัทรพลันคิดถึงชั่วโมงสอนของเขาในวันนั้น ถ้าเขาไม่กลับเข้ามาเอาเอกสารในห้องเรียน ก็คงไม่ได้ยินเรื่องที่เด็กสาวเม้าท์เรื่องเขากันสนุกปาก ปั่นเรื่องกันจนเป็นเฟคนิวส์ (Fake News) รายวัน  

          “แล้วพี่จะทำยังไงต่อคะเนี่ย หาผู้หญิงมาคบ และแต่งงานใหม่สิคะพี่คิณณ์ พี่หล่อกระชากใจขนาดนี้ สาวๆ คงเพียบค่ะ”

          “หาง่ายๆ อย่างที่เราพูดมันก็คงดีสิ”

          “เอ๊า…ทำไมล่ะคะพี่คิณณ์ พี่น่ะ หล่อมากเลยนะ มีเสน่ห์ สูง ขาว พี่นี่คือดาราจีนท่านหนึ่งเลยนะคะ โปร์ไฟล์ดีขนาดนี้ มีใครบ้างที่จะไม่สนใจพี่คะเนี่ย”

ความหล่อของรุ่นพี่รมย์นลินนั้น ราวกับพระเอกซีรี่ส์ สูงเกือบ190 หล่อแบบตะโกนเลยทีเดียว ^<>^

          “ง่ายของเธอ มันใช้กับพี่ไม่ได้หรอก”

เพราะโปร์ไฟล์ดีมีความหล่อของคิณณ์ณภัทรนี่แหละที่เป็นปัญหา อีกทั้งเรื่องภูมิหลังข่าวฉาวเม้าท์ในวงการของสาวๆ อีกล่ะ คิณณ์ณภัทรจะทำยังไง

          “เออนะ...มันก็จริง พี่เป็นหมอ เป็นอาจารย์ เป็นผู้ชายหล่อรวย เพอร์เฟค(Perfect) ทุกอย่าง การจะหาผู้หญิงดีๆ สักคน มันก็ยากเหมือนกันนะ แล้วสาวๆ ที่เป็นลูกคุณหญิงคุณนายล่ะคะพี่คิณณ์ ไม่มีบ้างเลยเหรอคะ”

          “มี...แต่พี่ไม่ชอบแบบนั้น”

          “พี่กลัวจะเป็นเหมือนพี่ใบข้าวเหรอคะ”

          “ก็คงจะประมาณนั้น”

          “งั้น พี่คิณณ์ ก็ต้องใช้วิธีแบบมายด์นี่แหละค่ะ”

          “ทดสอบกับลูกศิษย์ตัวเองเนี่ยเหรอ?”

          “ก็มีทางเดียวหรือเปล่าคะ ไม่อย่างนั้นก็เป็นพวกหมอด้วยกันค่ะ แต่สาวๆ ที่เป็นหมอ *ชีก็จะเยอะหน่อยนะคะ หรือบางทีอาจจะเป็นเหมือนมายด์ก็ได้นะพี่คิณณ์ หมอสาวบางคน*อีโก้สูง ไม่ค่อยแสดงความรู้สึกตัวเองออกมาก่อนหรอกค่ะ”

          “เธอเอาตัวเองเป็นบรรทัดฐานกับคนอื่นได้ยังไง”

          “ไม่รู้ล่ะ มายด์คิดว่า ง่ายสุดก็นักศึกษาสาวๆ ของพี่คิณณ์นี่แหละค่ะ อย่าไปยึดติดกับการเป็นคนมีคุณธรรมให้มากสิคะ พี่ลองใช้ชีวิตแบบสบายๆ บ้าง การเป็นหมอ เป็นอาจารย์ มันก็แค่หัวโขนนะคะพี่คิณณ์ พี่ก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง ที่มีชีวิต มีเลือดเนื้อ และมีจิตใจ เฉกเช่น คนอื่นๆ เหมือนกันนะคะ”

          “อืม...”

หรือเป็นเพราะคิณณ์ณภัทร ตั้งมาตรฐานของตัวเองไว้สูงเกินไปอย่างที่รุ่นน้องของเขาพูดหรือเปล่านะ หน้าที่การงาน และโปร์ไฟล์อย่างเขา เดิมที มันก็ยากแก่การเข้าถึงอยู่แล้ว คิณณ์ณภัทรโดนหลายๆ เรื่องโจมตี เสียงซุบซิบนินทาเรื่องของเขา มันออกทะเลไปไกลแล้ว และตอนนี้ ยังมีเรื่องที่เขาเป็นเกย์เพิ่มเข้ามาอีก ปัญหาใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนเกินจะแก้ไขไปแล้ว

          “พี่คิณณ์ ลองทำอะไรที่มันตรงข้ามกับตัวเองบ้างสิคะ อย่าอยู่ในกรอบตัวเองมากสิคะ นักศึกษาสาวๆ ก็ไม่เลวเลยนะคะ มายด์คิดว่า ก็คงจะมีบ้างแหละค่ะ ที่ชอบพี่คิณณ์ อาจารย์หมอหล่อขนาดนี้ นักศึกษาสาวไม่มอง ก็คงไม่ใช่แล้วแหละค่ะ”

          “อืม...ความจริงก็พอมีอยู่นะ”

คิณณ์ณภัทรพลันนึกถึงใครบางคน ที่ชอบนั่งจ้องเขาตลอดเวลา เธอน่ารัก และถูกใจคิณณ์ณภัทรพอสมควร เขาชอบผู้หญิงแบบนี้ ไร้เดียงสา และที่สำคัญ เธอคนนี้ปลุกอารมณ์ความรู้สึกของคิณณ์ณภัทรได้อย่างน่าอัศจรรย์

          “นั่นแน่...แสดงว่าตอนนี้พี่คิณณ์เริ่มแพ้เสียงในหัวแล้วใช่มั้ยคะ ความจริงก็มีสาวที่เล็งไว้อยู่แล้ว แต่ไม่กล้าที่จะลงมือ เรื่องนี้เลยต้องมาขอความเห็นจากมายด์ใช่มั้ยคะ”

          “ใช่...ก็ประมาณนี้เลย พี่ยอมรับ และไม่อยากอ้อมค้อม นักศึกษาที่พี่สอนอยู่ มีคนที่พี่ถูกใจ แต่เพราะสถานภาพของพี่ ที่เป็นอาจารย์ ก็เลยคิดว่า มันไม่เหมาะสมที่พี่จะไปชอบลูกศิษย์ตัวเอง”

          “ลูกศิษย์พี่คิณณ์ อนาคตเรียบจบก็ต้องไปเป็นหมอ และส่วนใหญ่หมอกับหมอก็ได้กันมีเยอะแยะนะคะพี่คิณณ์ มายด์บอกแล้วไงคะ เรื่องศีลธรรมของพี่เก็บไว้ก่อน พี่ไม่ได้ไปกระทำชำเราเขาซะหน่อย อย่าพึ่งคิดว่ามันเป็นเรื่องผิดสิคะ”

          “แล้วเราจะให้พี่ทำยังไงล่ะ”

          “สรุป พี่ชอบเด็กคนนี้จริงๆ เหรอคะ อืม...มายด์ชักอยากจะเห็นหน้าแล้วสิ สเปกพี่คิณณ์เป็นยังไงนะ”

          “ก็ถือว่าเข้าตาพี่ก็แล้วกัน อีกอย่าง เธอก็ตรงตามสเปกของพี่ด้วย น่ารัก สดใส แต่ว่า อายุห่างกันเยอะก็เท่านั้นเอง”

          “แหม...อายุก็แค่ตัวเลขนะคะ มายด์คิดว่า พี่ก็ลองดูก็ได้นะคะ ไม่เสียหายเลยค่ะ อีกอย่าง พี่ก็ต้องหาผู้หญิง เพื่อมาแข่งกับพวกพี่ๆ กันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะ โอกาสนี้แหละค่ะ ลุยได้เลย”

          “อืม...ขอบใจเธอมากนะ ที่ให้คำปรึกษากับพี่”

คิณณ์ณภัทรเป็นคนเพื่อนน้อยมาก เขาไม่ค่อยจะเปิดใจคบใครสักเท่าไหร่ สมัยเรียน เขาเป็นคนที่ตั้งใจเรียนมาตลอด ไม่ค่อยสนใจใคร เพื่อนที่สนิทกันจริงก็ไม่มีเลย นอกจาก รมย์นลิน น้องรหัสของเขาคนนี้เท่านั้น

          “อะไรกันคะพี่คิณณ์ จะมาขอบใจมายด์ทำไม เราคนกันเองนะคะ มายด์ซะอีกที่คอยมาขอคำปรึกษาพี่บ่อยมาก เราไม่ใช่คนอื่นคนไกลนะคะพี่คิณณ์ ป๊ากับม๊าของเราสองคนก็รู้จักกัน สนิทกัน แต่เสียอย่างเดียวที่เราไม่ใช่สายเลือดเดียวกันค่ะ”

          “....”

..........................